เข้าสู่ระบบ"เพราะเธอเป็นของของฉันคนเดียว"
ให้ตายเถอะเขาพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงมันเป็นคำตอบที่โคตรเห็นแก่ตัวเลยถึงฉันจะชอบเขาแต่ฉันไม่โอเคกับคำตอบนี้ของเขาเลยสักนิด
"ฉันไม่ใช่สิ่งของนะนาวาที่นายจะมาพูดว่าฉันเป็นของๆ นาย"
ฉันพูดใส่หน้านาวาอย่างโมโหฉันโกรธเขาจริงๆ นะคะตอนนี้
"ก็เธอชอบฉันอยู่เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะไปใกล้ชิดคนอื่น"
เหอะ!! ยังค่ะยังไม่สำนึกพูดแบบนี้ฉันเสียความรู้สึกกับหมอนี้อีกแล้ว
"แค่ชอบนาวา ชอบได้ฉันก็เลิกชอบนายได้ แล้วยิ่งนายมาพูดแบบนี้กับฉัน ๆ ก็เลิกชอบนายได้เร็วขึ้น"
"ไม่มีทางฉันขอสั่งห้ามไม่ให้เธอเลิกชอบฉัน"
โอ้ยไอ้บ้านี่นอกจากจะบ้าแล้วยังจะตรรกป่วยอีกนะคะพูดออกมาได้ยังไงกัน
"แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน"
"อยากให้ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอไหมล่ะมินตรา"
"พูดบ้าอะไรของนายถอยออกไปเลยนะ"
ฉันเริ่มกลัวแล้วนะนาวาตอนนี้ดูหน้ากลัวยังไงก็ไม่รู้แล้วทำไมต้องเดินเข้ามาประชิดตัวฉันแบบนี้ด้วย
ฟึบ!!
อึก!!
ฉันกลืนก้อนเหนียวๆ ลงคอทันทีที่อยู่ๆ นาวาเดินมาประชิดตัวฉันจนตอนนี้หลังฉันแนบชิดกำแพงห้องน้ำอีกครั้งแล้วเขาก็ยกแขนขึ้นมาคร่อมตัวฉันไว้สถานการณ์แบบนี้ไม่ไม่ปลอดภัยต่อผู้หญิงอย่างฉันเลยจริงๆ แล้วเขาก็กำลังทำให้ฉันโกรธมากด้วย
"ว่าไงจะให้ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอตอนนี้เลยไหม"
"ไม่มีทางถอยไป"
"ไม่!!"
"นาวานายกำลังทำให้ฉันเกลียดนายนะ!!"
ฉันตะโกนใส่หน้านาวาอย่างเหลืออดฉันชอบเขาก็จริงแต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาคุกคามฉันแบบนี้
"อย่าพูดคำนี้ออกมามีนอย่าพูดว่าเกลียดฉันเธอชอบฉันเธอไม่มีทางเกลียดฉัน"
แล้วนาวาก็พูดประโยคนี้ออกมาสายตาเขาตอนพูดมันน่ากลัวมากเขาโหดข้อนี้ฉันรู้แต่เขาจะมาโหดไร้สาระแบบนี้กับฉันไม่ได้
"แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากชอบนายแล้วฉันเกลี....อื้อ"
พอฉันพูดกับนาวาออกไปด้วยความโกรธเหมือนกันแต่ฉันพูดไม่ทันจบนาวาก็..เขาจูบฉันเสียงของฉันถูกดูดกลืนไปทันทีด้วยปากของเขา
ให้ตายเถอะฉันต้องมาเสียจูบแรกข้างห้องน้ำจริงๆ เหรอแถมยังเป็นจูบที่ฉันไม่เต็มใจฉันจะเกลียดเขาจริงๆ แล้วนะ
ผลัก!!
เพี้ยะ
"ฉันเกลียดนาย!!"
มีนผลักผมออกแล้วเธอก็ตบหน้าผมจนมันหันไปตามแรงตบตัวเล็กนิดเดียวแต่มีนมือหนักฉิบหายผมยืนนิ่งๆ ปล่อยให้มีนเดินออกไปด้วยความรู้สึกสับสน
คำพูดที่มีนบอกว่าเกลียดผมมันทำให้ใจผมหล่นวูบลงไปทันทีนี่ผมทำบ้าอะไรลงไปวะคราวนี้มีนได้เกลียดผมจริงๆ แน่ แต่ผมไม่ยอมหรอกครับยังไงมีนต้องเป็นของผมคนเดียวเธอต้องชอบผมได้แค่คนเดียว
Class Room
“ชะนี! ไปเข้าห้องน้ำเป็นชาติ กูก็นึกว่ามึงตกส้วมตายไปแล้ว”
“เออ! นี่กูกับอีเทยว่าจะไปตามมึงนะทำไมไปนานจัง”
“กูท้องเสียน่ะเลยนานไปหน่อย”
พอฉันขึ้นมาที่ห้องเรียนอีมิกกี้กับมุนินก็ยิงคำถามใส่เลยฉันต้องแถว่าท้องเสียอ่ะไม่อยากให้พวกมันสงสัย
"แล้วตาเป็นอะไรยะชะนีแดงเชียว"
"อ่อ! เมื่อกี้ตอนเข้าห้องน้ำตัวอะไรก็ไม่รู้บินเข้าตากูน่ะ"
อีมิกกี้มันเป็นโคนันรึไงฉันแค่ร้องไห้นิดเดียวเองมันก็สังเกตุเห็นพูดถึงร้องไห้ฉันไม่หน้าหลงไปชอบผู้ชอบสารเลวอย่างนาวาเลยจริงๆ
“เออ! แล้วมีนเห็นไอ้นาวาไหมมันก็ไปห้องน้ำเหมือนกันป่านนี้ก็ยังไม่ขึ้นมาเลย”
แล้วทำไมริวต้องถามฉันถึงนาวาด้วยเนี่ย เอาวะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
“ไม่นะฉันไม่เห...”
“กูอยู่นี่”
ฉันยังไม่ทันตอบคำถามริวจบเสียงของนาวาก็ดังแทรกขึ้นมาฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ
“ยังไงๆ สองคนนี้แอบไปมีซัมธิงอะไรกันรึเปล่า คนหนึ่งเดินมาคนหนึ่งก็เดินตาม”
“บ้าเหรอเซอร์เวย์ซัมธงซัมธิงอะไรกัน”
ฉันรีบปฏิเสธเซอร์เวย์ทันทีที่เขาเอ่ยปากแซวขึ้นมากก่อนที่จะเดินไปนั่งลงโต๊ะเลคเชอข้างๆ มุนิน
พรึบ!!
แล้วอยู่ๆ โต๊ะว่างที่อยู่ข้างฉันอีกตัวก็มีคนมานั่งลงจะใครซะอีกล่ะนาวานั่นแหละทำบ้าอะไรของเขาอีกเนี่ย
“นาวาโต๊ะมึงอยู่นี่”
เสือที่เห็นว่านาวามานั่งข้างฉันก็พูดขึ้นมาก็ทุกทีเขาจะนั่งข้างๆ เสือมันไม่ใช่ข้างฉันแบบนี้
“วันนี้กูอยากนั่งตรงนี้”
ดูๆ ดูเขาตอบเพื่อนเขาเถอะแล้วก็เป็นริวที่พูดแซวขึ้นมาจนฉันทำหน้าไม่ถูกแล้ว
“เอาละเว้ยนาวามึงจะจีบมีนเหรอวะ”
นาวาไม่ตอบคำถามริวได้แต่ยิ้มแล้วก็หันมามองหน้าฉันทำแบบนี้พวกนั้นก็เข้าใจผิดหมดสิ
“อร้าย!! อะไรกันยะหายไปเข้าห้องน้ำด้วยกันมาแปปเดียวนี้ผัวขาของมิกกี้นึกพิศวาทเพื่อนสาวของเมียขึ้นมาเลยเหรอ”
“พิศวาทบ้าบออะไรของมึงมิกกี้หุบปากไปเลย!!”
"อุ๊ต๊ะ! ชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมานอกจากแมลงเข้าตาแล้วมันยังกัดปากมึงอีกเหรอดูปากมึงบวมๆ นะ"
"นอกจากเป็นกระเทยแล้วมึงนี้มีออปชั่นเสริมคือชอบกินเผือกอีกนะมิกกี้"
"แรงมากแม่"
ตบเพื่อนกระเทยสอดรู้ตอนนี้สักทีดีไหมอีมิกกี้มึงจะสังเกตดีเกินไปแล้วนะคนยิ่งหงุดหงิดอยู่
"แอบไปจูบกับใครมารึเปล่าปากถึงได้เจ่อขนาดนี้..หึ!! "
"ไอ้สัส!! แม่งแซวมีนแรงไปป่าวอย่างมีนไม่มักง่ายไปจูบกับใครพร่ำเพื่อเหมือนมึงหรอก"
ค่ะ! คำพูดที่ให้เกียรติฉันของเสือเหมือนจะดีแต่มันโคตรจี้ใจฉันเลยก็ฉันคนนี้พึ่งถูกไอ้หมาบ้าเพื่อนเขาจูบมา
"อ่ะๆ เงียบจ๊ะทุกคนยินดีต้อนรับเข้าสู่เทอมใหม่นะจ๊ะ"
โชคดีเป็นของมินตราคนสวยที่ไม่ต้องตอบคำถามเพราะอาจารย์เข้าคลาสมาพอดีพวกนั้นก็เลยเงียบและหุบปากลงกันทันทีจะเหลือก็แต่ไอ้บ้าที่นั่งข้างๆ ฉันนี่แหละฉันรู้สึกว่าเขามองฉันตลอดเวลา
[GroupLine Prince Five]
P.Tiger : ไอ้นาวามึงเล่นอะไร
P.Ryu : เออ! ปากมีนเจ่อขนาดนั้นฝีมือมึงใช่ไหม
P.Survey: มึงคิดจะทำอะไร? ตอบ!!
พวกมึงไม่เสือกดิวะ
P.Tim : เลิกเล่นซะถ้ามึงไม่ได้ชอบมีนจริงๆ
----------จบการสนทนา------------
ระหว่างที่นั่งเรียนไอ้สี่ตัวเพื่อนผมแม่งก็ไลน์มาถามเรื่องที่ผมทำตัวแปลกๆ กับมีน ทำไมวะท่าทางที่ผมแสดงออกไปเหมือนผมสนใจมีนมากเหรอวะแต่แล้วผมก็มาสะดุดกับข้อความสุดท้ายของไอ้ธิมทำไมมันต้องซีเรียสกลัวผมจะหลอกมีนด้วยวะหรือว่ามันชอบมีน
แต่ก็ไม่น่าใช่เพราะในใจมันคงมีแต่น้องสาวตัวแสบลูกสาวลูกน้องคนสนิทของพ่อมันนั่นแหละมันคงเห็นว่ามีนเป็นเพื่อนมั้งเลยไม่อยากให้ผมทำร้ายมีน
"เอาละค่ะวันนี้พอแค่นี้อย่าลืมเรื่องที่จะไปออกค่ายด้วยนะนักศึกษา"
เลิกคลาสแล้วครับวันนี้เปิดเทอมวันแรกมันก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่หลังจากที่อาจารย์เดินออกจากห้องไปพวกเพื่อนๆ ในห้องก็ทยอยเดินตามออกไปตอนนี้เหลือแต่กลุ่มของผมกับสามสาวตระกูลมอม้าไม่ใช่ใครที่ไหนก็ มีน มิกกี้ แล้วก็มุนนินนั้นแหละครับ
"มีนให้กูไปส่งไหม"
"ไม่ต้องหรอกมึงกูกลับกับพี่เชน"
ระหว่างที่กำลังจะลุกออกไปผมก็ได้ยินมุนินคุยกับมีน กลับกับพี่เชนงั้นเหรอวะ! แม่งเอ่ยเธอจะลองดีกับฉันใช่ไหมมีนแล้วผมก็ต้องกำมัดแน่นด้วยความหงุดหงิดอีกครั้งเมื่อได้ยินสิ่งที่มีนตอบกลับมิกกี้
"อุ๊ปส์!! ไหนบอกแค่พี่ที่รู้จักไงยะ"
"ตอนนี้แค่พี่แต่ต่อไปก็ไม่แน่"
พูดจบมีการปรายตามามองหน้าผมแถมเบ้ปากใส่ผมอีกเดี๋ยวก็รู้ว่าใครที่เธอควรจะสยบมินตรา
