Chapter 1

Ang buong bayan ng San Martin ay naniniwalang perpekto ang buhay ni Aria.

Bilang kaisa-isang anak at tagapagmana ng isa sa pinakamayaman at pinaka-impluwensyal na angkan sa probinsya, nasa kanya na ang lahat. Nakatira siya sa isang napakalaking mansyon, nakasuot ng mga mamahaling dyamante, at kailanman ay hindi nakaranas ng hirap. Higit sa lahat, kainggit-inggit siya sa paningin ng maraming kababaihan dahil ipinagkasundo siyang ipakasal sa kaisa-isang anak ng Gobernador ng buong lalawigan ng El Monte—ang kanyang kababatang si Paulo Santillanes.

Sa mata ng publiko at ng kanilang mga magulang, ang napipintong kasal nila ay isa lamang malamig na transaksyon ng negosyo at pulitika. Isang alyansang magpapalakas sa kapangyarihan ng parehong pamilya sa buong El Monte.

Ngunit walang sinuman ang nakakaalam ng nagbabagang lihim na namamagitan sa kanilang dalawa sa tuwing walang nakatingin.

Maingay ang grand ballroom ng mansyon nina Aria dahil sa isang marangyang salu-salo para sa mga negosyante at pulitiko ng lalawigan. Dahil sa matinding pagod sa pagngiti at pakikipag-plastikan sa mga bisita, lihim na tumakas si Aria patungo sa tahimik na bahagi ng mansyon—ang malawak at madilim na aklatan ng kanyang ama.

Nakahinga siya nang maluwag nang maisara niya ang mabigat na pinto ng mahogany. Ipinikit niya ang kanyang magagandang mata at isinandal ang kanyang likod sa malamig na kahoy, dinadama ang katahimikan. Nakasuot siya ng isang hapit na hapit na pulang silk gown na may malalim na slit sa hita, nagpapatingkad sa kanyang makinis at maputing balat.

Ngunit hindi pa man siya nakakapagpahinga nang tuluyan, narinig niya ang pag-ikot ng seradura. Click. Kinandado ang pinto mula sa loob.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Aria. Nang imulat niya ang kanyang mga mata, isang pamilyar na bango ng mamahaling cologne at amoy ng sigarilyo ang sumakop sa kanyang pandama.

Nakatayo sa dilim ang isang lalaki. Dahan-dahan itong humakbang palapit, hanggang sa tamaan ng sinag ng buwan mula sa bintana ang matikas nitong mukha.

Si Paulo.

Kahit ilang beses na siyang tiningnan ni Aria, palaging nagwawala ang sistema ng dalaga sa tuwing nakakaharap ang binata. Napakagwapo nito sa isang mapanganib at dominanteng paraan. Mayroon itong mapupungay ngunit matatalim na singkit na mga mata na tila kayang basahin ang kaluluwa ng kahit sino, at makinis na balat na lalong nagpapatingkad sa matapang nitong panga. Nakasuot ito ng isang itim na tailored suit, ngunit maluwag na ang kurbata nito at bukas ang unang tatlong butones ng panloob na sando, inilalantad ang matigas at matipunong dibdib na madalas pagpantasyahan ng mga kababaihan sa buong San Martin.

"Paulo... anong ginagawa mo rito? Hinahanap ka na ni Gobernador sa labas," mahinang saway ni Aria, pilit na pinapakalma ang nanginginig niyang boses.

"Hayaan mo silang maghanap," paos na bulong ni Paulo.

Ang kanyang mga singkit na mata ay nagdilim habang dahan-dahang pinasadahan ng tingin ang buong katawan ni Aria—mula sa namumulang labi nito, pababa sa malalim na neckline ng pulang gown. Isang tila gutom na hayop ang nagising sa mga mata ng binata. Inilapit niya ang kanyang mukha sa leeg ni Aria, nilalasap ang bango nito bago nag-iwan ng isang madiin at basang halik na siguradong mag-iiwan ng marka.

Walang sabi-sabing binuhat ni Paulo si Aria sa magkabilang baywang at ibinagsak paupo sa ibabaw ng malapad na mahogany desk. Nagkalaglagan ang mga papeles at panulat sa sahig, pero ang pansin ni Paulo ay nakapako lang sa dalaga. Humakbang siya sa pagitan ng mga hita ni Aria, hinawakan ang panga nito, at sinakop ang mga labi nito ng isang halik na punong-puno ng pag-angkin.

"Nakita ko kung paano ka tiningnan ng mga anak ng bokal kanina," mariing bulong ni Paulo sa pagitan ng kanilang mga halik. "Gusto ko silang bulagin isa-isa."

