LOGINShare
Kabanata 45: Ang Paghahanda sa Huling Laban
publish date:
2026-10-04 21:18:56
Latest chapter
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 51: Ang Bagong Hamon
Dumating ang umaga pagkatapos ng gabing tila walang katapusan. Ang dating maingay at magulong patagang lupain ay ngayon ay nababalot ng kakaibang katahimikan — hindi ang katahimikan ng kapayapaan, kundi ang katahimikan bago ang mas malakas na bagyo.Tinitigan ni Lucas ang kalangitan. Ang liwanag ng araw ay tumatagos sa manipis na ulap, ngunit tila may ibang kulay ang hangin — may bahid ng dilim na hindi nawala kahit sumikat na ang araw. Naramdaman niya ang paglapit ni Ana sa kanyang tabi. Ang kanyang balikat ay magkadikit, at sa simpleng pagdikit na iyon, naramdaman nila ang lakas ng isa’t isa.“Hindi pa tapos ang lahat,” mahinang sabi ni Ana, na tila nababasa ang iniisip ni Lucas. “Nakikita ko sa iyong mga mata — mayroon pang nakatago.”Tumango si Lucas. “Tama ka. Ang pag-alis ni Malikhar ay hindi pagkatalo — ito ay pag-atras lamang. Mayroon siyang inihahandang mas malaki, mas mapanganib pa sa hukbong nakita natin. At mayroon pang isa… may bagong pigura na sumusunod sa kanya — hindi
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 45: Ang Paghahanda sa Huling Laban
Nanatili kami sa lumang kubo sa loob ng ilang araw — hindi lamang upang magpahinga, kundi upang pag-aralan ang lahat ng naiwan dito, at upang hanapin ang bawat pahiwatig na makakatulong sa amin sa darating na paghaharap. Ang bawat sulok, bawat lumang aklat, bawat ukit sa pader ay tila bumubulong ng mga kwentong matagal nang nakalimutan ng mundo. Dito ko lalong nakilala si Lucas — hindi lamang bilang taong aking minamahal, kundi bilang taong dala ang bigat ng isang buong kasaysayan at kapalaran. Tuwing umaga, habang siya ay nagbabasa at nag-aaral ng mga nakasulat sa mga lumang pahina, nakatayo ako sa may pintuan at pinagmamasdan siya. Nakikita ko ang pagbabago sa kanyang mukha — ang dating pagkalito at takot ay napalitan ng matibay na paninindigan at malalim na pagkaunawa. Ngunit sa bawat paglingon niya sa akin, nakikita ko pa rin ang parehong pagmamahal — ang pagmamahal na nagsimula noong tinawag ko siyang “Ang Bilyonaryong Hindi Ko Kilala”, at lumago hanggang sa maging pinakamala
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 50: Ang Bagong Simula
Lumipas ang ilang linggo. Dahan-dahan nang gumagaling ang katawan ni Lucas, ngunit ang kanyang isipan ay nanatili pa ring walang laman — walang bakas ng nakaraan, walang alaala ng aming pinagsamahan. Ang mga doktor ay nagsabi na ang kanyang pagkalimot ay dulot ng matinding pagtama sa ulo at pagkabigla ng lakas na tumama sa kanya; hindi nila masasabi kung kailan, o kung kailanman, ay babalik ang kanyang alaala. Maaaring bukas, maaaring sa loob ng maraming taon… o maaaring hindi na talaga. Ngunit hindi na ako naghihintay lamang. Sinimulan ko na ang aking bagong layunin: ibigay sa kanya muli ang lahat — hindi bilang mga alaala na nawala, kundi bilang mga bagong karanasan na muling bubuo sa kanyang mundo. Araw-araw ay pumupunta ako sa ospital. Dinadala ko ang mga bagay na may kahalagahan — ang lumang kwintas, ang mga tala ng kanyang ama, mga bagay mula sa lumang kubo — at isa-isa kong ipinapaliwanag ang kwento sa likod ng bawat isa. Minsan ay nakikinig siya
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 49: Ang Pagbabalik ng Daan
