MasukEP03
พูดจบมือหนาก็เกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากเรียวขาคู่สวย ก่อนจะแหวกช่องทางรักจากด้านหลังออกแล้วกระแทกแก่นกายใหญ่เกินมาตรฐานใส่อย่างรุนแรงจนสุดโคน.. สวบ!! “กรี๊ด!” ใบหน้าหวานซบเข้ากับหมอนใบโต ร่างกายฉีกขาดเหมือนมีท่อนเหล็กแข็งๆ สอดเข้ามาในร่าง เธอกัดริมฝีปากแน่นกลั้นความเจ็บเอาไว้จนกรีบปากห้อเลือด ก่อนที่ความรู้สึกโล่งจะตามมาติดๆ เมื่อทิศเหนือถอดแก่นกายที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนออก มือหนากระชากเรือนผมสลวยลุกขึ้นแล้วกดศีรษะทุยลงที่หัวหยัก.. “อื้อ!!” นิวาพยายามดันศีรษะออกแต่กลับถูกมือหนากดลงมามากกว่าเดิมจนความยาวถลำลึกลงคอ เธอหลับตาแน่นเรียวลิ้นสะเปะสะปะ ในวินาทีต่อมาทิศเหนือก็จับหัวเธอโยกแรงๆ ตามความต้องการ.. “อ๊า..” อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! เสียงของเหลวสีขาวขุ่นเจือปนกับน้ำลายดังขึ้นเป็นจังหวะ นิวาพยายามอ้าปากรับความใหญ่โตอย่างทุลักทุเล ใบหน้าหวานเบ้ด้วยความทรมานกลิ่นคาวของน้ำกามยังคงลอยคละคลุ้งในอุ้งปากจนแทบอยากอาเจียนออกมา จนทิศเหนือพอใจก็ถอดแก่นกายมันวาวออก ของเหลวขาวหนืดจึงไหลเปื้อนตามคางมน... “อย่าให้ฉันเห็นเธอคายมันออกแม้แต่หยดเดียว” ไม่ทันที่นิวาจะหอบหายใจเข้าปอดเต็มที่ น้ำเสียงเยือกเย็นก็พูดออกมาพร้อมกับบีบคางมนบดขยี้จนเธอต้องยอมกล้ำกลืนมันผ่านลำคอระหงทุกหยาดหยดด้วยสายตาสั่นเครือ... “นิปวดหัว คะ...คุณเหนือกลับไปเถอะนะ” “เธอกล้าไล่ฉันงั้นหรอ?” “นิขอร้องต่างหาก..” “ปวดหัวหรือนัดผู้ชายมาเอา?” ทิศเหนือเอียงคอถามพร้อมกับขบกรามแน่นยิ่งตอนนี้บ้านเล็กไม่มีใครอยู่ด้วย เขายิ่งไม่ไว้ใจคนตรงหน้า ไหนจะช่วงที่ผ่านมาซึ่งเขาไม่ได้แวะมาที่นี้อีก... หมับ! “โอ๊ย! ...นิไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะ” นิวาพยายามอธิบายให้คนตรงหน้าเข้าใจ แต่ดูเหมือนทิศเหนือจะไม่ยอมฟังอะไรชายหนุ่มจับร่างเล็กแนบกับเตียงแล้วตอกอัดแก่นกายเข้าไปช่องทางรักแห่งเผือกอีกครั้ง เอวสอบเริ่มเร่งจังหวะหนักหน่วงตามอารมณ์ที่กำลังลุกโชน... ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึกก! ปึกก! ปึกก! “อ๊ะ...อ๊าย!!” เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่นห้องแข่งกับเสียงหัวเตียงที่กระแทกกับผนัง คนถูกข่มเหงใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บร่างกายเธอไร้การเล้าโลมใดๆ หญิงสาวไม่มีอารมณ์ร่วมเลยสักนิด เสียงที่เล็ดลอดออกมาจากกรีบปากบางมาจากความเจ็บแสบแทบขาดใจ... “นะ...นิเจ็บ ได้โปรด...