เข้าสู่ระบบกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
00:30 น. กริ๊ก!“พี่วิน…” เมจิเอ่ยเสียงหวานถามขึ้นในทันทีหลังจากที่ประตูห้องปิดสนิท“ใช่ เฮียคงดูออก…แต่ไม่มีอะไรหรอก ปกติไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกันอยู่แล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยตอบคำถามที่เขารู้ดีว่าคนตัวเล็กน่าจะกังวลอยู่แต่ก็อย่างที่บอกทั้งตัวเขาเองและเวย์ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน“ค่ะ ถ้างั้นเม
ทำไมเขาถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้…ใบหน้าสวยได้รูปยังคงมองอยู่ที่ชายหนุ่มที่เพิ่งเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างเธอกับออสตินไม่วางตาแต่เขากลับจ้องมองแต่ผู้ชายอีกคนโดยไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย“วินเนอร์เดย์ไลต์…” เสียงติดขี้เล่นของออสตินพูดออกมาพร้อมกับยกเครื่อมดื่มในมือกระดกเข้าปาก“ครับ ยินดีที่ได้รู้
“สวยประดุจเจ้าหญิงราชนิกุลท่านหนึ่ง ออกไปมีหวังมีแต่หนุ่มๆ จ้องจะมาขายขนมจีบเพื่อนฉันแน่” ไลลายังคงชมไม่ขาดปาก“พอละๆ เดี๋ยวลอยกันพอดี”หลังจากแต่งตัวกันเสร็จเรียบร้อยสองสาวก็เดินออกมาจากห้องทำงานด้านในก่อนจะพากันเดินเล่นถ่ายรูปเพราะยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อยก่อนถึงเวลาเปิดร้าน…“ให้ฟ้าช่วยถ่ายให้ไหมคะ
“ห๊า!!! งานเปิดบาร์ที่ใหม่ของแกวันนี้?! วันนี้!?” เสียงเมจิตะโกนลั่นห้องหลังจากที่เพิ่งกดรับสายเพื่อนซี้เพียงคนเดียวที่โทรมาบอกเรื่องสำคัญแบบกระชั้นชิดสุดๆ(ช่ายยยย ~ แกจะแหกปากทำไมเนี่ย?) ไลลาตอบด้วยน้ำเสียงสบายใจ“ก็จะไม่ให้แหกปากได้ยังไง งานเปิดตัวอะไรของแกจัดวันนี้ตอนเย็นแต่แกมาบอกฉันวันนี้ตอนเห




![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


