เข้าสู่ระบบALINA MONTEJO POVAlas-kwatro pa lang ng madaling araw ay gising na kaming lahat para maghanda sa pag-alis. Tahimik ang buong resort habang isinasakay ni Robert ang mga huling duffel bag sa likod ng SUV. Bitbit ko si Kian na antok na antok pa at nakasubsob ang ulo sa balikat ko habang naglalakad kami palabas ng villa. Malamig ang hangin, at ang tanging naririnig lang sa paligid ay ang banayad na hampas ng mga alon sa dalampasigan na hindi ko na makita dahil sa kadiliman."Alina, ibigay mo muna sa akin si Kian para makasandig ka nang maayos sa upuan," pabulong na alok ni Ezekiel nung makalapit kami sa nakabukas na pinto ng sasakyan.Maingat kong inilipat ang anak ko sa kanyang mga bisig. Agad namang sumiksik si Kian sa leeg ng kanyang tatay, komportable sa pamilyar na amoy at init nito. Sumakay na ako sa tabi ni Ezekiel sa gitnang row, habang sina Nanay at Rina naman ay pumuwesto sa pinakalikod, balot na balot ng kanilang mga jacket dahil sa lamig ng aircon."Sir, clear po ang daan pal
ALINA MONTEJO POVPagkatapos ng masarap na almusal, hinayaan ko muna si Kian na magpahinga sa tabi ni Nanay sa sala habang ako naman ay bumalik sa kwarto para iayos ang ilang mga tuyong damit na ginamit namin kahapon. Medyo mabilis ang takbo ng oras kapag nag-e-enjoy ka, at hindi ko namalayan na huling hapon na pala namin ito rito sa Batangas. Bukas ng madaling araw, kailangan na naman naming bumalik sa Maynila para harapin ang katotohanan ng legal na laban."Alina, tapos ka na ba mag-ayos dyan sa itaas?" tawag ni Nanay mula sa ibaba, kasunod ang mahinang yabag ng sapatos niya sa hagdan."Malapit na po, Nay. Nagtutupi lang ako nitong mga tuwalya at shorts na isinuot ni Kian sa pool," sagot ko habang inilalagay ang huling pares ng medyas sa gilid ng duffel bag.Pumasok si Nanay sa kwarto at naupo sa gilid ng kama, pinapanood ang bawat kilos ko. "Mabuti naman at nakapag-isip-isip tayo rito kahit paano. Kitang-kita ko kay Kian na ibang-iba ang sigla niya kapag nakakalabas sa bukas na esp
ALINA MONTEJO POVNagising ako kinaumagahan dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa bahagyang nakabukas na sliding door ng balkonahe. Ang sarap sa pakiramdam ng ganitong gising—walang maingay na alarm, walang busina ng mga sasakyan sa semento ng Maynila, at higit sa lahat, walang kaba na may biglang kakatok na mga tauhan ni Eduardo para maghatid ng subpoena o kung anomang legal na pananakot. Lumingon ako sa gitna ng kama, pero wala na si Kian doon. Nakatupi na rin nang maayos ang kumot na ginamit niya.Mabilis akong bumangon, nag-ayos ng sarili sa banyo, at nagpalit ng isang maluwag na white t-shirt at denim shorts. Pagkababa ko sa sala, napansin kong bukas na ang malalaking glass door patungo sa pool at dalampasigan. Narinig ko ang mahinang boses ni Nanay mula sa kusina na nakikipag-usap sa isa sa mga staff ng resort."Ate Alina, gising ka na pala," bati sa akin ni Rina na kalalabas lang mula sa gilid ng veranda, may hawak na baso ng tsaa at may sunblock pa sa kanyang
ALINA MONTEJO POVMasarap ang simoy ng hangin sa loob ng dining hall ng villa dahil bukas ang malalaking sliding glass doors na nakaharap sa pool area. Amoy na amoy agad ang inihaw na liempo at hipon na inihanda ng mga staff ng resort para sa amin. Gutom na gutom na rin kami dahil sa maghapong pagbabad sa tubig at pagtakbo sa buhangin, kaya naman mabilis kaming naupo sa paligid ng mahabang kahoy na lamesa.Inilapag ng isang babaeng staff ang isang malaking mangkok ng sinigang na isda sa gitna. "Sir Ezekiel, Ma'am Alina, heto na po ang mga bagong luto. Sabihin niyo lang po kung may kailangan pa kayo.""Salamat, kuha na kayo ng kanin," nakangiting sabi ko kay Nanay at Rina habang sinisimulan kong lagyan ng sabaw ang maliit na mangkok ni Kian."Wow, ang lalaki ng mga hipon, Ate! Parang bagong huli lang talaga kaninang hapon," tuwang-tuwang sabi ni Rina habang mabilis na kumuha ng dalawang piraso para ilagay sa kanyang plato."Galing 'yan sa mga lokal na mangingisda rito sa malapit, Rina.
ALINA MONTEJO POVNang lumubog na nang tuluyan ang araw, pinalitan ng malambot na kulay lila at kahel ang kalangitan. Medyo malamig na ang simoy ng hangin kaya pinagpalit ko muna si Kian ng mahabang pantalon at makapal na jacket bago kami lumabas muli sa dalampasigan. Naglatag ang mga staff ng resort ng isang malaking sapin sa ibabaw ng pinong buhangin, kumpleto sa mga malalambot na unan at isang maliit na mababang lamesa kung saan nakalagay ang ilang pitsel ng juice at mga platito ng biskwit.Naupo si Nanay sa gitna ng mga unan, nakatanaw sa malawak na asul na karagatan na unt-unti nang nilalamon ng dilim. Si Rina naman ay abala sa pagkuha ng litrato gamit ang kanyang cellphone, sinusubukang huliin ang magandang anggulo ng mga alon na humahampas sa pampang. Si Kian ay hindi pa rin mapakali; takbo pa rin siya nang takbo sa unahan namin, sinusubukang habulin ang maliliit na alon gamit ang kanyang mga paa na wala nang tsinelas."Kian, huwag masyadong malapit sa malalim na bahagi, ah? Ma
ALINA MONTEJO POVNapakalaki ng master’s bedroom dito sa itaas ng villa. May sarili itong balkonahe na nakaharap sa dalampasigan, at pagkabukas ko ng sliding glass door ay pumasok agad ang malakas na ihip ng hangin na may kasamang amoy-dagat. Mabilis kong inayos ang mga damit namin ni Kian sa loob ng walk-in closet para hindi kami magulo mamaya kapag basang-basa na ang bata mula sa pag-swimming. Pumili ako ng isang light blue na rash guard at shorts para sa kanya, habang ako naman ay nagsuot lang ng simpleng itim na t-shirt at cycling shorts."Mommy! Faster po, Ate Rina is waiting downstairs na!" sigaw ni Kian mula sa may pintuan, suot na ang kanyang maliit na tsinelas at may bitbit pang sunblock."Sandali lang, baby. Inilalagay lang ni Mommy 'yung mga suklay sa bag natin," sagot ko habang mabilis na isinasara ang pouch ko.Pagbaba namin sa may pool area, nakalatag na sa mga sun lounger ang ilang piraso ng malalaking puting tuwalya. Si Nanay ay nakaupo sa ilalim ng malaking payong, ma
ALINA MONTEJO POV "Heto ang mga schedule para sa linggong ito, Miss Montejo. Medyo mabigat ang mood ni Sir ngayon kaya mas mabuting ihanda mo na ang double espresso niya bago siya dumating. At pakiusap, huwag mo siyang kukuwestiyunin sa mga utos niya kung ayaw mong matulad sa huling secretary na
EZEKIEL VALENCIA POV "Sir Ezekiel, magsisimula na po ang board meeting sa loob ng limang minuto. Mas mabuti po sigurong dumiretso na kayo sa conference room." Nang talikuran ako ni Alina at bumalik siya sa desk niya nang ganoon na lang, nakaramdam ako ng matinding inis. Pormal ang boses niya, m
EZEKIEL VALENCIA POV "Anak mo?" Bahagyang ibinaba ni Liam ang medical bag niya sa may console table malapit sa pinto. Kita ko ang mabilis na pagbabago sa ekspresyon ng mukha niya—mula sa pagiging kalmado at nakangiti, biglang sumeryoso ang mga mata niya habang palipat-lipat ang tingin sa amin nin
ALINA MONTEJO POV Gusto kong maiyak sa kamalasan. Pangalawang linggo ko pa lang sa trabaho bilang sekretarya ni Ezekiel Valencia, pero heto agad ako sa sitwasyong pilit kong iniwasan sa loob ng apat na taon. Biglang nagka-emergency sa maliit na daycare malapit sa tinutuluyan namin—nagkaroon ng sh







