تسجيل الدخول"ผมยังคงตัดสินใจเรื่องนี้ไม่ได้ครับ คงต้องให้ท่านประธานเป็นคนตัดสินใจเอง"
"อ้าว.. ตัดสินใจไม่ได้แล้วทำไมต้องเปิดประชุมผู้ร่วมหุ้นล่ะ" เป็นอีกคำที่เขาหักหน้าน้องชายอย่างจัง วันนี้แทนที่น้องชายจะได้แสดงความเป็นผู้นำออกมากลับถูกพี่ชายหักหน้าแล้วหักหน้าอีก ที่น่านฟ้าไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้เพราะเขายังแคร์ความรู้สึกของพี่อยู่ และพี่ชายก็ไม่ได้เกลียดชังน้องชายหรอก แต่เขาไม่ชอบความคิดของพ่อเลยพลอยต้องสั่งสอนน้องไปในตัวด้วย คิดว่าถ้าพูดอะไรต่อไปพี่ชายก็คงจะหักหน้า น่านฟ้าเลยสั่งหยุดการประชุมแค่นี้ก่อน นาคราชดันตัวลุกขึ้นก่อนผู้ร่วมหุ้นท่านอื่นแล้วก็เดินออกจากห้องไป ออกมาไม่นานท่านประธานก็ให้ตามตัวผู้จัดการมาพบที่ห้องทำงาน "นั่งสิ" ชายหนุ่มใช้เท้าเขี่ยเก้าอี้ออกเล็กน้อยเพราะมันตั้งชิดกับโต๊ะทำงานเกินไป แล้วก็วางก้นลงนั่ง สายตาคนเป็นพ่อมองปฏิกิริยานั้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ "..พ่ออยากให้เรานัดทานข้าวกับหนูนิวเยียร์" "ได้ครับ" "ถ้าเป็นไปได้ พูดเรื่องหมั้นหมายกันให้เรียบร้อย" "ทำไมต้องรีบด้วยล่ะครับ" "พ่อกลัวว่าถ้าชักช้าเดี๋ยวน้องจะกลับต่างประเทศก่อน" "ถ้าเธออยากกลับรั้งไว้ก็คงไม่อยู่หรอกครับ" "มันคือความหวังเดียวที่พ่อหวังกับลูก แค่นี้จะทำเพื่อพ่อไม่ได้เลยหรือไง" "หึ" อารมณ์ตอนนี้มันบอกไม่ได้จริงๆ มันรู้สึกอัดแน่นอยู่ในอก ทนความอัดแน่นนั้นไม่ได้จนเกิดเป็นเสียงในลำคอ "หรือเราคิดเห็นอย่างไร" "พ่อถามความคิดเห็นของผมด้วยหรือครับ" "นาคราชอายุของเราเหมาะสมที่จะมีครอบครัวได้แล้ว และหนูนิวเยียร์ก็เป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อม" "ถ้าเธอเพียบพร้อมขนาดนั้นทำไมพ่อไม่ยกให้ลูกชายสุดที่รักของพ่อไปล่ะครับ" "นาคราชเรากำลังปั่นหัวพ่ออยู่ใช่ไหม" "เอาเถอะครับถ้าพ่อหวังในตัวผมขนาดนั้น เตรียมจองโรงแรมได้เลย" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ดันตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามองพ่อที่กำลังมองตามหลังอยู่ "ให้มันดีเหมือนปากเถอะ" ทำอะไรไม่เคยได้เรื่องสักอย่าง ผิดกับลูกชายอีกคน