อึก” “ทนไม่ได้ก็ตายไปดิ” ทิศเหนือตอบออกมาอย่างไร้เยื่อใย ใบหน้าหล่อเหลาเชิดขึ้นด้วยอารมณ์เสียวซ่าน ลมหายใจหนักๆ เป่ารดออกมาตามจังหวะการกระแทกโดยไม่สนใจความรู้สึกคนใต้ร่างแม้แต่น้อย “โอ๊ย! ฮึก...มะ...ไม่เอา หยุดสักที” นิวาครวญครางออกมาเสียงดังลั่นห้อง ความใหญ่โตกระแทกกระทั้นเข้ามาไร้ความปรานีใดๆ ดวงตาสั่นระริกเต็มไปด้วยความเจ็บปวด มันเจ็บทั้งกายทั้งใจจนหยาดน้ำสีใสไหลอาบพวงแก้มลงมาพร้อมเสียงสะอื้น.. “ฉันอยากได้ยินเสียงครางไม่ใช่เสียงสะอื้น หรือท่านี้มันไม่เร้าใจพอ?” ทิศเหนือพูดออกมาด้วยท่าทีนึกรำคาญมือหนากระชากร่างเล็กที่นอนคว่ำบนเตียงขึ้นมาให้คุกเข่าแอ่นสะโพกแทน ท่อนแขนกำยำล็อกลำคอเธอเอาไว้แล้วสวนเอวขึ้นไปถี่ๆ จนเตียงสั่นสะเทือน.. “อื้อ...กรี๊ดดด!! นิเจ็บ” นิวาเอนตัวลงบ่าแกร่งอย่างไร้เรี่ยวแรง ร่างกายกระเด้งกระดอนอย่างบ้าคลั่ง แพนตี้ตัวจิ๋วที่ติดอยู่ข้อเท้าหลุดออกโดยปฏิกิริยา มือหนาจึงเลื่อนมาปลดตระขอบราเชียร์ออกแล้วเอียงหน้าก้มดูดเม้มเต้าอวบอย่างหื่นกระหาย... จ๊วบ! จ๊วบ! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึกก! ปึกก! ปึกก! แรงกระแทกที่โหมกระหน่ำไม่หยุดทำให้ร่างเล็กแดงเถือก เหงื่อเริ่มผุดตามกรอบหน้า นิวาเม้มปากแน่นหยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบพวงแก้ม.. “อึก...ปล่อยนิสักที” นิวาเค้นเสียงสั่นเครือออกไปตอนนี้ร่างกายเธอมันแทบรับไม่ไหว ข้อมือที่ถูกมัดแน่นอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง หน้าท้องแบนราบเปอะเปื้อนด้วยคราบสีขาวขุ่น.. “หุบปากสักที มันน่ารำคาญ” ทิศเหนือผละริมฝีปากออกจากเต้าอวบแล้วบีบคางมนเข้าหากันแน่น สายตาวาบวามหลุบมองระหว่างจุดเชื่อมต่างขนาดยิ่งตอกอัดใส่ร่องแคบมากเท่าไหร่ นิวายิ่งตอดรัดแก่นกายใหญ่แทบขาด เหมือนทุกๆ ครั้งที่ได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียว... “อื้อ!!” ริมฝีปากแดงระเรื่อที่เผยอขึ้นดึงดูดให้ทิศเหนือประกบจูบลงในทันใด ลิ้นหนาดูดดุ้นอุ้งปากเล็กที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีอย่างเอาแต่ใจในตอนที่เอวยังคงเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนร่างของนิวาแทบล้มลงบนเตียง.. นิวาที่ถูกกดจูบหนักๆ ใช้ลิ้นดันลิ้นสากออกอย่างนึกรังเกียจ ทำให้คนที่กำลังมัวเมากับรสจูบอยู่สวนเอวเข้าไปหนักๆ จนนิวาเผลออ้าปากคราง ชายหนุ่มจึงใช้โอกาสนั้นรังแกอุ้งปากเล็กมากกว่าเดิมไปเว้นระยะให้เธอได้หายใจ... “อึก..” นิวาหอบหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ใบหน้าเหนื่อยล้าแทบจะฟุบหน้าลงบนเตียงแต่ติดตรงที่ท่อนแขนกำยำล็อกลำคอระหงไว้อยู่ ก่อนที่ร่างกายเธอจะถูกจับเปลี่ยนท่าให้คลานบนเตียงแทน... “อ๊า...