LOGINBianca’s Point of ViewIsang linggo ang mabilis na lumipas mula noong araw na nalaman namin ni Sebastian ang tungkol sa aking pagbubuntis. Sa unang linggong iyon, literal na nagbago ang buong takbo ng mundo sa loob ng aming bahay.Si Sebastian, na kilala sa pagiging kalkulado at laging pormal, ay naging triple ang pagiging maalaga. Kahit pagpunta ko lang sa hapag kainan ay gusto pa niya akong buhatin.“Sebastian, kaya kong maglakad. Buntis lang ako pero hindi ako baldado,” masungit kong sabi.“I know, wife. Gusto ko lang asikasuhin ka. At iniingatan ko lang na hindi ka madulas.”“Hindi ako madudulas. Let me walk, okay?”“No.”At iyon na iyon. Wala na akong magawa kundi irapan na lang siya kaysa awayin ko na naman siya dahil sa ganitong eksena.After he found out there was a tiny life growing inside me, he suddenly came up with his own list of things I was no longer allowed to do. He was caring, protective, at minsan ay super OA na.But even though his protectiveness could sometimes be
Bianca’s Point of ViewMakalipas ang dalawang buwan.Nakatayo ako sa loob ng aming banyo, blangko ang isip at nanginginig ang aking kamay habang nakatitig sa maliit na plastic stick na hawak ko.Dalawang malinaw at matingkad na pulang linya ang nakaguhit sa pregnancy test.Dalawang linya.Dalawang linyang ilang minuto ko nang tinititigan, ngunit parang hindi pa rin nagsi-sink in sa isip ko. Hindi ko pa rin lubos na mapaniwalaan.Sa sobrang busy namin sa kumpanya nitong nakalipas na dalawang buwan, hindi ko na napansin kung kailan ang huli kong regla. I mean, nitong mga nakalipas na araw ko lang napagtanto na dalawang buwan na pala akong hindi nireregla.Kaya naisipan kong mag-pregnancy test.And now, this is the result.It’s positive.I’m pregnant.Kaya pala nitong nakalipas na linggo, ramdam na ramdam ko ang pagod. Mabilis akong inaantok tuwing hapon, bigla akong naghahanap ng mga pagkaing bihira ko lang namang kainin, at madalas din akong naiirita kay Sebastian kahit wala naman tala
Bianca’s Point of ViewAfter our wedding celebration, the entire resort was finally enveloped in silence.Lahat ng aming guests ay nagpunta na sa kani-kanilang mga kwarto na inasikaso ng aming staff kanina para sa lahat ng bisita. Hindi na namin sila pinauwi dahil ginabi na talaga ang tapos ng aming selebrasyon ng aming kasal. Masyadong malayo kung uuwi pa sila ng Maynila, at lahat ay pagod na rin matapos ang buong araw. Ang aming pamilya naman ay hinatid sa kani-kanilang private luxury suites na pinili at inihanda ni Sebastian.Habang kami naman ni Sebastian, matapos naming maglakad sa dalampasigan, ay nagpasya na ring bumalik sa aming suite. Pagpasok na pagpasok namin sa loob ng silid, agad na binalot ng katahimikan ang aming paligid.Isinara ni Sebastian ang pinto at ni-lock iyon.Ang tanging ilaw sa aming suite ay ang malalamlam na dim lights na nagbibigay ng banayad na liwanag sa buong silid. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa aming kama, saka tumayo muna roon nang ilang se
Hanggang sa marinig ko ang pamilyar na boses ng aking Papa.“Can I have the microphone?”Napatingin ako sa kanya. Agad akong napangiti nang makita siyang tumayo mula sa kanyang upuan. Habang papalapit siya sa amin, hindi ko maiwasang mapansin ang kakaibang kislap sa kanyang mga mata.My Papa. The man I had always known to be strong. The man who rarely ever cried.But tonight, I could clearly see him holding back his emotions.Pagkahawak niya ng microphone, saglit siyang tumingin sa akin.“My princess…” Napangiti ako. “Congratulations, anak.”Simple lang ang mga salita binitiwan ni papa, pero sapat na iyon para tuluyan nang mamuo ang luha sa aking mga mata.“I have watched you grow up. I have watched you become the woman you are today. And as your father, there is nothing more I could ask for than to see you standing here tonight… happy.”Huminga siya ng malalim.“Not just beautiful. Not just married.” Ngumiti siya. “Super Happy.”Napayuko ako sandali, pilit pinipigilan ang aking mga l
