LOGIN"เมื่อคืนนี้ไปก่อเรื่องอะไรมา" เห็นลูกชายคนโตเดินลงมาณภัทรเลยถาม
"ผมไปทำอะไรครับ" "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ แกไปทำอะไรที่คลับนั่น" "อ้อ" "ทำไมไม่พาน้องไปที่ดีๆ กว่านี้" "อย่างเช่นเข้าโรงแรมหรือครับ?" "นาคราช!" "ก็จะได้สมใจพ่อไปเลยไง" "มีอะไรกันหรือเปล่าครับ" เสียงคนที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นบนขัดจังหวะการทะเลาะกันของสองพ่อลูก "อ้าวจะเข้าบริษัทแล้วหรือลูก" "หึ" นาคราชอดขำไม่ได้ทีพูดกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็ใช้อีกโทนเสียงหนึ่งเลยนะ "ใช่ครับพ่อแล้วนี่พ่อกับพี่กำลังคุยอะไรกันอยู่ครับ" "กรรชัยโทรมาบอกว่าเมื่อคืนพี่แกไปก่อเรื่อง ทางคลับได้โทรมาถาม ว่าเป็นลูกของฉันจริงไหม" กรรชัยก็คือผู้ช่วยของณภัทร "แล้วนั่นแกจะไปไหน" ตอนที่พ่อคุยกับน้องชายอยู่นาคราชก็จะออกไป "นอกจากเข้าบริษัทแล้วผมจะไปไหนได้ล่ะครับ" "ดูพี่ชายแกนะไม่เอาถ่านอะไรเลย" ณภัทรส่ายหน้ามองตามหลังลูกชายคนโตที่เดินออกไป "ถ้างั้นผมไปก่อนนะครับ" น่านฟ้าลูกชายคนเล็กก็จะออกไปอีกคน "แล้วเราไม่ทานอะไรก่อนเหรอ" "ไม่หรอกครับเดี๋ยวผมไปทานที่บริษัท" "อย่าลืมนะว่าวันนี้มีประชุมสำคัญ" "ครับ" น่านฟ้าเป็นผู้ชายที่หยิบจับอะไรก็ประสบความสำเร็จ ตั้งแต่การเล่าเรียนแล้วเขาคว้าเกียรตินิยมมาให้พ่อเชยชมได้ และความหล่อของพี่น้องคู่นี้กินกันไม่ลงจริงๆ ณภัทรถึงไว้วางใจให้ลูกชายคนเล็กเป็นผู้สืบทอดกิจการต่อ ส่วนลูกชายคนโตก็ยังคงเป็นผู้บริหารในบริษัท แต่ตำแหน่งของเขาก็ไม่ได้สูงเทียบเท่าน้องชาย ออกจากบ้านนาคราชก็ตรงเข้าบริษัท เขาทำเท่าที่พ่ออยากเห็นในตัวเขาและไม่ได้ทำตัวเด่นเหมือนน้องชาย และนาคราชก็ไม่ได้สนใจเลยว่าใครจะเห็นน้องดีกว่า เพราะมันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่จบอนุบาลแล้วมั้งพ่อชอบมองเปรียบเทียบลูกทั้งสอง และกดดันให้เขาทำทุกอย่างให้ได้เหมือนน้อง [บริษัทอนันต์ไพศาล] ประธานบริษัทก็ยังเป็นณภัทร ส่วนรองประธานก็คือน่านฟ้าผู้ที่รอก้าวขึ้นแทนตำแหน่งประธานได้ตลอดเวลา ส่วนตำแหน่งของนาคราชคือผู้จัดการใหญ่ของบริษัท "ผู้จัดการครับ เอกสารเรื่องร่วมหุ้นเมื่อคืนนี้ครับ" ผู้ช่วยของเขานำเอกสารเมื่อคืนนี้เข้ามาให้ในห้องทำงาน "ทำไมไม่ไปให้คนที่มีตำแหน่งใหญ่กว่านี้ล่ะ" "ท่านประธานบอกให้นำเอกสารมาให้ผู้จัดการครับ" "หึ.." เขาทำแค่แสยะยิ้มมุมปากแล้วเอื้อมไปรับเอกสารนั้นมาเปิดดู การเซ็นสัญญาครั้งนี้ทำไมนาคราชจะดูไม่ออกว่าพ่อต้องการเขี่ยเขาออกไปให้พ้นทางน้องชาย หลังจากเปิดอ่านเอกสารจนถี่ถ้วนแล้วมันยิ่งทำให้เขาสงสัยมากขึ้น ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้? "ท่านประธานเข้ามาหรือยัง" "วันนี้ท่านเข้าสายครับ" "มีประชุมผู้ร่วมหุ้นไม่ใช่เหรอ" "ท่านให้ท่านรองนั่งตำแหน่งประธานในที่ประชุมครับ" "ผลักดันกันจังเลยนะ" ว่าแล้วนาคราชก็ดันตัวลุกขึ้น "ผู้จัดการจะไปไหนครับ" "ก็เข้าห้องประชุมไง" หยิบได้เอกสารเขาก็เดินออกมาจากห้องทำงานแล้วตรงไปทางห้องประชุมใหญ่ เข้ามาผู้ร่วมหุ้นก็ได้เข้ามากันครบในที่ประชุมแล้ว แต่มีอีกหนึ่งคนที่ยังไม่เข้ามาก็คือประธานในที่ประชุม เพราะต้องเตรียมที่ประชุมให้พร้อมก่อนประธานถึงจะเข้ามา "สวัสดีครับ" กล่าวสวัสดีผู้ร่วมหุ้นแล้วนาคราชก็เดินตรงไปนั่งลงหัวโต๊ะ และเป็นเก้าอี้ตัวที่ประธานในที่ประชุมนั่ง ผู้ร่วมหุ้นในบริษัททำได้แค่มองหน้ากันเพราะรู้ว่าคนที่จะมานั่งเก้าอี้ตัวนี้คือใคร ไม่นานน่านฟ้าก็เข้ามาในห้องและมองไปเห็นว่าเก้าอี้ตัวที่เขาต้องนั่งวันนี้พี่ชายชิงนั่งไปก่อนแล้ว "ท่านรองครับ" "ไม่ต้องหรอก" น่านฟ้ารู้ว่ากรรชัยกำลังจะไปบอกให้พี่ชายลุกออกจากเก้าอี้ตัวนั้นเลยห้ามไม่ให้บอก และน่านฟ้าก็เดินไปเลื่อนเก้าอี้ตัวรองออกมานั่ง ทุกคนมองมาที่สองพี่น้องเป็นตาเดียว แต่คนน้องทำเหมือนไม่เห็นว่าพี่กำลังขัดแข้งขัดขาเขาอยู่ "สวัสดีครับ" น่านฟ้ากล่าวสวัสดีเพื่อทักทายผู้ร่วมหุ้นที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว "วันนี้คุณพ่อติดธุระอาจจะเข้าบริษัทช้าหน่อย" "รู้ว่าท่านประธานเข้าช้าทำไมถึงรีบเปิดล่ะไม่รอท่านประธานก่อน" "เรื่องที่จะคุยมันรอช้าไม่ได้ครับ" "อ๋อเหรอ" นาคราชทำทีเข้าใจคำพูดของท่านรองแล้วก็เอนตัวนั่งพิงพนักเก้าอี้ในท่าสบาย "มันทำอะไรของมันวะ" ณภัทรที่ดูกล้องวงจรปิดในห้องประชุมเห็นลูกชายคนโตนั่งเก้าอี้ประธานในห้องประชุมก็ไม่พอใจเอามากๆ "ให้โทรไปหาคุณกรรชัยไหมครับ" ผู้ช่วยอีกคนของณภัทรหยิบโทรศัพท์ออกมารอคำสั่งจากเจ้านาย "ไม่ต้อง" "เรื่องที่ผมอยากจะคุยกับผู้ร่วมหุ้น เป็นเรื่องที่เซ็นทำสัญญาคู่ค้ากับบริษัทเทวทิพย์เมื่อคืนนี้ครับ" แล้วน่านฟ้าก็พูดเท่าที่จะพูดได้ ที่จริงวันนี้ไม่มีชื่อของนาคราชอยู่ในที่ประชุมด้วย เขาเลยเลี่ยงที่จะพูดเรื่องที่จะส่งนาคราชไปบริษัทนั้น แต่ทำไมนาคราชถึงจะไม่รู้ว่าการประชุมผู้ร่วมหุ้นครั้งนี้เกี่ยวกับเขาไม่มากก็น้อย "ถ้าท่านรองพูดมาแบบนี้หมายถึงว่าจะส่งผู้บริหารในบริษัทของเราไปเป็นนอมินีกับบริษัทนั้นหรือ?" และนาคราชก็ไม่ได้เก็บสิ่งที่ตัวเองคิดเขาพูดออกมาในที่ประชุมนั้นเลย ถึงแม้น่านฟ้าจะเลี่ยงคำพูดพวกนี้คนที่ทุกคนมองว่าไม่ได้เรื่องแบบนาคราชยังเข้าใจได้ แต่ไม่ถึงขั้นให้ไปเป็นนอมินีหรอก เพราะแค่อยากให้ลูกชายคนโตหลีกทางให้น้องชาย การที่จะดันน่านฟ้าขึ้นมาบริหารบริษัทโดยที่ยังมีลูกชายคนโตอีกคนมันยากมาก เพราะต้องเจอคำครหาของผู้คน แต่ถ้านาคราชแต่งงานกับลูกสาวอีกบริษัทปัญหานี้ก็จะหมดไป "?" สิ้นคำพูดของพี่ชายน่านฟ้าถึงกับเหลือบมองไปดูกล้องวงจรปิด และนาคราชก็เห็นสายตาน้องชายแล้ว แสดงว่าวันนี้มันคือแผนของพ่อที่ไม่เข้าร่วมประชุมเพราะอยากให้น้องแสดงสปิริตของผู้นำออกมาก่อนที่จะเขี่ยเขาให้พ้นทาง.. 🖊ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา







