LOGINShare
บทที่ 10
publish date:
2026-05-03 14:11:39BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 10
หลังจากที่ได้รับเอกสารนั้นกลับคืนมาจักรกฤษณ์ก็ขอคุยกับนิวเยียร์เป็นการส่วนตัว แต่นาคราชไม่เปิดโอกาสให้
"คุณยังไม่มีตำแหน่งในบริษัทนี้คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามให้ผมพบกับคุณนิวเยียร์"
"ตอนนี้ผมได้รับตำแหน่งจากคุณนิรากรให้เป็นผู้ช่วยของคุณนิวเยียร์"
"ทำไมผมถึงไม่รู้"
"ผมก็บอกคุณอยู่นี่ไง"
"ผมไม่เชื่ออะไรง่ายๆ หรอกนะถ้าไม่ได้คุยกับคุณนิรากรด้วยตัวเอง"
"ตอนนี้ท่านไม่ว่าง"
"ไม่ว่างหรือกำลังรักษาตัวอยู่"
"?" ไหนบอกว่าเรื่องนี้ไม่มีใครรู้ไง นอกจาก?? พอคิดได้ก็ถึงกับส่ายหน้า เขาคิดว่าจักรกฤษณ์ต้องรู้มาจากนิวเยียร์แน่ จะไว้ใจอะไรคนขนาดนั้น แต่ทำไมกับเขาเธอถึงไม่ไว้ใจล่ะ
"หึ.. ถ้าคุณนิรากรเข้ามาทำงานไม่ได้ทางบริษัทก็คงต้องหาผู้มาดูแลที่มีวุฒิภาวะมากพอ"
"ผมก็บอกแล้วไงว่าช่วงนี้ท่านยังไม่ว่าง"
"ดีงั้นผมจะเปิดประชุม หัวข้อหาผู้บริหารใหม่มานั่งตำแหน่ง" เพราะถ้าเปิดประชุมคนที่จะได้รับตำแหน่งนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากตัวเขาเอง
"คุยอะไรกันอยู่คะ" นิวเยียร์เปิดประตูห้องทำงานออกมาก็เห็นว่าคุณลุงจักรกฤษณ์กำลังคุยอยู่กับผู้ชายที่เธอเบื่อขี้หน้ามาก
"ลุงแค่อยากจะมาปรึกษาเรื่องที่เราไม่ยอมเซ็น บริษัทเราต้องก้าวไปข้างหน้า ถ้าเครื่องจักร.."
"คุณลุงเข้ามาคุยข้างในดีกว่าค่ะ" นิวเยียร์เปิดประตูออกให้กว้างเพื่อให้ลุงจักรกฤษณ์เข้ามา แต่พอนาคราชจะเดินตามเข้ามาเธอก็ยืนขวางไว้ "ฉันจะคุยกับคุณลุงแค่สองคน"
นาคราชพยักหน้ารับรู้แต่ก็ไม่ได้ถอย ถึงแม้เธอจะยืนขวางตัวเล็กแค่นี้มีหรือที่จะขวางเขาได้
"เอ๊ะนี่คุณ!" คำว่าเอ๊ะนี่คุณเธอชักจะพูดกับอีตาหมอนี่บ่อยเกินไปแล้วนะ
"อยากจะคุยก็คุยไปสิ" ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินไปทิ้งตัวลงนั่งโซฟาที่อยู่ไม่ไกลโต๊ะทำงานแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเขี่ยเล่น
"เราไปคุยกันห้องลุงไหม"
"ไม่ต้องหรอกค่ะคุยที่นี่แหละค่ะ" นิวเยียร์เลยพูดให้ฟังว่าทำไมเธอถึงยังไม่อนุญาต เพราะเธอเพิ่งเข้ามาทำงานแทนพ่อและไม่รู้เรื่องอะไรอีกมากมาย แต่เธอจะปรึกษาพ่อเรื่องนี้ก่อน
"ลุงว่าอย่าเพิ่งปรึกษาพ่อเราเลย เห็นว่าท่านไม่สบายไม่ใช่หรือ"
"หึ" คนที่กำลังเขี่ยโทรศัพท์อยู่ขำในลำคอออกมาแบบห้ามตัวเองไม่ได้ หรือจงใจจะขำใส่หน้าก็ไม่รู้ ที่เขาขำเพราะเธอบอกว่าจะแจ้งเรื่องนี้กับพ่อแต่อีกฝ่ายรีบห้ามไว้ ถ้าแค่นี้เธอดูไม่ออกก็ควรกลับไปอยู่ต่างประเทศปล่อยบริษัทให้อยู่ตามยถากรรมไปเถอะ
จักรกฤษณ์เหลือบมองมาดูนาคราช ทีแรกคิดว่ามันจะเป็นก้างชิ้นเล็กๆ แต่ให้ค่ามันต่ำไป
"เดี๋ยวนิวเยียร์จะลองสอบถามทางทีมงานซ่อมบำรุงดูนะคะ"
"ถ้าเราคิดแบบนั้นก็โอเค มีอะไรติดขัดก็ถามลุงได้นะ"
"ขอบคุณคุณลุงมากนะคะที่เข้าใจ"
หลังจากจักรกฤษณ์ออกไปแล้วนิวเยียร์ก็กรอกตามองไปดูคนที่นั่งเขี่ยโทรศัพท์อยู่ แต่อีกฝ่ายยังคงทำเนียนไม่มองมา
"เชิญคุณออกไปค่ะฉันจะทำงาน"
"ผมจะให้คนจัดโต๊ะทำงานในห้องนี้"
"ไม่ได้ฉันไม่อนุญาต"
"หรือคุณจะหาห้องทำงานใหม่ให้ผม"
"ฉันจะให้คนจัดโต๊ะไว้ให้ข้างนอก" หญิงสาวไม่พูดเปล่ายังเดินไปเปิดประตูออกให้กว้างเพื่อเชิญให้เขาออกจากห้อง และก็หันไปบอกชไมพรเลขาหน้าห้องของพ่อว่าให้จัดโต๊ะมาไว้ให้กับผู้ช่วยของเธอ
ชไมพรรีบทำตาม ไม่นานโต๊ะทำงานของนาคราชก็ถูกวางอยู่ข้างๆ โต๊ะชไมพร
"ฉันชื่อชไมพรนะคะ" อยู่ดีๆ ก็มีหนุ่มหล่อมานั่งข้างๆ ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยขึ้นมาเยอะเลย
นาคราชก็ไม่ได้ตอบกลับแค่เขามองดูโต๊ะทำงานที่เรียบง่าย เขาจะทำให้ผู้หญิงคนนี้เห็นว่าตัวเขาเองไม่ได้มีค่าแค่นี้
บ่ายวันนั้นนิวเยียร์ลงมาดูเครื่องจักรที่จักรกฤษณ์บอกจะเปลี่ยนยกชุด แต่พอลงมาก็เห็นว่าผู้ช่วยของเธอวุ่นวายอยู่ในแผนกนี้แล้ว
"คุณกำลังทำอะไรอยู่"
"ดูเครื่องจักรน่ะสิ"
"คุณซ่อมเครื่องจักรพวกนี้เป็นเหรอ"
"ไม่เป็นหรอก"
"แล้วคุณทำแบบนี้เครื่องจักรก็พังไปกันใหญ่น่ะสิ"
"สวัสดีครับคุณนิวเยียร์"
"สวัสดีค่ะคุณคือหัวหน้าช่างซ่อมบำรุงใช่ไหมคะ"
"ใช่แล้วครับ"
"เห็นคุณลุงจักรกฤษณ์บอกว่าเครื่องพวกนี้.."
