LOGINBeatrix POV
Isang linggo na ang lumipas mula nang pirmahan ko ang kontrata sa Sevillana Tower, pero parang isang iglap lang nagbago ang lahat sa buhay ko. Ang mga kasong ibinato sa akin nina Director Tan tungkol sa data leakage ay bigla na lang naglaho na parang bula. Para bang may invisible na kamay na nagbura sa lahat ng bahid ng kasalanang pilit nilang ikinapit sa pangalan ko. Ngayon, nakatayo ako sa harap ng bago kong klinika sa Quezon City. At hindi ito ordinaryong clinic lang. Isa itong state-of-the-art research facility na kumpleto sa modern equipment, advanced machines para sa OB-GYN procedures at clinical trials, at mga propesyonal na staff na magalang na bumati sa akin pagdating ko kaninang umaga. Lahat ng ito ay ibinigay sa akin ni Keifer bilang paunang kabayaran sa kontrata namin. Pero habang nakatitig ako sa pangalan ko sa glass door ng opisina ko—Dr. Beatrix Hizon, Head of Clinical Research—hindi ko maiwasang maalala na walang bagay na ibinibigay nang libre sa isang lalaking tulad niya. Libre ang pasilidad, pero ang kalayaan ko ay nakataya sa pamilyang Sevillana. Tumunog ang phone ko habang abala ako sa pag-check ng mga medical supplies. Pagtingin ko sa screen, pangalan ni Keifer ang bumungad. Agad ko itong sinagot bago pa man tumunog nang pangalawang beses. "Hello?" bati ko. "Magbihis ka," malamig at diretsong utos niya mula sa kabilang linya. "My car will pick you up outside your clinic in ten minutes. It's time to move on to the next phase of our agreement." "Wait a minute, Keifer! May ginagawa pa ako—" Beeeep. Ibinaba na niya ang tawag. Napairap ako habang nakatitig sa screen ng phone ko. Napakayabang talaga ng lalaking iyon. Kung umasta, akala mo laging hinahabol ng oras at lahat ng tao sa mundo ay obligadong sumunod sa kanya. Pero wala naman akong choice. Kinuha ko ang coat ko, nag-retouch ng kaunting lipstick para maitago ang pagod sa mukha ko, at lumabas ng building. Isang itim na Land Rover ang nakahinto sa tapat ng curb. Agad na binuksan ng driver ang p***o para sa akin. Pagpasok ko, nadatnan ko si Keifer na seryosong nagbabasa ng mga dokumento sa tablet niya. Suot niya ang mamahaling navy blue suit na lalong nagbigay-diin sa pagiging intimidating niya. Ni hindi man lang niya ako nilingon nang umupo ako sa tabi niya. "Where are we going?" tanong ko habang umaandar ang sasakyan palayo sa clinic. "Sa pangunahing mansyon ng mga Sevillana," tipid niyang sagot nang hindi inaalis ang tingin sa tablet. "The entire family will be there for a formal dinner. They need to meet the woman who's supposedly going to save my brother's reputation." Biglang kumabog ang dibdib ko. Kahit ilang beses ko nang pinag-aralan ang mga detalye ng pekeng kuwento namin, iba pa rin pala kapag oras na para harapin ang pamilyang nagmamay-ari ng malaking bahagi ng medical industry sa bansa. What if someone notices something suspicious? Paano kung may makahalata sa mga kilos ko? Paano kung hindi nila paniwalaan ang kuwento namin at tuluyan akong mabuking? "Stop overthinking," bulong ni Keifer, na para bang nabasa niya ang laman ng isip ko. Ibinaba niya ang tablet at tuluyang humarap sa akin. Seryoso pa rin ang mga mata niya, pero may kakaibang kumpiyansa sa boses niya na kahit papaano ay nakatulong para kumalma ako. "As long as you follow every detail of the script I gave you yesterday, no one will question our story. I'll handle my family." Hindi na ako sumagot. Sa halip, ibinaling ko na lang ang tingin ko sa labas ng bintana habang binabagtas namin ang pribadong gate ng engrandeng mansyon sa New Manila. Pagdating namin sa malaking foyer, agad kaming sinalubong ng mga maid at butler na magalang na yumuko sa pagdating namin. Pero hindi sila ang nakakuha ng atensyon ko. Kundi ang mga taong naghihintay sa grand dining room. Naroon ang patriarch ng pamilya Sevillana, isang lalaking halatang istrikto at may matalim na mga matang tila kayang basahin ang pagkatao ng sinumang kaharap niya. Nandoon din ang ilang kamag-anak na nag-uusap at nagtatawanan, pati na si Liam—ang bunsong kapatid ni Keifer at ang dahilan kung bakit ako nasangkot sa buong gulong ito. Nakaupo si Liam sa isang gilid ng mesa. Magulo ang buhok niya, balisa ang kilos, at halatang ilang araw nang hindi nakakatulog nang maayos dahil sa stress. Nang marinig ng lahat ang pagdating namin, unti-unting natahimik ang buong silid. Lahat ng mata ay napunta sa direksyon namin. At bago pa ako makapaghanda, marahan nang inilagay ni Keifer ang isang kamay sa ibabang bahagi ng likod ko at bahagya akong hinapit palapit sa kanya. Napahinto ako sa paghinga nang ilang segundo. Hindi dahil sa kilig. Kundi dahil bigla kong naalala na kahit ang simpleng paghawak niya sa akin ay bahagi lang ng kasinungalingang kailangan naming panindigan. Kailangan naming magmukhang kapani-paniwalang magkasintahan sa unang tingin pa lang. "I'd like to introduce someone important to all of you," panimula ni Keifer. Matatag ang boses niya at walang kahit anong bakas ng kaba habang nakatingin sa buong pamilya. "This is Beatrix Hizon... my girlfriend and the woman who will soon become the mother of the next Sevillana heir." Biglang natahimik ang buong paligid. Ramdam ko ang bigat ng mga tingin ng mga taong nakaupo sa paligid ng mesa habang isa-isa nila akong sinusuri. At sa sandaling iyon, alam kong nagsimula na ang pinakamapanganib na bahagi ng kasunduan namin.Beatrix POVNatahimik ang buong hapag-kainan. Para bang biglang tumigil ang mundo sa loob ng grand dining room nang ipakilala ako ni Keifer bilang magiging ina ng susunod na tagapagmana ng pamilya Sevillana. Ramdam ko ang pag-init ng mga pisngi ko, hindi dahil sa kilig, kundi dahil sa matatalim na tingin ng mga taong nakapaligid sa amin.Nakatutok sa amin ang atensyon ni Don Aurelio Sevillana, ang patriarch ng pamilya at haligi ng kanilang medical empire na kilala sa pagiging istrikto at hindi basta-basta nagpapadala sa emosyon. Sa kabilang gilid naman ng mesa, si Liam ay para bang gustong lamunin na lang ng lupa. Nakayuko siya sa plato niya at halatang hindi kayang salubungin ang tingin ko."Is this some kind of joke, Keifer?" basag ni Don Aurelio sa katahimikan. Matigas ang boses niya at puno ng awtoridad habang dahan-dahang ibinababa ang hawak niyang kubyertos. "Isang linggo lang tayong naghahanap ng paraan para maayos ang eskandalo ng kapatid mo, tapos ngayon, magdadala ka rito ng
Beatrix POVIsang linggo na ang lumipas mula nang pirmahan ko ang kontrata sa Sevillana Tower, pero parang isang iglap lang nagbago ang lahat sa buhay ko. Ang mga kasong ibinato sa akin nina Director Tan tungkol sa data leakage ay bigla na lang naglaho na parang bula. Para bang may invisible na kamay na nagbura sa lahat ng bahid ng kasalanang pilit nilang ikinapit sa pangalan ko.Ngayon, nakatayo ako sa harap ng bago kong klinika sa Quezon City. At hindi ito ordinaryong clinic lang. Isa itong state-of-the-art research facility na kumpleto sa modern equipment, advanced machines para sa OB-GYN procedures at clinical trials, at mga propesyonal na staff na magalang na bumati sa akin pagdating ko kaninang umaga.Lahat ng ito ay ibinigay sa akin ni Keifer bilang paunang kabayaran sa kontrata namin.Pero habang nakatitig ako sa pangalan ko sa glass door ng opisina ko—Dr. Beatrix Hizon, Head of Clinical Research—hindi ko maiwasang maalala na walang bagay na ibinibigay nang libre sa isang lala