ระหว่างทางที่นั่งรถออกมากับนาวาฉันก็ไม่ยอมพูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียวหน้าเขาฉันก็ยังไม่อยากจะมองเลยด้วยซ้ำแล้วฉันก็ไม่ถามเขาด้วยว่าจะพาฉันไปไหนแต่ไม่ต้องเดาก็รู้คนป่าเถื่อนไร้เหตุผลอย่างนาวาคงพาฉันไปเป็นที่ระบายอารมณ์เหมือนเดิมแล้วฉันก็คงต้องยอมเขาแบบนี้เพราะตอนนี้แม้แต่แรงจะขยับตัวฉันยังไม่มีเลยมันครั้นเนื้อครั้นตัวไปหมดหมดอุณหภูมิในตัวฉันก็ร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ฉันกลับรู้สึกหนาว ๆ มาก ไข้คงกลับมาเล่นงานฉันอีกแล้วแน่ๆแล้วนาวาก็เปิดแอร์ในรถเย็นอะไรขนาดนี้ฉันอยากจะเอื้อมมือไปปิดแอร์แต่ก็ไม่มีแรงเลยเลยได้แต่นั่งห่อไหล่กอดตัวเองเอาไว้ติ๊ด!!“หนาวก็ไม่บอก”อยู่ๆ นาวาก็เอื้อมมือไปกดปิดแอร์แล้วก็พูดขึ้นมา“ดีขึ้นไหมยังหนาวอยู่รึเปล่า”ฉันไม่ตอบเป็นคำพูดออกไปทำแค่พยักหน้าให้เขาแทนความจริงฉันก็ยังหนาวอยู่นะแต่ฉันเพลียจนไม่อยากจะพูดอะไรตอนนี้ฉันอยากจะนอนมากๆ เลย“อ๊ะ! เอาเสื้อฉันห่มไว้ก่อนนะใกล้จะถึงโรงพยาบาลละ”นาวาเอื้อมมือไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตหนังของเขาที่เบาะหลังแล้วยื่นมาให้ฉันแล้วเขาก็บอกต่อว่าจะพาฉันไปโรงพยาบาลฉันไม่ไปหรอกฉันกลัวเข็มแล้วก็ไม่ชอบการกินยาด้วย“ฉันไม่ไปนะ”“ไม่ไปได้ยังไงมีนหน
“โธ่โว้ย”ผมยืนหงุดหงิดหัวฟัดหัวเหวี่ยงมองมีนที่พึ่งวิ่งหนีผมขึ้นแท็กซี่ไปขนาดผมวิ่งตามมาแล้วแท้ๆ แต่ก็พลาดจนได้ถ้าไม่มีแท็กซี่คันนั้นโผล่มาได้จังหวะพอดีแบบนี้มีนไม่มีทางหนีผมได้หรอกแต่ก็เอาเถอะปล่อยไปก่อนยังไงพรุ่งนี้ก็เจอกันที่มออยู่ดีไม่รู้ว่าป่านนี้จะคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วที่เห็นผิงผิงโทรมาหาผมดีไม่ดีคิดว่าผมไปอะไรกับน้องเขาไปแล้วมั้งยิ่งคิดก็ยิ่งเครียดผมไปนั่งแดกเหล้าชิลๆ ที่ผับกับไอ้เพื่อนเวรของผมดีกว่าHalem Pub“อ้าวเฮียทำไมวันนี้มาเร็วคนอื่นยังไม่มากันเลย”ไอ้ฟิวผู้จัดการผับทักผมทันทีที่มันเห็นผมสงสัยผมมาเร็วจริงๆ ว่ะเพราะตอนนี้มันพึ่งจะหัวค่ำเองตอนที่ผมลากมีนกลับไปทำอะไรที่คอนโดก็ช่วงเย็นนี้เอง“เดี๋ยวพวกมันก็มามึงให้เด็กยกเหล้าไปให้กูข้างบนที”“เอาแต่เหล้าเหรอนารีล่ะเอาป่าว”“ไม่ต้อง!! กูไม่มีอารมณ์”“ไม่มีอารมณ์หรือกลัวเมียครับเฮียผมเห็นนะเฮียประกาศตัวซะขนาดนั้น อย่างว่าแหละเนอะพี่มีนออกจะสวยขืนไม่ออกสื่อหมาได้มาคาบพี่มีนไปแดกแน่ๆ”“พูดมาก!! รีบไปจัดการตามที่กูสั่งเลย”“คราบเฮียยย”ผมหันหลังให้ไอ้ฟิวแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองของผับที่ห้องวีไอพีของพวกผมอย่างนึกรำคาญคำพูดมากของมั
