CHAPTER 2

Hindi ako makagalaw.

Nakatayo lang ako dun sa harap ng lalaking huling nakita ko labinlimang taon na ang nakalipas.

Buhay siya. Pero hindi niya ako kilala.

"Beh, okay ka lang?"

Yung babaeng nakasabit yung braso sa kanya. Nakangiti.

"A-Ako..." Nanginginig yung boses ko.

"Elise," sabi ni Kaizer. "Asawa ko."

"Asawa mo? Kairo, ako yung asawa mo. Ako si—"

"Miss." Nawala yung ngiti ni Elise. "Asawa ko 'to. Kaizer. Wala kaming kilalang Kairo."

Napatingin ako kay Kaizer. Hinahanap ko yung pagkilala sa mga mata niya.

Wala.

"Kaizer." Hinawakan ko yung kamay niya. "Please. Yung airport. Yung flight. Yung kwintas na binigay mo sa akin."

"Hindi kita kilala. Sorry."

Binitawan niya yung kamay ko.

"Miss." Hinila ni Elise si Kaizer palayo. "Wag mo na siyang guluhin. Wala kang karapatan."

"Asawa ko siya!"

"Asawa mo?" Tumawa si Elise. "Miss, anim na taon na kaming kasal. Anim na taon kaming magkasama. At ikaw? Sino ka?"

"Anim na taon?"

"Oo. Ako yung nag-alaga sa kanya. Ako yung nagmahal. Hindi ikaw."

"Elise," sabi ni Kaizer. "Tama na."

"Beh, kailangan mong malaman. Baka may masamang intensyon sa'yo yung babaeng 'to."

"Masamang intensyon? Elise, may anak kami!"

Napatigil siya. "Anak?"

"Renji. Labinlimang taong gulang na."

Napatingin si Elise kay Kaizer. Napatingin si Kaizer sa akin. May kakaibang kislap sa mga mata niya—pero nawala agad.

"Kaizer." Hinawakan ni Elise yung braso niya. "Wag mo siyang paniwalaan. Wala kang anak. Wala kang pamilya. Ako lang ang pamilya mo."

Napatingin ako kay Kaizer. Hinihintay ko yung pagtanggi.

Wala.

Tumango siya kay Elise.

"Okay. Alam ko."

"Ano?"

"Hindi kita kilala. At hindi ko alam kung sino ka. Pero si Elise, kilala ko. Anim na taon ko siyang kasama. Mas naniniwala ako sa kanya."

"Kairo... paano mo nasabi yun?"

"Hindi nga kita kilala."

Napatingin ako sa kanya. Hindi na siya yun.

"Kaizer." Tumulo yung luha ko. "Yung kwintas mo. Kapares ng kwintas ko."

Napatingin si Kaizer sa kwintas niya.

"Hindi ko maalala kung saan galing 'to."

"Binigay mo yan sa akin. Bago ka sumakay sa Flight 370. Yung hugis buwan, para sa akin. Yung hugis araw, para sa'yo. Yung hugis ulap—"

Napatigil ako.

"Yung hugis ulap, ano?" tanong niya.

Napatingin ako kay Elise. Puno ng galit yung mga mata niya.

"Wala."

"Miss," sabi ni Elise. "Aalis na kami."

Hinila niya si Kaizer. Napatigil si Kaizer. Napatingin siya sa akin.

"Miss. Sorry. Pero hindi talaga kita kilala."

Tumalikod siya. Naglakad palayo. Kasama si Elise.

Napatingin ako sa likod niya.

"Kairo," bulong ko. "Babalik ka rin sa akin."

---

"Mom? Okay ka lang?"

Napatingin ako. Si Renji. Nakaupo sa harap ko.

"Renji. May sasabihin ako sa'yo."

"Ano yun, mom?"

"Yung tatay mo. Buhay siya."

Napatigil siya. "Ano?"

"Buhay siya. Nakita ko siya. Pero hindi niya ako kilala. Hindi niya tayo kilala."

---

Sa bahay. Kinagabihan.

