Episode -10- พลาดท่า

EP 10

"เชี้ยไฟ!!" แทนไทเตรียมซัดหมัดใส่หน้าของไฟนอลอีกครั้งพร้อมกับกระชากคอเสื้อแต่ชายหนุ่มกลับยื่นหน้าเข้าไปท้าทาย ก่อนที่แทนไทจะยอมลดหมัดลงเพราะนึกได้ว่ามีสิ่งสำคัญกว่านี้ต้องทำ มากกว่าการมีปัญหากับไฟนอล.. "อย่างมึงก็ได้แค่มอง ไม่มีวันได้ใจหรอก" พูดจบก็สะบัดมือออกแล้วผลักร่างหนาไปหนึ่งที

"รู้ได้ยังไงว่าได้แค่มอง..." ไฟนอลเดินตามหลังแทนไทไปติดๆ แล้ววางมือบนบ่าแกร่ง "บางทีอาจจะได้อย่างอื่นด้วยก็ได้...ใครจะไปรู้" พูดจบก็ตบไหล่ไปสองที แล้วเดินเหยียดยิ้มออกมาจากห้องนํ้าชาย ไม่สนใจสายตาของใครที่มองมา..

2 ชั่วโมงต่อมา..

โซน VIP...

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊าา...เพิร์ธขา...ระ...แรงเลยค่ะ...อ๊ะ!" เสียงหวานครวญครางออกมาสุดจะกลั้นเมื่อร่างกายถูกกระแทกกระทั้นไม่ยั้ง มือเรียวเกาะขอบโซฟาเอาไว้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเหยเกอย่างเซ็กซี่ยิ่งตอกยํ้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายชาย

"สะ...เสียว...มากเลยค่ะ...อ๊าา...เพิร์ธ..ระเร็วอีก.."

ปึก! ปึก!

พรวด..!

"กรี๊ดดดดด...!" ดิสนีย์เกร็งกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา ฉโลมแก่นกายมันวาวที่สวมถุงยางอยู่ เพิร์ธตอกอัดสะโพกใส่ไม่กี่ครั้งร่างกายก็ปลดปล่อยออกมาไล่เรี่ยกัน..

"อ๊าา.." เสียงแหบพร่าคำร่างออกมาแล้วถอดแก่นกายออกจากร่อง มือหนาถอดมันออกแล้วโยนทิ้งขยะไกล้ๆก่อนจะหยิบทิชชู่มาซับคราบออก

"ต่ออีกได้ไหมคะ.." หญิงสาวที่ถูกใจลีลาของชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้น แล้วจับฝ่ามือของเพิร์ธมาลูบไล้ที่หน้าอกตัวเอง..

ครืดดดดดด...! แต่เสียงมือถือก็สั่นเครือขึ้นมาซะก่อน สายตาคมกริบปรายตามองรายชื่อก่อนจะแกะมือเธอออก

"ไปหาคนของเธอเถอะ.."

"เดี๋ยวเพิร์ธ!"

"ไว้ฉันอยากอีกเมื่อไหร่ เราค่อยเจอกัน" เพิร์ธยกมือเบรคดิสนี่ย์เอาไว้แล้วเดินผิวปากออกมาจากห้องอย่างไร้เยื่อใย แล้วกลับมาห้องเดิม..

"กี่ยกล่ะ" ไฟนอลถามพร้อมกับจุดบุหรี่สูบ..

"คงไม่จำเป็นต้องบอก"

"ปกติเห็นลากไปกินที่ห้องต่อ"

"สงสัยผัวตาม กูเลยปล่อยไป" เพิร์ธตอบไม่ใส่ใจนัก

"มีจริงเสือกไม่เปิดตัว ปล่อยเมียของตัวเองร่านไปวันๆ" ทิศเหนือเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจ

"จะอะไรซะอีก ถ้ายัยนั้นไม่แอบแซ่บกับผัวคนอื่นมาเหมือนกัน ไม่งั้นจะปิดเงียบขนาดนี้หรอ" ไฟนอลเค้นยิ้มออกมา ทุกอย่างมันช่างลงล็อคให้เขาคิดซะจริงๆ ว่าที่แทนไทโกหกลูกพีชเพื่อมาผับเพราะเหตุผลอะไรกัน..

10 : 00 AM.

[ ลูกพีช ]

วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันมาเรียนคนเดียว ซึ้งฉันก็ชินไปแล้วแหละกับการที่นีโม่ชอบออกเดทบ่อยๆจนถึงขั้นโดดเรียนแถมยังฝากให้ฉันเช็คชื่อ และตอนนี้ฉันก็พาร่างตัวเองมายืนเอ๋ออยู่หน้าตึกวิศวะ เพราะอะไรหน่ะหรอ ฉันก็แค่อยากได้มือถือคืนก็เท่านั้นเอง มันอยู่กับพี่ไฟนอลตั้งแต่เมื่อวานแล้ว..

"มาหาไอ้ไฟ?" ในขณะที่ฉันยืนนิ่งอยู่เสียงของใครบางคนก็ทำให้ฉันละความสนใจไปมองหน้าของบุคคลมาไหม่ นั้นก็คือพี่ทิศเหนือ..

"หนูแค่มาเอาของส่วนตัวคืนค่ะ"

"โทรศัพท์เธอหน่ะหรอ?"

"ค่ะ"

"เมื่อคืนเห็นมันหยิบขึ้นมาเล่นด้วย.." หยิบขึ้นมาเล่นงั้นหรอ กล้าดียังไงกันนะ..แล้วนี้รู้รหัสโทรศัพท์ของฉันได้ยังไงกัน ?

"พี่ช่วยเอามาให้หนูหน่อยได้มั้ยคะ..หนูจำเป็นต้องใช้มัน"

"มันไม่ใช่ปัญหาของฉัน"

"...."

"ใช้ความสามารถหาทางเอาคืนเองนะ" พี่ทิศเหนือหลุบตามองเรือนร่างของฉันก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วเดินล้วงถุงกางเกงผ่านหน้าฉันไป เหมือนแวะมาทำให้ฉันคิดหนักกว่าเดิม..ยืนนิ่งอยู่คนเดียวไม่กี่วินาทีฉันก็ตัดสินใจวิ่งตามหลังพี่เหนือไปจนมาหยุดอยู่ห้องชมรมที่สมาชิกมีแค่พวกพี่เขา..

"พาสาวที่ไหนมา?" หนึ่งในสองคนนั้นเลิกคิ้วถาม ท่าทางแพรวพราวเจ้าชู้แบบนั้นทำให้ฉันมั่นใจว่าคือพี่เพิร์ธ..

"ดูเอาเองก็แล้วกัน" พูดจบเขาก็ปรายตามองฉันเล็กน้อยแล้วเดินหายเข้าไปข้างใน...ฉันจึงตัดสินใจเดินตามแต่..

ปึก!

"อ๊ะ!?" หน้าผากกลับชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนเข้า จนร่างแทบเซล้มดีที่พยุงตัวเองไว้อยู่ ฉันค่อยๆเงยหน้ามองก็ต้องรีบหลับตาแน่นเพราะควันบุหรี่ถูกเป่ารดใบหน้าเต็มๆ แกล้งฉันได้ทุกสถานการณ์แบบนี้คงเป็นใครไม่ได้นอกจากพี่ไฟนอล..

"แค่กๆ"

"คิดถึงฉันหรอ มาถึงมหาลัยปุ๊บมาหาทันทีเลย"

"หนูไม่ได้มาทะเลาะกับใคร ที่มาเพราะต้องการของส่วนตัวคืน"

"โทรศัพท์?"

"ค่ะ...ขอคืนด้วย" ฉันแบมือขอคืนแต่..

หมับ !

ปั้ง !

"พวกมึงออกไปก่อน.." พี่ไฟนอลปัดมือไล่เพื่อนตัวเองออกไป ก่อนที่สามคนนั้นจะมองหน้ากันเหมือนรู้ๆกันอยู่ แล้วพากันลุกขึ้นจากโซฟาอย่างง่ายดาย ทำให้ภายในห้องเหลือเพียงแค่เราสองคน..

"พี่จะทำอะไร.."

"อยากได้คืนไม่ใช่หรอ..ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนหน่อยไหม?" ไม่พูดเปล่าร่างหนาก็เดินมานั้งโซฟาพร้อมกับหมุนมือถือฉันเล่น..

"ข้อแลกเปลี่ยนอะไรอีก..พี่จะแกล้งอะไรหนู"

"มีสมองก็ช่วยคิดเอาว่าควรแลกด้วยอะไร" ตอบพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปาก สิ่งเดียวที่พี่ไฟนอลต้องการจากฉันมันมีแค่อย่างเดียวคือเซ็กส์ แล้วตอนนี้ฉันเลือกอะไรได้บ้างนอกจากต้องแบกความลำบากใจเดินไปนั้งบนตักของเขาแล้วยื่นหน้าเข้าไปประกบจูบอย่างจำใจ..

ฉันแตะปากพี่เขาอยู่แบบนั้นก่อนจะรับรู้ถึงมือหนาที่ยกตัวฉันขึ้นควบเอวแล้วดันท้ายทอยฉันกดลง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาดูดปากด้วยความหิวกระหาย ฉันหลับตาแน่นเผยอริมฝีปากรับรสจูบเร้าร้อนขอบตาเริ่มร้อนผ่าวเหมือนจะร้องให้ออกมาตลอดเวลา จนพี่ไฟนอลสะใจแล้วยอมถอนจูบออก..

"อ...เอาคืนได้รึยัง"

"มากกว่าจูบแล้วฉันจะคืนให้.."

"พอเถอะ..หนูขอร้อง"

"แต่เธอใจเต้น...แสดงว่าเธอหวั่นไหวและต้องการมากกว่าจูบเหมือนกัน.." ฉันหลุบตามองตํ่า ก่อนที่ความรู้สึกตรงฝ่ามือจะถูกมือหนาจับขึ้นมาทาบที่หัวใจ..อ่า...แล้วมันก็เต้นแรงจริงๆด้วย ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้จัง..

"ผู้หญิงเวลาอยู่ไกล้ผู้ชายมันก็ใจเต้นกันทุกคนแหละ.."

"หรอ..?"

"...."

"แต่กับฉันดูเหมือนว่ามันจะเต้นแรงผิดปกตินะ.."

.

.

.

น้องอย่าพึ่งหวั่นไหว อิพี่มันหลอกกินหนูอยู่5555555555555555555555555555555

ไรท์พึ่งเห็นว่าพี่ไฟติดมาแรงกับเขาด้วย ขอบคุณสำหรับยอดอ่าน และคอมเม้นท์ที่ให้กำลังไรท์ด้วยน้า💓