MasukEP 05
ฉันพยายามดิ้นต่อต้านแต่เรียวขากลับถูกจับเอาไว้แน่น มือหนารูดซิบกางเกงยีนส์ตัวเองแล้วชักไอ้นั้นออกมาต่อหน้าต่อตาจนมันชูชันแก่สายตา แล้วจัดการชักมันสองสามครั้งก่อนจะจ่อใส่ตรงนั้นแล้ว... สวบ ! กึด ! "อื้ออ!!" ฉันหลับตาส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง เพียงแก่นกายแข็งๆอย่างกับท่อนเหล็กกระแทกเข้ามาในร่างกายเพียงครึ่งก็ทำลายเยื่อบางๆจนมันขาดไม่เหลือชิ้นดีร่างกายฉันแตกเป็นเสี่ยงๆมันหน่วงไปหมดจนต้องเกร็งร่างกายเอาไว้...สิ่งที่ฉันคอยรักษามันไว้มาตลอดถูกคนใจร้ายขโมยมันไป.. ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าา...ไม่ได้เอาสดมานานโครตดี" เรียวขาฉันถูกจับถ่างออกกว้าง...ความเจ็บหน่วงๆเข้าเล่นงานจนอยากแทรกแผ่นดินหนี...นํ้าตาไหลออกมาเป็นทางไม่หยุด..มันแน่นแล้วก็เจ็บเหนือการบรรยาย.. "ฮือ...อื้อ!" ความหน่วงทำให้ฉันเค้นเสียงร้องให้ออกมา...มือที่ถูกมัดบีบกันแน่นชนชื้นเหงื่อ ร่างกายสั่นคลอนไม่หยุด ความใหญ่กระแทกใส่ร่างฉันไม่ยั้งเหมือนหิวโหยมานาน ใบหน้าของเขาเสียวซ่านสมสุข แต่ฉันกลับทรมานร่างกายแทบฉีกขาด.. "....เลือดซิงของเธอนี้มันทำให้ฉันพอใจจริงๆ" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! พี่ไฟนอลขบกรามแน่นตอกอัดมันเข้ามารุนแรงกว่าเดิม จนนํ้าหล่อลื่นเริ่มผลิตออกมาผสมกับเลือดสีแดงสดที่ไหลอาบแก่นกายมันวาวที่ผลุบเข้าผลุบออกถี่ๆ.. "อื้ออ!!.." ฉันกัดเนคไทแน่น..ร่างกายแถบจะล้มลงเพราะแรงกระแทกมหาศาลแต่มือหนาก็รั้งร่างฉันไว้ตลอด.. "เชี้ยเอ้ย...แม่งจะแตกเอาโครตมันส์" พี่เขาสบถออกมามืออีกข้างถกกระโปรงที่มันเกะกะเลิกขึ้น ฉันได้แต่ปล่อยนํ้าตาให้มันไหลออกมาทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยร่างกายให้โดนรังแกอยู่แบบนี้...ทั้งที่ไม่เต็มใจเลยซักนิดไม่ต่างอะไรจากคนโดนข่มขืน.. "เป็นแฟนเชี้ยไรไม่เคยเอากัน..ตลกชิบหาย" ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ความรู้สึกปวดหน่วงๆเมื่อกี้แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสแทน...มันเสียวและจุกในขณะเดียวกัน..ทุกจังหวะการเข้าออกฉันต้องเกร็งตัวทุกครั้งมันเหมือนจะมีนํ้าอะไรแตกออกมาอยู่ตลอด... พรึบ ! "เธอคิดว่าถ้ามันรู้เรื่องของเรา...มันจะเจ็บใจจนตายห่าไหม?" "....อย่า..บะ...บอกเรื่องนี้พี่แทนนะ...อ๊ะ!" "ไม่รับปาก ขึ้นอยู่กับความพอใจ" "ฮึก..พี่ข่มขืนหนู" ฉันกัดปากแน่น มันจุกแน่นเต็มท้องน้อยไปหมด แต่พี่ไฟนอลก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด...กระแทกใส่ร่างฉันอย่างเอาแต่ใจ.. "จะร้องให้ทำไม..แค่เสียซิงปะว่ะ" "ก็พี่ไม่ใช่แฟนหนูนิ!" "ใช่ไง...เป็นผัวเมียกันแล้ว" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ฉันกัดปากกลั้นความจุกจนปลายลิ้นสัมผัสถึงกลิ่นคาวเลือด...ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบนํ้าตาส่ายปฏิเสธสัมผัสและคำพูดของพี่ไฟนอล..ฉันเกลียดผู้ชายคนนี้จนไม่อยากเจอหน้าอีกแล้ว.. "อ๊าา...บะ...เบา...โอ๊ย!...ฮึก..หนูเจ็บ" "เสียวเสือกบอกเจ็บ เดี๋ยวเอาให้แหก" ปั๊บ!! ปั๊บ!! ปั๊บ!! ปั๊บ!! "อ๊ายยย! พะ...พอได้แล้ว ฮือ" "อื้มส์...โครตลึก" "ฮึก..ฮือ!!" ฉันร้องให้สะอึกสะอื้นไม่หยุด ทั้งเสียใจที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ทั้งเกลียดผู้ชายคนนี้ แล้วมันก็เจ็บมากๆด้วย.. "แหกปากร้องให้หาหอกอะไรว่ะ รำคาญ!" "อื้ออ!!" ไม่ทันที่ฉันได้ตั้งตัว ริมฝีปากก็ถูกจูบอย่างหนักหน่วง..ความรู้สึกร้อนดั่งไฟสอดเข้ามาในโพรงปากจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นเบียร์และกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ บวกกับกลิ่นคาวเลือดจากแผลที่ถูกกัด ความรู้สึกที่ถูกดูดปากแรงๆทำเอาใบหน้าชา หูอื้อไปหมด หายใจก็ไม่ทัน.. "ชิบ...แตกในแม่ง" ปึก!! ปึก!! พรวด ! "อ๊าาา!!" "กรี๊ดดดดดดด...!" ฉันกรีดร้องออกมาเมื่อความจุกลูกใหญ่ถาโถมเข้าร่าง ก่อนที่ท้องน้อยจะกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา...แล้วเหมือนมีอะไรฉีดเข้าตัวฉันแล้วมันก็ไหลออกอาบเรียวเรียวขาผสมเลือดซิง..สูบแรงฉันไปมากจนต้องหอบหายใจ ท้องน้อยยังคงกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้าออกมาไม่หยุด... หมับ ! "แดกยาคุมด้วย ถ้าไม่อยากทำแท้งทีหลัง" พี่เขาชักแก่นกายออกแล้วเดินไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดก่อนจะถอดเข็มขัดจากมือฉันออกไปสวม รวมถึงเนคไทที่มันอยู่บนลำคอฉันแทน.. "หูหนวก?" "...." "แหกขาโชว์แบบนี้ เดี๋ยวแม่งเอาต่อ" คำขู่ของพี่ไฟนอลทำให้ฉันต้องรีบหุบเรียวขาที่มันสั่นระริกเข้า..ก่อนจะยกหลังมือปาดนํ้าตาออก.. "สะใจแล้ว ก็เลิกยุ่งกับพวกเรา" "มีสิทธิ์ต่อรองได้ด้วย?" เขาเลิกคิ้วถาม ฉันจึงหลบสายตาแล้วค่อยๆลงจากอ่างล้างมือ แล้วเอื้อมหยิบทิชชู่มาซับคราบน่ารังเกียจตามเรียวขาออก.. "....หนูเกลียดพี่" "พูดเหมือนฉันชอบเธอนักหนา" "...." ฉันได้แต่จ้องพี่เขาแล้วขบกรามแน่น.. หมับ ! ก่อนที่ใบหน้าจะถูกคว้าเข้าที่คาง พี่ไฟนอลยื่นหน้าเข้ามาไกล้ๆกับใบหูแล้วกระซิบออกมา.. "....อยากแจ้งตำรวจก็เชิญ เดี๋ยวเพิ่มคดีให้" พูดจบก็เดินล้วงถุงกางเกงออกจากห้องนํ้าไปไม่สะทกสะท้านอะไร...เพิ่มคดีคงหมายถึงคดีฆ่าคนถ้าฉันแจ้งตำรวจและคนที่เขาต้องการจะสื่อคงหมายถึงพี่แทนไท...แล้วแบบนี้ฉันทำอะไรได้บ้างนอกจากปิดปากเงียบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น.. [ AND.. ] หอพัก...Quick พรึบ ! ร่างเล็กสภาพยับเยินทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า กว่าจะผ่านพ้นวันนี้มาได้มันมีแต่เรื่องแย่ๆ โดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อไฟนอล..แย่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต.. "ฮึก.." เธอฟุบหน้าร้องให้กับหมอน...