Todos los capítulos de Ang Tagapagmana: Paghihiganti.: Capítulo 1 - Capítulo 5

A R I A N AUmupo ako sa loob ng opisina ng doktor, kinakabahang tinatapik ng mga daliri ko ang hita ko. Masyadong tahimik ang silid, masyadong malamig, at hindi ko maiwasang kabahan.Pinilipit ng puting mga dingding at amoy ng antiseptic ang sikmura ko. Parang ilang oras na akong naghihintay rito, hinihintay si Dr. Bennett na bumalik dala ang resulta ng mga pagsusuri ko.Paano kung may mali sa akin? Kamakailan lang, kakaiba ang pakiramdam ko—palagi akong nasusuka tuwing umaga at lagi akong pagod. Nagsisimula na itong maging nakakabahala.Kaya sa wakas, nagpasya akong magpatingin.Bumukas nang bahagya ang pinto at pumasok si Dr. Bennett, may maliit na ngiti sa labi.Napakalakas ng tibok ng puso ko. Sigurado akong naririnig niya iyon.“Ariana,” sabi niya habang umupo sa tapat ko. “Nandito na ang resulta mo.”Napigil ko ang paghinga ko.“Buntis ka.”Parang isang malaking alon ang dumaluyong sa akin sa narinig ko.Buntis.Buntis ako?May baby.Sa wakas, magkakaroon na kami ni Angelo ng a

A R I A N ANakapako pa rin ang katawan ko sa kinatatayuan ko. Nag-aapoy ang mga pisngi ko sa luha habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi niya. At sa bawat pag-ulit, mas masakit kaysa kanina.Nakatayo roon si Angelo, ang mukha niya ay baluktot sa inis—hindi pagkakasala, hindi hiya, kundi inis. Para bang ako pa ang may ginawang mali.“Ariana!” singhal niya.Pinunasan ko ang mukha ko, nanginginig ang mga kamay ko. “Hindi ka ba nahihiya?” Basag at garalgal ang boses ko. “Kumakantot ka sa best friend ko, Angelo.”Nagtiklop siya ng mga braso, mahigpit ang panga. “Hindi ganoon kasimple.”Napatawa ako nang mapait. “Talaga? Kung gano’n, ipaliwanag mo sa akin. Tulungan mo akong maintindihan kung paano mo nagawang gawin ito sa akin. Sa araw pa talaga na ito.”Hindi man lang siya natinag.“Hindi ko planong malaman mo nang ganito.”“Malaman ko nang ganito?” Nabiyak ang boses ko. “Hindi mo naman talaga ako balak sabihan, hindi ba?”Hindi siya sumagot.At iyon ang mas masakit sa

ArianaNagising ako sa nakakasilaw na puting ilaw, sa amoy ng antiseptic, at sa paulit-ulit na beep ng mga makina.Ospital.Nasa ospital ako.Kumakabog ang ulo ko habang pilit kong inaalala kung paano ako napunta rito. Mabigat ang katawan ko, para bang nadaganan ako ng kung anong napakabigat.At saka dumating ang sakit.Isang matalim at tumatagos na kirot sa aking tiyan.Napasinghap ako, mabilis na napahawak sa aking tiyan.Ang baby ko.Bumalik ang lahat ng alaala.Ang mayabang na mukha ni Bella. Ang masasakit niyang salita. Ang paraan ng paglapit niya sa akin, puno ng galit ang mga mata niya. At kung paano niya ako iniwan para mamatay matapos niya akong itulak sa hagdan.Wala man lang siyang pagsisisi nang itulak niya ako pababa. Bumalik sa isip ko ang banta sa mga mata niya, ang buong pangyayari.Ang huling naaalala ko ay ang pagkabasa sa pagitan ng mga hita ko.Dugo.At ngayon, narito ako.Mag-isa.Nasasaktan.Mahigpit kong hinawakan ang tiyan ko habang nagbabaga sa luha ang mga ma