LOGINCHAPTER 76Samantha’s POVPalabas na sana kami ng hotel nang mapansin ko ang kotseng nakaparada.Parang biglang nanlamig ang buong katawan ko nang makilala ko iyon.Kotse iyon ni Nanay.“Yikes si Nanay.”Nakaakbay pa noon si Bastien sa akin.Mabilis ko natanggal ang mga kamay niya sa balikat ko.“You hide.”“Bakit?”“Ang nanay ko nandiyan.”“Good, I love to meet her.”“No, hindi pa ngayon.”“Hindi pa ako handa.”“This is a catastrophe.”Natatawa siya pero sumunod naman siya.Mukhang hindi niya talaga nakikita kung gaano kalaking problema ang maaaring mangyari kapag nakita siya ni Nanay na kasama ko.Kilalang-kilala ko ang nanay ko.Matalas ang pakiramdam noon.Kahit hindi ko sabihin, alam niya.Kahit isang tingin lang sa akin, parang nababasa niya na ang buong pagkatao ko.At higit sa lahat, hindi siya madaling maloko.“I’ll call you.”Tumango si Bastien.Bago siya tuluyang umalis, napangiti pa siya sa akin.Parang natutuwa pa siya sa sitwasyon.Ako naman, gusto ko nang lamunin ng lup
Chapter 75Samantha’s POVPagkatapos kong pumunta sa isang kliyente, nagtungo na ako sa isang lugar na walang sino man ang nakakilala sa akin.Isang hotel sa Tagaytay.Tahimik. Malamig. Malayo sa ingay ng Maynila at higit sa lahat, malayo sa mga matang maaaring makakilala sa akin.May na-reserve na isang exclusive room si Bastien.Pumayag ako.Pero iba ang intensiyon ko kaya pumayag akong makipagkita.Ang layunin ko?Para matapos na ang namamagitan sa amin ni Bastien.Siguro mas mabuti na iyon.Kahit nasasaktan na ako.Gusto ko namang maging maayos ang lahat.Habang nagmamaneho ako papunta sa hotel, paulit-ulit kong iniisip ang mga sinabi ni Camille.Nakunsiyensiya kasi ako sa sinabi niya.Nagtataka siya kung bakit biglang nagbago sa kanya ang mapapangasawa.Maayos naman sila.Pero nanlamig na sa kanya ito.Nalulungkot daw siya dahil naapektuhan na ang anak nila.Napapikit ako.May isang anak na naapektuhan dahil sa kagagahan ko.May isang anak na naghihintay sa kanyang ama.Napakawal
Chapter 74Samantha’s POVMula ng may mangyari sa amin ni Bastien, may mga tinginan kaming kami lang ang nakakaalam ng kahulugan.Isang tingin lang niya sa akin, alam ko na agad kung ano ang gusto niyang sabihin. At ganoon din ako sa kanya. Hindi na kailangan ng salita. Isang maliit na ngiti, isang mabilis na tingin, at sapat na iyon para maalala ko ang mga sandaling kaming dalawa lamang ang magkasama.Madalas na siyang nagre-represent kay Camille. Samantalang dati rati ay hindi siya nakikialam sa aming mga collaborations.Ngayon, halos lagi na siyang present.Kapag may meeting kami, naroon siya.Kapag may kailangan kaming pag-usapan tungkol sa project, siya ang madalas na kinatawan ni Camille.At minsan, nagnanakaw pa nga siya ng mabilis na halik sa akin.Mahusay siyang tyumiyempo.Madali siyang nakakahanap ng pagkakataon.Minsan sa hallway.Minsan kapag abala ang lahat sa meeting.Minsan naman kapag napapadpad kami sa isang lugar na walang ibang tao.At sa bawat pagkakataon, kahit a
Chapter 73Samantha’s POVNaunang umalis si Basty papuntang airport, mas maaga kasi ang kanyang flight kaysa sa amin.Ayaw ko pa siyang paalisin.Kung tutuusin, gusto ko pa siyang makasama kahit ilang minuto pa. Gusto ko pa sanang manatili siya sa silid ko, makipag-usap, tumawa, o kahit tahimik lang kaming magkatabi.Pero kailangan na niyang umalis.Nagpahabol pa siya ng halik bago pa siya umalis sa silid ko.Napangiti ako nang hindi ko namamalayan.Isang mainit na mainit na yakap na parang ayaw pa rin niya akong bitawan.Mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin na para bang may gusto siyang ipahiwatig. Para bang ayaw niyang matapos ang sandaling iyon.At ganuon din kay Ezee.Kakakilala pa lang niya dito ay super close na sila.Hindi ko rin alam kung paano nangyari iyon.Parang matagal na silang magkakilala.Niyakap niya ang anak ko at hinalikan sa pisngi nito.“Prends soin de ta mère.”Or sa English ay, “Take care of your mother.”Napatingin ako sa kanilang dalawa.Para siyang isang am
Chapter 73Samantha’s POVNahimbing ako sa pagkakatulog.Parang nanaginip ako.Isang napakagandang panaginip na ayaw kong matapos.May mabigat na nakapatong sa katawan ko.“What?”Napapikit na lang ako uli.Akala ko panaginip lamang ang lahat.Pero nang muling bumukas ang mga mata ko, nakita ko ang sarili ko na wala na akong saplot at pati ang lalaking nasa tabi ko ay ganoon din.Nagkalat ang mga damit namin sa paligid ng silid.Napakurap ako.Hindi ko alam kung paano nangyari ang lahat.Hindi ko rin alam kung bakit parang hindi ako natatakot.Niyakap pa niya ako ulit ng mahigpit.“Sam, please don't get up yet,” utos niya sa akin nang may lambing.Napatingin ako sa kanya.Ako naman napangiting nahihiya.Hindi ko alam kung dapat ba akong mahiya o magalit sa sarili ko.Bumigay ako sa lalaking ito na malapit nang ikasal.“I’m having an affair.”Halos maloka ako sa sarili kong sinabi.Ako?Ako ang gumagawa nito?Hindi ako ganito.Hindi ako sanay sa ganitong sitwasyon.Hindi ako ang babaen
Chapter 72Bastien Montclair’s POVSana ako na lang ang naging tatay ng batang ito.Napakabait, malambing at napakatalino.Napakaswerte ni Sam at nagkaroon ng anak na katulad niya.Kahit walang kinalakihan na ama, naging maayos siya.Hindi ko alam kung paano niya nagawa iyon.Sa murang edad, natutuhan niyang maging independent. Natutuhan niyang maging mabuti sa ibang tao kahit marami rin siyang pinagdaanan. At higit sa lahat, hindi naging dahilan ang pagkawala ng isang ama para maging mapait ang kanyang puso.Kahit sino hahangarin ang batang ito na maging anak.Gusto ko ako na lang ang maging ama niya.Napangiti ako habang pinagmamasdan siyang natutulog.Napakahimbing na niya.Ang tahimik niyang mukha ay parang walang problemang iniisip. Walang bakas ng pagod. Wala ring bakas ng mga pinagdaanan niya.Ilang sandali akong nanatili roon.Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganito ang nararamdaman ko.Hindi naman siya ang anak ko.Pero parang may kakaibang connection ako sa kanya.Parang gus
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba
Chapter 1:Samantha Gomez POVNautusan ako ni Ninang Amanda na pumunta sa kanilang bahay para makuha ang ilang dokumentong naiwan niya sa kanyang home office.Umakyat na ako sa hagdan nang marinig kong parang may nagkakarambola sa isang silid na naroon. Bahagyang nakabukas ang isang pinto, kaya da
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni







