KABANATA 4

ILANG sandali lang at tinatakbo na nila ang kahabaan ng Epifanio de los Santos Avenue o mas kilala sa tawag na EDSA.

Tahimik lang siyang naupo sa passenger ng sasakyan ng lalaking kahit pangalan ay hindi niya alam. Pero ito, paano nito nalamang kung ano ang pangalan niya?

“Pinagtanong ko sa mga kasamahan mo sa trabaho, kung iyon ang iniisip mo,” ang lalaki.

Napalingon si Jade dahil sa kanyang narinig. “P-Paano mo nalaman na iyon ang iniisip ko? Manghuhula ka ba?” taka niyang tanong.

Ngumiti lang ito sa kanya nang lingunin siya.

Sa isang iglap pakiramdam niya ay parang nahipnotismohan siyang bigla dahil sa well, ngayon lang niya napansin na angking kagwapuhan pala ng lalaki.

At hindi lang ito basta gwapo kundi saksakan ng gwapo.

Moreno, matangos ang ilong, mapupula ang mga labi na parang kay sarap kung humalik. May three-day beard  nakadagdag sa angkin nitong karisma, at maganda ang pangangatawan. Kanina, napansin niyang matangkad rin ito dahil lumampas lang ng kaunti sa balikat nito ang height niyang five feet and six inches.

“I hope I passed your standard,” ang sinabi nitong iyon ang pumukaw ng tila ba nagde-day dreaming niyang isipan.

“S-Sorry,” aniyang nagbawi ng tingin.

“It’s okay, hindi ikaw ang unang babaeng natulala sa kagwapuhan ko,” anitong nilingon siya saka kinindatan.

Mabilis na nag-init ang mukha ni Jade sa narinig. “Well I must say isa ka ngang tipikal na mayaman,” aniya sa nadidismayang tono.

Nagpakawala ng mahinang tawa ang lalaki dahil doon. “Dave, David Del Carmen,” pakilala nito.

Hindi na siya nagsalita pagkatapos niyon at hanggang sa marating nila ang bahay niya. “Thank you,” aniyang umakma nang bababa.

Ngumiti ang lalaki. “Hindi mo pa nasasabi sa akin kung ano ang nangyari kanina sa office nang manager mo? Pero dahil umuwi ka ng maaga, ibig sabihin ba nito na-fire ka?”

Kung anuman ang inis na nararamdaman ni Jade para sa lalaki kanina ay mabilis na hinawi ng mabait na tono ng pananalita na ginamit nito sa kanya.

“Tama ka,” ang maikling sagot niya. “Sige, salamat nalang ulit, pero gusto ko nang magpahinga,” ang malungkot niyang sagot saka na bumaba ng kotse ng lalaki.

*****

NAKAHIGA na si Dave ay hindi parin nawawala sa isipan niya ang nangyari nang gabing iyon. At kahit hindi niya aminin, alam niyang kasama siya sa mga dahilan kung bakit nawalan ng trabaho si Jade.

Well, kung tutuusin kaya niya itong bigyan ng trabaho kung gugustuhin lang niya. Pwede niya itong irekomenda bilang sales representative sa chains of supermarket na pag-aari ng kanilang pamilya. Pero hindi niya gusto. Parang ibang trabaho ang kanina pa niya pinag-iisipan at gusto niyang ialok kay Jade. At iyon ay ang magpanggap ito bilang nobya niya.

*****

MAAGA pa kinabukasan ay ginising na si Jade ng magkakasunod na katok sa gate. Wala talaga sa mood niya ang bumangon kasi gusto niyang mag-ipon ng sapat na lakas para sa susunod na araw na gagawin niyang paghahanap ng trabaho. Pero halatang ayaw magpapigil ng bisita niya kaya napilitan siyang bumangon. Noon niya kinuha ang kanyang bra na nakasampay sa silya na nasa loob ng kanyang kwarto saka iyon isinuot bago lumabas.

“Good morning! Breakfast?”

Literal na napanganga si Jade nang si Dave ang mabungaran niya doon. May dala itong supot na na may lamang styopore ng pagkain. Nang itaas iyon ng binata ay biglang humalimuyak ang mabango niyong aroma. Kaya naman mabilis siyang ginutom.

“A-Anong ginagawa mo dito?” nang tila mahimasmasan ay iyon ang naitanong niya.

Nakangiti si Dave nang magsalita. “Papasukin mo naman muna ako, please?” anito sa mabait na tono.

Noon naiiling na binuksan ni Jade ang gate saka pinatuloy ang binata. Simpleng pambahay lang ang suot niya, short shorts at white t-shirt kaya mabilis siyang nakaramdam ng pagkailang lalo nang makita niyang sinuyod siya ni Dave ng humahangang tingin mula ulo hanggang paa.

“You look beautiful, I mean perfectly beautiful,” anito pa sa kanya.

“T-Thank you,” ang nag-stutter niyang sagot.

Sa loob ay mabilis niyang inayos ang dalang pagkain ni Dave. Nagtimpla narin siya ng kape para sa kanilang dalawa. Hindi nagtagal ay magkasama na nilang pinagsaluhan ang dala nitong almusal. Iyon ay fried rice, fried eggs, tapa ng baka at corned beef.

“Gutom na gutom ka pala, hindi ka ba kumain kagabi pag-uwi mo?” tanong ni Dave habang nakatingin ito sa kanya.

Magkakasunod siyang umiling. “Sino ba naman ang magkakaroon ng ganang kumain eh nawalan ako ng trabaho? Nakakagalit lang, ako na ang na-harass ako pa ang pinagbayad. Alam mo bang pati iyon mga gamit na nasira sa nangyari sa akin kinuha kaya wala na akong babalikan na sweldo doon,” kwento niya saka magkakasunod na umiling.

“You know what, didiretsahin na kita. May gusto sana akong I-offer sa iyo na trabaho kung papayag ka.”