ALNA KABANATA 7

Hindi na alam ni Angelita kung anong ire pa ang gagawin mailabas lamang ang mga anak niya. Halo na ang hikbi at pag-ire niya, maging ang kanyang pawis at luha.

Napahagulhol na lamang siya noong marinig niya ang iyak ng sanggol.

"Good job, Mommy," nakangiting bigkas ng doktor.

Pero isa pa lamang iyon. May dalawa pang gustong lumabas.

Hinihingal man ay sinubukan niyang ikalma ang sarili at humugot nang malalim na paghinga upang maka-ire muli.

Muli niyang narinig ang pag-iyak ng isa pang sanggol. Dinig niya pa ang tuwa sa boses ng mga nurse na naroon.

"Diyos ko! Ang gwapo! Ang mga mata, ang gaganda!"

Halos mahilo na siya kaka-ire pero pinilit niyang umire para sa isa pa. Saktong pagkarinig niya sa matinis na iyak ng sanggol ay siya namang pagkawalan niya ng malay.

Kahit noong magkagulo ang mga nurse ay hindi na niya alam. Ang sunod na niyang gising ay nakahiga na siya sa hospital bed. Tanging kurtina ang tabing dahil may kasama pa siyang ibang pasyente.

"Miss nasa nursery room pa ang mga baby mo. Hindi pa mailagay dito dahil wala kang kasama. Kailan ba darating ang bantay mo?" tanong ng nurse na may dalang mga dokumento.

Natameme siya. Imbento niya lang kasi na may bantay siyang darating. Wala naman siyang kaibigan na matatawagan.

"Huh, hindi ko alam. Kapag okay na ako, iuuwi ko na lang ang mga anak ko."

"Nang mag-isa? Paano mo bibitbitin ang tatlong sanggol?" gulat na bigkas nito.

"Ako na ang bahala doon, Miss Nurse. Akin na ang mga papel kung para iyan sa registration of birth certificate nila."

May alinlangan man ay binigay iyon sa kanya.

"Dalawang lalaki at isang babae ang mga anak mo. Si baby boy number 1 ang unang lumabas na lalaki, si baby boy number 2 ang pangalawa at lalaki rin. Si baby girl ang pangatlo. Ipahatid mo sa nurse station ang mga papel pagkatapos."

Tumango lamang siya dito at tinitigan ang mga dokumento. Anong pangalan ang isusulat niya? Aakuin niya ba ang tatlo? Magiging kakawa lang sa puder niya ang mga anak niya.

Tahimik na naglandas ang mainit na luha sa pisngi niya habang nagsusulat ng pangalan. Bibigyan niya ng pangalan ang mga ito pero alam niya sa sarili niyang hindi niya magagamit ang mga pangalan na iyon. Hindi niya masasambit o maisisigaw. Dahil buo na ang pasya niya. Ibibigay niya ang mga bata kay Lorenzo.

Hindi pa siya handang maging ina. May pangarap pa siya at alam niya sa sarili niyang hindi niya kayang buhayin ang mga ito. Hindi niya maibibigay ang magandang buhay sa tatlo. Ipagdadasal na lang niya na tanggapin sila ng totoong ama nila.

Iniyak niya muna ng buong gabi ang desisyon niyang iyon. Nagpatulong lang din siya sa kapitbahay niya upang maiuwi ang mga sanggol. Isa-isa niyang hin*likan ang mga ito sa pisngi bago ayusan. Handa na rin ang basket na paglalagyan niya at taimtim na rin niyang isinulat ang mensahe para sa ama ng tatlo.

Suot ang makapal na hoodie at kalong sa kanyang kandungan ang malaking basket noong sumakay sa taxi. Tulog ang triplets niya pero para siyang tinuklaw ng ahas noong magmulat ng mata ang babygirl niya. Kuminang ang abuhing mga mata nito at kahit alam niyang hindi pa ito nakakakita ay tila ba inuusig na siya ng titig nito.

Napalunok siya. Humigpit ang hawak sa basket. Para sa kanya, ito ang tamang gawin.