"Mom."

Napatingin ako. Si Renji. Pula yung mata niya.

"Totoo ba yun?"

"Totoo, anak."

"Bakit hindi niya tayo kilala?"

"May amnesia siya."

"Pero bakit may ibang babae? Bakit si Elise?"

"Si Elise yung nag-alaga sa kanya."

"Pero ikaw yung asawa niya." Nanginginig yung boses niya.

"Renji..."

"Hindi fair, mom."

Niyakap niya ako. Umiiyak siya.

Hinawakan ko yung likod niya.

"Alam ko, anak."

Umiling siya. Puno pa rin ng galit yung mata niya.

"Mom. Ayaw ko siyang makita. Yung Kaizer na yun."

"Renji—"

"Hindi ko siya tatay. Yung tatay ko, si Kairo. Hindi si Kaizer."

"Renji, anak—"

"Please, mom. Wag mo akong pilitin."

Napatingin ako sa anak ko.

"Okay. Hindi kita pipilitin."

---

Sa office. Kinabukasan.

"Ma'am. May bisita po kayo."

"Papasukin mo."

Bumukas yung p***o. Si Elise.

Nanlamig ako.

"Bakit ka nandito?"

"Tungkol kay Kaizer. Layuan mo siya."

"Ano?"

"Layuan mo si Kaizer. Hindi mo siya kilala. Hindi mo siya asawa."

"Ikaw yung nagsasabi sa akin na layuan yung asawa ko?"

"Hindi mo siya asawa. Kaizer ang pangalan niya. Hindi Kairo."

"Si Kairo yung asawa ko. Si Kairo yung tatay ng anak ko."

"Hindi mo siya kilala ngayon," sabi ni Elise. "Hindi mo alam kung ano yung pinagdaanan niya."

"At ikaw? Alam mo? Labinlimang taon akong naghintay. Labinlimang taon akong nagpalaki ng anak namin mag-isa."

"At ako?" sigaw ni Elise. "Namatay yung asawa ko sa crash. Naiwan akong mag-isa. Tapos nahanap ko si Kaizer. Inalagaan ko siya."

"Ako yung nagmahal sa kanya bago pa ikaw."

"Bago pa ako?" Ngumisi si Elise. "Wala siyang maalala. Wala. Kahit ikaw. Kahit yung anak mo."

"Kaya nga kailangan ko siyang tulungan."

"At paano kung ayaw niya?"

"Hindi mo alam yun."

"Alam ko. Kasi ako yung kasama niya araw-araw."

"Elise. Hindi ako susuko."

"Sige. Subukan mo."

Tumalikod siya. Bago siya lumabas, napatigil siya.

"Miss. Alam mo ba kung bakit Kaizer yung pangalan niya? Hindi Kairo?"

"Bakit?"

"Kasi ako yung nagbigay ng pangalan na yun. At ikaw..."

Ngumisi siya.

"Ikaw yung nakalimutan niya."

Lumabas siya.

---

Sa mall. Kinaumagahan.

Nagpapasyal kami ni Renji.

"Mom, gusto mo ng ice cream?"

"Sige, anak."

Lumapit siya sa ice cream stand. Naiwan ako sa bench.

"Miss."

Nanlamig ako.

Si Elise. May kasamang lalaki.

Si Kaizer.

"Elise."

"Nagpapasyal," sabi niya.

Napatingin ako kay Kaizer. Nakatingin siya sa akin. Puno ng pagkalito.

"Kaizer. Kamusta ka?"

"Okay lang. Ikaw?"

Napatigil ako. Kinausap niya ako. Parang normal.

"Kaizer." Hinila ni Elise si Kaizer palayo. "Halika na."

"Sandali lang." Binitawan ni Kaizer yung kamay ni Elise. Lumapit siya sa akin. "Miss... kilala mo ba ako?"

Napuno ng luha yung mata ko. "Oo. Kilala kita."

"Paano?"

"Kasi..." Napatingin ako kay Elise.

"Kaizer!" sigaw ni Elise. Hinila niya si Kaizer palayo.

