ALNA KABANATA 6

"What was that, Gustavo? Hindi na ako pwedeng pumunta rito kahit kailan ko gusto?! Seriously?!" histerya nito.

Kumibot ang mga labi ni Gustavo. Pailalim na tinitigan ang dalagang minsan ay namahay sa puso niya.

Kung tutuusin ay ang ganda pa rin nito. Maputi, malaki ang hinaharap at mukhang hollywood star sa makapal at pouty lips nito. Idagdag pa ang blonde na kulot na buhok at ang tangkad nito. Sa suot nitong fitted tube black dress ay papasa itong kambal ng pinakamagandang hollywood actress na si Angelina.

Umangat ang gilid ng labi niya. Hindi nakapanghihinayang dahil wala siyang balak manatili sa babaeng hindi nakukuntento.

"Umaasa ka pa bang reyna ang itatrato sa'yo ng mga tauhan ko?" may tunog sarkastiko ang boses niya, "You are nothing to me now, Miss. Estranghero at kakausapin lang kita kung may business proposal ka."

Iniwasan na niya ito ng tingin at lumagok sa hawak na alak.

Nangatal naman ang dila ni Simone sa narinig. Tila may punyal na tumusok sa puso niya.

"Oh come on, Gustavo. Huwag tayong maglokohan dito. Alam ko namang may side chick ka habang magkarelasyon tayo—" 

"Side chick? Mukha ba akong tandang?" Tumawa ng hilaw si Gustavo.

Balak pa siya nitong baliktarin. Put*ngna! Ni hindi siya sumulyap sa iba habang magkarelasyon sila.

"Fine. Kasalanan ko na at very loyal ka. But Love, can we try it again, please?"

Lumambing ang boses ni Simone sa kanya. Lumapit pa ito at nangunyapit sa leeg niya na akala mo ay mahal pa nila ang isa't isa.

Sinubukan siya nitong h*likan ngunit iniwas niya ang mukha kaya't halos sa tenga na niya tumama ang mga labi nito.

Hindi nakatakas sa mga mata ni Gustavo ang inis na dumaan sa mga mata ni Simone. At alam niyang hindi ito titigil hangga't hindi siya nakukuha pabalik.

"Gusto mo talagang magkabalikan tayo, hm?" mahinahong tanong niya habang nagsasalin ng alak.

Humaplos sa braso niya ang palad ni Simone. Itinagilid ang mukha at hinuli ang mga titig niya.

"Yes, of course. Nagsisisi na ako, Love. Mas gusto ko sa piling mo," pagmamakaawa nito.

Umangat ang gilid ng labi ni Gustavo. Dumukwang nang bahagya upang maabot ng bibig niya ang tenga ni Simone.

"Too late. Hindi ako nagsisisi na hiniwalayan kita, Simone. Malaya na ako at kaya kong makipagt*lik sa kahit sinong babaeng gustuhin ko," bulong niya dito.

"Umalis ka na, Miss Simone," malamig na niyang utos bago ito itulak palayo ngunit yumakap ito nang mahigpit sa braso niya.

"No, please! Ako lang dapat, Gustavo! Ako ang mahal mo! Galit ka lang pero sa akin ka pa rin!" halos paiyak na sigaw nito.

Malamig niya lang itong sinulyapan at unti-unting binaklas ang pagkakayakap nito sa kanya.

"If you want me that much, kneel and beg, Simone. Beg for my love," madiing utos niya dito.

Walang alinlangang lumuhod nga ang dalaga sa harapan niya. Nakatingala ito sa kanya habang nakababa siya ng tingin dito. What a sight! Samantalang noon ay buhat-buhat niya ito lagi ngayon ay niluluhuran na siya nito.

"Alam kong mahirap patawarin ang nagawa ko pero maniwala ka, unang beses lang iyon, Gustavo. Natukso lang ako. Kung tutuusin, kasalanan mo iyon! Kung hindi mo pinagkakait sa akin ang ganoong bagay ay hindi ko hahanapin sa iba!" paninisi pa nito.

Gumalaw ang panga ni Gustavo at mahigpit na naibaba sa mesa ang baso. Kahit galit ay marahan niyang sinabunot ang buhok ni Simone habang nakatitig dito. 