สองวันต่อมา.. "ผู้จัดการครับ" "มีอะไร" "ท่านประธานบอกให้ผมจองห้องอาหารเย็นนี้ครับ" "ไวจังเลยนะ" "ให้จองเลยใช่ไหมครับ" "ก็แล้วแต่มึงสิเขาเป็นคนจ่ายเงินเดือนมึงไม่ใช่เหรอ" วันเดียวกันนั้นที่บ้านของนิวเยียร์.. "คืนนี้แต่งตัวสวยๆ นะลูกเดี๋ยวพี่เขาจะมารับออกไปทานข้าว" "แล้วทำไมเขาไม่ชวนหนูเองล่ะคะ" "เขาคงไม่อยากข้ามหน้าข้ามตาผู้ใหญ่" "หนูไม่ว่างค่ะ" "นิวเยียร์" "จะชวนผู้หญิงไปทานข้าวทั้งทีชวนผ่านผู้ใหญ่ได้หรือคะ" "เดี๋ยวพ่อจะให้พี่เขาโทรมาชวนเราแล้วกัน" "ไม่ทันแล้วค่ะพ่อ" อยากจะเถียงพ่อให้มากกว่านี้แต่ดูท่าทางพ่อเหนื่อยมาก นิวเยียร์เลยหยุดค่อยเก็บแรงไว้ไปประชันกับผู้ชายคนนั้นแล้วกัน "ก็ได้ค่ะ" "ลูกสาวพ่อน่ารักที่สุดในโลกเลย" "พ่อไม่ต้องปากหวานหรอกค่ะ" แยกจากพ่อแล้วนิวเยียร์ก็ขึ้นมาชั้นบน เธอมาคิดว่าจะเอายังไงกับผู้ชายคนนี้ดี วันนั้นก็คิดว่าพูดให้เขาเข้าใจแล้วว่าเธอไม่อยากจะแต่งงานด้วย วันนี้ยังจะให้ผู้ใหญ่นัดทานข้าวอีก แต่ถึงยังไงเธอก็จำใจต้องไปทานกับเขา ค่อยคุยให้รู้เรื่องอีกทีแล้วกัน ไม่นานรถของนาคราชก็มารับเธอออกไปทานข้าว "จอดตรงนี้แหละ" "จอดทำไม" "ฉันไม่อยากไปทานข้าวกับคุณ" จบประโยคของเธอรถที่วิ่งอยู่ดีๆ ก็ เคลื่อนตัวเข้าไปจอดริมฟุตบาท "?" จอดง่ายขนาดนี้เลยเหรอ แค่อยากจะทำให้เขาเห็นว่าเธอไม่ได้อยากไปกับเขาแต่ไม่คิดว่าเขาจะตอบสนองเร็วขนาดนี้ ..แต่ในเมื่อเขาจอดให้แล้วเธอก็ต้องลง พอประตูรถปิดลงเท่านั้นแหละนคราชก็ขับรถออกไป "เอ้าเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย!" คนบ้าเอ้ยแทนที่จะพูดอะไรออกมาหน่อย ถ้าเขาบอกว่ายังไงเราก็ต้องไปทานข้าวด้วยกันเธอก็อาจจะไปแต่อะไรกันเนี่ยแค่บอกว่าเธอจะลงก็จอดให้เลยเหรอ วันต่อมา.. "ที่โรงแรมบอกว่าแกไม่ได้ไปทานข้าว" เห็นลูกชายลงมาจากชั้นบนคนเป็นพ่อก็เอาเรื่องเลย แต่แทนที่ลูกชายจะพูดเขากลับส่ายหน้า "นาคราชพ่อจริงจังกับเรื่องนี้นะ" "แต่ฝ่ายหญิงไม่จริงจังเหมือนพ่อนี่ครับ" "แกเป็นผู้ชายก็ต้องทำให้ผู้หญิงเขาหันมาสนใจแกให้ได้สิ" "ผมว่างานนี้ลูกชายคนเล็กของพ่ออาจจะทำได้ดีกว่าผมก็ได้นะครับ" จบประโยคนาคราชก็ปรายหางตามองไปดูน้องชายที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน "เย็นนี้แกต้องนัดน้องไปทานข้าวให้ได้นะ พ่อจะให้คนตามดู" ณภัทรยังคงตะโกนตามหลังลูกชายคนโตที่เดินออกไปจนจะถึงรถแล้ว 🖊ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา







