Share

KABANATA 120

Penulis: Nightshade
last update Tanggal publikasi: 2026-02-27 06:01:20

ELENA POV

Huminto ang lumang truck sa gilid ng Katedral ng Basco. Madilim na, at tanging ang mga streetlights na may kukurap-kurap na liwanag ang nagbibigay ng anino sa mga dambuhalang pader na bato ng simbahan. Maingay ang hangin, isang pahiwatig na may paparating na namang sama ng panahon.

"Dante, dahan-dahan," bulong ko habang inaalalayan niya ako pababa. Ang bigat ng tiyan ko ay tila humihila sa akin sa lupa. Walong buwan at dalawang linggo. Pakiramdam ko ay anumang or
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 195

    DANTE POV "Boss, sigurado ka bang kasya 'tong dalawang case ng wine sa likod? May mga bitbit pa tayong groceries para sa dinner bukas," tanong ni Rico habang pilit na iniaayos ang mga kahon sa trunk ng sasakyan. "Kasya 'yan, Rico. I-usog mo lang nang konti 'yung sako ng bigas na binili ni Nanay Belen," sagot ko habang nakatayo sa tabi ng pinto ng driver's seat, tinitignan ang listahan sa phone ko. "Saka siguraduhin mo na may space pa para sa mga setup na kinuha ni Sofia." "Copy, Boss. Ayos na. Direatso na ba tayo sa opisina o dadaan muna tayong hardware?" "Opisina muna. May kailangan lang akong i-finalize na documents kay Aris bago mag-weekend." Sumakay na ako sa sasakyan at nagsimulang mag-drive. Sabado ngayon, pero dahil malapit na ang thanksgiving dinner na pinaplano namin para sa pamilya at sa mga taong tumulong sa amin, mas busy pa ang weekend ko kaysa sa weekday. Gusto kong maging maayos ang lahat. Ito ang unang pagkakataon na magsasama-sama kami na walang iniisip na banta

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 194

    ELENA POVNagising ako sa tunog ng alarm ko ng alas-sais ng umaga. Napatingin ako sa kisame ng kwarto namin at sandaling nakalimutan ko kung nasaan ako. Hindi amoy ubasan o malamig na hangin ng Tuscany ang sumalubong sa akin; amoy ng aircon at ang bahagyang ingay ng mga sasakyang dumadaan sa malayo ang narinig ko."Dante, gising na. First day back natin sa office," sabi ko habang tinatapik ang balikat niya."Mmm... can we just pretend na nasa Italy pa tayo?" ungol ni Dante habang isinisiksik ang mukha sa unan. "Five minutes, Elena. Promise.""Anong five minutes? Sabi mo kagabi, gusto mong pumasok nang maaga para ma-surprise ang team. At saka, may meeting ka pa kay Aris ng alas-nuwebe," paalala ko.Bumangon na ako at dumeretso sa banyo. Paglabas ko, nakaupo na si Dante sa gilid ng kama, gulo-gulo ang buhok at parang bata na pinilit gisingin. Napangiti ako. Kahit gaano siya katapang sa labas, sa loob ng kwartong ito, siya pa rin 'yung Dante na kailangan ng kape bago gumana ang utak.Pag

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 193

    ELENA POV Nagising ako sa mahinang yanig ng gulong ng eroplano nang lumapag ito sa runway ng NAIA. Ang kaninang malamig na hangin ng Italya ay napalitan ng pamilyar na halumigmig na nanunuot sa loob ng cabin kahit naka-aircon pa kami. Tumingin ako sa labas ng bintana; kulay abo ang langit ng Maynila, pero sa gitna ng polusyon at ingay, naramdaman ko ang kakaibang init sa dibdib ko. Sa wakas, nasa bahay na kami. "Elena, gising na. We’re here," mahinang bulong ni Dante habang dahan-dahang inaayos ang pagkaka-karga kay Hope na himbing pa rin ang tulog. "In fairness, kahit nakakapagod ang flight, masarap pa rin 'yung feeling na malapit na tayo sa sariling kama," sabi ko habang nag-uunat at kinukuha ang handcarry bag namin. Sa kabilang row, mabilis na nag-ayos si Maya. Medyo gulo-gulo ang buhok niya at halatang puyat, pero ang sigla ng mata niya ay nandoon pa rin. "Ate, amoy Pinas na! Ramdam ko na 'yung humidity kahit nasa loob pa tayo." "I-ready mo na 'yung sarili mo, Maya. Siguradon