Lumabas ako ng silid ng ospital, at ang malamig na hangin ay humampas sa aking mukha — humahalo sa mga luha na hindi ko na matigil pa. Ang bawat hakbang ko ay mabigat, tila may nakatali sa aking mga paa na humihila pabalik sa lupa. Sa likuran ko, naiwan siya — ang lalaking aking buhay at pag-asa — buhay at ligtas, ngunit para sa akin… tila nawala na siya nang tuluyan. Ilang araw akong naglakad-lakad sa labas, walang tiyak na pupuntahan, dala ang bigat na tila kayang durugin ang kahit sinong tao. Paulit-ulit sa isip ko ang kanyang huling mga salita: “Salamat po… sana ay mahanap niyo ang kapayapaan.” Napakasakit marinig iyan mula sa kanya — mula sa taong siya mismo ang aking kapayapaan. Ngunit sa bawat pag-iyak, sa bawat sandali ng paghihinagpis, may isang bagay na laging bumabalik sa aking isipan — ang pangako ko. Ang sinabi ko sa kanya, noong puno pa kami ng liwanag at pag-asa: “Kahit anong mangyari… kahit ano pa ang mangyari… hindi kita iiwan.” Hi
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 46: Ang Huling Pagtatagpo
Sa isang iglap, tila huminto ang pag-ikot ng mundo. Ang ugong ng hangin, ang kalabog ng lupa, ang galit na tinig ng mga Anino — lahat ay naging isang malakas na ingay na tumatagos sa buto, ngunit sa kabila nito, ang tanging naririnig ko nang malinaw ay ang tibok ng puso ni Lucas na katabi ko. Mahigpit ang hawak namin sa isa’t isa; ang aming mga palad ay pinagpapawisan, ngunit hindi kami nagbitawan kahit isang sandali. Ang liwanag na lumalabas mula sa kanyang dibdib at mula sa aming pagkakaisa ay lalong lumalawak, tila nagiging isang malaking pader na gawa sa ginto at araw, na humaharang sa bawat aninong nagtatangkang lumapit. Sa harap namin, nakatayo ang buong hukbo ng kadiliman — daan-daang anino, matatangkad, nakakatakot, at puno ng poot. Sa gitna nila ay ang kanilang pinuno: mas malaki, mas maitim, at ang kanyang anyo ay tila gawa sa pinakamalalim na gabi at pinakamatandang kasamaan. Walang mukha, ngunit nararamdaman mo ang kanyang pagtingin — tila
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 48: Ang Estraherong Minahal Ko
Ang mga salitang binitiwan niya ay tila mga patalim na dahan-dahang tumutusok sa bawat bahagi ng aking puso. “Para sa akin… parang ngayon lang po tayo nagkita.” Paulit-ulit itong umuugong sa aking isipan, tila isang walang katapusang alingawngaw na hindi ko mapatahimik. Tumingin ako sa kanya — sa kanyang mukha na kilalang-kilala ko, sa mga mata na dating tahanan ng aking buong mundo, sa mga kamay na laging nakahawak sa akin sa gitna ng lahat ng panganib — at ngayon, ang tingin niya sa akin ay puno lamang ng pagkamangha at paggalang, na parang isa lamang akong taong dumaan at nagtanong ng daan. Hindi siya nagbago sa itsura. Siya pa rin ang Lucas na kilala ko — ang lalaking may matikas na tindig, ang lalaking may malalim na mga mata, ang lalaking handang ibigay ang lahat para sa mga taong mahal niya. Ngunit ang lahat ng iyon… ang lahat ng alaala, ang lahat ng damdamin, ang lahat ng kasaysayan na pinagsaluhan namin… ay tila hinipan ng hangin at nawala nang tuluyan.
You May Also Like
Pop My Cherry Daddy!
Xee write737.1K viewsSatisfying Her Darkest Fantasies
Shile1.0M viewsThe Day I Kissed An Older Man
Cher the Cherished1.1M viewsThe Wrong Woman
Ginny Not Genie1.2M viewsOn Her Terms, At His Cost
Ruby 99 viewsMarried To My Sexy Ruthless Enemy
Maxwell chuks 91 viewsThe Billionaire's Unexpected Love
Angel143 viewsBound By My Stepbrother’s Secret
Purple Celestial147 views