โดยที่ไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองอยู่ในสายตาของเพื่อนสนิท.. "เรียนมันเครียดจนต้องกลับมาร้องให้ที่ห้องเลยรึไง?" "...." หญิงสาวเงยหน้าขึ้นแล้วปาดนํ้าตาออก ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อนสาวที่อาการชํ้าใจดีขึ้นแล้ว.. "อ่า นี้แกร้องให้หนักขนาดนี้เลยหรอเนี้ย" "ฉันแค่คิดถึงพ่อกับแม่..." "ร้องให้เป็นเด็กไปได้ เราออกไปหาไรกินดีกว่า" นีโม่เดินมาโอบกอดเพื่อนสาวด้วยรอยยิ้ม Line!! "พี่แทนไลน์มาแน่เลยอ่ะ.." พอได้ยินชื่อของแฟนหนุ่ม..ลูกพีชก็รีบคว้าโทรศัพท์มาเปิดทันที.. 'ถ้าไม่อยากให้ไอ้เหี้ยแทนรู้ มาหาฉันที่คอนโดX-box ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ..' . . . หลอกน้องไปกินตับต่อแน่นวล5555555555555555555555555 Next.. "โดนฆ่ากับโดนเอาจะเลือกวิธีไหนล่ะ?"EP 10"เชี้ยไฟ!!" แทนไทเตรียมซัดหมัดใส่หน้าของไฟนอลอีกครั้งพร้อมกับกระชากคอเสื้อแต่ชายหนุ่มกลับยื่นหน้าเข้าไปท้าทาย ก่อนที่แทนไทจะยอมลดหมัดลงเพราะนึกได้ว่ามีสิ่งสำคัญกว่านี้ต้องทำ มากกว่าการมีปัญหากับไฟนอล.. "อย่างมึงก็ได้แค่มอง ไม่มีวันได้ใจหรอก" พูดจบก็สะบัดมือออกแล้วผลักร่างหนาไปหนึ่งที "รู้ได้ยังไงว่าได้แค่มอง..." ไฟนอลเดินตามหลังแทนไทไปติดๆ แล้ววางมือบนบ่าแกร่ง "บางทีอาจจะได้อย่างอื่นด้วยก็ได้...ใครจะไปรู้" พูดจบก็ตบไหล่ไปสองที แล้วเดินเหยียดยิ้มออกมาจากห้องนํ้าชาย ไม่สนใจสายตาของใครที่มองมา..2 ชั่วโมงต่อมา..โซน VIP... ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"อ๊าา...เพิร์ธขา...ระ...แรงเลยค่ะ...อ๊ะ!" เสียงหวานครวญครางออกมาสุดจะกลั้นเมื่อร่างกายถูกกระแทกกระทั้นไม่ยั้ง มือเรียวเกาะขอบโซฟาเอาไว้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเหยเกอย่างเซ็กซี่ยิ่งตอกยํ้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายชาย "สะ...เสียว...มากเลยค่ะ...อ๊าา...เพิร์ธ..ระเร็วอีก.." ปึก! ปึก! พรวด..!"กรี๊ดดดดด...!" ดิสนีย์เกร็งกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา ฉโลมแก่นกายมันวาวที่สวมถุงยางอยู่ เพิร์ธตอกอัดสะโพกใส่ไม่กี่ครั้งร่างกายก็ปลดปล่อยออกมาไล่เรี่ยกัน.."อ๊าา.."
EP 09 หอพัก...Quick "หอพักห่วยแตกแบบนี้ยังทนอยู่..." ตั้งแต่จอดรถและเดินขึ้นมาถึงห้องฉันพี่ไฟนอลก็ยังไม่หยุดบ่น ฉันบอกให้เขารอนอกห้องแต่ก็ดื้อดึงจะเข้ามาให้ได้ตอนนี้สรุปก็คือพี่แกกำลังนั้งจ้องฉันแต่งตัวอยู่...ที่จริงฉันว่าจะไม่ไปเรียนแล้วนะเพราะรู้สึกเพลียๆแต่ก็โดนผู้ชายเอาแต่ใจบังคับ.."หนูสะดวกจะอยู่แบบนี้" "อึดอัดตายห่า" "หนูไม่ใช่พวกคนรวยนิคะ" "แล้วเสือกคว้าไอ้เหี้ยแทนมาเป็นแฟน" "...." "ฉันรวยกว่ามันเยอะ" "แต่พี่ไม่ใช่พี่แทน" พูดแค่นั้นแหละพี่ไฟนอลก็แทบจะเดินมาบีบคอฉัน แต่แล้วยังไงถ้าบีบคอฉันก็โดนคดีฆาตกรรมเต็มๆ พี่เขาไม่กล้าหรอก"ฉันพลั้งมือฆ่าเธอขึ้นมาไม่ใช่เรื่องดีนะ" "พี่ไม่กล้าฆ่าหนูหรอก" "มั่นใจ?" "ค่ะ...