"ใช่แล้วครับถ้าเราเปลี่ยนเครื่องจักรใหม่การผลิตชิ้นงานของเราก็จะมีคุณภาพมากขึ้น เพราะเครื่องจักรชุดนี้ก็ใช้งานมานานมากแล้ว"
"แต่ผมคิดว่ามันยังใช้ต่อไปอีกได้เป็นสิบๆ ปีเลยนะ" เป็นนาคราชอีกนั่นแหละที่พูดแทรกขึ้นมา
"คุณบอกไม่รู้เรื่องเครื่องจักรแล้วทำไมคุณถึงพูดได้ล่ะ" หัวหน้าช่างซ่อมบำรุงได้ยินที่นาคราชคุยกับนิวเยียร์แล้วว่าไม่รู้
"มองด้วยตาเปล่าก็ดูออก"
"ถ้าจะมาหาเรื่องแบบนี้ฉันว่าคุณกลับบ้านคุณไปเถอะ" นิวเยียร์เห็นว่าเขากวนประสาทกับทุกคนที่เข้ามาพูดกับเธอ
"ถ้าตาคุณไม่บอดคุณก็คงมองเห็นว่าเครื่องจักรพวกนี้ยังทำงานได้ปกติ พ่อของคุณสั่งเครื่องจักรที่ได้มาตรฐาน ถึงแม้ว่ามองแค่ผิวเผินพวกมันจะดูเก่าแต่ดูการทำงานของพวกมันยังปกติใช่ไหม"
"พวกผมเพิ่งทำการซ่อมบำรุงตอนที่มันมีปัญหาครับ"
"แสดงว่าฝีมือของพวกคุณยังใช้ได้ ถ้ามันมีปัญหาอีกก็แค่ซ่อม"
"แต่ถ้าเราซื้อเครื่องใหม่มาก็จะลดค่าใช้จ่ายในการซ่อมลงเยอะ"
"ผมชักจะสงสัยแล้วสิ ว่าพวกคุณมีเอี่ยวกับบริษัทเครื่องจักรหรือเปล่า"
"อะ อะไรนะครับ?" พอถูกจู่โจมด้วยคำพูดและสายตารู้ทันหัวหน้าช่างก็รับสถานการณ์ไม่ทัน
"เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจะปรึกษาท่านประธานดูอีกทีแล้วกัน ถ้าอันไหนชำรุดเสียหายพวกคุณก็ช่วยทำให้มันกลับมาใช้งานได้ปกติหน่อยนะคะ" จะว่าเขาหาเรื่องสะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะเมื่อสักครู่เขาทำให้เธอมองเห็นอะไรบางอย่าง
นิวเยียร์เลยเดินดูเครื่องจักรเครื่องอื่นๆ ในโรงงาน โรงงานของพ่อเธอเครื่องจักรถือว่าเป็นน้ำหล่อเลี้ยงหลักๆ เลยก็ว่าได้ เพราะถ้าไม่มีเครื่องจักรพวกนี้ชิ้นงานก็จะผลิตขึ้นมาไม่ได้
"ระวัง" ขณะที่เธอกำลังเดินมองเครื่องจักรโดยที่ไม่ได้สนใจสิ่งแวดล้อมรอบข้าง อยู่ดีๆ ก็มีวัตถุบางอย่างหล่นลงมา
ตุ๊บ! เพล้ง!!
"คุณเป็นอะไรไหม" ตอนที่ดังตุ๊บคือมันตกกระทบโดนมือของนาคราชและก็ตกลงพื้นอีกที ถ้าเขาไม่เอามือไปบังศรีษะเธอไว้มันคงกระทบเข้ากับศีรษะของเธออย่างจัง
"ไม่เป็นอะไร" นาคราชทำได้แค่กัดฟันไว้แน่นระบายความเจ็บปวด
"ฉันว่าไปหาหมอดีกว่า"
เขาไม่ได้สนใจมือตัวเองแต่สิ่งที่เขาสนใจคือมันหล่นลงมาได้ยังไง ส่วนนิวเยียร์ตอนนี้มองแค่มือของเขาเพราะมันแดงช้ำกลัวว่ากระดูกมือเขาจะหักด้วยซ้ำ ไม่อยากคิดเลยถ้ามันตกลงมาใส่ศีรษะเธอโดยตรงจะเป็นยังไง
🖊ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
Latest chapter
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19//18++
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา
You may also like
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย64.3K viewsท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.4K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด314.7K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี66.2K viewsIn the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก
หรงเย่า / นาย่า100 viewsเงื่อนร้ายปมอดีต
ปลายทางฝัน61 viewsสตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว123 viewsใต้เงาหนามกุหลาบ
ท้องฟ้าสีเทา/ฟ้าพร่างดาว/ลีลิตLilit28 views
