LOGINตุบแกร๊ก!!!! แล้วนั่นมันเสียงอะไรแตกกันน่ะ?
“อึก”เสียงร้องจุกของร่างหนาที่วิ่งเข้ามารับตัวร่างบางจนตัวเองกระแทกไปกับพื้น เขาก้มมองหญิงสาวที่ตัวแข็งทื่อหลับตาปี๋ ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอคงจะกลัวมากเลยสินะ ‘โรมิโอ’จับเธอให้ลุกขึ้นอย่างง่ายดายด้วยความที่เธอนั้นตัวเล็กนิดเดียว “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “คะ..ก็ไม่เป็นอะไร..” เธอลืมตาขึ้นมาจากที่ตอนแรกคิดว่าจะล้มหน้าคะมำจมไปกับพื้นเสียแล้ว ‘ละหล่อมาก นี่มันสามีในอนาคตชัด ๆ!’ เธอเหมือนตกอยู่ในภวังค์ตะลึงในความหล่อเหลาของเขา… “โอเคไหม” โรมิโอถามย้ำอีกรอบ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอดเอาแต่จ้องหน้าเขาตาไม่กะพริบ “แกนี่มันซุ่มซ่ามจริงเลยนะ ทำไมถึงได้ถือของมาเยอะแยะแล้วไม่ดูทางเลย” เป็นเสียงเรเน่เหมือนจะช่วยดึงสติของเธอที่ตกอยู่ในภวังค์ของความหล่อ เหล่าบอดี้การ์ดของเอริคแฟนหนุ่มของเพื่อนสนิทเธอก็ทำหน้าที่ช่วยกันเก็บของขวัญของเธอที่ตกอยู่ตามพื้น “ดีนะที่พี่โรมิโอรับตัวแกไว้ได้ทัน” ‘ชื่อโรมิโองั้นเหรอ..อยากจะเป็นจูเลียตเลยค่ะ’ “แกรู้จักเขาด้วยเหรอ” กอดแขนเพื่อนไว้แน่นและกระซิบถามด้วยความสงสัย สายตาก็ยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลา เขาคือลูกรักพระเจ้า! “เพื่อนพี่เอริคน่ะ แล้วครอบครัวแกกลับกันไปหมดแล้วเหรอถึงได้มาหาฉัน” “กลับไปกันหมดแล้ว แล้วเขามาทำไมเหรอ”เธอยังคงถามเพื่อนต่อไป ยอมรับเลยว่าตอนนี้เธอมีความสนใจในตัวเขาสูงมาก “เขามาถ่ายรูปให้ฉัน โดนพี่เอริคลากตัวมาน่ะสิ” สายตาลูกแก้วยังคงจับจ้องไปที่โรมิโอขณะที่เขากำลังก้มโค้งตัวลงไปเก็บกล้องถ่ายรูป…!!! กล้อง!!! พรึบ! ลูกแก้วขยับตัวไปช่วยเก็บกล้องเมื่อเพิ่งคิดได้ว่ามันเป็นเพราะเธอที่ทำให้กล้องเขามีสภาพแบบนั้น ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ เอ็นดูพี่โรมกับลูกแก้วด้วยน้า กดติดตาม คอมเมนต์“ดูท่าแล้วคงจะเป็นอีกคนในกลุ่มที่จะสละโสดสินะ”เบนจามินพูดออกมาขณะมองทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน“คงจะเป็นอย่างนั้นแหละ แล้วมึงล่ะไม่มีใครบ้างหรือไง” ครูซหันไปพูดแซวเพื่อนสนิท“เฮอะ หลังจากนี้กูจะไม่หาความรักแต่จะหาแม่พันธ์ุชั้นดีทำลูก!” เบนจามินหันมาพูดน้ำเสียงที่ฟังแล้วไม่ได้พูดล้อเล่นแต่อย่างใด“มึงนี่นะจริงๆเลย