เสียวค_ยฉิบหาย..” เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! มือหนาบีบเคล้นบั้นท้ายกลมแล้วฟาดฝ่ามือลงแรงๆ ส่งผลให้เรียวขาคู่สวยถ่างออกอย่างอัตโนมัติ นิวากล้ำกลืนความเจ็บปวดเอาไว้ภายในใจ เธอจิกปลายเล็บลงบนผ้าปู ใช้แรงที่มีทั้งหมดพยุงร่างตัวเองเอาไว้.. พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บบ! พั่บบ! พั่บบ! “อ๊ะ...กรี๊ดด!!” “อ๊า..” ทิศเหนือเร่งเอวใส่เป็นจังหวะถี่ๆ แล้วเกร็งกระตุกปล่อยสายธารอุ่นร้อนใส่ร่องแคบจนของเหลวสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมาจากเนินอวบเจือปนเลือดที่ไหลซึมออกมา นิวาฟุบหน้าลงอย่างหมดสภาพหน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆ ข้อมือที่ถูกมัดถูกกระชากพลิกร่างหันกลับมา เอวสอบเริ่มกระแทกเข้าร่างเธออีกครั้ง... “ข้อร้อง พะ...พอเถอะนะคุณเหนือ” นิวายกมือสั่นเทาไหว้คนตรงหน้าหมดทางสู้ เธอหายใจรวยริน พิษไข้เริ่มเล่นงานมากขึ้นเรื่อยๆ ทวามือหนากลับรวบมือเธอขึ้นเหนือศีรษะแล้วกระแทกต่อ ใบหน้าเหยเกก้มลงมากระซิบย้ำเธอ... "ถ้าฉันจะเอาต่อให้เธอก้มกราบเท้าก็ต้องแหกขาให้ฉันเอาอยู่ดี.." . . . Next... “สักวันนิจะไปจากที่นี้ ไปให้พ้นคนใจร้ายแบบคุณ...อึก”EP50...@MMU.“…นิไปแล้วนะคะ ตอนเย็นเจอกัน”“เดี๋ยวลงไปส่ง”“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ…เดี๋ยวจะเข้าเรียนสาย”“วันนี้ไม่มีเรียนคลาสเช้า…”“อย่าโกหกสิคะ…นิสัยไม่ดีเลยนะ” นิวาเอ็ดคนตัวโตที่โกหกหน้าตายว่าไม่มีเรียน เนื่องจากอาการติดแฟนทำให้เขาไม่อยากห่างเธอไปไหน อีกทั้งตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลายังบึ้งตึงทีถูกเด็กสาวจับได้…“…ฉันไม่อยากห่างเธอ”“แค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง”“…”ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาแล้วยื่นหน้าเข้าไปหานิวาก่อนจะซุกหน้าเข้าที่ลำคอเนียนแล้วฝังรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้ มือหนาอังใบหน้านวลอีกข้างล้วงหยิบกระปุกยาทาออกมา เพื่อให้นิวาใช้ลบลอยออก…“คะ…คุณ”“ถ้ามีใครเข้ามาจีบ…ให้บอกว่ามีผัวแล้ว เข้าใจใช่มั้ย?”“อื้อ…”“อย่าให้รู้ว่าคุยกับผู้ชายคนไหน…” ปลายจมูกคมสันที่ยังคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มเนียนผละออกเล็กน้อยแล้วเลื่อนมากระซิบที่ข้างใบหู “เดี๋ยวจะถูกลงโทษ…หนึ่งนาทีต่อหนึ่งนํ้า”“…” คำขู่ของแฟนหนุ่มทำเอาใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อเธอกระพริบตาปริบๆ ราวกับเด็กน้อยที่ไม่เข้าใจกับสิ่งที่ผู้ใหญ่พูด แต่ลึกๆ ข้างในเธอเข้าใจความหมายมันดี ถ้าคุยกับผู้ชายคนไหนจะถูกลงโทษ หนึ่งนาทีหนึ่งนํ้า สองนาทีสอง