Bianca’s povSamantala, agad kong hinanap ang aking dalawang matalik na kaibigan kasama ang glam team na naghihintay din naman sa akin.Sinabi nilang kailangan ko munang magpalit ng dress bago pumunta sa reception, at i-retouch ang aking makeup at baguhin ang style ng aking buhok, kaya dumiretso kami sa isang private room na inihanda para sa akin.Pero bago pa man ako tuluyang makapasok sa loob, huminto muna ako. Hinarap ko muna ang aking dalawang kaibigan at pinauna na sa loob ang glam team.Nakapamewang ako habang nakatingin kina Giovanna at Bernadeth, kunwari seryoso pero bibiruin ko lang naman sila, Sobrang laki ng itinulong nila sa kasal namin ni Sebastian. Yes, sinabi sa akin kanina ni Sebastian na ang tumulong sa kanya sa lahat-lahat ay ang dalawang best friends ko. At honestly, sobrang grateful ako sa kanila.“So, you all knew all along, huh?”Sinadya kong gawing masungit ang tono ng boses ko kahit sa loob-loob ko ay gusto ko na silang yakapin.Pareho silang nanahimik.Nagkati
Continuation...Nang turn ko na para magbigay ng sarili kong vows, huminga ako nang malalim.Pinagmasdan ko ang kanyang mga mata. Ang mga matang minsan ay tila napakalayo o walang emosyon.Ngayon, sa akin na nakatingin.Sa akin lang.I smiled through my tears again dahil nagtuluan na naman ang mga ito.“Hubby, first of all…”Napahinto ako at natawa nang bahagya.“I’m not ready for this. I mean, my vows.”May ilang natawa sa mga bisita.“You surprised me. Hindi ako handa. I was supposed to have a very long wedding vow prepared, because yes, mahaba talaga iyon. Marami akong gustong sabihin sa’yo— from the first time we got married until now.”Napailing ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.“But how am I supposed to say all of that right now?” Natawa ako nang mahina. “Sobra akong kinakain ng emotions ko ngayon.”Tumingin ako sa kanya at bahagyang ngumiti.“You were ready.” I shook my head. “I wasn’t. You know.” Mas lalong napangiti ang mga bisita sa paligid namin. “But ready ma
Bianca Rivera’s Point of View Parang tumigil ang oras sa garden ng Montemayor Grand Hotel dahil sa sinabi niya.Mahigpit ang hawak ni Sebastian sa kamay ko habang nakatayo na kami sa gitna ng aisle na dapat sana ay para sa kasal ko kay Adrian.Ngunit ngayon—ang tiyuhin na niya ang nasa tabi ko.
Bianca Rivera’s Point of ViewHindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyari. Kanina lang isa akong bride na niloko at pinagtaksilan ng fiancé ko.At ngayon… kasal na ako. Ako na si Mrs. Bianca Dahlia R. Montemayor. Ang asawa ng tiyuhin ng ex-fiance ko. As crazy as it sounds, I married a Mon
Bianca's Point of View Mainit pa ang labi ko mula sa halik ni Sebastian nang tuluyan kaming maghiwalay. Tapos may lumapit sa amin para ipa-pirma ang Marriage Contract namin. Parang huminto ang paligid ng ilang segundo. Tahimik ang garden. Walang nagsasalita.Lahat ng tao ay nakatitig s
Bianca’s point of view Pagbaba ko, walang pakundangan akong naglakad patungo sa garden kung saan sana gaganapin ang kasal namin ni Adrian. Ramdam ko ang tingin ng ibang staff pero wala akong pakialam. Pagdating ko doon, punong-puno ng tao ang garden ng Montemayor Grand Hotel. Hindi basta-bast