"Pasensya na," sobrang hinang pagkausap niya sa sanggol bago umiwas ng tingin.

Pinigilan niya ang humikbi kahit na pinipilipit na ang puso niya. Kahit ang mga hakbang niya palabas ng taxi ay nanghihina.

Tinago niyang mabuti ang mukha sa hoodie. Sinipat niya pa ang guwardiya sa building ng condominium pero iba na ang naroon. Noong pumasok ang guwardiya sa loob ay kinuha niya iyong pagkakataon. Lakad takbo siya palapit at maingat na binaba sa sahig ang basket. Siniksik ang sulat sa lampin bago agad na tumalikod.

Natutop niya ang bibig noong marinig ang pag-iyak bigla ng babaeng anak niya. Sa takot niyang bawiin ang desisyon ay tumakbo na siya palayo doon. Pinara niya agad ang taxi na dumaan. Pumasok doon at nagmatigas sa sarili na huwag lingunin ang building.

Nasa kasarapan naman ng pagligo si Lorenzo noong marinig ang walang sawang pagtunog ng telepono sa penthouse niya.

"D*mn it! Naliligo pa ang tao eh!" inis niyang bigkas bago binalot ang bewang sa tuwalya.

Tumutulo pa sa buhok niya ang tubig noong lumabas ng banyo. Kumuha siya ng baso ng tubig bago sagutin ang tawag.

"Yes, hello?" bigkas niya bago lumagok sa tubig.

"Good Morning, Sir Lorenzo, kailangan niyo pong bumaba. Mukhang kailangan niyo pong makita ang mga anak ninyo," imporma ng receptionist.

Agad niyang naibuga ang iniinom na tubig sa narinig.

"Anong sabi mo? Mga anak ko?!" gulantang niyang tanong.

T*ngna, marunong siyang gumamit ng condom at imposibleng nakabuntis siya!

"Yes, Sir. May babae pong nag-iwan ng basket sa harap ng building. Triplets na sanggol po ang laman at may kasamang sulat na nagsasabing kayo po ang ama nina Aiden, Antonio, at Anne—"

"T-eka nga. Ako talaga?! Baka wrong address lang 'yan, Miss. Sinong baliw ang mag-iiwan ng triplets at sasabihing ako ang ama?" sarkastikong bigkas niya.

"Uhm, baka ex-girlfriend niyo po? Gusto niyo po bang tawagin namin ang Mommy ninyo—" 

"Don't f*cking do that! Bababa na ako!"

Hindi na siya nag-abalang magdamit pa at agad ring lumabas. Naabutan niya agad sa lobby ang babaeng receptionist na kalong pa ang isang sanggol habang ang dalawa ay nasa basket pa rin.

"Sir, ito po ang sulat." Agad na inabot sa kanya ng guwardiya ang papel.

Binuksan niya iyon at unang linya pa lang ang nababasa ay alam na niya kung sino ang ama ng mga sanggol.

"F*cking hell, buhay nga ang mga t*mod ni Gustavo," wala sa sariling bulalas niya at agad na tinawagan ang kaibigan.

Nagsalubong ang mga kilay ni Gustavo noong makitang ang sanhi ng pag-iingay ng cellphone niya ay si Lorenzo. Kagigising niya lang pero mukhang mapepeste na ng kaibigan ang araw niya.

"What do you need—"

"Gustavo! Congratulations, nanalo ka ng one big basket na may kasamang triplets na sanggol. I-claim mo na rito sa condo ang mga nabuhay mong s*milyang g*go ka!" halong sigaw at tawa na bigkas nito samantalang siya ay napamura.

"What the f*ck are you saying?!" nalilitong bigkas niya.

"May dineliver na mga sanggol dito at sigurado akong ikaw ang ama at hindi ako!" paglilinaw na nagpatigil sa mundo niya.

"Ako ang ama? Seriously? What's the actual f*ck?" wala sa sariling tanong niya sa hangin habang naguguluhan.