EP49คำถามของทิศเหนือทำเอาทุกคนในโต๊ะต่างเงียบกริบทุกสายตามองหน้ากันด้วยอาการประหม่า“ปกติหน่ะครับ วัยพวกผมคุยกันแบบนี้” “อ๋อ…จ๊ะ ทำเอาคนแก่ตกใจหมดเลย” แพรพรรณพยักหน้าตอบเป็นเชิงเข้าใจ ทวาเธอกลับรู้สึกว่ามันแปลกๆอยู่บ้างเพราะสายตาของลูกเลี้ยงที่มองอิฐแทบจะลุกใส่“งั้นผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” “รีบมานะคะ” อิฐลุกขึ้นจากเก้าอี้ นิวาจึงเอ่ยบอก ชายหนุ่มพยักหน้าตอบ บทสนทนาของทั้งสองอยู่ในสายตาของทิศเหนือ แววตาไม่พอใจที่คนของตัวเองฉีกยิ้มให้คนอื่นจึงเต็มไปด้วยบันดาลโทสะ ร่างหนาสะกัดกั้นอารมณ์เอาไว้แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ผลุนผลัน เดินตามอิฐไปติดๆ…“ไปไหนกันละนั้น…”“คงไปสูบบุหรี่” “แต่ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะคะ” ผู้ใหญ่สามคนพูดคุยกันด้วยสีหน้าวิตกกังวล เกรียงไกรเองก็รู้ดีว่าอีกไม่นานคงเกิดเรื่องขึ้นอีกแน่ๆ เพราะลูกชายของเขาค่อนข้างเป็นคนหวงของ และดูจากสายตาคงถึงจุดสิ้นสุดแล้ว นิวาเห็นแบบนั้นจึงรีบก้มหน้าจัดการอาหารในจานต่อ…อิฐที่เดินเลี่ยงออกมายังหลังบ้านที่เดิม แสร้งหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ หางตาเหลือบมองทิศเหนือ เขารู้ดีว่ามีคนกำลังเดินตามมา…“มีอะไรรึเปล่า…ถึงเดินตามมา” “นี้ม
EP48หลังจากผ่านศึกหนักมาทั้งคืนร่างเล็กก็ไร้เรี่ยวแรงพล็อยหลับยาวจนถึงช่วงสายของอีกวัน อาการปวดตรงจุดกลางกายทำให้เด็กสาวรู้สึกตัวแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง…“ตื่นสายเชียวนะ…เมื่อคืนทิ้งฉันกลางทางเลย” ทิศเหนือที่อยู่ในชุดวิศวะเดินเข้ามาในห้องนอน มือหนายกกระป๋องเบียร์กระดกลงคอ พร้อมกับเอ่ยแซวคนตัวเล็กบนเตียงที่ร่างกายเปลือยเปล่าอยู่“นิหลับตอนไหนคะ…” นิวาก้มหน้าหลบสายตาแล้วพาตัวเองลุกขึ้นจากเตียงโดยมีผ้าห่มพันร่างเล็กอยู่ ทวาเรียวขากับสั่นระริกก้าวเดินแทบไม่ไหว กุญแจมืออีกข้างยังติดอยู่ที่ข้อมืออยู่“น็อคเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเอ่ยตอบแล้ววางกระป๋องเบียร์เอาไว้ มือหนาถอดกุญแจมือออก แล้วอุ้มนิวาขึ้นมาในอ้อมกอด “นอนพักอยู่ห้องก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปเรียน”“นิไม่เป็นไรค่ะ…นิไปไหว”“บอกก็อย่าดื้อดิ เดินยังไม่ไหว” ทิศเหนือเอ็ดคนตัวเล็กแล้ววางเด็กสาวลงในอ่าง แล้วกระชากผ้าห่มออก ร่างหนานั่งลงบนขอบอ่าง…“แต่…”“ฉันเป็นห่วง…เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อย ไม่คิดว่าชุดนักเรียนของเธอจะทำให้ฮึกเหิมขนาดนั้น”“นิ…จะไม่ใส่อีกแล้ว” นิวาตอบอ้อมแอ้มพลางหลุบตามองไปทางอื่น“ทำไมล่ะ…แต่ฉันชอบนะ ใส่บ่อยๆ ยิ่งดีคืนนี้ข
EP47พอกลับมาถึงห้องคุณเหนือก็วางของเอาไว้แล้วซุกหน้าเข้าที่ลำคอ มือหนาสอดเข้าใต้หน้าท้องจนร่างกายวาบวามขึ้นมาอัตโนมัติ ร่างหนาค่อยๆดันร่างฉันให้ล้มลงบนโซฟา…“…ดะ เดี๋ยวค่ะ นิมีอะไรจะให้ดูก่อน” “อะไร…ไม่อยากดูอย่างอื่นแล้ว” คุณเหนือตอบอู้อี้มองช่วงล่างของฉันด้วยสายตาแจ่มแจ้ง มาถึงห้องก็หื่นทันที สงสัยอารมณ์ค้างแน่เลย…“แป๊ปเดียวค่ะ…” “…นิ” ฉันผละศีรษะโตออกแล้วเดินไปหาถุงเสื้อผ้าที่แอบซื้อมาตอนคุณเหนือไปคุยโทรศัพท์และแวะเข้าห้องน้ำ มันเป็นชุดต่างๆดูโป๊มากเลยต้องแอบซื้อกะมาใส่เล่นในห้อง เหตุผลก็เพราะมันน่ารักและแปลกดี อยากลองใส่ดูบ้าง…“นิไปซื้อชุดมาเดี๋ยวลองเปลี่ยนมาให้ดู…คุณช่วยเลือกหน่อยนะว่านิใส่ชุดไหนเข้ากับตัวเองที่สุด” ฉันบอกแต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจ มองฉันสลับกับถุงด้วยสายตาอ้อยอิ่ง เลยเลี่ยงที่จะเดินหายมาลองชุดในห้องน้ำแทน…ชุดแรก…เป็นชุดนักเรียนสไตล์ญี่ปุ่นแล้วกัน ว่าแล้วก็เริ่มลองชุดนั้นทันที ทำไมมันโป๊ขนาดนี้กันนะ ฉันตัดสินใจถูกรึเปล่าที่ซื้อมา คงถูกแหละเพราะชุดพวกนี้ฉันไม่เคยเห็นคนอื่นใส่มาข้างนอกคงใส่คงใส่แค่ในห้องกัน ซึ่งมันก็ใช่ มันใส่เฉพาะในห้อง…-ทิศเหนือ- ผม
EP46“คุณเหนือ…พะ…พอก่อนค่ะ” ฉันผละใบหน้าขึ้นจากอกแกร่ง เมื่อคนใต้ร่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ที่บอกให้พอเพราะตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมากกว่าเดิมจนทำต่อไม่ได้แล้ว…กรอก~ กรอก~ และท้องมันก็เริ่มร้องประท้วงแล้วด้วย…“หิว?” “อื้อ…” “เดี๋ยวพาไปกินข้าวก่อนดีมั้ย” “ดีค่ะ…” ฉันพยักหน้าตอบหงึกๆแล้วฉีกยิ้มออกมา นี้เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าว เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าถูกใส่ใจ ถึงแม้ตอนนี้เจ้าน้องชายของคุณเหนือมันยังคงแข็งทื่ออยู่ก็เถอะแต่เขาก็ยอมตามใจฉันก่อน…“รีบอาบนํ้าเถอะ…ถ้าอาบด้วยกันแบบนี้คงอดใจไม่ไหวแน่” ฟอด! “?” ฉันเบิกตากว้างตกใจกับการกระทำของเขา คุณเหนือหอมแก้มเข้าฟอดใหญ่แล้วอุ้มร่างลงจากตักพอฉันมองหน้าเขาก็รีบหลบสายตาแล้งคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่างแล้วเดินไปล้างตัวที่ฝักบัวเหมือนเกิดอาการเขินจนทำตัวไม่ถูก…เห็นแบบนั้นฉันจึงยกมือขึ้นแตะที่แก้มตัวเองแล้วแอบอมยิ้มอยู่คนเดียว ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดนํ้าแล้วล้างตัวต่อ ไม่นานทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยพอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างหนานั่งรออยู่ปลายเตียง เขามองหน้าอกฉันแล้วรีบก้มหน้าเล่นมือถือต่อ…เป็นอะไรลนลานแปลกๆ
