เข้าสู่ระบบELISSE’S POVKanina pa walang tigil ang pagtunog ng phone ni Kelly habang nasa biyahe kami pauwi. Si Elara, siya yung tumatawag. sunod-sunod ang tawag. Pero si kelly, ni hindi man lang niya tiningnan 'yon. Buong oras na nasa kotse kami, mahigpit ang hawak niya sa kamay ko, ang tingin niya sa akin—parang sinasabing sa sandaling ito, ako lang ang mahalaga."Don't mind her,," bulong niya, nang mapansin niyang nakatingin ako sa phone niya na kanina pa tunog nang tunog. "Right now, it’s just us. Wala nang iba. Ikaw lang ang kasama ko, ikaw lang ang mahalaga sa akin ngayon."Ewan ko. kinikilig ako pero parang ang laki ng kasalanan ko sa Diyos sa ginagawa namin ni Kelly. Were kissing deeply while her fiance is calling."I will never get tired of your lips, Elisse. Dati tinitignan ko lang 'to ngayon malaya ko ng nahahalikan." sabi niya habang hinihingal pa dahil sa katatapos lang ng isang mainit naming halikan. "Me too... ang tagal ko ring pinangarap na matikman ang mga labi mo. Ngayon, natu
ELISSE’S POVTahimik lang kaming nagtatrabaho sa loob ng opisina nang biglang bumukas nang padabog ang pinto. Si Tita — mama ni Kelly. Halata agad sa mukha niya ang galit, parang kanina pa kumukulo ang dugo."Kelly! Ano na ba talaga 'to? Bakit patagal nang patagal ang paghahanda ng kasal? Paulit-ulit nang nagtatanong ang mga magulang ni Elara kung kailan na ba talaga ang date! We’re running out of time! Alam mo namang nalulugi na ang negosyo natin at kailangan natin ng tulong mula sa pamilya nila! Hanggang kailan mo kami pagpapapagod magpanggap na mayaman pa tayo?"Napahinto ako sa ginagawa ko. Nakatungo ako, pilit na hindi pinapansin ang usapan, pero bawat salita ay tumatagos sa akin."Ma, ayoko po magpakasal," sagot ni Kelly nang diretso at matapang. "Hindi ko po siya mahal. Ang hirap-hirap po na pilitin niyo akong makitungo nang maayos sa taong hindi ko naman talaga gusto. Parang araw-araw pinipilit niyo akong magsinungaling."Lalong nag-init ang ulo ng mama niya. "Anong sinasabi m
Elisse Pov the moment na maakita ko si Kelly at agad niya akong niyakap. Alam kong totoo ang lahat ng naaalala ko. It was him who saved me and taking care of me yesterday. "Kelly..." hindi ko alam kung paano simulan ang aking sasabihin. o ano ba yung dapat na magiging reaksyon ko sa ginagawa niyang pagyakap. He’s an engaged man now. At alam kong mali ito na nandito ako sa kwarto niya na kaming dalawa lang. Secretary niya lang ako. Wala kaming relasyon. Lasing na lasing ako kagabi pero naaalala ko naman ang lahat. from his confession. Basta lahat-lahat naaalala ko. sinabi niyang walang kasal na mangyayari dahil ako ang mahal niya. "Elisse, Glad you're awake now. kumusta na ang pakiramdam mo?" tanong niya sa akin habang yakap ako. Gusto ko sanang ulitin niya yung mga sinabi niya sa akin kagabi pero siya na mismo yung nag'open about don. Saglit siyang humiwalay mula sa pagyakap sa akin. Tiningnan ako ng buong puso. "Gaya ng sabi ko, ikaw ang mahal ko. At ngayong matino ka na at h
KELLY’S POVShe dare me, hindi siya aalis kung siya yung pipiliin ko. I looked straight to her eyes, for her to know that I am dead serious. Lahat naman ng sinabi ko ay totoo. "You have my word, Elisse. Hindi ako magpapakasal kay Elara. Walang kasal na mangyayari. My parents may have arranged this for their own reasons, but my heart… my heart is entirely my own. And it belongs to you—only you. I’ve known that for a long time, and now I’m finally ready to stand by it." Sa mga oras na ito, alam kong hindi mali ang sundin kung ano yung gusto ng puso ko. Elisse is my everything. Kahit na hindi ko pa siya nahalikan o natikman sa kama, siya lang yung babaeng nagpapasaya sa puso ko.Hindi nagbago ang seryosong ekspresyon niya, pero nakita ko ang bahagyang pamamaga ng kanyang mga mata habang sinasabi niya, "Then prove it to me, Kelly. Show me through your actions, not just words. Patunayan mo sa akin na handa kang ipaglaban ako. Kapag ginawa mo 'yan… hinding-hindi na ako aalis sa tabi mo
KELLY’S POVHabang busy sa pagkwekwentuhan sina Tita at Tito sa gilid, at nasa kusina naman si Elara para ibalot yung cake na ginawa niya para sa akin nang biglang nag-notif ang phone ko sa mesa. Isang message sa Messenger, mula sa kaibigan ko."Pre," lang ang chat niya, tapos may kasamang litrato. My heart literally skipped a beat pagkakita ko. Doon sa picture, nakadukdok ang isang babae sa ibabaw ng lamesa sa loob ng isang bar—si Elisse. Lasing na lasing, halos hindi na gumagalaw, parang sobrang pagod at may dinadalang mabigat na problema. "Di ba secretary mo 'to? Nandito siya ngayon sa bar ko. Grabe, pre… lasing na lasing talaga. Parang may pinagdadaanan nang matindi." dagdag pa niya.Bigla akong napatayo. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. The worry just hit me so hard. Paano siya napunta doon? Sino ba ang kasama niya? At bakit niya hinahayaang uminom nang ganito kalala? Gustong-gusto ko na siyang puntahan agad, kagalitan, kunin siya, at ilayo doon—kahit ano pa ang sabihin ng i
KELLY’S POV Huminto ang sasakyan ko sa tapat ng bahay nila Elisse. Akmang bababa na siya when I gently held her arm—just enough to make her stop, hindi para saktan siya. "Wait," tawag ko, my voice barely above a whisper, halatang nanginginig sa bigat ng nararamdaman ko. Lumingon siya, pero sobrang lamig ng tingin niya, parang wala na akong halaga sa kanya. "Yes?" matabang niyang sagot—walang lambing, walang dating, parang estranghero na ang kaharap niya. Ramdam ko ang pagkabasag ng loob ko sa narinig ko. I tried to steady my voice pero lumabas pa ring parang nagmamakaawa: "I'll see you tomorrow. I need you… Bukas na natin pag-usapan ang lahat, okay? I don’t want you to resign, Elisse. Please…" — halos lumuhod na ako sa salita lang, buong pagkatao kong nakikiusap, takot na takot na mawala siya nang tuluyan. Tumahimik kami nang matagal sa loob ng kotse. Nakita ko ang pagyuko niya, nanginginig ang mga labi habang pinipigilan ang luha na matagal nang gustong bumagsak. Dahan-dahan
Alexandra POV Parang hindi mauubos ang luha ko. Ilang oras na akong nakadito sa sulok ng kwarto, niyayakap ang sarili ko habang parang sinasaksak nang paulit-ulit ang puso ko sa sakit. Ang hirap-hirap tanggapin na ang lalaking akala ko’y magiging takbuhan ko sa lahat ng bagay, siya pa ang naging
Umuwi ako sa bahay at suwerte na walang tao maliban kay kuya na kanina pa ako hinihintay. "Saan ka galing? Anong oras na, ha? uwi pa ba yan ng estudyante?" sita niya sa akin. Dito sa bahay, kami lang ng Kuya ko ang magkakampi palibhasa ay pareho kaming sampid dito pero this time, kailangan kong mag
Dumating na ang oras ng uwian. Gaya ng napag-usapan namin kanina, sasama ako sa kanya sa bahay nila Artur. Sabi niya gusto daw akong makilala ng mga magulang niya, gusto raw nilang makilala ang babaeng mahal niya.Kahit kinakabahan ako at parang gusto ko nang umatras dahil sa takot, sumama pa rin a
Ako si Alexandra De Vera, labing-walong taong gulang, pangalawa sa apat na magkakapatid. Mula noong bata pa ako, alam ko na ang puwesto ko sa buhay—isa lang akong anak sa labas, walang karapatang humingi ng ano man, lalo na ng respeto at pagmamahal. Kami ng kuya ko ang nakatira sa bahay ng tata