"Elise, sandali lang—"

"Halika na!"

Napatingin ako sa kanila. Napatingin sa lalaking lumalayo.

"Kaizer!" Tumakbo ako palapit. Hinawakan ko yung braso niya.

"Miss." Hinawi ni Elise yung kamay ko. "Wag mo hawakan yung asawa ko."

"Asawa mo? Asawa ko siya!"

"Hindi mo siya asawa! Kaizer siya! Hindi Kairo!"

"Kairo siya!" Hinawakan ko yung kwintas ni Kaizer. "Tingnan mo yung kwintas na 'to! Kapares ng kwintas ko!"

Napatingin si Kaizer sa kwintas niya. Napatingin siya sa kwintas ko.

"Elise," sabi ni Kaizer. "Bakit kapares yung kwintas namin?"

Puno ng takot yung mata ni Elise. "Wala yun. Nagkataon lang."

"Nagkataon?" sigaw ko. "Elise, sinungaling ka!"

"Sinungaling?" sigaw rin ni Elise. "Ikaw yung sinungaling! Ikaw yung nagsasabing asawa mo si Kaizer! Pero hindi! Ako yung asawa niya!"

"Hindi ka asawa niya!" Lumapit ako kay Elise. Hinawakan ko yung buhok niya.

"Ano?!" Hinawakan niya yung buhok ko. "Ikaw yung nagnakaw! Ikaw yung lumapit sa asawa ko!"

Sabunutan. Sigawan. Sa gitna ng mall.

"Tigil!" sigaw ni Kaizer. Hinawi niya kami. "Tigil!"

Napatigil kami.

"Anong nangyayari?" tanong niya. "Bakit nag-aaway kayo?"

"Kaizer," sabi ni Elise. "Wag mo silang pansinin. Halika na."

"Hindi." Umiling siya. "Hindi ako aalis hangga't hindi ko naiintindihan."

"Kaizer, please—"

"Elise." Seryoso yung mata niya. "Sagutin mo ako. Totoo ba yung sinasabi niya? Asawa ko ba siya?"

Napatigil si Elise. Napatingin siya sa akin. Napatingin kay Kaizer.

"Kaizer. Hindi mo siya asawa."

"Pero bakit kapares yung kwintas namin?"

"Kasi—"

"Sagutin mo ako. Ng totoo."

Puno ng luha yung mata ni Elise. "Kaizer. Please. Wag mo akong gawin nito."

"Elise. Sagutin mo ako."

Napatingin si Elise sa akin. Napatingin kay Kaizer.

"Oo," bulong niya. "Asawa mo siya."

Napatigil si Kaizer. Nanlamig yung buong katawan niya.

"Ano?"

"Asawa mo siya. Si Kairo siya. Hindi Kaizer. Asawa mo siya. Bago pa ako."

Napatingin si Kaizer sa akin. Puno ng pagkalito.

"Mahal..." bulong niya.

"Kairo." Tumakbo ako palapit sa kanya. Niyakap ko siya.

Hinawakan niya yung mukha ko. Pinunasan niya yung luha ko.

"Mahal. Naaalala kita."

---

Sa likod namin, nakatayo si Renji. Nakatingin.

"Mom?" sabi niya. "Sino yung lalaking yun?"

Napatingin ako sa anak ko. Napatingin si Kaizer sa kanya.

"Renji. Anak..."

"Hindi ko siya kilala." Umiling siya. "Hindi ko siya tatay."

"Renji—"

"Hindi ko siya tatay." Tumalikod siya. Tumakbo siya palayo.

"Renji!" sigaw ko.

Napatingin ako kay Kaizer.

"Mahal. Yun ba yung anak natin?"

Tumango ako.

"Bakit galit siya sa akin?"

"Hindi siya galit sa'yo. Galit siya kasi hindi mo siya maalala."

Napatingin si Kaizer sa direksyon ni Renji.

"Mahal. Tulungan mo ako. Tulungan mo akong maalala. Para sa anak natin."

To be continued...