EP45“ปะ…ไปใส่เสื้อผ้าได้แล้วค่ะ นิจะไปอาบนํ้าแล้ว…” ฉันดันใบหน้าหล่อออกเบาๆ เหมือนสถานการณ์ตอนนี้จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะมือหนาเริ่มสอดเข้าใต้เสื้ออย่างอ้อยอิ่ง“อาบด้วยกันดีกว่า” “อื้อ…ไม่เอานะคะ” ไม่ทันที่ฉันจะพูดจบคุณเหนือก็ซุกหน้าเข้าที่ลำคอ ริมฝีปากอุ่นร้อนดูดเม้มผิวเป็นจุดๆ ร่างกายค่อยๆดันตัวเข้ามาในห้องน้ำ พอถึงขอบอ่างเขาก็ผละใบหน้าออก ฉันจึงต้องโอบลำคอใหญ่เอาไว้เพื่อพยุงไม่ให้ร่างกายอ่อนแรง“ขอนะ…”“ขะ…ขออะไรคะ นิ…จะอาบนํ้าแล้ว” “รู้อยู่ว่าขออะไร ทำไมต้องถามด้วย…หื้ม?” อ่า…นํ้าเสียงแบบนี้มันคืออะไรกันนะ เล่นเอาใจสั่นไม่น้อยเลย ทำไมเขาต้องชอบมาเล่นกับความรู้สึกฉันขนาดนี้กันนะ แล้วตอนนี้ฉันกำลังจะใจอ่อนแล้วหรอ…“นิขออาบนํ้าแล้วไปหาอะไรกินก่อน…กลับห้องเราค่อย” “ตอนนี้ไม่ได้หรอ?” คุณเหนือค่อยๆจับชายเสื้อตัวบางขึ้นแล้วถอดออก มืออีกข้างปลดตระขอบราเชียร์ทิ้งอย่างง่ายดาย ไม่นานช่วงล่างของฉันก็เปลือยเปล่าหมด ทำเอาไม่กล้าสบตาคู่นั้นจนต้องหลุบตาหนี แต่ก้มมองข้างล่างเท่านั้นแหละก็จ๊ะเอ๋กับไอติมยักษ์เข้าทันใด…อ่า…ให้ตายเถอะ มันใหญ่ขึ้นทุกวันเลยรึไง เสียวท้องน้อยไปหมดแล้ว ฉั
EP10“ทำไม…ฉันพูดความจริงแล้วรับไม่ได้?”“ต้องให้นิทำยังไงคุณถึงจะเชื่อว่านิไม่ได้ไปทำอะไรแบบนั้น…แล้วเลิกหาเรื่องนิสักที”“ก็ตอบมาดิว่าไปกับใคร!!” ทิศเหนือจ้องมองใบหน้าหวานเอาคำตอบด้วยสายตาเกรี้ยวกราด เสียงตะคอกของคนตรวหน้าทำให้เธอต้องหลับตาแน่นครืด… ครืด…ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังคาดคั้นเอาคำตอบเสีย
EP09 ตี้ด !นิวาสะดุ้งตกใจกับเสียงตวาดดังลั่นเธอรีบกดตัดสายในทันใด ขืนคุยต่อก็มีแต่จะทะเลาะกันเปล่าๆ มือเล็กบีบสายกระเป๋าแน่นด้วยอาการประหม่า เธอไม่อยากกลับห้องตอนนี้ เพราะกลัวคนใจร้ายคอยดักหาเรื่องรังแกอีก...“มีเรื่องอะไรรึป่าว ทำไมดูหน้าซีดๆ” “ปะ...เปล่า นิเลือกหนังสือต่อดีกว่า” “นี้เธอไม
EP08“กลับไปได้แล้ว” ทิศเหนือบอกยิหวาที่กำลังคลอเคลียร่างตัวเองอยู่ด้วยน้ำเสียงนึกรำคาญในช่วงสวยของอีกวัน หลังจากที่เมื่อคืนเขาได้ทำนิวาให้เจ็บปวดหัวใจเจียนตาย เกมเร่าร้อนก็ดำเนินต่อจนจบลงที่ห้องนอนไปหลายยก..“ยิหวาขออยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้หรอคะ” “จะอยู่ก็ตามใจ ฉันไปเอง” “ก็ได้ค่ะ ยิหวากลับก็ได้
EP07 “ไปไหนมาว่ะ” ไฟนอลเอ่ยถามเพื่อนที่เดินออกมาจากบ้านด้วยใบหน้าหงุดหงิด ข้างกายกันคือลูกพีช ทั้งสองพึ่งกลับมาจากห้างสรรพสินค้าหลังจากซื้อของสดและอีกมากมายแวะเข้ามาเพื่อทำเป็นของว่างในงานปาร์ตี้“ดูดบุหรี่” “ดูดบุหรี่ห่าไรหน้ามึงกูนึกว่าแดกรังแตนมา” “เอาของเข้าไปเก็บในครัวได้แล้ว จะแดกไหมเหล







