Masukกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
ติ๊ง! ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสวนลอยฟ้าของคอนโด ขาเรียวสวยก้าวออกมาก่อนจะตามมาด้วยร่างสูงในมือหิ้วถุงพลาสติกที่มีของกินอยู่ด้านในเดินตามหลังเธอมา ร่างบางมองไปยังพื้นที่รอบๆ ตัวที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้นานาพรรณทั้งเล็กและใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อว่านี่คือคอนโดใจกลางเมืองเพราะมันดูอยู่คนละโลกกันเลยจนนึกว่าหลุด
“จริง! อยากได้อีกสามถาด” ตะวันสมทบ“เอาเลย! มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง!”เสียงหญิงสาวที่โตสุดของทีมพูดบอกก่อนที่ทุกคนจะเฮลั่นแล้วสั่งอาหารกันมาเพิ่ม หลังจากสั่งอาหารเพิ่มไปอีกพอสมควรทั้งห้าคนก็นั่งปิ้งเนื้อสัตว์สลับกับพูดคุยกันเป็นระยะส่วนคนที่ดื่มแอลกอฮอล์อย่างพี่พายและตะวันก็เริ่มหน้าแดงขึ้นนิดๆ เมื่อเวล
12:50 น.คิกคัก คิกคัก เสียงหัวเราะสลับกับเสียงพูดคุยกันระหว่างทั้งห้าคนจากทีมตัวแทนของบริษัทออลเดย์คอมมูนิตี้ที่กำลังเดินกลับไปยังออฟฟิศทำงานของตนเองหลังจากที่เพิ่งเบรกพักกลางวันกันไป โดยไม่ลืมที่จะแวะร้านกาแฟร้านประจำกันก่อน“หาวววว ~” เมจิปิดปากหาวก่อนจะเดินตามพี่พายเข้าร้านกาแฟไปเป็นคนที่สาม“เม
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก! ต้นขาแกร่งกระแทกถี่ขึ้นจนคนตัวเล็กหัวสั่นหัวคลอนพร้อมกันกับเต้าสวยที่เคลื่อนไหวไปตามแรงจนคนที่ซ้อนอยู่ด้านหลังอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงมาทาบทับแล้วขยำขยี้เต้านิ่มจนหนำใจพร้อมกับปากร้อนที่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลัง“อ่าส์ เสียวหัวฉิบ!” ร่างสูงขบฟันแน่นจนสันกรามปูดแต่ก็ไม่คิดจะผ่อนแรง







