บทที่ 5

EP 05

ฉันพยายามดิ้นต่อต้านแต่เรียวขากลับถูกจับเอาไว้แน่น มือหนารูดซิบกางเกงยีนส์ตัวเองแล้วชักไอ้นั้นออกมาต่อหน้าต่อตาจนมันชูชันแก่สายตา แล้วจัดการชักมันสองสามครั้งก่อนจะจ่อใส่ตรงนั้นแล้ว...

สวบ !

กึด !

"อื้ออ!!" ฉันหลับตาส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง เพียงแก่นกายแข็งๆอย่างกับท่อนเหล็กกระแทกเข้ามาในร่างกายเพียงครึ่งก็ทำลายเยื่อบางๆจนมันขาดไม่เหลือชิ้นดีร่างกายฉันแตกเป็นเสี่ยงๆมันหน่วงไปหมดจนต้องเกร็งร่างกายเอาไว้...สิ่งที่ฉันคอยรักษามันไว้มาตลอดถูกคนใจร้ายขโมยมันไป..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊าา...ไม่ได้เอาสดมานานโครตดี" เรียวขาฉันถูกจับถ่างออกกว้าง...ความเจ็บหน่วงๆเข้าเล่นงานจนอยากแทรกแผ่นดินหนี...นํ้าตาไหลออกมาเป็นทางไม่หยุด..มันแน่นแล้วก็เจ็บเหนือการบรรยาย..

"ฮือ...อื้อ!" ความหน่วงทำให้ฉันเค้นเสียงร้องให้ออกมา...มือที่ถูกมัดบีบกันแน่นชนชื้นเหงื่อ ร่างกายสั่นคลอนไม่หยุด ความใหญ่กระแทกใส่ร่างฉันไม่ยั้งเหมือนหิวโหยมานาน ใบหน้าของเขาเสียวซ่านสมสุข แต่ฉันกลับทรมานร่างกายแทบฉีกขาด..

"....เลือดซิงของเธอนี้มันทำให้ฉันพอใจจริงๆ"

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! พี่ไฟนอลขบกรามแน่นตอกอัดมันเข้ามารุนแรงกว่าเดิม จนนํ้าหล่อลื่นเริ่มผลิตออกมาผสมกับเลือดสีแดงสดที่ไหลอาบแก่นกายมันวาวที่ผลุบเข้าผลุบออกถี่ๆ..

"อื้ออ!!.." ฉันกัดเนคไทแน่น..ร่างกายแถบจะล้มลงเพราะแรงกระแทกมหาศาลแต่มือหนาก็รั้งร่างฉันไว้ตลอด..

"เชี้ยเอ้ย...แม่งจะแตกเอาโครตมันส์" พี่เขาสบถออกมามืออีกข้างถกกระโปรงที่มันเกะกะเลิกขึ้น ฉันได้แต่ปล่อยนํ้าตาให้มันไหลออกมาทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยร่างกายให้โดนรังแกอยู่แบบนี้...ทั้งที่ไม่เต็มใจเลยซักนิดไม่ต่างอะไรจากคนโดนข่มขืน..

"เป็นแฟนเชี้ยไรไม่เคยเอากัน..ตลกชิบหาย"

ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ความรู้สึกปวดหน่วงๆเมื่อกี้แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสแทน...มันเสียวและจุกในขณะเดียวกัน..ทุกจังหวะการเข้าออกฉันต้องเกร็งตัวทุกครั้งมันเหมือนจะมีนํ้าอะไรแตกออกมาอยู่ตลอด...

พรึบ !

"เธอคิดว่าถ้ามันรู้เรื่องของเรา...มันจะเจ็บใจจนตายห่าไหม?"

"....อย่า..บะ...บอกเรื่องนี้พี่แทนนะ...อ๊ะ!"

"ไม่รับปาก ขึ้นอยู่กับความพอใจ"

"ฮึก..พี่ข่มขืนหนู" ฉันกัดปากแน่น มันจุกแน่นเต็มท้องน้อยไปหมด แต่พี่ไฟนอลก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด...กระแทกใส่ร่างฉันอย่างเอาแต่ใจ..

"จะร้องให้ทำไม..แค่เสียซิงปะว่ะ"

"ก็พี่ไม่ใช่แฟนหนูนิ!"

"ใช่ไง...เป็นผัวเมียกันแล้ว"

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

ฉันกัดปากกลั้นความจุกจนปลายลิ้นสัมผัสถึงกลิ่นคาวเลือด...ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบนํ้าตาส่ายปฏิเสธสัมผัสและคำพูดของพี่ไฟนอล..ฉันเกลียดผู้ชายคนนี้จนไม่อยากเจอหน้าอีกแล้ว..

"อ๊าา...บะ...เบา...โอ๊ย!...ฮึก..หนูเจ็บ"

"เสียวเสือกบอกเจ็บ เดี๋ยวเอาให้แหก"

ปั๊บ!! ปั๊บ!! ปั๊บ!! ปั๊บ!!

"อ๊ายยย! พะ...พอได้แล้ว ฮือ"

"อื้มส์...โครตลึก"

"ฮึก..ฮือ!!" ฉันร้องให้สะอึกสะอื้นไม่หยุด ทั้งเสียใจที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ทั้งเกลียดผู้ชายคนนี้ แล้วมันก็เจ็บมากๆด้วย..

"แหกปากร้องให้หาหอกอะไรว่ะ รำคาญ!"

"อื้ออ!!" ไม่ทันที่ฉันได้ตั้งตัว ริมฝีปากก็ถูกจูบอย่างหนักหน่วง..ความรู้สึกร้อนดั่งไฟสอดเข้ามาในโพรงปากจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นเบียร์และกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ บวกกับกลิ่นคาวเลือดจากแผลที่ถูกกัด ความรู้สึกที่ถูกดูดปากแรงๆทำเอาใบหน้าชา หูอื้อไปหมด หายใจก็ไม่ทัน..

"ชิบ...แตกในแม่ง"

ปึก!! ปึก!!

พรวด !

"อ๊าาา!!"

"กรี๊ดดดดดดด...!" ฉันกรีดร้องออกมาเมื่อความจุกลูกใหญ่ถาโถมเข้าร่าง ก่อนที่ท้องน้อยจะกระตุกปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมา...แล้วเหมือนมีอะไรฉีดเข้าตัวฉันแล้วมันก็ไหลออกอาบเรียวเรียวขาผสมเลือดซิง..สูบแรงฉันไปมากจนต้องหอบหายใจ ท้องน้อยยังคงกระตุกเร้าๆปล่อยนํ้าออกมาไม่หยุด...

หมับ !

"แดกยาคุมด้วย ถ้าไม่อยากทำแท้งทีหลัง" พี่เขาชักแก่นกายออกแล้วเดินไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดก่อนจะถอดเข็มขัดจากมือฉันออกไปสวม รวมถึงเนคไทที่มันอยู่บนลำคอฉันแทน..

"หูหนวก?"

"...."

"แหกขาโชว์แบบนี้ เดี๋ยวแม่งเอาต่อ" คำขู่ของพี่ไฟนอลทำให้ฉันต้องรีบหุบเรียวขาที่มันสั่นระริกเข้า..ก่อนจะยกหลังมือปาดนํ้าตาออก..

"สะใจแล้ว ก็เลิกยุ่งกับพวกเรา"

"มีสิทธิ์ต่อรองได้ด้วย?" เขาเลิกคิ้วถาม ฉันจึงหลบสายตาแล้วค่อยๆลงจากอ่างล้างมือ แล้วเอื้อมหยิบทิชชู่มาซับคราบน่ารังเกียจตามเรียวขาออก..

"....หนูเกลียดพี่"

"พูดเหมือนฉันชอบเธอนักหนา"

"...." ฉันได้แต่จ้องพี่เขาแล้วขบกรามแน่น..

หมับ ! ก่อนที่ใบหน้าจะถูกคว้าเข้าที่คาง พี่ไฟนอลยื่นหน้าเข้ามาไกล้ๆกับใบหูแล้วกระซิบออกมา..

"....อยากแจ้งตำรวจก็เชิญ เดี๋ยวเพิ่มคดีให้" พูดจบก็เดินล้วงถุงกางเกงออกจากห้องนํ้าไปไม่สะทกสะท้านอะไร...เพิ่มคดีคงหมายถึงคดีฆ่าคนถ้าฉันแจ้งตำรวจและคนที่เขาต้องการจะสื่อคงหมายถึงพี่แทนไท...แล้วแบบนี้ฉันทำอะไรได้บ้างนอกจากปิดปากเงียบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น..

[ AND.. ]

หอพัก...Quick

พรึบ ! ร่างเล็กสภาพยับเยินทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า กว่าจะผ่านพ้นวันนี้มาได้มันมีแต่เรื่องแย่ๆ โดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อไฟนอล..แย่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต..

"ฮึก.." เธอฟุบหน้าร้องให้กับหมอน...โดยที่ไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองอยู่ในสายตาของเพื่อนสนิท..

"เรียนมันเครียดจนต้องกลับมาร้องให้ที่ห้องเลยรึไง?"

"...." หญิงสาวเงยหน้าขึ้นแล้วปาดนํ้าตาออก ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อนสาวที่อาการชํ้าใจดีขึ้นแล้ว..

"อ่า นี้แกร้องให้หนักขนาดนี้เลยหรอเนี้ย"

"ฉันแค่คิดถึงพ่อกับแม่..."

"ร้องให้เป็นเด็กไปได้ เราออกไปหาไรกินดีกว่า" นีโม่เดินมาโอบกอดเพื่อนสาวด้วยรอยยิ้ม

Line!!

"พี่แทนไลน์มาแน่เลยอ่ะ.." พอได้ยินชื่อของแฟนหนุ่ม..ลูกพีชก็รีบคว้าโทรศัพท์มาเปิดทันที..

'ถ้าไม่อยากให้ไอ้เหี้ยแทนรู้ มาหาฉันที่คอนโดX-box ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ..'

.

.

.

หลอกน้องไปกินตับต่อแน่นวล5555555555555555555555555

Next..

"โดนฆ่ากับโดนเอาจะเลือกวิธีไหนล่ะ?"