003 The Tutor

Matapos ang naganap na meeting sa conference room ay agad na ring nagsialisan ang mga professor. Nagpunta na sila sa kanya-kanya nilang mga klase ganoon din ang Dean na agad na ring bumalik sa opisina nito. Ngunit nanatiling tahimik at tulala si Yugi sa loob ng silid na iyon.

Bagamat buhay na buhay ang naging usapan nila sa kanilang naging meeting kanina ay hindi niya pa rin maalis sa kanyang isip si Elyan. His body was present, but his mind was totally absent during their conference. Hanggang sa puntong iyon ay hindi niya makalimutan ang pagsasalubong nila ng tingin ng dalaga at hindi niya makalimutan kung paano siya nito titigan.

Napahilamos siya sa kanyang mukha.

Inis na inis siya sa kanyang sarili kung bakit hindi niya magawang labanan ang kanyang pagpapantasya sa dalaga. Kung tutuusin ay hindi dapat dahil estudyante niya ito at anak ito ng co-founder ng university na siya mismong nagpasok sa kanya sa kanyang trabaho ngayon.

He's supposed to be a professor, not a creep.

Sumandal siya sa kanyang kinauupuan. Hindi kalaunan ay binuksan niya ang kanyang notebook at doon ay inilabas ang larawan ng dalaga. Kunot-noo niyang pinukulan ng tingin ang larawang iyon ni Elyan kung saan ay nakasuot lamang ito two piece.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya nang mapadpad ang kanyang tingin sa malulusog nitong dibdib ganoon din sa pribadong bahagi ng pagkababae nito. Umiling siya at maya-maya ay mabilis pa sa alas-kuatrong ibinalik iyon nang unti-unti niya nang nararamdaman ang mainit na sensasyong nararamdaman niya sa kanyang sistema.

"Shit!" bulalas niya sa kanyang sarili at ikinuyom ang kanyang kamao. "Fuck, Yugi! Kailangan mo nang itigil 'to. Hindi pwedeng magpatuloy 'tong kabalbalang ginagawa mo. You have to let go-"

Naputol ang kanyang sasabihin nang may kumatok sa pinto ng conference room. Sa paglingon niya roon ay siya namang pagbukas niyon at doon ay bumungad si Mr. Yal Marquez.

Ang co-founder ng university at ang ama ni Elyan.

"Professor Yugi," nakangiting bati nito sabay sara ng pinto. "Good to see you. I was looking for you all over the place, but I couldn't find you. Good thing at nakasalubong ko si Professor Jack, sinabi niya na hindi ka pa raw lumalabas dito."

Nagkasalubong ang kanyang dalawang kilay. "Bakit niyo ako hinahanap? May nagawa ba 'kong kasalanan na hindi ko alam?"

Natawa ito. Bago pa man ito magsalita ay umupo ito sa bakanteng upuan sa tapat ng professor. Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan nito kasunod niyon ay ang pagbukas nito ng hawak nitong clear envelope.

Mula roon ay inilabas nito ang ilang piraso ng papel ganoon din ang tatlong piraso ng examination booklet.

"These are Elyan's grading slip and examination results," pagsisimula nito at inilapag sa harap ng binata ang mga hawak nito. "Hindi niya sinabi sa 'kin na bumagsak pala siya sa isang subject niya noong nakaraang school year. It was yours, to be precised. Kung hindi ako nagpunta rito ay paniguradong hindi ko malalaman ang tungkol sa kahihiyang ginawa ni Elyan."

Nag-angat ng tingin si Professor Yugi kay Mr. Marquez.

Hindi siya umimik bagkus ay nanatili lamang siyang nakaharap sa kausap habang hinihintay niya ang mga susunod nitong sasabihin. Ngunit sa kasamaang palad ay nabigo siya. Hindi na ito nagsalitang muli kung kaya't agad nang binasag ni Yugi ang saglit na katahimikang iyon.

"Bakit niyo sinasabi sa 'kin ang lahat ng 'to?" naniningkit ang mga mata niyang anas. "With all due respect, Mr. Yal. Hindi naman sa inuunahan ko kayo, pero kung ano man ang gusto niyong sabihin, I'm not going to do that. I'm not making exemptions. Kung bagsak ang estudyante sa subject ko, I don't care who they are or whatever their status is, kailangan nilang paghirapan 'yon tulad ng iba."

Marahang umiling si Mr. Marquez at muli ay natawa.

Tumayo ito mula sa kinauupuan nito at napamulsang humarap sa kanya.

"That's what I admired about you, Mr. Zafara," nakangiti nitong sambit. "May paninindigan ka at wala kang inaatrasan. Hindi ako nagkamali na ipasok ka sa trabahong 'to dahil deserve mo at alam ko na kaya mo. But don't worry, hindi ako nandito para ipakiusap sa 'yo na ipasa mo si Elyan sa subject niya."

Nagkasalubong ang kanyang dalawang kilay habang hindi maalis-alis ang tingin kay Mr. Marquez.

"Then, what's up with all of these?"