แล้วไอ้มาร์ตินมันไปไหนวะ”“คงรอเจอยัยลินล่ะมั้ง มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่ามันชอบเอลิน่าขนาดไหน”“เออ ถึงว่ามันไม่ค่อยพูดมากที่แท้ก็รอหวานใจอยู่นี่เอง” ครูซพูดแล้วก็ยิ้ม หยิบแว่นตาขึ้นมาใส่ก่อนจะเอนกายนอนลง ส่วนเบนจามินก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ดีจริงที่เอริคเพื่อนเขาได้จัดทริปทำให้เขาได้มีเวลาพักผ่อนจะได้เลิกคิดเรื่องของเบลล่า ถึงตอนนี้เขาและเธอจะไม่ได้ติดต่อกันมาสามปีแล้วแต่ก็ต้องบอกว่าเธอก็คือผู้หญิงคนแรกที่เขารู้สึกดีด้วยแต่หลังจากนี้มันจะไม่มีแล้ว…“ไปขับรถเล่นกับพี่ได้ไหม” โรมิโอที่กำลังถ่ายรูปให้เธออย่างตั้งใจพูดขึ้น“คะ?…ตอนไหนคะ” ก็แค่ขับรถเล่นทำไมจะไม่ได้เธอก็อยากจะถ่ายกระบี่ให้คุ้มเหมือนกัน ไม่เคยมาเลย“ตอนนี้..ถ้าเราอยากไป”“อยากอยู่แล้วสิคะ” เธอกำลั
“อ๋อ เพื่อนเรียกให้แก้วไปถ่ายรูปค่ะ พี่โรมไปด้วยกันไหมคะ”“ได้ จะให้พี่ถ่ายรูปให้ด้วยก็ได้นะตัวเล็ก”“ดีเลยค่ะเพราะแก้วถ่ายรูปไม่ค่อยสวย..”แล้วเธอก็ยิ้มหวานออกมาด้วยความเคอะเขิน“ถ้าได้ช่างภาพอย่างพี่โรมมาช่วยถ่ายให้คงที่ติดตามคงแตกตื่นน่าดู พี่เป็นช่างภาพใช่ไหมคะ”“คือพี่..” “ยัยแก้ว ไปถ่ายรูปกันเร็วเดี๋ยวแสงหมดก่อน” เสียงตะโกนเรียกของพริมโรสทำให้ร่างบางหันไปสนใจแล้วเดินไปตามเสียงเรียก“พี่ไม่ใช่ช่างภาพ แต่เป็นมาเฟียต่างหากล่ะ” พูดประโยคนี้ออกมาแม้คนที่เขาอยากให้ได้ยินกลับเดินออกไปแล้ว ยังไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะได้ปฏิเสธว่าเขานั้นไม่ใช่ช่างภาพแต่เป็นมาเฟีย อย่างที่เธอชอบต่างหาก…ชายหาด“กว่าจะมาได้นะแก ไปทำอะไร”เรเน่พูดแล้วมองไปยังด้านหลังลูกแก้วที่มีโรมิโอเดินมาด้วย“ฉันอาบน้ำใหม่”“ทำไมต้องอาบใหม่ หรือว่า”แล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนมีอะไรแอบแฝง นิ้วชี้เรียวยาวที่ยกขึ้นมาละทำท่าทางที่แนบชิดติดกัน“จะบ้าเหรอ! ยัยเพื่อนบ้า ฉันตกน้ำมาเถอะไม่เชื่อถามยัยพริม”“จ้า ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ไปถ่ายรูปกันเถอะ” “เดี๋ยวฉันขอทาครีมก่อนแป๊บนึง แกให้พี่อีวานเชรดถ่ายให้ก่อนไป”ลูกแก้วบอก
ลูกแก้วพอเข้ามาภายในห้องเธอก็เข้าไปอาบน้ำล้างตัว สระผม พอรู้ว่าโรมิโออยู่ที่นี่ด้วยก็ยิ่งอยากจะแต่งตัวสวยๆ เพื่อที่เขาจะได้มองเธอคนเดียว…Line RENErene : ลูกแก้วใส่ชุดบิกินีออกมานะ ถ่ายรูปกัน rene : อยู่ที่ชายหาดนะlukkaew : okay!เธอเข้าไปดูที่ตู้เสื้อผ้าเลือกดูชุดที่จะใส่ ก็เลือกหยิบชุด one piece สีดำผูกไหล่เป็นโบ ส่วนด้านหน้าแหวกโชว์ความสวยของหน้าอก ส่วนข้างล่างก็เข้ารูปสวยเป็นการโชว์สัดส่วนที่สมบูรณ์แบบ และผ้าคลุมผูกเอวตัวช่วยเสริมของเธอ เพียงเท่านี้ก็เป็นการเรียบร้อยพร้อมออกไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆ‘แต่งแบบนี้พี่เขาจะมองเราไหมนะ’‘ถ้าได้คบกับเขาจะเป็นยังไงนะ เขาน่ารักมากเลย’ เธอเพียงคิดในใจ“คิดอะไรไม่เข้าท่าอีกแล้ว เฮ้อ” เธอถอดทอนหัวใจให้กับความคิดที่ชอบเพ้อฝัน มันก็ถึงช่วงวัยที่เธอควรจะมีใครบ้างแล้วนะจริงๆ ความรักมีตอนไหนก็ไม่ผิดหรอก มันจะมีเวลาของมันเมื่อเราได้เจอคนที่ใช่และเหมาะสมกับเราเหมาะสมในที่นี้ไม่ใช่ฐานะ แต่คือคนที่เหมาะกับเราในทุกการเข้าใจ รวมถึงความเข้ากัน ทุกอย่างในตัวเราและเขามีเคมีที่เข้ากันและเราจะไปด้วยกันได้แกร๊ก ลูกแก้วบิดลูกบิดประตูเปิดออก และหัน
เสียงมาเฟียหนุ่มวิ่งลงมาจากบันได ก่อนหน้านี้เขาวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูจากในห้องตัวเองมาให้ร่างบาง พรึบ! นำผ้าเช็ดตัวมาห่อตัวให้เธอ“ขอบคุณค่ะ” เธอกล่าวขอบคุณแล้วเดินไปห้องตัวเองที่นอนห้องเดียวกับพริมโรสที่อยู่ข้างล่าง แต่ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป“พี่โรมก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยนะคะ เดี๋ยวไม่สบาย” พูดจบก็เข้าห้องไป ส่วนโรมิโอก็ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่“สวัสดีค่ะฉันพริมโรสเพื่อนเรเน่กับลูกแก้ว” พริมโรสเอ่ยทำความรู้จัก“สวัสดีครับพี่โรมิโอ ยินดีที่ได้รู้จัก เราเป็นเพื่อนกับลูกแก้วมานานแล้วใช่ไหม”“เราพอจะรู้ไหมว่าลูกแก้วเขาชอบผู้ชายแบบไหน..” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้เขาถามอย่างนั้นออกไป“ใช่ค่ะ”“เราคบกันสามคนมาตั้งแต่ตอนเรียนปีหนึ่งเลยค่ะ ทำไมคะหรือว่า” แล้วก็ใช้มือชี้ไปที่ประตูห้องนอนที่ลูกแก้วเดินเข้าไปแล้วชี้กลับมาที่โรมิโอ“ก็..อาจจะอย่างนั้น” เขาไม่รู้จะตอบยังไงแต่ว่าถ้าตอนนี้ก็เถียงไม่ได้ว่าจะไม่รู้สึกอะไรเลย“มาเฟีย” พริมโรสตอบออกมาสั้นๆ ประโยคเดียว“ห๊ะ?! มาเฟีย?”“ยัยลูกแก้วชอบมาเฟีย” “พี่โรมิโอเป็นมาเฟียไหมล่ะถ้าเป็นก็ตรงสเปกยัยลูกแก้วแล้วล่ะค่ะ” พริมโรสกระซิบบอก ก่อนจะขอตั
ยกเธอขึ้นจากน้ำ แทบจะไม่ได้ออกแรงอะไรด้วยซ้ำตัวเธอเบาซะจนเขาไม่รู้สึกถึงการออกแรงเลย ก่อนจะใช้แขนยันขอบสระว่ายน้ำแล้วตามเธอขึ้นมา “เพราะฉันเลยพี่โรมถึงได้เปียก ขอโทษนะคะ” “ไม่ใช่ความผิดเราซะหน่อย พี่โดดของพี่เอง” วางมือลงบนผมที่เปียกของพร้อมกับลูบด้วยความเอ็นดู “ก็ว่าได้ยินเสียงใครกระโดดน้ำเล่น” เป็นเสียงมาร์ตินที่พูดขึ้นจากข้างหลัง มองดูเพื่อนตัวเปียกกับหญิงสาวที่เป็นเพื่อนของเรเน่ “มึง อยากเล่นน้ำขนาดที่พาน้องเขาลงไปเล่นด้วยเลยเหรอ” เดินมาด้านข้างพร้อมชนไหล่ถามเพื่อนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เขาดูออกว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะพี่มาร์ติน คือพี่โรมตกใจที่ฉันตกน้ำ พี่โรมเลยโดดลงไปช่วย” “อ๋อ เพื่อนกูเป็นห่วงเป็นใยคนอื่นก็เป็นด้วย” พร้อมหันหน้ามามองเพื่อนรัก ยิ้มจนหน้าบานแล้วมาร์ตินตอนนี้ “ให้เรียกชื่อเล่นด้วย มึงชอบ..” หมับ โรมิโอยกมือขึ้นมาปิดปากเพื่อนตัวดีก่อนที่มันจะพ่นคำพูดไร้สาระอะไรออกมา “ใช่ แต่ถ้ามึงตกกูจะปล่อยไว้” ก่อนจะดึงตัวมาร์ตินมาอีกด้านแล้วออกแรงผลักให้ลงไปในสระว่ายน้ำ ตู้มม! เสียงตกน้ำดังตู้ม น้ำกระเด็นขึ้นจนโดนร่างบางโรมิโอเดินเข้าม
หลังจากที่แยกกับโรมิโอเมื่อสองวันก่อนเธอก็เอาแต่คิดถึงหน้าเขา กลิ่นน้ำหอม ในกลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาเวลาที่เข้าใกล้เธอ แต่เธอไม่ได้ติดต่อหรือพูดคุยอะไรอีก ทำไมเธอไม่ขออะไรสักอย่างที่ติดต่อเขาได้กันนะ!!!“โง่จริงเรา” เธอเขกหัวตัวเองไปทีหนึ่งร่างบางกำลังนั่งเอาขาแกว่งเล่นในสระน้ำ คือตอนนี้เธอกำลังมาเที่ยวฉลองหลังเรียนจบ นับว่าเป็นโชคดีของเธอที่เป็นเพื่อนกับเรเน่ ก็ทริปในการมาเที่ยว กระบี่ ในครั้งนี้ เอริค อีวานเชรดแฟนหนุ่มของเรเน่เป็นคนจัดทริป“นั่งทำอะไรอยู่คนเดียวครับตัวเล็ก”ขวับ!“พี่โรม!”“เจอกันอีกแล้วนะตัวเล็ก”พรึบ! ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เอ่ยทัก“พี่โรม มาที่นี่ได้ยังไงคะ” เธอถามอะไรออกไปเนี่ยก็ต้องเพื่อนชวนเขามาอยู่แล้วสิ! ‘ยัยโง่’“พี่เหรอก็นั่งเครื่องบินมา พอเสร็จแล้วก็ขับรถมาที่บ้านพัก”“ฮ่าๆ ค่ะก็ต้องนั่งรถมาอยู่แล้วอะเนอะ”พรืดด “ว้ายย!กรี๊ดด” โดยความที่เท้าเธอเปียกและพื้นตรงนั้นมันเลื่อนทำให้พอเธอเดินจึงลื่นตกน้ำ ตู้มม!“ตัวเล็ก!”ตู้มม! ด้วยความตกใจทำให้โรมิโอกระโดดน้ำตามลงไปหาเธอพรึบ! แต่ปรากฏว่าน้ำอยู่เพียงแค่ช่วงหน้าอกของโรมิโอและสา