Namilog ang mga mata ng dalaga hindi sa takot kun'di sa excitement.

"Fine. Satisfy me then," utos niya na mukhang naintindihan ng dalaga.

Nagmamadali ang mga kamay ni Simone na kalasin ang belt ng pants ni Gustavo. Agad nitong hinila paibaba sa tuhod nito ang itim na mamahaling pants niya.

"Asahan mong hahanapin mo ang ganito, Gustavo," pagmamalaki pa nito.

Hawak na nito ang garter ng branded brief niya at halos idikit na ang ilong doon noong biglang bumukas ang pinto at iluwa noon si Lolita.

Hindi kumilos si Gustavo at tiningnan lang ang sekretarya niya samantalang inis na napamura si Simone.

"Sir, may meeting po kayo with Mr. Akiyama. ASAP," pagdidiin nito bago irapan si Simone at ibagsak ang pinto pasara.

Gustong matawa ni Gustavo sa inasta ng sekretarya na kabaligtaran sa reaksyon ni Simone.

"Bullsh*t! Istorbo!" inis na bulalas nito at balak na ituloy ang pagbaba sa brief niya ngunit pinigilan niya ang kamay nito.

"Leave, Simone. I do not have time for this."

Napalunok ito at ayaw pang tumayo ngunit tinaas na niya ang pants at kinuha ang coat sa swivel chair.

"Wala ka na namang oras. Lagi ka na lang walang oras!" histerya nito na hindi niya pinansin.

Kalaunan ay huminga ito nang malalim at muling nagsalita.

"Maybe next time or later? Hihintayin kita rito—" 

"No next time. No later. We're done, Miss Simone. Magpalista ka ng appointment kung gusto mo kong kausapin sa negosyo," mungkahi niya rito na alam niyang hindi makakasingit sa schedule niya dahil hindi ito pagbibigyan ni Lolita.

Marahas itong umungol ng protesta habang tumatayo. Hindi na niya ito pinansin at dumiretso na ng labas sa opisina.

"Thanks, Lolita. You saved me." Ngumisi pa siya sa sekretarya niya na nagthumbs up sa kanya.

"Anything for you, Sir."

Sabay silang natawa. Paano'y wala naman siyang meeting talaga. Tatakasan niya lang si Simone at ayaw na niyang makausap ang dalaga.

Hindi naman mapakali si Angelita sa bahay. Habang dumadagdag kasi ang buwan ay lalo siyang nomomroblema. Tatlong sanggol ang iluluwal niya. Wala siyang katuwang sa buhay. Walang trabaho. Paano niya lahat aalagaan at pakakainin ang mga bata?!

Kahit pagkatapos ng graduation ay hindi pa siya makakapagtrabaho agad. Manganganak pa siya at baka ilang buwan pa bago makapagtrabaho. Ubos na ang pera niya. Huling option na niya ang umutang pero hindi sapat.

Ilang beses na rin niyang ni-research ang businessman na Lorenzo pero wala siyang makuhang contact number nito or ano mang matinong social media account. Hindi niya rin alam kung ang lalaking natagpuan niya sa internet na Lorenzo ay ang ama nga ng mga bata.

Noong araw ng kabuwanan niya ay natutulala na lang siya. Cesarean section ang mungkahi ng doktor pero wala siyang pambayad. Ipipilit niya ang normal delivery kahit tatlo ang supling na iluluwal niya. Ang sunod niyang gagawin pagkapanganak ay hindi niya pa alam.

Magulo ang isip habang palakad-lakad siya sa hallway ng pampublikong ospital, hinihintay na umpekto ang tinurok na pampahilab sa kanya.

Napatigil siya at nangiwi noong maramdaman na ang paghilab ng kanyang tiyan at naitukod nang mahigpit sa pader ang palad. Ramdam niya ang masaganang tubig na lumabas sa pagkab*bae niya.

"Ahhhh!" impit niyang sigaw sa sobrang hilab ng kanyang tiyan at tila ba nagpapaligsahan ang mga sanggol sa loob kung sino ang dapat na maunang lumabas.