He smirked. "I want you to tutor my daughter."

Namilog ang kanyang mga mata sa narinig na iyon mula sa kausap. Natigil siya sa mga sandaling iyon habang inuulit-ulit ang sinabi nito. Hindi niya alam kung tama ba o sadyang nagkamali lang siya ng dinig.

Tutor?

He must be kidding!

"I know what you're thinking," pagpapatuloy nito. "Bakit niya kailangan ng tutor gayong nasa college na siya? She's not an elementary or high school student anymore, right? Pero bilang ama ay gusto ko na maayos niyang mapag-aralan ang kanyang course. This is not just for her education, pero bilang susunod sa yapak namin ng asawa ko, I want her to make an effort studying."

Tumango si Professor Yugi bilang pagsang-ayon sa paliwanag na iyon ni Mr. Marquez.

May punto naman ito. Kung tutuusin kasi ay nag-iisang anak lamang si Elyan ng mga Marquez at bilang natatanging tagapagmana ng kompanya ng kanilang pamilya ay kailangan nitong matutunan ang lahat ng kailangan nitong matutunan.

Pero base sa nakikita niya sa dalaga ay wala itong ibang inatupag kundi ang maglakwatsa at makipag-sosyalan lamang sa mga kaibigan nito.

Hindi rin nito pinagtutuunan ng husto ang pag-aaral nito at puro pagpapaganda ang ginagawa nito. Wala itong disiplina sa sarili nito at dagdag pa ang pakikipag-away nito sa mga katulad nitong troublemaker sa loob ng campus.

Umiling si Yugi. "Bakit ako? Marami namang mas magagaling na pwede niyong i-hire bilang tutor niya. Well, hindi naman sa tinatanggihan ko kayo pero may trabaho ako rito sa campus. Kailangan kong gampanan 'yon. I don't think I can handle two jobs at once."

Muli ay umupo sa kanyang pwesto si Mr. Marquez.

"How much money do you want?" sinsero nitong sambit na ikinatitig niya sa kausap. "Alam kong tutok ka ng husto sa trabaho mo rito sa university. You are doing your job well as a professor. Pero sigurado rin ako na hindi sapat ang sinasahod mo. If you work as Elyan's tutor, I'll double...no, I'll triple your salary. Thirty thousand a month? Or more?"

Napabuga ng hangin si Yugi sa offer na iyon ni Mr. Marquez.

Alam niyang mahalaga para rito na matuto ang anak nito ngunit niya akalain na magagawa nitong itaya ang pera nito para lang matuto ang anak nito sa isang subject.

"Isn't that too much...for just one subject?"

He shook his head. "No, I am not hiring you to be her tutor para lang turuan siya sa mga subject niya. But I am hiring you to be her tutor para turuan siya sa lahat ng dapat niyang matutunan pagdating sa pagpapatakbo ng business. Balak ko kasi na bago pa man siya magtapos ng college, dapat ay may alam na siya tungkol sa kompanya ng pamilya namin."

Hindi nakaimik si Yugi sa mga sandaling iyon.

Nanatili lamang siyang nakaupo sa kanyang pwesto habang pinakikinggan ang iba pang mga sinasabi ni Mr. Marquez. Gustuhin man niyang magsalita ngunit hindi niya alam kung ano ang kanyang sasabihin. Hindi niya akalain na ang simpleng offer ay humantong sa big deal na kailangan niyang pagdesisyunan nang mabuti.

Magagawa ba niyang tumanggi?

Hindi niya alam.

Sa katunayan ay malaki at marami na ang naitulong sa kanya ni Mr. Marquez. Nagkaroon siya ng trabaho dahil dito at nagawa niyang masolusyunan ang problemang kinakaharap niya noong nakaraang taon. Kung tutuusin ay isa ring rason kung bakit ayaw niyang tumatanggap ng tulong ay dahil hindi siya makatanggi sa magiging kapalit niyon.

Sigurado naman siya na hindi nito ibabato sa kanya ang ginawa nitong pagtulong sa kanya.

But telling no, wasn't in his vocabulary.

"What do you say?"

Marahan siyang tumango. "I'll try to juggle my job here as a professor and as Elyan's tutor. Nagawa ko naman nang pagsabayin ang kabi-kabilang trabaho ko noong college ako. I think, magagawa ko rin 'yon ngayon."

"That's more like it," nakangiti nitong tugon at tumayo mula sa kinauupuan nito. "Don't worry. May isa akong salita at tutuparin ko 'yon. Makakaasa ka sa 'kin."

Matapos ang usapang iyon ay tuluyan na ring nilisan ni Mr. Marquez ang conference room. Ngunit doon ay naiwan naman si Yugi na sa puntong iyon ay kulang nalang na mapaiyak dahil sa biglaan niyang pagpayag sa offer sa kanya.

"Shit!" aniya at isinubsob ang mukha sa lamesa. "You were supposed to stay away from her, Yugi! Ngayon na pumayag ka sa gusto ng ama niya, paano mo na siya maiiwasan? This is fucking torture!"