"Kasama lang 'yon sa pulitika," pilit na ngumiti si Aria, dahan-dahang iniangat ang kanyang mga kamay upang haplusin ang batok ng binata. "Alam mo namang ikaw lang ang papakasalan ko. Isang arranged marriage..."

"Fuck the arrangement," pagmumura ni Paulo, ang boses ay nag-aapoy sa matinding obsesyon.

Habang naghahalikan sila nang mapusok, dahan-dahang lumuhod si Paulo sa sahig, sa pagitan ng mga binti ni Aria.

Naguluhan si Aria sa ginawa ng binata. "Paulo, anong..."

Hindi sumagot si Paulo. Sa halip, marahas niyang hinila ang laylayan ng pulang gown ni Aria pataas hanggang sa malantad ang makinis at maputi nitong mga hita. Inabot ni Paulo ang kanyang belt at mabilis itong kinalag, kasabay ng pagbaba ng kanyang zipper. Lumabas ang nagbabaga at matigas nitong pagkalalaki, tila naghihintay ng atensyon.

Hinawakan ni Paulo ang batok ni Aria at pilit itong hinila pababa para mapaupo nang mas malapit sa gilid ng mesa, sapat lang para maging kapantay ng mukha nito ang kanyang k*****a.

"Gawin mo, Aria," utos ni Paulo, ang boses ay puno ng awtoridad at pagnanasa. "Gusto kong maramdaman ang bibig mo bago tayo bumalik sa labas. Gusto kong ipaalala sa sarili ko na akin ka lang."

Nanginginig ang mga kamay ni Aria habang hinahawakan ang nag-uumapaw na init ni Paulo. Tumingala siya sa binata, nakita niya ang matitinding titig ng mga singkit na mata nito na tila nilalamon siya nang buo. Dahan-dahan, ibinuka ni Aria ang kanyang mga labi at isinubo ang dulo ng pagkalalaki ni Paulo.

"Fuck..." napadaing si Paulo, napapikit nang mariin habang ang kanyang mga daliri ay bumaon sa hubad na balikat ni Aria.

Unti-unting nilunok ni Aria ang malaking bahagi nito, ginagamit ang kanyang dila para lasapin ang bawat ugat na tumitibok sa init. Ang bawat s****p at paggalaw ng kanyang bibig ay nagpapadala ng matinding kuryente kay Paulo. Hindi mapigilan ng binata ang mapahawak nang mahigpit sa buhok ni Aria, bahagyang itinutulak ang kanyang sarili papasok sa mainit na bibig ng dalaga.

"Sige pa, baby... ugh, ganyan nga," ungol ni Paulo, lumalabas ang mga ugat sa kanyang leeg habang dinadama ang higpit at sarap na ibinibigay ni Aria.

Binilisan ni Aria ang kanyang paggalaw, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatingala kay Paulo, nakikita ang pagsamba at pagnanasa sa mukha ng susunod na Gobernador ng El Monte. Ang tunog ng basang pagsipsip ay umalingawngaw sa tahimik na aklatan. Bawat galaw ni Aria ay sinasabayan ni Paulo ng marahas na pag-ungol, tila nawawala na siya sa sariling katinuan.

Naramdaman ni Paulo ang papalapit na rurok. Hinila niya nang bahagya ang buhok ni Aria para patingalain ito, bago niya tuluyang ibinuhos ang lahat ng kanyang init sa loob ng bibig ng dalaga.

"Aria... damn it..." bulong ni Paulo, hingal na hingal habang unti-unting kumakalma ang kanyang matipunong katawan.

Dahan-dahang kumalas si Aria, nilunok ang huling bahagi ng ebidensya ng kanilang pagsasama, bago pinunasan ang gilid ng kanyang labi. Isang matamis at mapanuksong ngiti ang ibinigay niya kay Paulo.

Tumayo si Paulo at inayos ang kanyang sarili. Kahit katatapos lang ng isang mapusok na tagpo, ang kanyang mukha ay bumalik agad sa pagiging arogante at seryosong tagapagmana ng mga Santillanes, ngunit ang kanyang mga mata ay nanatiling nakapako kay Aria nang may matinding pagmamay-ari.

"Bukas," sabi ni Paulo habang isinasara ang kanyang zipper at inaayos ang pagkakabuhol ng kurbata. "Pumunta tayo sa peryahan. Gusto kitang ilabas nang tayo lang."

Ngumiti si Aria at tumango, walang kamalay-malay na ang pagpunta nilang iyon sa peryahan kinabukasan ay ang magiging simula ng pagguho ng kanyang perpektong mundo.