เข้าสู่ระบบหน้าห้องน้ำ
ปึก!!
“โอ๊ะ!! ขอโทษค่ะ…นะ..นาวา”
ฉันเดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่ทำธุระเสร็จก็ชนเข้ากับใครคนหนึ่งเขาคนนั้นก็คือนาวาค่ะเขามายืนทำบ้าอะไรตรงนี้กันล่ะเนี่ย
“ไง นึกว่าจะไม่รู้จักกันซะแล้ว”
อยู่ๆ หมอนั้นก็ถามประโยคนี้กับฉันเป็นบ้าอะไรของเขาคะ
“พูดอะไรของนายแล้วมายืนขวางหน้าห้องน้ำหญิงทำไม”
“มายืนรอเธอ”
“ห่ะ!! รอฉัน”
“เฮ้ย!! นาวานายจะลากฉันไปไหนปล่อยนะ”
งงเข้าไปใหญ่ค่ะฉันไปไม่ถูกเลยทีนี้ที่อยู่ๆ นาวามาบอกว่ายืนรอฉัน แล้วก็ยืนรอหน้าห้องน้ำหญิงแถมตอนนี้ก็ลากแขนฉันมาคุยตรงซอกเล็กๆ ลับตาคนข้างห้องน้ำไปอีก
“ทำไมไม่คุยกับฉัน!”
“ห่ะ!! นี่นายมาดักรอฉันเพราะจะถามแค่นี้เนี่ยนะ”
งงหนักเข้าไปอีกค่ะทีนี้ บ้าไปแล้วเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แค่ฉันไม่ทักทายเขาแค่นี้ถึงกับต้องมายืนดักรอฉันหน้าห้องน้ำเลยเหรอคะ
“เธอจงใจอยู่ห่างฉัน”
ไปกันใหญ่แล้วสงสัยนาวาจะไม่สบายนะคะดูเขาพูดออกมาแต่ละคำทำอย่างกะเขาสนใจฉันมากงั้นแหละ อย่านะอย่ามาทำให้ฉันหวั่นไหวเชียวนะ
แปะ!!
“ตัวก็ไม่ร้อนนะ”
ฉันยกมือขึ้นแตะหน้าผากนาวาทันทีหมอนี่ต้องเป็นไข้ไม่สบายแน่ๆ ถึงได้มาทำท่าทางแปลกๆ กับฉันแบบนี้
“ทำอะไรของเธอ”
“ก็แตะหน้าผากนายดูไงว่ามีไข้ไม่สบายรึเปล่าอาการนายแปลกๆ นะอยู่ๆ มาถามอะไรฉันแบบนี้”
“ฉันสบายดีแต่…”
“แต่อะไร”
ฉันถามเขากลับไปทันทีที่เขาพูดแบบนี้สบายดีแต่..แต่อะไรคะเห็นๆ อยู่ว่าเขาไม่ปกติ
“แต่ไม่ค่อยสบายใจ”
นาวาตอบฉันพร้อมกับมองหน้าฉันนิ่งๆ แล้วอาการไม่สบายใจของเขามันเกี่ยวอะไรกับฉันกันล่ะ
“แล้วนายมาบอกฉันทำไมเล่า”
“ที่ฉันไม่สบายใจก็เพราะเธอ”
“ฉะ…ฉันเนี่ยนะ”
ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองทันทีเมื่อได้ยินคำตอบของเขาฉันไปทำอะไรให้เขาไม่สบายใจตอนไหนคะ
“ใช่!! เธอนั่นแหละที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ”
“เรื่อง! ฉันไปทำให้นายไม่สบายใจเรื่องอะไรมิทราบ”
ฉันถามเขาออกไปหรือว่าจะเป็นเรื่องที่ฉันไปสารภาพรักกับเขาตอนนั้นมันทำให้เขาไม่สบายใจ กลัวฉันจะตัดใจไม่ได้แล้วไปวุ่นวายกับเขาล่ะสิท่า
“เธอยังชอบฉันอยู่ไหม”
นั่นไง! เพราะเรื่องนี้จริง ๆ ด้วยที่ทำให้เขาไม่สบายใจไม่น่าเลยยัยมีนไม่น่าไปสารภาพกับเขาเลยจะเสียเพื่อนก็คราวนี้ไหมล่ะ
“นายไม่สบายใจเรื่องนี้เองเหรอ”
“ใช่! ฉันไม่สบายใจที่เธอเป็นแบบนี้ฉันเลยอยากรู้ว่าเธอยังชอบฉันอยู่รึเปล่า”
จุกไปเลยไหมล่ะมินตราเขาไม่สบายใจเพราะเธอไปพูดบ้าๆ แบบนั้นแท้ๆ
“ถ้าเป็นเรื่องนี้นายเลิกกังวลได้เลยเพราะฉันกำลังจะตัดใจจากนาย”
“ตัดใจ”
ผมถามมีนกลับไปทันทีที่เธอบอกว่ากำลังจะตัดใจจากผมได้ไงวะอยู่ๆ จะมาตัดใจไม่ชอบผมแล้วผมไม่ยอมหรอก
“ใช่ ก็ที่ฉันพยายามไม่เข้าใกล้นายไม่คุยกับนายก็เพราะว่าฉันกำลังจะตัดใจ”
“ทำไม!!”
ผมถามออกไปอีกครั้งด้วยความรู้สึกใจหายเหมือนกับว่าผมกำลังจะเสียอะไรไปยิ่งเห็นสายตาที่ดูมุ่งมั่นว่าจะตัดใจจากผมของมีนมันยิ่งทำให้ใจผมกระตุกแรงขึ้น
“ก็นายบอกเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนี้กับฉัน ตั้งแต่วันนั้นที่ฉันไปบอกว่าชอบนายฉันก็ต้องตัดใจใช่ปะล่ะ”
"งั้นแสดงว่าตอนนี้เธอก็ยังชอบฉันอยู่"
ผมถามมีนออกไปเชิงเข้าข้างตัวเองว่าที่มีนจะตัดใจเพราะถูกปฏิเสธเหมือนมีนกำลังพยายามจะตัดใจก็แสดงว่าตอนนี้เธอยังชอบผมอยู่ ผมพูดแล้วขยับเข้ามาใกล้ๆ แล้วมองมีนด้วยสายตาที่สาวๆ ต้องสยบมันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของผมถ้าได้มองใครแบบนี้รับรองผู้หญิงที่ถูกมองต้องหวั่นไหว
ตึกตัก ตึกตัก
หึ!! ได้ผลเสียงหัวใจมีนเต้นแรงจนดังมาถึงหูผมแถมแก้มเธอก็ขึ้นสีแดงระเรื่อดูๆ ไปโคตรน่ารักเลยว่ะ
"นะ..นาวาฉันว่านายถอยออกไปหน่อยดีไหม"
มีนถึงกับพูดจาติดๆ ขัดๆ เมื่อผมเข้าไปใกล้เธอผมรู้ว่าเธอกำลังหวั่นไหวและใจเต้นแรงกับผม
"ทำไมล่ะ! กลัวอดใจไม่ไหวเหรอที่เห็นฉันใกล้ๆ"
"ทะลึ่ง!! อย่ามาคิดอะไรบ้าๆ กับฉันนะ"
มีนโวยใส่ผมทันทีที่ได้ยินผมพูดจาแบบนี้กับเธอแต่ผมยังไม่ได้พูดเชิงคิดทะลึ่งอะไรกับเธอเลยนะหรือว่ามีนกำลังคิดแบบนั้นกับผมอยู่วะ
"อะไร! คิดอะไร ฉันยังไม่ได้คิดอะไรไปไกลขนาดนั้นเธอนั่นแหละที่คิดทะลึ่ง"
เปาะ!!
"โอ้ย!! มาดีดหน้าผากฉันทำไมเนี่ย"
พูดจบผมก็ดีดหน้าผากมีนเบาๆ พร้อมกับแสยะยิ้มใส่เธอมีนแสร้งทำเป็นโวยผมออกมาแต่จริงๆ ผมรู้ว่าเธอกำลังเขินผมอยู่ต่างหากเลยทำโมโหกลบเกลื่อนว่าแล้วผมต้องขยี้เธออีกสักหน่อยเวลามีนโมโหมันน่ารักน่าแกล้งดี
"เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะมีน"
"ตะ..ตอบอะไรอีกล่ะ"
"ฉันถามว่าตอนนี้เธอยังชอบฉันอยู่ใช่ไหม"
“....”
เงียบค่ะไม่ตอบจ้างให้ฉันก็ไม่ตอบ
"ตอบ!!"
