2

A R I A N A

Mag-isa akong umalis sa restaurant, mabigat ang puso habang paulit-ulit na sumasagi sa isip ko ang isang libong posibleng dahilan kung bakit hindi dumating si Angelo at kung bakit niya ako pinagsinungalingan.

Labindalawang beses ko siyang tinawagan.

Walang sagot.

Ano kaya ang posibleng dahilan ng pagkawala niya? Napakarami kong inihanda para sa aming dalawa ngayong araw, at sinira lang niya ang lahat.

Sumakay ako ng taxi pauwi, gusot na gusot ang tiyan ko sa kaba. Lihim pa rin ang baby—ang anak namin. Sobrang excited akong sabihin iyon sa kanya.

Pero ngayon, nasusuka lang ako sa sama ng pakiramdam.

Mabigat ang katawan kong bumaba ng taxi, mahina ang mga kalamnan ko. Ang excitement na naramdaman ko kanina ay napalitan na ng sakit, galit, at bahid ng pag-aalala.

Madilim ang apartment nang pumasok ako.

Tahimik.

Masyadong tahimik.

At pagkatapos, nakita ko iyon.

Isang piraso ng damit sa sahig.

Isang itim na lace na bra.

Hindi akin.

Parang tumigil ang puso ko.

Hindi ako nagsusuot ng itim na lace. Kahit kailan.

Nanginginig ang mga kamay ko habang yumuko para pulutin iyon.

Malambot ang tela. Mahal.

Pamilyar.

Kay Bella.

Naalala kong ako mismo ang bumili sa kanya ng set na iyon para sa birthday niya. Pero ano ang ginagawa nito rito?

Kumirot ang sikmura ko.

Hindi.

Hindi, hindi, hindi.

Nabitawan ko ang bra na para bang napaso ako. Nanikip ang dibdib ko at halos hindi na ako makahinga. Hindi puwedeng iyon ang iniisip ko. Hindi maaari…

Hinding-hindi ito gagawin ni Angelo sa akin.

Baka prank lang niya ito.

Baka sinusubukan lang niya akong paglaruan.

At saka—

May narinig ako.

Isang ungol.

Galing sa kwarto namin.

Gumalaw ang mga binti ko bago pa makasunod ang isip ko. Bawat hakbang ay parang naglalakad ako sa putik. Dumadagundong ang pulso ko sa tainga ko.

Bahagyang nakabukas ang p***o.

Mas malinaw na ngayon ang mga tunog.

Mga hingal. Mga ungol. Pati ang langitngit ng kama.

Itinulak ko ang p***o.

At saka—

Nakita ko sila.

Hubad si Angelo habang nakapatong kay Bella.

Nakapalupot ang mga binti nito sa kanya, nakabaon ang mga kuko niya sa likod ni Angelo, habang hinahalikan nito ang leeg niya.

“Fuck! Gano’n nga, baby… gusto mo ’yan?” ungol ni Angelo habang lalo niyang nilalapitan si Bella nang mas madiin at mas mabilis.

“Yes! I’m cumming!” sigaw niya.

“Come for me, baby…”

Gumuho ang mundo ko.

Tumigil ang lahat.

Nawala ang hangin sa baga ko at nanghina ang mga tuhod ko. Kumapit ako sa hamba ng p***o para hindi tuluyang bumagsak.

Hindi man lang nila ako napansin.

Masyado silang abala sa isa’t isa.

Naririnig ko si Angelo na umuungol habang binibigkas ang pangalan ni Bella, habang ginagawa niya ito sa aming kama…

Sa kama ng mag-asawa.

Parang isang bangungot.

Walang saysay.

Ipinagdasal kong sana isa lamang itong masamang panaginip—isang bangungot na gigisingan ko at tuluyang kakalimutan.

Mahal ako ni Angelo.

Hindi niya ako kailanman pagtataksilan.

Lalo na hindi sa best friend ko.

Si Bella ay higit pa sa isang kaibigan. Para ko na siyang kapatid. Hindi niya kailanman gagawin ito sa akin. Hindi niya kailanman makikipagtalik sa asawa ko.

Hindi ito posible.

Pero kung sana lang ay natutupad ang mga hiling.

At doon ako tuluyang nadurog.

Isang hikbi ang kumawala sa lalamunan ko.