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 192

    ELENA POV Huling araw na namin dito sa farmhouse bago kami bumalik sa Rome para sa aming flight pauwi ng Pilipinas. Imbes na magmadali sa pagliligpit ng gamit, nag-decide kami na gawing sobrang chill lang ang umaga. Nakaupo ako sa damuhan, pinapanood si Hope na sinusubukang gumapang palapit kay Whitey na abala naman sa paghabol sa isang tutubi. "Ate, tingnan mo si Whitey, feeling niya talaga local dog na siya rito," tawa ni Maya habang lumalabas ng pinto, bitbit ang dalawang baso ng freshly squeezed orange juice. Inabutan niya ako ng isa bago siya sumalampak sa tabi ko. "Sana ganyan din tayo kabilis mag-adjust, 'no? Parang kailan lang, takot na takot tayong lumabas ng bahay sa Manila," sabi ko habang humihigop ng juice. Ang asim-tamis ng lasa, sobrang presko. "True. Pero alam mo, Ate, parang ayaw ko pang umuwi. Pwede bang mag-extend kahit one month lang? I promise mag-aaral ako ng Italian nang seryoso," biro ni Maya. "Naku, si Kuya mo ang tanungin mo niyan. Siguradong tambak na a

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 191

    ELENA POV Hindi ko na kailangan ng alarm clock dito sa Tuscany. Ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang katok ng mga sanga ng puno sa bintana ang naggising sa akin. Paglingon ko, gising na rin si Dante, nakadapa habang pinapanood si Hope na naglalaro ng kanyang mga daliri sa paa sa gitna ng kama. "Good morning," bulong ni Dante nang mapansing dilat na ako. "Sabi ko sa'yo, masarap matulog dito eh. Walang pressure bumangon." "Morning," sagot ko habang nag-uunat. "Anong oras na? Feeling ko ang haba ng tulog ko pero parang maaga pa." "Alas-otso pa lang. Nakapag-kape na ako sa baba kanina habang tulog pa kayo. Kausap ko si Maria, excited na siyang turuan tayo mag-pasta mamaya," sabi ni Dante habang kinikiliti ang tiyan ni Hope, na nagresulta sa malakas na halakhak ng bata. "Ready na ba ang patience mo? Alam mo namang hindi ako kasing galing mo sa kusina," biro ko habang bumabangon para kuhanin si Hope. "Don't worry, teamwork tayo. Ako sa dough, ikaw sa sauce," ngiti niya. Pagb

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 190

    ELENA POV Nagising ako na medyo masakit ang balikat. Siguro dahil sa haba ng nilakad namin kahapon sa Rome. Pagtingin ko sa bintana, hindi na 'yung mga lumang gusali ang nakikita ko kundi ang malawak na rolling hills ng Tuscany. Lumipat na kami kagabi sa isang farmhouse villa sa probinsya, at kahit madilim nung dumating kami, alam ko na agad na dito ko mahahanap 'yung totoong katahimikan. "Gising na pala ang mommy," bungad ni Dante. Pumasok siya sa kwarto bitbit si Hope na naka-pajama pa. "Look, Hope, si Mommy gising na. Say 'Good morning, Mommy!'" "Morning," paos kong sabi habang iniuunat ang mga braso ko. "What time is it? Parang sobrang tahimik, akala ko madaling araw pa." "Almost nine na. Sobrang tahimik lang talaga dito sa countryside. Naninibago ka, 'no? Walang busina ng sasakyan, walang ingay ng mga turista sa labas ng bintana," sabi ni Dante sabay upo sa tabi ko sa kama. Ibinaba niya si Hope sa gitna namin. "Oo nga. Parang nakakabingi 'yung quietness," tawa ko. "Nasaan si

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 49

    ELENA POVAng hotel na nahanap namin sa bandang Sta. Cruz ay 'yung tipo ng lugar na hindi mo makikita sa Instagram. Ang mga dingding ay may bakas ng mga lumang sticker, ang aircon ay tunog-traktora, at ang amoy ng pinaghalong zonrox at luma ay dumidikit sa ilalim ng ilong. Pero para sa amin, ito an

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-23
  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 46

    AYA'S POV Tumitigil ang mundo ko habang pinapanood ang apoy na unti-unting lumalamon sa kawayang dingding ng aming cottage. Ang usok ay kulay itim, pumapaikot sa langit na kanina lang ay napakalinaw. Pero hindi ang apoy ang nagpapatigil sa paghinga ko, kundi ang babaeng nakatayo sa harap nito. S

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-23
  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 41

    ELENA POV Sa wakas, nakatapak din kami sa tuyong lupa. Pero hindi ito sa magarbo at sementadong pantalan ng Maynila. Dinala kami ng Coast Guard sa isang tago na cove sa Batangas para safe kami habang ginagawa ang initial report. Pagbaba namin sa maliit na lantsa, sinalubong kami ng amoy ng tuyong

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-22
  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 42

    ELENA POV Hindi talaga ako makatulog. Yung maliit na cottage dito sa Batangas na dapat rest house namin, naging parang kulungan sa pakiramdam ko. Bawat kaluskos ng dahon ng niyog sa labas, parang warning signal na ewan. Nakatitig pa rin ako sa phone ko, paulit-ulit na tinitingnan yung picture ni D

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-22
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status