ทำไมต้องทำเสียงดุใส่ฉันด้วยเนี่ยฉันตกใจนะ
"อือ!"
ตอบก็ได้วะ
"อืออะไร!"
โว้ย!! จะเอาอะไรอีกอือก็อือก็คือชอบไงยังจะมาคาดคั้นอะไรฉันอีก
"ก็อือไง"
"ตอบดีๆ ถ้าไม่ตอบดีๆ ฉันจะง้างปากเธอด้วยปากของฉัน"
นาวาพูดแล้วขยับเข้ามาใกล้ๆ ฉันแถมยังก้มหน้าลงมาอีกไม่ได้นะเขาจะจูบฉันที่นี่ไม่ได้จูบแรกของฉันต้องไม่ใช่กำแพงข้างห้องน้ำสิ
"ตกลงจะให้ฉันง้างปาก"
"มะ..ไม่ต้องฉันตอบเอง"
พูดจบนาวายักคิ้วให้ฉันเชิงบอกให้รีบตอบ
"ชอบ"
"อะไรนะไม่ได้ยิน"
โอ้ย!! พูดเฉยๆ ก็ได้ไม่ต้องยื่นหน้ามาใกล้ได้ไหม
"ชอบฉันชอบนายอยู่พอใจรึยัง"
หึ!! จบกันพูดไปแล้วฉันบอกว่าชอบเขาไปอีกแล้ว
"หึ!! ก็แค่นี้"
พอได้ยินคำตอบของมีนใจผมก็เบ่งบานขึ้นมาทันทีผมทำได้แค่แอบยิ้มมุมปากเพื่อรักษาฟอร์มแต่ในใจแม่งโคตรดีใจไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกดีใจขนาดนี้เหมือนกัน
"นายมาถามแค่นี้ใช่ไหมมันจะได้เวลาขึ้นเรียนแล้ว"
"ยัง!! ฉันยังถามไม่จบ"
"อะไรอีกล่ะ!!"
ดูท่ามีนเริ่มหงุดหงิดกับผมแล้วครับแต่ยังไงผมก็ต้องถามต่อเพราะเรื่องที่ผมคาใจมันยังมีแล้วมันก็สำคัญซะด้วย
"ไอ้รุ่นพี่ที่เรียนแพทย์นั่นมันจีบเธอเหรอ"
"นายหมายถึงพี่เชนเหรอ"
"มันมีนักเรียนแพทย์มาจีบเธอนอกจากหมอนั่นอีกรึไง"
"แล้วนายมาโมโหใส่ฉันทำไมเนี่ย"
เออว่ะ!! แล้วทำไมผมต้องโมโหขนาดนี้ด้วยวะ
"รีบตอบมาไอ้เชนอะไรนั่นแหละมันจีบเธอเหรอ"
"ใครจะมาจีบฉันชอบฉันมันเกี่ยวอะไรกับนาย"
"เกี่ยวสิ!! "
ปากไวอีกแล้วไหมล่ะมึงนาวาแล้วมึงไปเกี่ยวอะไรกับเขาวะไม่รู้ล่ะยังไงมีนก็ชอบผมอยู่เพราะฉะนั้นใครก็ห้ามมาจีบ
"เกี่ยวยังไง"
มีนทำหน้างงๆ ถามผมออกมาเอาวะถึงขั้นนี้แล้วรู้สึกยังไงก็ตอบแม่งไปละกัน
"ก็เธอชอบฉันอยู่เพราะฉะนั้นเธอห้ามมีคนมาจีบแล้วก็ห้ามสนใจคนอื่นนอกจากฉันเพราะตั้งแต่นี้ไปฉันจะไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนเข้าใกล้เธอ"
"อะไรของนายทำแบบนี้เพื่อเป็นบ้าปะเนี่ย"
"เพราะเธอเป็นของของฉันคนเดียว"
ระหว่างทางที่นั่งรถออกมากับนาวาฉันก็ไม่ยอมพูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียวหน้าเขาฉันก็ยังไม่อยากจะมองเลยด้วยซ้ำแล้วฉันก็ไม่ถามเขาด้วยว่าจะพาฉันไปไหนแต่ไม่ต้องเดาก็รู้คนป่าเถื่อนไร้เหตุผลอย่างนาวาคงพาฉันไปเป็นที่ระบายอารมณ์เหมือนเดิมแล้วฉันก็คงต้องยอมเขาแบบนี้เพราะตอนนี้แม้แต่แรงจะขยับตัวฉันยังไม่มีเลยมันครั้นเนื้อครั้นตัวไปหมดหมดอุณหภูมิในตัวฉันก็ร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ฉันกลับรู้สึกหนาว ๆ มาก ไข้คงกลับมาเล่นงานฉันอีกแล้วแน่ๆแล้วนาวาก็เปิดแอร์ในรถเย็นอะไรขนาดนี้ฉันอยากจะเอื้อมมือไปปิดแอร์แต่ก็ไม่มีแรงเลยเลยได้แต่นั่งห่อไหล่กอดตัวเองเอาไว้ติ๊ด!!“หนาวก็ไม่บอก”อยู่ๆ นาวาก็เอื้อมมือไปกดปิดแอร์แล้วก็พูดขึ้นมา“ดีขึ้นไหมยังหนาวอยู่รึเปล่า”ฉันไม่ตอบเป็นคำพูดออกไปทำแค่พยักหน้าให้เขาแทนความจริงฉันก็ยังหนาวอยู่นะแต่ฉันเพลียจนไม่อยากจะพูดอะไรตอนนี้ฉันอยากจะนอนมากๆ เลย“อ๊ะ! เอาเสื้อฉันห่มไว้ก่อนนะใกล้จะถึงโรงพยาบาลละ”นาวาเอื้อมมือไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตหนังของเขาที่เบาะหลังแล้วยื่นมาให้ฉันแล้วเขาก็บอกต่อว่าจะพาฉันไปโรงพยาบาลฉันไม่ไปหรอกฉันกลัวเข็มแล้วก็ไม่ชอบการกินยาด้วย“ฉันไม่ไปนะ”“ไม่ไปได้ยังไงมีนหน
“โธ่โว้ย”ผมยืนหงุดหงิดหัวฟัดหัวเหวี่ยงมองมีนที่พึ่งวิ่งหนีผมขึ้นแท็กซี่ไปขนาดผมวิ่งตามมาแล้วแท้ๆ แต่ก็พลาดจนได้ถ้าไม่มีแท็กซี่คันนั้นโผล่มาได้จังหวะพอดีแบบนี้มีนไม่มีทางหนีผมได้หรอกแต่ก็เอาเถอะปล่อยไปก่อนยังไงพรุ่งนี้ก็เจอกันที่มออยู่ดีไม่รู้ว่าป่านนี้จะคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วที่เห็นผิงผิงโทรมาหาผมดีไม่ดีคิดว่าผมไปอะไรกับน้องเขาไปแล้วมั้งยิ่งคิดก็ยิ่งเครียดผมไปนั่งแดกเหล้าชิลๆ ที่ผับกับไอ้เพื่อนเวรของผมดีกว่าHalem Pub“อ้าวเฮียทำไมวันนี้มาเร็วคนอื่นยังไม่มากันเลย”ไอ้ฟิวผู้จัดการผับทักผมทันทีที่มันเห็นผมสงสัยผมมาเร็วจริงๆ ว่ะเพราะตอนนี้มันพึ่งจะหัวค่ำเองตอนที่ผมลากมีนกลับไปทำอะไรที่คอนโดก็ช่วงเย็นนี้เอง“เดี๋ยวพวกมันก็มามึงให้เด็กยกเหล้าไปให้กูข้างบนที”“เอาแต่เหล้าเหรอนารีล่ะเอาป่าว”“ไม่ต้อง!! กูไม่มีอารมณ์”“ไม่มีอารมณ์หรือกลัวเมียครับเฮียผมเห็นนะเฮียประกาศตัวซะขนาดนั้น อย่างว่าแหละเนอะพี่มีนออกจะสวยขืนไม่ออกสื่อหมาได้มาคาบพี่มีนไปแดกแน่ๆ”“พูดมาก!! รีบไปจัดการตามที่กูสั่งเลย”“คราบเฮียยย”ผมหันหลังให้ไอ้ฟิวแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองของผับที่ห้องวีไอพีของพวกผมอย่างนึกรำคาญคำพูดมากของมั
เอี้ยดดดด!!เสียงล้อรถเบียดกับพื้นลานจอดรถใต้ตึกคอนโดของนาวาเสียงดังลั่นเมื่อนาวาขับรถพาฉันมาถึงหมับ!!“อื้อ!!”พอจอดรถเท่านั้นแหละค่ะนาวาก็ดึงตัวฉันไปจูบเขาจู่โจมจูบฉันเร็วและแรงมากนาวาประโคมจูบดูดปากฉันจนฉันแทบไม่มีอากาศหายใจทั้งจูบ ทั้งดูด ทั้งกัดจนปากฉันชาไปหมด“อื้อ!!”แล้วฉันต้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อนาวาส่งมื่อของเขามาบีบคลึงหน้าอกของฉันเขาบีบเค้นแรงมากแถมยังเขี่ยตรงหัวจนฉันเจ็บและแสบไปหมดพรึบ!!นาวาถอดเสื้อชอปของฉันออกแล้วก็ถลกเสื้อกล้ามตัวในของฉันขึ้นมากองไว้บนอก“อ๊ะ!! จะ...เจ็บ!!”นาวาผละออกจากปากฉันแล้วเปลี่ยนตำแหน่งมางับลงที่หน้าอกของฉันทันทีเขาทั้งดูดทั้งกัดหน้าอกฉันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนที่สุด“นาวาอย่าดูดนะ..อื้ออ”ไม่ฟัง!! เขาไม่ฟังฉันเลยนาวาดูดที่หน้าอกฉันลามไปถึงต้นคอจนมันเป็นรอยไปหมดแล้วพรืดดด!!นาวาถอดกางเกงยีนส์กับชั้นในฉันออกอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่พื้นที่ในรถก็ไม่ได้กว้างอะไรมากฟังไม่ผิดหรอกค่ะตอนนี้นาวากำลังทำเรื่องอย่างว่ากับฉันในรถของเขาที่ลานจอดรถของคอนโดเขาถึงแม้ว่ารถของนาวาจะติดฟิล์มทึบมืดสนิทก็ตามฉันก็รู้สึกกลัวอยู่ดี"นะ...นาวาอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ"มีนโวย
อีกด้านของโรงอาหาร“ถามจริงมึงคิดดีแล้วเหรอที่จะคบกับนาวา”“เฮ้อ!! กูไม่รู้ว่ะทุกอย่างมันเร็วไปหมด”ฉันถอนหายใจแล้วตอบมุนินออกไปอย่างเหนื่อยๆ เมื่อมันถามฉันถึงเรื่องนาวา“มึงคิดว่านาวามันจะหยุดที่มึงได้จริงๆ เหรอมีน”“โอ้ย!! ชะนีนินมึงก็ถามคำถามชวนให้ชะนีมีนมันคิดมาก”อีมิกกี้ต่อว่ามุนินทันทีที่มุนินถามคำถามนี้กับฉัน“แต่กูก็คิดเหมือนมุนินมันนะมึง อย่างนาวาจะหยุดที่กูได้จริงๆ เหรอวะ”ฉันพูดแบบนี้ออกไปเพราะลึกๆ แล้วฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกันนาวาร้ายแค่ไหนใครๆ ก็รู้ดี“ของแบบนี้มันอยู่ที่มึงค่ะชะนีว่ามึงจะเอานาวาให้อยู่มัดยังไง”“เห้อ!! แค่คิดก็ยากแล้วมึง”“แสดงว่ามึงก็ไม่มั่นใจในตัวมัน แล้วมึงจะตกลงคบกับมันทำไมล่ะมีน”“ก็มึงจะให้กูทำยังไงในเมื่อกู ๆ มีอะไรกับนาวาไปแล้ว”“Stop!! หยุดค่ะชะนีหยุดเถียงกันแล้วฟังกระเทย”ฉันกับมุนินหุบปากลงทันทีที่อีมิกกี้ยกมือขึ้นสั่งให้พวกฉันหยุดพูดแล้วฟังมัน“มึงฟังกูนะมีนคิดจะเป็นเมียเสือมึงต้องเป็นนายพรานไม่มีผู้ชายเจ้าชู้กะล่อนคนไหนหรอกนะที่จะประกาศตัวว่าตัวเองไม่โสดแล้วการที่นาวามันประกาศยกย่องมึงเป็นเมียออกสื่อขนาดนั้นก็เท่ากับตัดแข้งตัดขาตัวเองไปข้างหน
