The Question You Never Want To Hear

Maliwanag ang buong grand ballroom ng Imperial Grand Hotel.

Nakasabit ang naglalakihang crystal chandeliers sa kisame habang dahan-dahang tumutugtog ang isang string quartet sa gitna ng venue. 

Isa-isang dumarating ang mga pinakamalalaking investors, business partners, at shareholders ng Gagmaitan Holdings Corporation.

Bilang CEO ng kumpanya, si Samuel ang star of the night. Nakatayo siya sa gitna ng mga negosyanteng kausap niya, suot ang isang mamahaling black tuxedo na lalong nagbigay ng awtoridad sa kanyang tindig.

Sa kanyang tabi ay si Angel. Suot nito ang isang eleganteng champagne-colored gown na simple ngunit napakaganda. Maraming napapalingon sa kanya dahil sa natural nitong kagandahan.

Ilang na ilang si Angel dahil hindi pa rin talaga siya sanay sa mga ganitong gathering. Kahit ilang taon na silang mag-asawa ay wala pa rin siyang masyadong kilala sa mga events na pinupuntahan nila.

"Mrs. Gagmaitan, you look stunning tonight," papuri ng isa sa mga investors. Ngumiti si Angel.

"Thank you."

Bahagyang hinawakan ni Samuel ang bewang ng kanyang asawa."I told you everyone's going to compliment you."

Mahina lang ang naging ngiti ni Angel.

"I still don't like crowded parties. You know that."

"I know. Pero ilang oras lang tayo rito. Promise.” Tumango siya.

Ginawa niya ang lahat upang maging maayos ang gabing iyon. Ayaw niyang maging pabigat kay Samuel sa isang mahalagang event sa buhay nito.

Makalipas ang ilang minuto ay lumapit ang isang babaeng nasa early thirties.

Matangkad ito, elegante ang pananamit, at halatang galing din sa mayamang pamilya.

"Kuya Sam!" Napalingon si Samuel.

"Veatrix.”

Ngumiti ang babae at niyakap ang kanyang kuya bago bumaling kay Angel. "Hi, Ate Angel."

"Hello, Vea." Ngumiti si Angel ng pilit.

Bagama't magalang ang bati nila sa isa't isa, hindi maikakailang may ilang sa pagitan ng dalawa. Matagal nang hindi magkasundo sina Angel at Veatrix.

Hindi dahil may personal silang alitan kundi dahil palaging may nasasabing hindi maganda ang kapatid ni Samuel sa kanya.

"Kumusta na kayo?" tanong ni Veatrix.

"Ayos naman," sagot ni Samuel.

Napatingin si Veatrix sa tiyan ni Angel bago ngumiti."So..."Humigop muna ito ng wine.

"Any good news?"Napakunot-noo si Angel.

"About what?" Pagtataka ni Samuel.

"About the baby, of course. I mean, wala pa rin ba?” Natahimik silang tatlo. Ngumiti lang si Samuel.

"Wala pa."

"Oh." Tumango si Veatrix at ngumiti kunwari.

"I thought meron na. Ilang taon na rin kasi kayong kasal, you know.” Nanigas ang ngiti ni Angel. Samuel gently squeezed her hand.

"Wala pa talaga,” sagot ulit ni Samuel, medyo irritable na siya.

"Nagpapatingin ba kayo para malaman kung magkaka-baby kayo?" Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Samuel.

"Vea… Will you stop asking?”

"What? I'm just asking. Hindi naman masama iyon, ah. I mean, matagal na ring naghihintay ng apo sina Mommy and Daddy sa inyo.”

Tumingin si Veatrix kay Angel.

"Baka kailangan n'yo nang humanap ng mas magaling na doctor kung nagpatingin na kayo pero wala pa rin kayong baby."

Mahigpit na napahawak si Angel sa hawak niyang wine glass."Nagpapagamot naman kami. We are trying our best, Vea.”

"Really?" Napataas ang kilay ni Veatrix. Hindi naniniwala sa kung ano mang sabihin ni Angel.

"Kasi alam mo naman ang board." Napatingin si Samuel.

"What about them?" Tanong ni Samuel sa kapatid.

"They've been talking."

"Talking about what?" Nalilitong tanong ni Samuel.

"They're worried."

"Why?"

"Wala kasing magiging heir ang Gagmaitan Holdings kung hindi kayo magkakaroon ng baby.” Bahagyang namutla si Angel.

"Vea, enough." Pero tila hindi narinig ni Veatrix ang sinabi ng kanyang kuya.

"Kuya, practical lang tayo dapat Ilang bilyon ang kumpanya natin, kailangan may susunod na magmamana nito, at kung hindi si Ate Angel ang makakapagbigay noon, baka ibang tao na.”

"Veatrix." Mas malamig na ang boses ni Samuel.

"Wala lang, baka kailangan n'yong mag-isip ng ibang paraan." Parang huminto ang paligid.

Nanlaki ang mga mata ni Angel sa gulat sa mga narinig.

Samantalang mariing napatitig si Samuel sa kanyang kapatid. "What did you just say?"

Napabuntong-hininga si Veatrix. "I'm just being realistic, kuya."

"Realistic?" Kita na ang inis sa mukha ni Samuel noon.

Tumango ito. "Hindi naman habang-buhay CEO ka. Sooner or later, kailangan ng pamilya ng tagapagmana, di ba? Hindi naman ako pwede. Kailangan yung anak mo talaga.”

"So you think it's okay to say those things to my wife?"

"Kuya—"

"Do you even know what she's been through?" Natahimik si Veatrix.

"Hindi ko naman siya iniinsulto. I'm just stating the truth.”

"But you are insulting my wife.” Hindi na maitago ni Samuel ang galit sa kanyang boses.

"Alam mong sensitibo ang topic na 'yan. Pagkatapos, dito mo pa talaga sasabihin?”

"I'm only thinking about the company, kuya. Hindi naman masama iyon.”

"I'm thinking about my wife."

Napansin ng ilang bisita ang pagtaas ng boses nila. Unti-unti nang napapatingin ang mga tao sa kanilang direksyon.

Napayuko si Angel. Pakiramdam niya ay muli na namang hinuhusgahan siya ng lahat.

"Kuya, don't overreact. Iyon lang naman ang–

"Overreact?" Napatawa si Samuel nang mapait.

"Kung ikaw ang nasa kalagayan niya, matutuwa ka bang paulit-ulit kang tinatanong kung kailan ka mabubuntis? Answer me." Hindi nakasagot si Veatrix.

"You crossed the line, Vea."

"Kuya—"

"I said enough." Mahigpit na hinawakan ni Samuel ang kamay ng kanyang asawa.

"Let's go."Nagulat si Angel.

"Sam, your guests—"

"They can wait."

"But your shareholders—"

"I don't care." Tinanggal niya ang suot na event badge.

"My wife comes first."

Hindi na niya nilingon pa ang kanyang kapatid.

Tahimik niyang inalalayan si Angel palabas ng ballroom. Habang naglalakad sila sa mahabang hallway ng hotel, tuluyan nang bumuhos ang mga luhang kanina pa pinipigilan ni Angel.

"I'm sorry..." Agad siyang nilingon ni Samuel.

"Huwag kang magsorry, my love. It's okay."

"No. Napahiya ka dahil sa akin. Nakita mo naman, pinag-uusapan ka nila."

"Wala kang kasalanan. That's okay. I love you.”

"Kung nagkaroon lang sana tayo ng anak..."

Hindi na niya natuloy ang sasabihin. Mahigpit siyang niyakap ni Samuel sa gitna ng hallway.

"Listen to me." Unti-unti siyang tumingala.

"Hinding-hindi ko hahayaang may sinumang maliitin ka. Kahit kapatid ko pa." Mas lalo lamang napaiyak si Angel.

Habang yakap siya ng kanyang asawa, hindi niya napansing mula sa ikalawang palapag ng hotel ay may isang taong tahimik na nakamasid sa kanilang dalawa.

Mga matang tila naghihintay lang ng tamang pagkakataon upang tuluyang wasakin ang masaya nilang pagsasama.