เพราะพี่ยังไม่ได้เอาคืนพี่แทน" "อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าฉันไม่พอใจ.." พูดจบก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไปรอฉันข้างนอก อยากจะเดินไปล็อคประตูแล้วล้มตัวลงนอนแต่ก็ได้แค่คิด ต้องจำใจเดินออกไปหาพี่ไฟนอลข้างนอก..@MMU. "พี่มาจอดที่สถาปัตทำไม?" ทันทีที่รถจอดฉันก็หันไปถามคนข้างกายไม่ค่อยเข้าใจนัก สายตากวาดมองหาร่างของพี่แทน เพราะกลัวพี่แทนมาเห็นมันคงจะไม่ใช่เรื่องดีซักเท่าไหร่
EP 08"อ๊าาา!! อ๊ายยย!" พรวด ! "อื้อ!!" สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกัน ไฟนอลปล่อยในเข้าร่างเธอ หน้าท้องแบนราบกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้ากามไหลทะลักออกมาตามเรียวขาร่างเล็กอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรง แต่กลับถูกมือหนากระชากคางมนและดูดปากต่อไม่ให้เธอพักหายใจ..จ๊วบ! จ๊วบ! มือบางจิกเล็บลงบ่าแกร่งแน่นเธอหลับตาแน่น..พยายามหอบหายใจเข้าปอด...แต่ริมฝีปากกลับถูกดูดกินอย่างมูมมาม.."พะ...พอก่อนนะคะ...หนูจะกลับแล้ว" ไฟนอลยอมผละริมฝีปากออก แล้วจับคนตัวเล็กนอนราบกับเตียงมือหนาคว้าหมอนมารองใต้สะโพกเธอเอาไว้...แต่ลูกพีชกลับดิ้นขัดขืน.."คิดว่าคืนนี้จะได้กลับห้อง?" "....หนูเหนื่อย...วันนี้พี่รังแกหนูมาสองครั้งแล้วนะ" "เหนื่อย หรืออยากกลับไปหาไอ้แทน?" ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ที่แทรกเข้ามาในเครื่องของลูกพีช ทำให้สายตาคมกริบตวัดมอง ก่อนจะผละออกจากร่างอรชรแล้วถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา.."พูดถึงก็มาเลย" พูดพร้อมกับโชว์หน้าจอขึ้น.."อย่านะคะ.." ลูกพีชลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไฟนอลกลับกดตัดสายทิ้งและปิดเครื่องต่อหน้าต่อตา.."คิดว่าเวลาแบบนี้ฉันจะรับสายมันงั้นหรอ.." "ให้หนูกลับไปหาพี่แทนเถอ
EP 07"อึก.." "....เธอคิดว่าระหว่างกระบอกปืนกระแทกเข้าร่าง...กับท่อนเอ็นฉันอันไหนมันจะทรมานกว่ากัน?" "...." ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แต่ผมไม่สนใจเอื้อมมือหยิบกระบอกปืนสั้นที่อยู่ในลิ้นชักออกมาแล้วไล่ลงมาตามหน้าท้องแบนราบจนถึงสะดือ ยิ่งเพิ่มความตื่นตระหนกให้เธอ..."แต่ฉันว่าสำหรับเธอ...ควรได้รับมันทั้งสองอย่างโดนท่อนเอ็นก่อนค่อยจบที่กระบอกปืน :)" "อย่าทำอะไรแบบนั้นเลยนะ...หนูขอร้อง" ผมสะบัดหน้ายัยนี้ออก จนใบหน้าเธอหันไปตามแรง หยดนํ้าสีใสหยดออกจากดวงตากลมโต อ่า...เห็นนํ้าตายัยนี้แล้วทำไมรู้สึกดีจังนะ สะใจเป็นบ้า..[ END... ] "เก็บเสียงที่เอามาขอร้องฉันไว้ครางจะดีกว่า...มันจะสบายหูกว่านี้" ไฟนอลยกยิ้มมุมปากแล้วกระชากคนตัวเล็กลงบนโซฟาตัวยาว ชายหนุ่มจัดการล็อคตัวเธอไว้ด้วยท่อนแขนตัวเองแล้วจัดการกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างเล็ก.."ฮึก...ไม่ว่าจะยังไงพี่ก็จะไม่เลิกยุ้งกับพวกเราใช่ไหม.." "จนกว่าไอ้เหี้ยแทนจะอกแตกตาย" เพี๊ยะ ! "อึก..." ลูกพีชสะดุ้งตกใจ เมื่อชายหนุ่มดีดสายเสื้อในใส่แผ่นหลังเนียนแรงๆ เธอพยายามดิ้นต่อต้านเร้าๆ แต่กลับถูกสายตาดุๆมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