เอี้ยดดดด!!เสียงล้อรถเบียดกับพื้นลานจอดรถใต้ตึกคอนโดของนาวาเสียงดังลั่นเมื่อนาวาขับรถพาฉันมาถึงหมับ!!“อื้อ!!”พอจอดรถเท่านั้นแหละค่ะนาวาก็ดึงตัวฉันไปจูบเขาจู่โจมจูบฉันเร็วและแรงมากนาวาประโคมจูบดูดปากฉันจนฉันแทบไม่มีอากาศหายใจทั้งจูบ ทั้งดูด ทั้งกัดจนปากฉันชาไปหมด“อื้อ!!”แล้วฉันต้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อนาวาส่งมื่อของเขามาบีบคลึงหน้าอกของฉันเขาบีบเค้นแรงมากแถมยังเขี่ยตรงหัวจนฉันเจ็บและแสบไปหมดพรึบ!!นาวาถอดเสื้อชอปของฉันออกแล้วก็ถลกเสื้อกล้ามตัวในของฉันขึ้นมากองไว้บนอก“อ๊ะ!! จะ...เจ็บ!!”นาวาผละออกจากปากฉันแล้วเปลี่ยนตำแหน่งมางับลงที่หน้าอกของฉันทันทีเขาทั้งดูดทั้งกัดหน้าอกฉันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนที่สุด“นาวาอย่าดูดนะ..อื้ออ”ไม่ฟัง!! เขาไม่ฟังฉันเลยนาวาดูดที่หน้าอกฉันลามไปถึงต้นคอจนมันเป็นรอยไปหมดแล้วพรืดดด!!นาวาถอดกางเกงยีนส์กับชั้นในฉันออกอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่พื้นที่ในรถก็ไม่ได้กว้างอะไรมากฟังไม่ผิดหรอกค่ะตอนนี้นาวากำลังทำเรื่องอย่างว่ากับฉันในรถของเขาที่ลานจอดรถของคอนโดเขาถึงแม้ว่ารถของนาวาจะติดฟิล์มทึบมืดสนิทก็ตามฉันก็รู้สึกกลัวอยู่ดี"นะ...นาวาอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ"มีนโวย
อีกด้านของโรงอาหาร“ถามจริงมึงคิดดีแล้วเหรอที่จะคบกับนาวา”“เฮ้อ!! กูไม่รู้ว่ะทุกอย่างมันเร็วไปหมด”ฉันถอนหายใจแล้วตอบมุนินออกไปอย่างเหนื่อยๆ เมื่อมันถามฉันถึงเรื่องนาวา“มึงคิดว่านาวามันจะหยุดที่มึงได้จริงๆ เหรอมีน”“โอ้ย!! ชะนีนินมึงก็ถามคำถามชวนให้ชะนีมีนมันคิดมาก”อีมิกกี้ต่อว่ามุนินทันทีที่มุนินถามคำถามนี้กับฉัน“แต่กูก็คิดเหมือนมุนินมันนะมึง อย่างนาวาจะหยุดที่กูได้จริงๆ เหรอวะ”ฉันพูดแบบนี้ออกไปเพราะลึกๆ แล้วฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกันนาวาร้ายแค่ไหนใครๆ ก็รู้ดี“ของแบบนี้มันอยู่ที่มึงค่ะชะนีว่ามึงจะเอานาวาให้อยู่มัดยังไง”“เห้อ!! แค่คิดก็ยากแล้วมึง”“แสดงว่ามึงก็ไม่มั่นใจในตัวมัน แล้วมึงจะตกลงคบกับมันทำไมล่ะมีน”“ก็มึงจะให้กูทำยังไงในเมื่อกู ๆ มีอะไรกับนาวาไปแล้ว”“Stop!! หยุดค่ะชะนีหยุดเถียงกันแล้วฟังกระเทย”ฉันกับมุนินหุบปากลงทันทีที่อีมิกกี้ยกมือขึ้นสั่งให้พวกฉันหยุดพูดแล้วฟังมัน“มึงฟังกูนะมีนคิดจะเป็นเมียเสือมึงต้องเป็นนายพรานไม่มีผู้ชายเจ้าชู้กะล่อนคนไหนหรอกนะที่จะประกาศตัวว่าตัวเองไม่โสดแล้วการที่นาวามันประกาศยกย่องมึงเป็นเมียออกสื่อขนาดนั้นก็เท่ากับตัดแข้งตัดขาตัวเองไปข้างหน