Nanigas sila.

Agad napalingon si Angelo. Nanlaki ang mga mata niya sa gulat at takot nang magtama ang mga mata namin.

“Ariana—”

Mabilis na bumaba si Bella sa kama at hinablot ang mga kumot para takpan ang sarili.

“Oh my God.”

Hindi ako makapagsalita.

Hindi ako makagalaw.

Kapag gumalaw ako, alam kong tuluyan akong babagsak sa sahig.

Ang tanging nagawa ko ay tumayo roon, habang ang puso ko ay tila nagkapira-piraso sa aking mga paa.

Tumalon si Angelo mula sa kama at mabilis na sinuot ang pantalon niya.

“Ariana, hindi ito ang iniisip mo—”

Napatawa ako.

Isang basag at hungkag na tawa.

Hindi iyon ang iniisip ko?

Nasa loob siya ng best friend ko.

Sa aming kama.

Sa ANNIVERSARY namin!

Tumalikod ako at tumakbo.

“Ariana, teka!”

Hindi ako huminto.

Hindi ko kayang huminto.

Wasak ang bawat bahagi ng puso ko.

Halos hindi na ako nakarating sa banyo bago ako bumagsak sa mga tuhod ko at nagsuka. Dumaloy ang mga luha sa mukha ko habang nanginginig ang buong katawan ko.

Buntis ako.

At taksil ang asawa ko.

At traydor ang best friend ko.

Hindi ko alam kung alin ang mas masakit.

Ang alam ko lang—

Tapos na ang buhay ko.

Halos isang oras akong nanatili sa banyo bago ako nagpasiyang lumabas at mag-impake.

Aalis na ako.

Kung nakinig lang sana ako sa mga magulang ko, baka hindi ako ganito nasaktan ng isang lintang manloloko.

Isang lalaking isinuko ko ang lahat para sa kanya, pero ang kapalit ay puso kong dinurog niya.

Bella?

Hindi ko pa rin maintindihan kung paano niya nagawa iyon.

Best friend ko siya.

Paano niya nagawa sa akin?

Paglabas ko ng banyo, nakita ko si Angelo na pabalik-balik sa hallway.

“Aria…”

“Huwag!” babala ko, pinipigilan siyang hawakan ako. Wala na siyang karapatang gawin iyon.

“Makinig ka lang sa akin,” sabi niya.

Pero hindi ko siya pinansin at dumiretso sa box ko.

Kinuha ko iyon at binuksan.

Habang kinukuha ko ang mga damit ko at isa-isang inilalagay sa loob ng kahon, tuloy-tuloy ang pag-agos ng mga luha ko.

Napakapakatanga ko.

Hinawakan niya ang pulsuhan ko.

“Tumigil ka at makinig ka sa akin!” sigaw niya.

Napapitlag ako.

Hindi niya kailanman ginamit ang ganoong tono sa akin.

At natakot ako.

“Ano ang gusto mong marinig ko?” singhal ko. “Niloko mo ako kasama ang best friend ko sa mismong anniversary natin! Paano mo nagawa iyon, Angelo? Nagtiwala ako sa’yo! Minahal at inalagaan kita! Ginawa ko ang lahat para sa’yo! At ano ang nakuha ko bilang kapalit?”

“Lahat para sa akin? Ano ang ginawa mo, Ariana? Ha? Kasi sa pagkakaalam ko, umaasa ka lang sa akin… Ano ba ang naidulot mo sa buhay ko? Ano ang naitulong mo? Ha? Ano?” pang-iinsulto niya.

Napatingin ako sa kanya nang gulat.

Ano ang nangyari kay Angelo?

Ang Angelo ko ay hindi kailanman magsasalita sa akin nang ganito.

Parang ibang tao siya.

Parang hindi ko na siya kilala.

“Alam mo kung ano?” pagpapatuloy niya. “Wala! Talagang wala. Ilang taon na kitang kasama at ang gusto ko lang naman ay magkaroon ng anak, pero kahit iyon, hindi mo maibigay sa akin dahil hindi gumagana nang maayos ang matris mo!”

Parang palasong tumusok sa puso ko ang mga salita niya.

Nanginginig ang mga labi ko habang hindi makapaniwalang nakatingin sa kanya.

“Angelo…”