Beatrix POVNakatitig ako kay Keifer habang mabilis ang paghinga ko. Sobrang lapit niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya at ang mabigat niyang presensya, na para bang unti-unting kinakain ang espasyo sa pagitan naming dalawa. Sa sobrang lapit niya, kitang-kita ko ang maliit na peklat sa gilid ng kaliwang kilay niya, na lalo pang nagbigay ng mapanganib na dating sa mukha niya."You have no conscience," nanggigigil kong bulong habang hindi inaalis ang tingin sa mga mata niya. "Akala ko ba, iba ka sa mga taong umapi sa akin? Pare-pareho lang pala kayong mga mayayaman na ginagamit ang kapangyarihan para tapakan ang mga taong walang kalaban-laban!"Hindi man lang siya natinag sa sinabi ko. Sa halip, bahagya siyang yumuko para magpantay ang mga mukha namin. Seryoso siyang nakatitig sa mga mata ko, na para bang sinusubukan niyang alamin kung hanggang saan ang kaya kong tiisin."I'm no saint, Beatrix," kalmado niyang sagot. Mababa ang boses niya, pero bawat salita ay parang tumatagos sa bu
Beatrix POVNakatayo ako sa harap ng salamin sa banyo habang pilit pinapawi ang bakas ng mga luha sa mukha ko. Ang dami nang nangyari nitong mga nakaraang araw. Para akong naipit sa isang bangungot na kahit anong gawin ko, hindi ako magising-gising. Niloko ako ng ex-fiancé kong si Marcus, pinalabas na magnanakaw ng confidential data sa ospital, at ngayon, para na akong isang kahihiyan sa mata ng buong medical community.Sa bawat araw na lumilipas, mas lalo pang nasisira ang pangalan ko. Kaninang umaga lang, nakatanggap ako ng confirmation mula sa PRC na tuluyan nang sinuspinde ang medical license ko dahil sa panggigipit ng pamilya Tan. At parang hindi pa sapat ang lahat ng iyon, dumating pa ang notice mula sa bangko—frozen na rin ang natitira kong ipon dahil sa injunction.How the hell am I supposed to survive?Paano ko babayaran ang renta ko? Paano ako bibili ng pagkain kung pati sarili kong pera ay hindi ko na magalaw?Tumunog ang phone ko sa ibabaw ng lababo. Isang text message mul
Beatrix POVMabigat ang bawat yabag ko sa mamahaling marmol na sahig ng St. Jude Chapel. Bawat hakbang papunta sa altar ay parang paglalakad ko diretso sa sarili kong hukay. Kanina pa mabilis ang tibok ng puso ko, pero hindi dahil sa excitement o kaba ng isang bride-to-be. Kundi dahil sa kung anong kutob na hindi ko maipaliwanag. Pakiramdam ko, may mali. At hindi ko alam kung ano.Nakatitig sa akin si Dr. Marcus Alvarez—ang lalaking pinag-alayan ko ng limang taon ng buhay ko, ang kasama ko sa walang katapusang puyatan sa ER, at ang taong itinuring kong kakampi sa magulong mundo ng medisina. Pero habang papalapit ako sa kanya, may kakaibang pakiramdam akong hindi maalis. Bakit parang may ibang taong nasa isip niya, kahit ako ang kaharap niya?Nang tuluyan kaming makatayo sa harap ng pari, akala ko, mawawala na rin ang pag-aalinlangan ko. Pero bago pa makapagsimula ang padre, may biglang umalingawngaw na pamilyar na boses mula sa open microphone sa vestry sa gilid.“Relax ka lang, babe.