Ep 06 "พี่แทนว่าไงอ่ะ...ทำไมหน้าซีดๆ" "ป้าว...ไม่มีไรหรอกไปหาไรกินกันเถอะ" "โอเค...ขอเติมหน้าแปป" "...." ลูกพีชพยักหน้าตอบแล้วปิดหน้าจอโทรศัพท์...ก่อนที่ร่างเล็กจะหยัดกายลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กขึ้นมาคล้องบ่า.."สวยละ...ไปได้" นีโม่ปิดฝาลิปแล้วหย่อนลงกระเป๋าตัวเองก่อนที่สองสาวจะเดินค้องแขนกันออกมาจากห้อง"กินไรดี.." "อะไรก็ได้...ขอแค่อร่อยๆก็พอ" "ฉันเบื่อก๋วยเตี๋ยวแล้วอ่ะ...งั้นเราไปกินข้าวมันไก่ร้านเดิมที่เราไปกินด้วยกันวันแรก" "ได้หมด..""แต่มันจะเปิดไหมหน่ะสิ..." ปึก ! ในขณะที่สองสาวกำลังคุยกันอยู่นั้น..จู่ๆก็มีร่างของใครบางคนเดินชนเข้าที่ไหล่ของลูกพีชเข้าเต็มๆใบหน้าหวานเหลือบตามองด้วยความสงสัย.."หอกระจอกๆแบบนี้แกลดระดับมาพักได้ยังไง?" ดิสนี่ย์ ทำเมินแล้วเดินคุยกับเพื่อนอีกสองคนที่เดิมตามหลัง ก่อนจะไล่มองร่างของลูกพีชตั้งแต่หัวจรดเท้า ดวงตากลมโตเหลือบมองด้วยความแปลกใจเรียวคิ้วขมวดพันกัน เมื่อผู้หญิงคนนี้คือคนที่มาหาเรื่องเธอ.."เอาหน่า...ป๊าแค่ดัดนิสัยกูเองตอนนี้ก็ได้ย้ายออกแล้วไง" "รีบย้ายออกก็ดีนะ...แถวนี้มันมีแต่พวกเสนียดสกปรก" พูดจบเธอก็เหยีย
EP 05 ฉันพยายามดิ้นต่อต้านแต่เรียวขากลับถูกจับเอาไว้แน่น มือหนารูดซิบกางเกงยีนส์ตัวเองแล้วชักไอ้นั้นออกมาต่อหน้าต่อตาจนมันชูชันแก่สายตา แล้วจัดการชักมันสองสามครั้งก่อนจะจ่อใส่ตรงนั้นแล้ว...สวบ ! กึด ! "อื้ออ!!" ฉันหลับตาส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง เพียงแก่นกายแข็งๆอย่างกับท่อนเหล็กกระแทกเข้ามาในร่างกายเพียงครึ่งก็ทำลายเยื่อบางๆจนมันขาดไม่เหลือชิ้นดีร่างกายฉันแตกเป็นเสี่ยงๆมันหน่วงไปหมดจนต้องเกร็งร่างกายเอาไว้...สิ่งที่ฉันคอยรักษามันไว้มาตลอดถูกคนใจร้ายขโมยมันไป..ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าา...ไม่ได้เอาสดมานานโครตดี" เรียวขาฉันถูกจับถ่างออกกว้าง...ความเจ็บหน่วงๆเข้าเล่นงานจนอยากแทรกแผ่นดินหนี...นํ้าตาไหลออกมาเป็นทางไม่หยุด..มันแน่นแล้วก็เจ็บเหนือการบรรยาย.."ฮือ...อื้อ!" ความหน่วงทำให้ฉันเค้นเสียงร้องให้ออกมา...มือที่ถูกมัดบีบกันแน่นชนชื้นเหงื่อ ร่างกายสั่นคลอนไม่หยุด ความใหญ่กระแทกใส่ร่างฉันไม่ยั้งเหมือนหิวโหยมานาน ใบหน้าของเขาเสียวซ่านสมสุข แต่ฉันกลับทรมานร่างกายแทบฉีกขาด.."....เลือดซิงของเธอนี้มันทำให้ฉันพอใจจริงๆ" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! พี่ไฟนอลขบกรามแน่นตอกอัดมันเข้ามารุนแรงกว่าเดิม จน







