เพื่อนร้ายทวงคืนรัก

เพื่อนร้ายทวงคืนรัก

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-14
โดย:  ดอกอ้อลู่ลมจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
43บท
3.1Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นับดาว...สาวน้อยแสนสดใสเธอแอบหลงรักทิศเหนือเพื่อนสนิทของตัวเอง ทิศเหนือ...ชายหนุ่มหน้าตาดีเจ้าชู้ขี้เล่นเป็นเพื่อนสนิทของนับดาว   "เหนือกูมีอะไรจะบอกมึง" "มีอะไรวะ" "คือกู...ชอบมึง" "..........." "คือกู...." "ดาว...กูว่ากูกับมึงเป็นเพื่อนกันดีที่สุดแล้ว"   เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของเพื่อนแอบรักเพื่อน เป็นแนวที่ไรท์ชอบมากเพราะมีประสบการณ์ตรง>< ปล. งดดราม่าสรรพนามที่พระนางใช้เรียกกันนะคะ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

นับดาว

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
43
นับดาว
นับดาว...สวัสดีค่ะฉันชื่อนับดาวตอนนี้ฉันอายุสิบเจ็ดย่างสิบแปดและฉันก็กำลังจะจบชั้นมอหกแล้วด้วย ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงเรียกได้ว่าเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ฉันสนิทด้วยเขามีชื่อว่าทิศเหนือ บ้านฉันกับทิศเหนืออยู่ติดกันเลยพ่อแม่ฉันกับพ่อแม่ของมันเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ก่อนที่ฉันกับมันจะเกิด เพราะเหตุนี้ก็เลยทำให้ฉันกับทิศเหนือสนิทกันมาตั้งแต่เกิด จริงๆแล้วทิศเหนือเกิดก่อนฉันหลายเดือนแต่ฉันก็ไม่เคยเรียกมันว่าพี่หรอกนะเพราะเราเรียนอยู่ชั้นเดียวกันมาตั้งแต่อนุบาล อันที่จริงมันต้องเป็นรุ่นพี่ฉันหนึ่งปีแต่ตอนนั้นป้าแพรวแม่ของมันให้มันเข้าเรียนพร้อมฉันเพราะอยากให้เราเป็นเพื่อนกันมันก็เลยเข้าเรียนช้าไปปีนึง คิดแล้วก็อดขำไม่ได้แทนที่ตอนนี้มันจะอยู่ปีหนึ่งแล้วด้วยซ้ำ ซึ่งเรื่องนี้มันก็ชอบเอามาว่าฉันอยู่เรื่อยๆแต่ฉันก็ไม่แคร์ อยากจะบอกว่าฉันกับมันสนิทกันจนถึงขั้นที่ว่าเคยนอนห้องเดียวกันอาบน้ำด้วยกัน แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันระหว่างฉันกับมันเริ่มไม่เหมือนเดิมเพราะฉันเองที่เป็นคนทำให้เป็นแบบนั้นย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนฉันยังจำได้ขึ้นใจตอนนั้นฉันกับมันเรียนอยู่มอสี่แล้ววันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์ฉันตื่นแต
อ่านเพิ่มเติม
งอน/ง้อ
นับดาว....ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนฉันมายืนรอทิศเหนือที่รถเพื่อกลับบ้านพร้อมกันเหมือนทุกวัน โดยที่ในมือของฉันมีทั้งดอกไม้ทั้งของขวัญที่ฉันดูแลรักษามาเป็นอย่างดีตั้งแต่เช้าอยากจะบอกว่าเจ้าของมันไม่มาสนใจยัยดีเลยภาระหน้าที่ก็เลยตกมาเป็นของฉันอย่างปฏิเสธไม่ได้ ฉันยืนรอมันอยู่นานมากสักพักทิศเหนือก็เดินมาแต่ไม่ได้มาคนเดียวมันเดินมาพร้อมมันกับพี่จิ๊บแถมยังช่วยพี่จิ๊บถือกระเป๋านักเรียนอีกเห็นละหมั่นไส้ ฉันยืนมองดูทั้งสองคนที่คุยกันกะหนุงกะหนิงเหมือนโลกนี้มีกันแค่สองคน พอมันเดินมาถึงรถมันก็ลากแขนฉันออกมา"มีอะไร""วันนี้มึงกลับเองได้ป่ะคือวันนี้กูจะไปส่งพี่จิ๊บ""อะไรนะ""กูบอกว่าวันนี้กูจะไปส่งพี่จิ๊บที่บ้านกูเลยขอให้มึงกลับเอง""แล้วกูจะกลับยังไงไหนจะของพวกนี้ของมึงอีกเนี่ย แหกตาดูดิว่ามันเยอะมากขนาดไหนอ่ะ" ฉันโมโหมากบอกเลยตอนที่ได้ยินมันบอกให้ฉันกลับเอง"เอางี้เดี๋ยวกูโทรบอกลุงคนขับรถที่บ้านให้มารับมึงโอเคนะ" พูดจบมันก็ล้วงมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง"ไม่ต้องกูจะกลับของกูเองส่วนของๆมึงมึงก็เอากลับเองก็แล้วกัน" ฉันโยนของทุกอย่างลงพื้นอย่างโมโหเพราะมันไม่ใช่ของๆฉันเลยสักอย่างแต่ฉันต้องมาดูแลร
อ่านเพิ่มเติม
ตัดใจ
นับดาว....หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จฉันก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อหยิบกีตาร์ไปนั่งรอทิศเหนือที่สวนหลังบ้านพร้อมกับดอกกุหลาบที่เตรียมเอาไว้เมื่อเช้า ฉันรู้สึกใจเต้นแรงที่จะได้บอกความรู้สึกของตัวเองให้ทิศเหนือรับรู้ซึ่งฉันก็หวังว่ามันรู้สึกแบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกเพราะที่ผ่านมามันมีอะไรหลายอย่างที่ทำให้ฉันว่ามันก็รู้สึกแบบเดียวกันแล้วไหนจะเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นอีกพอมันรู้ว่าฉันโกรธที่มันจะไปส่งพี่จิ๊บแล้วปล่อยให้ฉันกลับเองแต่สุดท้ายมันก็มารับฉันกลับบ้านไม่ได้ไปส่งพี่จิ๊บ ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่คืนนี้มีดาวเต็มท้องฟ้า เมื่อครู่นี้ฉันไลน์ไปถามมันว่าจะมาหรือยังมันบอกว่ามันจะมาดึกหน่อยซึ่งฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรมัน ดีซะอีกฉันจะได้มีเวลาทำใจ ฉันหยิบกีตาร์ขึ้นมาพร้อมกับร้องเพื่อฆ่าเวลาซึ่งมันเป็นเพลงที่ฉันชอบมากและตรงกับความรู้สึกของฉันตอนนี้..ไม่กล้าบอกเธอ"อารมณ์ไหนของมึงเนี่ยมานั่งดีดกีตาร์ร้องเพลงเหมือนคนอกหัก" "เหนือ!!!" ฉันยอมรับว่าตกใจที่มันมาได้ยินเพราะฉันไม่คิดว่ามันจะมาตอนนี้"ทำไมต้องทำหน้าตกใจด้วยวะ" มันเดินมานั่งข้างๆฉันแล้วจ้องหน้าเล่นเอาฉันเขินจนทำอะไรไม่ถูก"เอ่อคือกู...""แล้วทำไม
อ่านเพิ่มเติม
เป็นเพื่อนกันอยู่ไหม
นับดาว...."แล้วแกจะทำยังไงต่อไป""ก็ไม่เห็นต้องทำอะไร""แล้วแกกับมันต้องเจอหน้ากันทุกวันแกทำใจได้เหรอที่เห็นมันมีแฟน""ได้ไม่ได้ก็ต้องทำให้ได้ ช่วงนี้ฉันอาจจะต้องคอยหลบหน้ามันไปก่อน" โชคดีที่ฉันกับมันไม่ได้เรียนห้องเดียวกันเพราะไม่อย่างงั้นฉันคงทำตัวไม่ถูก"เห้อฉันไม่รู้จะปลอบแกยังไงสงสารแกมากเลยอ่ะแต่ไม่เป็นไรนะแก" ยัยมิ้นเดินมาลูบไหล่ฉันเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ"ขอบใจมากนะ" ฉันคิดว่าถ้าเป็นไปได้ฉันอาจจะต้องหลบหน้าไม่เจอหน้ามันไปก่อนจนกว่าฉันจะทำใจได้ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพอดีเพื่อนคนอื่นๆ ในห้องทุกคนทยอยออกจากห้องไปกันจนหมดแล้วเหลือแค่ฉันกับยัยมิ้นสองคนที่ยังนั่งทำงานกันอยู่"ฉันเริ่มหิวแล้วอ่ะเราลงไปกันเหอะ" ยัยมิ้นหันมาบอกฉันแต่ฉันยังอยากทำงานต่อให้เสร็จก่อน"แกลงไปก่อนเลยเดี๋ยวทำหน้านี้เสร็จจะตามลงไป""โอเค รีบตามลงไปนะ""อื้มม"หลังจากที่ยัยมิ้นไปแล้วฉันก็นั่งทำงานต่อจนกระทั่ง"ดาว" ฉันไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้แล้วว่าเป็นใคร"มึงมีอะไร" ฉันถามทิศเหนือกลับไปแต่ก็ไม่ได้มองหน้ามัน"ทำไมเมื่อเช้ามึงไม่รอกู""กูคิดว่าตอนนี้กูควรจะไปเองกลับเองมากกว่าจะเป็นภาระมึง""ภาระเชี่ยไร มึงกั
อ่านเพิ่มเติม
พยายามตัดใจ
กลับมาที่ปัจจุบันนับดาว....และนั่นก็คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อนซึ่งหลังจากวันนั้นฉันก็คิดว่าตัวเองต้องตัดใจจากมันได้แล้วถ้ายังอยากรักษาความเป็นเพื่อนของฉันกับมันเอาไว้ ฉันพยายามทำตัวปกติเหมือนที่เคยทำแม้ว่าช่วงแรกจะไม่สนิทใจเท่าไหร่เพราะฉันยังฝังใจกับคำพูดที่มันปฏิเสธฉันในวันนั้นแต่ตัวมันกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนมันลืมไปแล้วว่าฉันเคยสารภาพรักกับมัน มันเลยทำให้ฉันกล้าที่จะพูดคุยกับมันเหมือนเดิม ถามว่าผ่านมาสองปีฉันตัดใจได้บ้างไหมอันที่จริงมันก็เกือบได้แล้วล่ะแต่ฉันขอเวลาอีกนิด อ่อลืมบอกไปว่าตอนนี้ทิศเหนือกับพี่จิ๊บเลิกกันไปแล้ว คือคบกันได้ไม่นานก็เลิกอ่ะ ส่วนสาเหตุก็คือนิสัยแย่ๆของมันนี่แล่ะตอนที่มันรักมันหลงอะไรก็ดีไปหมดพี่จิ๊บอย่างงั้นพี่จิ๊บอย่างนี้ตามรับตามส่งทุกวันพอหมดโปรมันก็เริ่มตีตัวออกห่างจนสุดท้ายก็เลิกกันซึ่งก็เป็นมันเองที่ไปบอกเลิก พอมันเลิกกับพี่จิ๊บมันก็ไปจีบคนโน้นคนนี้ต่อทันที เป็นแบบนี้มาตลอดซึ่งถามว่าฉันชินไหมมันก็ชินแล่ะเพราะมันก็เป็นแบบนี้มานานแล้วแต่ทั้งที่ฉันรู้ฉันก็ยังชอบมันอยู่ งงใจตัวเองจริงๆ"กูเลิกกับน้องเคทละนะ" น้องเคทที่มันพูดถึงคือ
อ่านเพิ่มเติม
ขอเป็นเพื่อน
นับดาว...วันนี้มีกิจกรรมรับน้องที่คณะซึ่งฉันก็ต้องเข้าร่วมกิจกรรมซึ่งตอนนี้ฉันยังไม่มีเพื่อนเลยสักคนเอาตรงๆเลยนะฉันเป็นคนสนิทกับใครยากอาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมาฉันมีเพื่อนน้อยด้วยแล่ะทั้งชีวิตของฉันมีเพื่อนสนิทจริงๆแค่สองคนนั่นก็คือทิศเหนือกับยัยมิ้น อ่อลืมบอกไปว่าฉันกับทิศเหนือเราเรียนกันคนละคณะทิศเหนือเรียนคณะบริหารส่วนฉันเรียนคณะนิเทศที่ฉันเรียนคณะนี้ก็เพราะฉันอยากทำงานเบื้องหลังเกี่ยวกับงานโฆษณาส่วนทิศเหนือที่มันเรียนบริหารก็เพื่อไปช่วยธุรกิจครอบครัวของมัน อันที่จริงฐานะอย่างมันไม่ต้องทำการทำงานก็มีกินมีใช้ไปทั้งชาติแล้วเพราะมันรวยมากถึงมากที่สุดแต่มันไม่เคยโอ้อวดว่ามันรวยหรืออะไรเลยส่วนครอบครัวฉันเป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลางไม่ได้จนแล้วก็ไม่ได้รวย"เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป!!" ขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกจากลานกิจกรรมหลังจากรับน้องเสร็จจู่ๆก็มีนักศึกษาผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาดักหน้าฉันด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ ฉันมองหน้าเขาก็รู้สึกคุ้นหน้าเพราะเราเรียนคณะเดียวกันแต่ไม่เคยคุยกันลักษณะของเขาดูเป็นเด็กเนิร์ดเด็กเรียนเอามากๆสวมแว่นตาหนาเตอะใส่ชุดนักศึกษาถูกระเบียบเป๊ะๆหวีผมเรียบแป้สะพายกระเป๋าไว้ข้างห
อ่านเพิ่มเติม
พาไปเที่ยว
นับดาว....."หมายความว่าไง""ก็หมายความว่านนท์เค้าบอกชอบกู เค้าขอกูเป็นแฟน" ฉันโกหกทิศเหนือมันน่ะที่จริงนนท์ไม่ได้ขอฉันเป็นแฟนหรอกฉันแค่อยากรู้ปฏิกิริยาของทิศเหนือมันก็เท่านั้นเองว่ามันยังชอบทำตัวเหมือนหวงก้างฉันอยู่หรือเปล่าเวลาที่มีคนมาจีบฉันซึ่งก็อย่างที่เห็น"แล้วมึงตอบมันไปว่าไง""ก็แล้วมึงจะอยากรู้ไปทำไม""ดาวมึงอย่ามายั่วโมโหกูบอกมาว่ามึงตอบมันว่ายังไง""ก็.....""ก็อะไรพูดมา""ไม่บอกมีอะไร""นับดาว!!!""แล้วมึงจะมาตะคอกใส่กูทำไม กูจะคบกับใครไม่คบกับใครมันก็ไม่เกี่ยวกับมึง""เกี่ยวดิทำไมจะไม่เกี่ยว ถ้าไอ้เชี่ยนั่นมันเป็นคนไม่ดีมาหลอกมึงมึงจะทำไง""ก็ไม่ทำไงในเมื่อกูตกลงยอมคบกับเขาเป็นแฟนถ้ากูจะต้องเสียใจมันก็เป็นเรื่องของกูไม่เกี่ยวกับมึง""มึงพูดแบบนี้แปลว่ามึงยอมตกลงยอมคบกับมัน""อืมมใช่""........""แค่นี้ใช่ไหมที่มึงอยากรู้งั้นกูขอตัวก่อนนะกูอยากอาบน้ำนอนแล้วกูง่วง อ่อถ้ามึงจะไปนอนที่อื่นก็ปิดไฟให้ด้วยนะกูจะนอนแล้วไม่ออกมาละ เห้อไปเที่ยวมาทั้งวันโคตรเหนื่อยเลยนนท์ก็ทำกูเพลียมากด้วยปวดขาปวดเอวไปหมดเลย" ฉันพูดสองแง่สองง่ามให้มันคิดก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปอย่างอารมณ์ดีวันต่อม
อ่านเพิ่มเติม
เลิกคบกับมันซะ
ทิศเหนือ...."หวัดดีไม่คิดว่าจะเจอมึงที่นี่" ผมทักไอ้นนท์ด้วยภาษาดอกไม้"หึ กูก็ไม่คิดว่าจะเจอมึงที่นี่เหมือนกัน" มันไม่ได้มีท่าทีตกใจเลยสักนิดที่เจอหน้าผม"เอ่อเดี๋ยวนะนี่รู้จักกันเหรอ" นับดาวทำหน้างงถามผมกับไอ้นนท์ ถามว่าทำไมผมถึงเรียกมันว่าไอ้น่ะเหรอเพราะมันเคยสร้างวีระกรรมสุดเหี้ยให้ผมได้เห็นยังไงล่ะ"ฉันก็ไม่ได้อยากรู้จักหรอกแต่เหตุการณ์มันบังคับ" ไอ้เชี่ยนนท์ตอบนับดาว"งั้นก็เลยงั้นคนรู้จักกันทั้งนั้น นายมานั่งกินข้าวด้วยกันสินนท์""ขอบจะ..." ไอ้เชียนนนท์กำลังจะอ้าปากพูดผมเลยชิงพูดตัดบทไปก่อนเพราะผมคงกินอะไรไม่ลงถ้ามีมันมานั่งด้วย"กูไม่ชอบนั่งกับคนแปลกหน้า" ผมตอบนับดาวก่อนจะเดินมานั่งที่โต๊ะที่ตอนนี้พนักงานเอาอาหารกับเครื่องดื่มมาเสริฟแล้วซึ่งโต๊ะที่นับดาวเลือกมันสามารถมองเห็นสองคนนั้นยืนคุยกันพอดิบพอดี"ฉันว่าฉันไปเดินถ่ายรูปตรงโน้นดีกว่าเธอไปกินข้าวเหอะ" ผมใช้หางตามองไปที่คนทั้งคู่ที่ยังคุยกันไม่จบ"อื้มมมถ้างั้นเดี๋ยวฉันตามไปนะ""อื้มมม^^" มุมปากผมกระตุกไม่รู้ตัวตอนที่เห็นไอ้เชี่ยนนท์ยิ้มให้นับดาวพอมันเดินไปนับดาวก็เดินกลับเข้ามาในร้าน"ทำไมมึงกับนนท์ถึงดูไม่ถูกกัน" "มึงมอ
อ่านเพิ่มเติม
ค้างคืน
นับดาว..."นนท์เราถามไรนายหน่อยสิ""เรื่องอะไร""นายกับเหนือเคยมีเรื่องกันมาก่อนหรือเปล่า""อืมม""เรื่องอะไรอ่ะบอกได้ไหม""ทำไมเธอถึงไม่ไปถามมันล่ะ""ไม่อ่ะไม่อยากถามถามนายนี่แล่ะ" กับทิศเหนือฉันถามมันแล้วแต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมันเอาแต่บอกให้ฉันเลิกคบกับนนท์แต่ฉันไม่เลิกไง"เหอะ" ฉันไม่เคยเห็นนนท์มีสีหน้าท่าทางแบบนี้มาก่อนเหมือนเขาจะเกลียดทิศเหนือพอๆ กับที่ทิศเหนือเกลียดเขานั่นแล่ะแต่เกลียดกันเรื่องอะไรฉันก็ไม่รู้"เราเคยเจอมันที่ผับ""ผับ?? นายเข้าผับด้วยเหรอ" คือไม่ใช่อะไรนะคือนนท์ดูเขาเป็นเด็กเรียนไม่น่าจะเข้าผับเข้าบาร์"ก็ไปบ้างถ้ารู้สึกเครียดๆ ก็ไปผ่อนคลายระบายอารมณ์""ไม่น่าเชื่อ""ทำไม?? ในสายตาเธอเราดูเหมือนคนเข้าผับไม่เป็นงั้นดิ""อื้มใช่" ฉันตอบไปตามที่คิดนั่นแล่ะ"เราก็ผู้ชายธรรมดาคนนึงเหงาก็แค่ออกไปเที่ยว""ไปกับใครเหรอ""เพื่อน""อ้าวไหนนายบอกนายไม่มีเพื่อน""เพื่อนสมัยมัธยมน่ะพอเข้ามหาลัยก็แยกย้ายกันเรียนคนละที่""อ่ออออ" ฉันพยักหน้าเข้าใจ"เอ้อลืมถาม แล้ววันนี้ทำไมนายถึงมาเที่ยวที่นี่ล่ะแถมยังมาคนเดียวอีก""ถ้าบอกว่าตามเธอมาจะเชื่อป่ะ""ห๊ะ!!!""เราตามเธอมาน่ะ""ตามได้ไ
อ่านเพิ่มเติม
หึง
นับดาว....อยากจะบอกว่าเมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่อาจจะเพราะต่างที่ด้วยตอนที่ฉันย้ายมาคอนโดทิศเหนือใหม่ๆฉันก็นอนไม่หลับไปหลายคืนเหมือนกันกว่าจะชินกว่าจะนอนหลับสนิทก็นานเป็นเดือน อ่อฉันลืมบอกไปว่าเมื่อคืนห้องพักมันเหลือแค่ห้องเดียวฉันกับนนท์ก็เลยต้องพักห้องเดียวกันแต่เขาเป็นสุภาพบุรุษมากเขาคงรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงเขาก็เลยยอมที่จะออกไปนอนตรงระเบียงห้องแล้วให้ฉันนอนในห้อง ซึ่งก่อนที่เขาจะขนหมอนกับผ้าห่มออกไปนอนด้านนอกเขาบอกให้ฉันล็อกห้องให้เรียบร้อย หลังจากเช็คเอ้าท์แล้วฉันกับนนท์ก็เดินลงมาที่จุดจอดรถเพื่อจะเข็นรถลงไปให้ร้านด้านล่างซ่อม แต่พอเดินออกมาก็เจอทิศเหนือที่ยืนกอดอกพิงประตูรถของมันอยู่ ฉันไม่รู้ว่ามันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ตอนไหน แต่ที่รู้แน่ๆก็คือมันแสดงสีหน้าโกรธจัดพอมันเจอหน้าฉันมันก็เดินมากระชากแขนฉันขึ้นรถแล้วปิดประตูเสียงดังจนฉันสะดุ้งจากนั้นมันก็้เดินไปคุยอะไรบางอย่างกับนนท์ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเขาสองคนคุยอะไรกันแต่ฉันเห็นนนท์หันมามองหน้าฉันแวบนึงก่อนจะยิ้มใส่หน้าทิศเหนือแล้วพูดอะไรบางอย่างจนทิศเหนือต่อยเข้าไปที่หน้าของนนท์จนนนท์ล้มลงไปกองกับพื้นฉันตกใจกับภาพที่เห็นรีบเปิดป
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status