MasukKinagabihan, naghapunan si Herman sa bahay nina Eunice at Hector.“Masarap talaga ang luto mo. Kaya pala lalong tumataba si Hector,” puri ni Herman kay Eunice.Tumawa si Hector habang muling nagsubo ng kanin. “Oo, Dad. Simula nang magpakasal ako, tumaba na talaga ako.”“Okay lang ’yan. Ibig sabihin, masaya ka,” sabi ni Herman.“Masayang-masaya, Dad.”“Masaya akong nakikita kitang masaya.”Ngumiti lang si Eunice habang sinusubuan si Hestia na mukhang gustong-gusto ang kinakain niya.Mainit at masaya ang naging hapunan nila. Parehong nasarapan sina Hector at Herman sa mga pagkaing inihanda ni Eunice.Sadyang si Eunice mismo ang nagluto at naghanda ng hapunan para sa gabing iyon.“Kamusta naman ang Papa mo, Eunice?” tanong ni Herman.Matagal na rin niyang hindi alam ang balita tungkol sa biyenan niya. Nitong mga nakaraan kasi, naging abala siya at hindi pa niya nagawang puntahan si Brandon.“Okay naman, Dad. Lumipat na siya sa bahay ngayon, at may binayaran si Hector na taong nag-aalaga
“Marami po kaming o-order, Ma’am.”“Alam ko. Pero hindi ako puwedeng sumunod sa presyong itinakda ng ibang tao,” sagot ni Eunice.Hindi naman tatanggi si Eunice kung may gustong makipag-collaborate sa kanya. Pero kailangang sumunod ang presyo sa mga patakaran ng tindahan niya.“Kung ganoon, kaya ninyo po bang mag-supply kapag may order kami?” tanong ni Andi.“Oo naman.”“Sige, deal tayo,” sagot ni Andi.Tumango si Eunice at gumawa ng listahan ng mga presyo ayon sa gusto niya.“Ito ang listahan ng presyo na sinusunod ng tindahan namin,” sabi ni Eunice bago nila pirmahan ang kasunduan.“Opo, Ma’am. Wala po bang special fee para sa akin?” tanong ni Andi.Kumunot ang noo ni Eunice. Nagtaka siya sa hiling ni Andi. Mukhang kaya pala gusto nitong ibaba ang presyo mula pa sa simula ay dahil gusto nitong kumita nang malaki.“Malinaw naman ang magiging partnership natin. Bakit kailangan pa kitang bigyan ng fee?” tanong ni Eunice.“Kung ganoon, huwag na lang po, Ma’am.”Sandaling nag-isip si Eun
“Hinding-hindi ako nagkakamali ng paratang! Ikaw talaga ang nag-aabang sa mana ni Papa!”“Kung gano’n, pumunta ka rito para ikaw mismo ang makakita sa kalagayan niya,” sagot ni Eunice.“Kapag pumunta ako riyan, hindi ka makakaligtas!”Sa sobrang inis ni Eunice sa kawalan ng respeto ni Charity, agad niyang pinutol ang tawag.“Kamukhang-kamukha talaga niya ang nanay niya,” reklamo ni Eunice.Hindi niya napansin na kanina pa siya pinagmamasdan ni Hector mula sa hapag-kainan. Wala roon si Hestia. Baka nasa playroom siya.“Ahh… Huwag ko na lang isipin,” sabi niya.Muli niyang binuksan ang kalan at ipinagpatuloy ang pagluluto ng lugaw para kay Hestia. Tahimik na lumapit si Hector at niyakap siya mula sa likuran.“Naku…”“Ang galing mo, Love.”“Salamat. Ewan ko ba, parang ang daming sorpresa ng buhay para sa akin.”“Malakas ka, Love. Anuman ang mangyari at anuman ang dumating sa buhay mo, nalalampasan mo iyon dahil malakas at matatag ka.”Tumango at ngumiti si Eunice. “Dahil nandiyan ka.”“M
“Ha? Ano?”Nalito si Eunice sa narinig niya. Bigla na lang siyang inaakusahan nang ganoon.Hindi man lang sumagi sa isip niya ang ganoong bagay.At pamana? Kaninong pamana ang tinutukoy nito?“Umamin ka na. Lumalapit ka lang kay Papa dahil gusto mong makuha ang mana niya, hindi ba? Hindi mo ba alam? Wala kang karapatang humingi ng kahit ano mula sa lalaking iyon! Isa ka lang anak sa labas!”Napabuntong-hininga si Eunice. May ideya na siya kung sino ang tumatawag sa kanya.“Charity, maling tao ang tinatawagan mo,” sagot ni Eunice.Alam niyang si Charity iyon kahit hindi pa sila nagkikita o nagkakausap kailanman. Pero sa paraan ng pagsasalita nito at sa direksiyon ng mga sinasabi nito, madali na niyang nahulaan kung sino ito.“Kung ikaw nga si Eunice, hindi ako nagkamali ng tinawagan. Ikaw talaga ang gusto kong makausap.”“Kung ganoon, mali talaga ang tinawagan mo.”“Hindi ako nagkakamali.”Napapikit si Eunice. Kamukhang-kamukha ni Charity ang ina nito. Parehong mainitin ang ulo at mabi
“Bukas na lang ng umaga, pwede ba?” tanong ni Eunice.“Pinipilit talaga ako ni Mama na umuwi ngayon, Ate. Ayokong ikaw pa ang mapahamak dahil sa akin.”Napabuntong-hininga si Eunice. “Sige, ihahatid na kita sa airport.”Marahang tumango si Ara. “Salamat, Ate.”“Sabihin mo agad sa akin kung may kailangan ka.”Tumango ulit si Ara. Kung tutuusin, mas gusto pa niyang manatili rito.Dito, wala siyang kailangang katakutan. Walang sigawan, walang pressure, at higit sa lahat, hindi niya kailangang akuin ang responsibilidad para sa lahat.“Nak, huwag mong itigil ang pag-aaral mo,
“Sigurado ka bang walang magiging problema o tsismis?” tanong ni Eunice.“Oo. Pero parang naaabala na rin kita, anak.”“Hindi mo ako naaabala. Ang gusto ko lang, mamuhay ka nang maayos at huwag mong masyadong problemahin ang lahat. At huwag ka nang gagawa ng kung ano-anong desisyon na puwedeng makasama sa’yo. Lahat ng problema, may paraan para malutas.”Hindi na siya nangaral pa kay Brandon. Naiintindihan niyang malamang ay may mabigat itong dahilan kung bakit umabot sa ganoon ang sitwasyon niya.Pero hindi rin kayang panoorin ni Eunice na patuloy na maghirap ang ama niya. Lalo na ngayong alam niyang ganoon pa rin ang kalagayan ng dating asawa nito. Ayaw niyang pagsamantalahan si Brandon.
“Trabaho na naman? Wala ka na bang ibang bukam-bibig kundi yan na lang?!” Tila pikon na pikon nang bulalas ni Vincent sa kanyang asawang si Eunice.Galit na kinalabog niya ang mesa dahilan para sabay-sabay na manginig ang mga plato, kutsara, at basong naroon. Tuwing umaga na lang kasi niyang nariri
Eunice’s body tingled as she felt Hector’s breath so close to her. Yet she made no attempt to move away.Ngunit bago pa man mangyari ang inaasahan nilang dalawa ay nagulat sila sa malakas na busina ng dalawang motor ng mga security guard na rumuronda nang mga oras na yon.Mabilis na umatras ang dal
“What is it?” tanong ni Hector nang mapansin niyang kanina pa nakatitig si Eunice sa kanyang cell phone.Simpleng umiling lang si Eunice at binalik iyon sa bag niya.“Wala po.”“Pinapauwi ka na ba ng asawa mo?” tanong niyang muli.“Hindi po, Sir.”Dahan-dahang tumango si Hector saka kinuha ang kamay
“Kung ano na lang ang mas appropriate, Mr. Elizalde,” aniya.Hector chuckled and returned to his seat. Maya maya pa ay may kausap na ito sa telepono, apparently confirming Eunice’s appointment letter as his secretary to HR.“You start tomorrow,” sambit ni Hector matapos nitong makipag usap.Sinabih







