Masuk“เจียร์เชื่อว่าพ่อกับยายรับรู้แล้วค่ะ พี่ล่าสบายใจได้แล้วนะคะ” รอยยิ้มกว้างของเจียร์ทำให้ล่าเริ่มยิ้มออก เขาเองก็เหมือนจะสัมผัสได้ว่าพวกท่านให้อภัยเขาแล้วจริงๆ “พ่อจ๋า ยายจ๋า ตอนนี้เจียร์กำลังจะมีน้อง ยายอวยพรให้เจียร์หน่อยนะคะ” หลังจากที่เจียร์พูดจบก็มีผีเสื้อสีสันสวยงามตัวหนึ่งบินมาเกาะที่บริเวณห
“พี่ฟัง” “เจียร์โกรธ” “พี่รู้ จะพยายามปรับ แต่ต้องมีลูกอีกคนนะ” “เฮ้อ เหมือนเด็กเลย” ไม่รู้ว่าควรต้องสงสารหรือขำดี ล่าที่คุมลูกน้อง ตอนอยู่สนามแข่งเขาทั้งสุขุมและน่าเกรงขาม แต่เมื่อตัดภาพมาตอนอยู่กับภรรยา กลายเป็นคนหวั่นไหวง่าย เจ้าน้ำตาไม่มีใครเกินวันต่อมา ทั้งสองคนตกลงกันว่าจะไปต่างจังหวั
ดวงตากลมกำลังไล่ดูรูปถ่ายที่อยู่ในอัลบั้ม รอยยิ้มบางๆ เผยออกมาบนมุมปากสวย เมื่อเห็นภาพในวันที่เธอเรียนจบ ความทรงจำนั้นยังชัดเจน ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นาน ล่าเล่นใหญ่ด้วยการซื้อกุหลาบให้หนึ่งพันช่อ พร้อมกับคุกเข่าขอแต่งงานในวันนั้น ท่ามกลางสายตาของนักศึกษาหลายคนที่ร่วมแสดงความยินดี เธอยังจำคว
“พี่ไม่อยากให้หนูถาม หรือคิดแบบนั้น พี่รักหนู” “อื้อขอโทษค่ะ เจียร์คงหงุดหงิดง่ายเพราะเป็นประจำเดือนด้วย” “พี่ขอโทษที่ทำให้หนูรู้สึกแบบนั้น” ทั้งสองเอ่ยคำขอโทษด้วยรอยยิ้ม และทิ้งท้ายด้วยการหอมแก้มกันและกันฟอดใหญ่ ก่อนที่ล่าจะขับรถออกจากมหาวิทยาลัย เรื่องแบบนี้เป็นปกติของชีวิตคู่ที่หลายคนเผชิญ
หลายเดือนต่อมา… ร่างสูงในแว่นดำยืนถือดอกไม้ช่อโตไว้ในอ้อมแขนอย่างสะดุดตา ไม่สนใจนักศึกษาที่เดินผ่านไปมา เนื่องในโอกาสครบรอบ ล่าจึงดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ วันนี้เขามารอตั้งแต่ร่างเล็กยังเรียนไม่เสร็จด้วยซ้ำ เสียงซุบซิบของคนที่เดินผ่านไปมาต่างสงสัยว่าผู้ชายเจ้าของใบหน้าฟ้าประทานคนนี้คือใคร บ้างก็รู้ว่า
“อื้อ~” ปลายนิ้วยังค้างอยู่บนหน้าจอไอแพด แต่สมองกลับว่างเปล่า ราวกับทุกความคิดถูกกลืนหายไปในพริบตา แม้จะไม่ใช่จูบแรก แต่สติกลับเลือนราง ลิ้นเล็กถูกเกี่ยวตวัดอย่างเชื่องช้า ชวนให้รู้สึกวูบวาบไปทั้งร่าง เสียงดูดดึงของคนทั้งคู่ดังแผ่วผสานกับเสียงเฉอะแฉะของน้ำลาย ทุกสัมผัสจะค่อยๆ ละเมียดละไม ทว่า ในห
@อีกฝากทางฝรั่งเศสล่าขมวดคิ้วแน่น มองหน้าจอโทรศัพท์ในมือ ใจแทบขาดเมื่อนึกถึงเธอที่ไม่ยอมให้โทรหา และแม้เขาจะพยายามโทรไปกี่ครั้งเธอก็ไม่รับ สายตาคมตวัดจากหน้าจอขึ้นไปมองน้องชายตัวดีที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างกันอย่างหงุดหงิด“แผนเหี้ยอะไรของมึง เมียกูงอนแล้วไอ้เวร!!”“อ้าวพี่ชาย มึงทำตามเองนะ จะมาโทษกูไ
เวลาผ่านไปกระทั่งเกือบถึงวันหมั้น ล่าและเจียร์ค่อนข้างยุ่ง เขาต้องรีบเคลียร์งานเพื่อจะไปฮันนีมูนหลังงานหมั้น ส่วนร่างเล็กก็ต้องเคลียร์งานที่มหาวิทยาลัยเอาไว้เช่นเดียวกัน โชคดีที่ไผ่บอกว่าจะคอยเก็บชีทเอาไว้ให้ในระหว่างที่เธอไม่มาเรียน ทำให้หมดห่วง เรื่องฮันนีมูนทั้งสองคุยกันแล้วว่าจะไปแค่สามสี่วัน
“อ่า เจเข้าใจ คำว่าคนสวยใครก็อยากเก็บเอาไว้เรียกคนเดียว” เจไดไหวไหล่ ก่อนที่เจด้าจะรีบพูดต่อ“ประโยคนั้นตอนออกมาจากปากพี่ล่านะ มันหวานปนแพรวพราวสุดๆ สายตาเอย เฮ้อ!! ทำไมผู้ชายคนนี้ดูหนุบหนับจังเวลาอยู่กับแก”การพูดคุยกันวันนี้ส่วนใหญ่มักเอ่ยถึงความสัมพันธ์ของเธอและล่า กระทั่งตอนนี้สองฝ่าแฝดก็ยังเหลื
@เพนต์ฮ้าส์ร่างเล็กเดินตามแผ่นหลังกว้างของคนตัวสูงเข้ามาภายในห้อง เขาเดินมาหยุดตรงโซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะหมุนตัวหันกลับมาหาเธอทว่า ยังไม่ทันจะได้เอ่ยคำใด ก็ถูกผลักให้เอนตัวลงไปกระแทกกับโซฟา ก่อนที่ร่างเล็กจะขึ้นมาคร่อมบนตักทันที“ทำไมแต่งตัวแบบนี้” ฝ่ามือหนาบีบสะโพกบางแรงๆ อย่างจงใจลงโทษ ที่ทำให้เขาเกื