“ฉันรู้สึกกับเธอเหมือนที่เธอรู้สึกกับฉัน…เข้าใจไหม”ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเองที่ได้ยินนาวาพูดประโยคนี้ออกมาฉันมองหน้าเขานิ่งๆ อย่างพิจารณาว่าเขาโกหกหรือพูดมันออกมาจากใจกันแน่“ไม่เชื่อเหรอ”“ก็นายไม่น่าเชื่อได้เลย”ฉันตอบนาวากลับไปอย่างไม่ต้องคิดหลังจากที่เขาถาม“ที่ฉันหึงฉันหวงเธอจนจะคลั่งตายแบบนี้เธอยังดูไม่ออกอีกรึไง”“นายหึงฉันหวงฉันจริงๆ เหรอ”“ก็เออสิ! เมียทั้งคนไม่หึงไม่หวงเมียจะให้ไปหวงแมวที่ไหนวะ”ก็ยังดีที่ยังเทียบกับแมวนี่สรุปเขาหึงฉันจริงๆ เหรอคะเนี่ย“แล้วนายมารู้สึกแบบนี้กับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”“ไม่รู้! ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่หลังจากวันนั้นวันที่ฉันปฏิเสธเธอ แล้วเธอก็หายไปฉันก็…”“ก็…ก็อะไร”ฉันถามนาวาออกไปเมื่ออยู่ๆ เขาพูดแล้วก็หยุดไป มันเลยทำให้ความเผือกของฉันเพิ่มมากขึ้นหมอนี้ก็ลีลาซะมัด“นาวา! ก็อะไรพูดมาสิ”“จิส์! หลังจากที่เธอหายไปฉันก็…คิดถึง”“ห่ะ!! ฉันไม่ได้ยินอ่ะ นายจะพูดเบาๆ ทำไมเนี่ย”ฉันไม่ได้ยินจริงๆ นะอยู่ๆ เขาก็พูดเสียงเบาลงฉันฟังไม่ถนัดอะไรถึงๆ สักอย่าง“คิดถึง!! ได้ยินไหมว่าหลังจากที่ขาดการติดต่อจากเธอฉันก็คิดถึงเธอทุกวันพอเปิ
“สารเลวฉันไม่ใช่เมียนายแล้วนายก็ไม่ใช่ผะ...อื้อ!!” เสียงของฉันถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อนาวาพุ่งเข้ามาจูบปากฉันอย่างแรงเขาไม่มีความอ่อนโยนกับฉันเอาซะเลยนาวาทั้งจูบดูดดึงริมฝีปากบนล่างของฉันสลับกันไปมาแล้วในที่สุดเขาก็สอดลิ้นของเขาเข้ามากวาดชิมภายในโพรงปากฉันได้“อ่อย..อั้น”ฉันได้แต่ร้องขัดขืนอู้อี้อยู่ในลำคอเพราะแขนของฉันถูกนาวาจับรวบไว้เหนือบนหัวของฉัน แต่ในที่สุดก็เป็นนาวาที่ยอมผละจูบออกเพราะเขาคงเห็นว่าฉันหายใจไม่ทัน“อย่าพูดว่าฉันไม่ใช่ผัวเธออีก..จำไว้”เขาพูดประโยคนี้ออกมากับฉันอย่างเอาเรื่องก่อนที่เขาจะแขวก!!“นาวา!! อย่า...อย่าดูดนะเดี๋ยวมันเป็นรอย”นาวาฉีกเสื้อของฉันจนมันขาดแล้วเขาก็ฉกมาซุกไซร้ที่ซอกคอของฉันอย่างเอาเป็นเอาตายนาวาดูดที่คอฉันจนฉันรีบร้องห้ามออกมา เขาดูดแรงขนาดนี้มันต้องเป็นรอยแน่ๆ“ฉันต้องการให้เป็นอยู่แล้วเพราะจะได้ไม่มีไอ้หน้าไหนมันกล้ามาจีบเมียฉันอีก”“อ๊ะ!! ซี๊ดดดดมันเจ็บ”นาวาเลื่อนลงมาจูบดูดที่หน้าอกของฉันจนตอนนี้ฉันทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกันพรึบ!!“อ๊ะ!! เดี๋ยวฉันตกนะ”“ไปต่อที่เตียงขี้เกียจยืนเอา..เมื่อย!!”ว่าแล้วนาวาก็อุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าหญิงแล้วพ