“ฉันรู้สึกกับเธอเหมือนที่เธอรู้สึกกับฉัน…เข้าใจไหม”ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเองที่ได้ยินนาวาพูดประโยคนี้ออกมาฉันมองหน้าเขานิ่งๆ อย่างพิจารณาว่าเขาโกหกหรือพูดมันออกมาจากใจกันแน่“ไม่เชื่อเหรอ”“ก็นายไม่น่าเชื่อได้เลย”ฉันตอบนาวากลับไปอย่างไม่ต้องคิดหลังจากที่เขาถาม“ที่ฉันหึงฉันหวงเธอจนจะคลั่งตายแบบนี้เธอยังดูไม่ออกอีกรึไง”“นายหึงฉันหวงฉันจริงๆ เหรอ”“ก็เออสิ! เมียทั้งคนไม่หึงไม่หวงเมียจะให้ไปหวงแมวที่ไหนวะ”ก็ยังดีที่ยังเทียบกับแมวนี่สรุปเขาหึงฉันจริงๆ เหรอคะเนี่ย“แล้วนายมารู้สึกแบบนี้กับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”“ไม่รู้! ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่หลังจากวันนั้นวันที่ฉันปฏิเสธเธอ แล้วเธอก็หายไปฉันก็…”“ก็…ก็อะไร”ฉันถามนาวาออกไปเมื่ออยู่ๆ เขาพูดแล้วก็หยุดไป มันเลยทำให้ความเผือกของฉันเพิ่มมากขึ้นหมอนี้ก็ลีลาซะมัด“นาวา! ก็อะไรพูดมาสิ”“จิส์! หลังจากที่เธอหายไปฉันก็…คิดถึง”“ห่ะ!! ฉันไม่ได้ยินอ่ะ นายจะพูดเบาๆ ทำไมเนี่ย”ฉันไม่ได้ยินจริงๆ นะอยู่ๆ เขาก็พูดเสียงเบาลงฉันฟังไม่ถนัดอะไรถึงๆ สักอย่าง“คิดถึง!! ได้ยินไหมว่าหลังจากที่ขาดการติดต่อจากเธอฉันก็คิดถึงเธอทุกวันพอเปิ
“สารเลวฉันไม่ใช่เมียนายแล้วนายก็ไม่ใช่ผะ...อื้อ!!” เสียงของฉันถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อนาวาพุ่งเข้ามาจูบปากฉันอย่างแรงเขาไม่มีความอ่อนโยนกับฉันเอาซะเลยนาวาทั้งจูบดูดดึงริมฝีปากบนล่างของฉันสลับกันไปมาแล้วในที่สุดเขาก็สอดลิ้นของเขาเข้ามากวาดชิมภายในโพรงปากฉันได้“อ่อย..อั้น”ฉันได้แต่ร้องขัดขืนอู้อี้อยู่ในลำคอเพราะแขนของฉันถูกนาวาจับรวบไว้เหนือบนหัวของฉัน แต่ในที่สุดก็เป็นนาวาที่ยอมผละจูบออกเพราะเขาคงเห็นว่าฉันหายใจไม่ทัน“อย่าพูดว่าฉันไม่ใช่ผัวเธออีก..จำไว้”เขาพูดประโยคนี้ออกมากับฉันอย่างเอาเรื่องก่อนที่เขาจะแขวก!!“นาวา!! อย่า...อย่าดูดนะเดี๋ยวมันเป็นรอย”นาวาฉีกเสื้อของฉันจนมันขาดแล้วเขาก็ฉกมาซุกไซร้ที่ซอกคอของฉันอย่างเอาเป็นเอาตายนาวาดูดที่คอฉันจนฉันรีบร้องห้ามออกมา เขาดูดแรงขนาดนี้มันต้องเป็นรอยแน่ๆ“ฉันต้องการให้เป็นอยู่แล้วเพราะจะได้ไม่มีไอ้หน้าไหนมันกล้ามาจีบเมียฉันอีก”“อ๊ะ!! ซี๊ดดดดมันเจ็บ”นาวาเลื่อนลงมาจูบดูดที่หน้าอกของฉันจนตอนนี้ฉันทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกันพรึบ!!“อ๊ะ!! เดี๋ยวฉันตกนะ”“ไปต่อที่เตียงขี้เกียจยืนเอา..เมื่อย!!”ว่าแล้วนาวาก็อุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าหญิงแล้วพ




![ยัยเอ๋อนี่ของผม[My dear]เมียผม](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


