LOGINตุบแกร๊ก!!!! แล้วนั่นมันเสียงอะไรแตกกันน่ะ?
“อึก”เสียงร้องจุกของร่างหนาที่วิ่งเข้ามารับตัวร่างบางจนตัวเองกระแทกไปกับพื้น เขาก้มมองหญิงสาวที่ตัวแข็งทื่อหลับตาปี๋ ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอคงจะกลัวมากเลยสินะ ‘โรมิโอ’จับเธอให้ลุกขึ้นอย่างง่ายดายด้วยความที่เธอนั้นตัวเล็กนิดเดียว “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “คะ..ก็ไม่เป็นอะไร..” เธอลืมตาขึ้นมาจากที่ตอนแรกคิดว่าจะล้มหน้าคะมำจมไปกับพื้นเสียแล้ว ‘ละหล่อมาก นี่มันสามีในอนาคตชัด ๆ!’ เธอเหมือนตกอยู่ในภวังค์ตะลึงในความหล่อเหลาของเขา… “โอเคไหม” โรมิโอถามย้ำอีกรอบ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอดเอาแต่จ้องหน้าเขาตาไม่กะพริบ “แกนี่มันซุ่มซ่ามจริงเลยนะ ทำไมถึงได้ถือของมาเยอะแยะแล้วไม่ดูทางเลย” เป็นเสียงเรเน่เหมือนจะช่วยดึงสติของเธอที่ตกอยู่ในภวังค์ของความหล่อ เหล่าบอดี้การ์ดของเอริคแฟนหนุ่มของเพื่อนสนิทเธอก็ทำหน้าที่ช่วยกันเก็บของขวัญของเธอที่ตกอยู่ตามพื้น “ดีนะที่พี่โรมิโอรับตัวแกไว้ได้ทัน” ‘ชื่อโรมิโองั้นเหรอ..อยากจะเป็นจูเลียตเลยค่ะ’ “แกรู้จักเขาด้วยเหรอ” กอดแขนเพื่อนไว้แน่นและกระซิบถามด้วยความสงสัย สายตาก็ยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลา เขาคือลูกรักพระเจ้า! “เพื่อนพี่เอริคน่ะ แล้วครอบครัวแกกลับกันไปหมดแล้วเหรอถึงได้มาหาฉัน” “กลับไปกันหมดแล้ว แล้วเขามาทำไมเหรอ”เธอยังคงถามเพื่อนต่อไป ยอมรับเลยว่าตอนนี้เธอมีความสนใจในตัวเขาสูงมาก “เขามาถ่ายรูปให้ฉัน โดนพี่เอริคลากตัวมาน่ะสิ” สายตาลูกแก้วยังคงจับจ้องไปที่โรมิโอขณะที่เขากำลังก้มโค้งตัวลงไปเก็บกล้องถ่ายรูป…!!! กล้อง!!! พรึบ! ลูกแก้วขยับตัวไปช่วยเก็บกล้องเมื่อเพิ่งคิดได้ว่ามันเป็นเพราะเธอที่ทำให้กล้องเขามีสภาพแบบนั้น ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ เอ็นดูพี่โรมกับลูกแก้วด้วยน้า กดติดตาม คอมเมนต์“วันนี้ทำไมถึงทำตัวไม่น่ารัก พูดอะไรก็ไม่เข้าหูพี่เลยนะตัวเล็ก” “บอกว่ารักพี่สิครับตัวเล็ก” “ไม่!” “หึ จะดื้อกับพี่อีกแล้วใช่ไหม!” โรมิโอออกแรงดึงผมเธอแรงขึ้น แล้วก้มหน้าฝังเขี้ยวลงไปที่ไหล่ร่างบางจนเป็นรอยฟัน “อื้ออ!!!” ปักๆ ปักๆ ปักๆ “อ๊ะ! เจ็บ อ๊า” “รักพี่ไหมครับ” “ฮึก รัก..รักค่ะ” “น่ารักมากเด็กดี” ปักๆ ปักๆ ตั่บๆ ตั่บๆ ปัก!!! “อ๊าา” โรมิโอได้ปลดปล่อยอีกครั้ง เข้าทิ้งตัวลง นอนแนบไปกับตัวร่างบาง ส่วนคนใต้ร่างก็นอนหอบหายใจกับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น สักพักโรมิโอก็ลุกไป ร่างบางนอนคว่ำหน้ากับที่นอนก็คิดว่าทุกอย่างคงจบแล้ว… พรวด!! ปัก!!! “กรี๊ด!!!” แต่เปล่าเลย โรมิโอเดินกลับมาพร้อมกับยัดดิลโด้ขนาดเท่ากับของตัวเองแต่แข็งกว่าเข้าไปที่รูสวาทที่เต็มไปด้วยน้ำรักของเขากับน้ำหวานของเธอที่เต็มรู จนน้ำกระเด็นออกมา “ชอบไหม ใหญ่เท่าของพี่แต่แข็งกว่า” “ฮึก” “ตอบสิครับ ตอบให้ถูกใจพี่นะ” “ไม่..ชอบของพี่โรมมากกว่า” จุ๊บ โรมิโอก้มลงมาจุมพิตแผ่นหลังเนียนไล่ไปจนถึงต้นคอ “เป็นคำตอบที่ดี” โรมิโอดึงของปลอมนั่นออกแต่ไม่ได้โยนมันทิ้ง เ
แควกกก!!“กรี๊ด! พี่โรม หยุด!”แควกกก!!!โรมิโอได้กระทำการฉีกกระชากชุดกระโปรงเดรสแสนสวยขาดลุ่ยติดมือ ขว้างทิ้งไปที่พื้น เรียกว่าไม่สามารถนำกลับมาใส่ใหม่ได้แล้ว“พี่โรมอย่าทำตัวป่าเถื่อนได้ไหม!”“หึ ป่าเถื่อน? รู้หรือเปล่าว่าป่าเถื่อนจริง ๆ มันเป็นยังไง!”แควก!!!!“พี่โรม!” ร่างบางพยายามใช้มือปัดป้องแต่ก็เปล่าประโยชน์ เธอสู้แรงมหาศาลนี้ไม่ได้เลยแควกก!!!!!เขาจัดการกระชากชุดกระโปรงเธอจนไม่เหลือชิ้นดี มิหนำซ้ำเขายังมาทำต่อที่ชุดชั้นในตัวสวยของเธอโรมิโอกวาดสายตามองเรือนร่างแสนสวยตรงหน้า ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปจูบที่คอขาว ทำรอยสลับซ้ายขวา ผิวเนียนขาวเริ่มมีสีแดงขึ้นเป็นจ้ำ“พี่โรม! เป็นหมาบ้าหรือไง!”เธอดันแผงอกเขาออกห่างจากตัวด้วยแรงอันน้อยนิดเขาไม่สนใจคำพูดเธอ ใช้มือรวบข้อมือเล็กไปไว้เหนือหัว และใช้มือที่วางรูดซิปกางเกงยีนส์สีดำราคาแพงชึบ! รูดซิปเสร็จมือหนาดึงแก่นกายใหญ่ออกมาชักสองสามทีให้มันแข็งตัวก่อนจะ..ปัก!กระแทกเข้าไปในตัวเธอทีเดียวไม่สนว่าเธอจะเจ็บไหม ไร้การเล้าโลมให้อย่างที่เคย“อ๊ะ!! พี่โรมฉันเจ็บ”“หึ แค่นี้ก็เจ็บแล้วเหรอ! พี่เจ็บกว่าลูกแก้วอีก!”ทั้งเจ็บทั
“เราจะไปไหนกันคะ?”ประโยคแรกเธอตัดสินเอ่ยเพราะตอนนี้เขาพาเธอมาด้านหลังคฤหาสน์ มันเป็นอุโมงค์ไม่ใหญ่มาก แต่ต้องเดินลงไปข้างล่าง“พี่โรมเราจะไปไหนกันคะ”“พี่โรม นี่มันที่ไหนคะ”“พี่โรมทำฉันกลัวแล้วนะคะ”“…”“พี่โรม ปล่อย”ร่างบางดีดดิ้นสุดแรงแต่ดูท่าแล้วคงไม่ได้ผลกับมาเฟียหนุ่ม เส้นทางมีแต่ความมืด มีเพียงไฟสีส้มติดตามทางเดิน มันเหมือนเธออยู่ในหนังฆาตกรรมยังไงยังงั้น“พาฉันกลับออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!”“พี่โรม! ฉันจะโกรธพี่โรมจริง ๆ แล้วนะ พาฉันกลับออกไปเดี๋ยวนี้!!!”“มีสิทธิ์มาออกคำสั่งตั้งแต่เมื่อไหร่!”น้ำเสียงแข็งกร้าวตะคอกใส่เธอดังสนั่น“พี่โรม…”ลูกแก้วเงียบเสียงลงทันที ดวงตาสั่นไหว กำลังจะร้องไห้ โรมิโอเดินมาสุดทางลง มันมีลิฟต์อยู่ด้านหน้า เขากดลิฟต์ลงไปยังชั้นใต้ดิน“อ๊ะ พี่โรม”โรมกระชับอ้อมแขนกอดเธอแน่นขึ้น“เงียบครับ พี่ไม่อยากได้ยินเสียงเราตอนนี้”แต่ก็ตกใจเมื่อประตูสุดทางเดินเปิดออกให้เห็นถึงด้านใน ปรากฏภาพคือ ห้องขนาดใหญ่ที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบ เฟอร์นิเจอร์ที่ทันสมัยจะเปรียบเทียบว่าห้องใต้ดินนี้เป็นบ้านหลังหนึ่งก็ยังได้ แต่จุดแปลกคือมีเตียงสีน้ำเงินกำม
โรมิโอสั่งการลูกน้องเสร็จสรรพ เขาก้มลงมามองร่างบางที่เขาอุ้มไว้ในอ้อมแขนแกร่งตัวเอง ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ลมหายใจร้อนส่งไปถึงใบหน้าเรียวเล็ก ลูกแก้วเงยหน้าขึ้นมามอง ทั้งสองคนสบสายตากัน สายตาของโรมิโอในตอนนี้คือ สายตาที่คาดโทษ! เขาจะลงโทษเธอให้หนักเลย คอยดู“ส่วนเรามีเรื่องต้องเคลียร์กัน!”น้ำเสียงแข็งกระด้างของเขาที่พูดกับร่างบางในอ้อมแขน บ่งบอกว่าเขาโกรธเธอมาก ห่วงมาก หวงมาก และโกรธมาก!!!ร่างบางได้แต่ทำตาใสแป๋ว เป็นดั่งลูกนกน้อยในกำมือ ถ้าบีบก็ตาย ถ้าคายก็รอด แต่ตอนนี้เขาคงอยากจะกำให้เธอขาดใจตายแน่นอนเลยโรมิโอเดินอุ้มร่างบางโดยไม่ใช้รถ…“พี่โรม.. ผิดไปแล้วค่ะ”“…”“พี่โรม”“หุบปาก!” “หลังจากนี้ ถ้าไม่ได้สั่งให้พูด ก็อย่าได้มาเอ่ยปากพูดกับพี่”ร่างบางลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คิดทบทวนดู บางทีการเป็นคนที่แสนดีเกินไป ก็ไม่ได้ส่งผลดีต่อใคร โดยเฉพาะกับเธอในตอนนี้ การกระทำของเธอมันผิดมากเลยเหรอ เธอแค่ไม่อยากเห็นใครต้องมาตายนี่นา และยิ่งเป็นคนที่เธอพามาด้วยตัวเอง เห็นคนจะตายต่อหน้า ให้เธอยืนดูเฉย ๆ ได้เหรอลูกแก้วจะต้องถูกโรมิโอทำโทษแน่นอน ซึ่งครั้งนี้บทลงโทษจะเป็นแ
“ลูกแก้ว!” “อย่าคิดที่จะทำอะไรบ้าๆเชียวนะ”“ถามจริงเถอะค่ะ ใครกันแน่ที่ทำอะไรบ้าๆ”ร่างบางค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้สระว่ายน้ำ“หยุด พี่สั่งให้หยุด”“พี่โรมก็หยุดก่อนสิคะ”“ไม่ หยุดดื้อสักทีลูกแก้ว” น้ำเสียงโกรธจัด เขากัดฟันพูด“ก็พี่โรมไม่ยอมหยุด”“ลูกแก้ว!” เสียงโรมิโอตะโกนดังสนั่นหวั่นไหว ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย ถึงกลัว แต่เธอจะไม่ล้มเลิกความตั้งใจ“ 1 2 3 ฮึด! ” ร่างบางนับเลขก่อนจะกลั้นหายใจกระโดดลงไปกลางสระว่ายน้ำ ระดับความลึกมากกว่าตัวเธอต่อกันห้าคนเสียอีกตู้มม!!!! ลูกแก้วไม่สนใจอันตรายตรงหน้า หรือลึก ๆ ในใจเธอรู้อยู่แล้วว่าต้องมีคนช่วย?“เหี้ย! รีบไปปิดเครื่องกันสิวะ!”โรมิโอตกใจมากที่จู่ ๆ ร่างบางก็กระโดดลงไป เขาไม่ได้คิดว่าเธอจะบ้าบิ่นทำเรื่องอันตรายอย่างนี้ รวมถึงตัวเขาเองที่โดดลงไปในสระว่ายน้ำอย่างไม่สนใจชีวิตตัวเอง…ตู้มม!!และมากไปกว่านั้นคือกรงกำลังเปิดออก โรมิโอรีบกระโดดตามลงไปโดยไม่สนใจเลยว่ารองเท้าที่ใส่คู่ละเกือบครึ่งล้านจะพังเสียหาย… เพราะอะไรน่ะเหรอ! เขาเป็นห่วงเธอที่สุดไง! เธอมีค่ามากกว่าของที่เขามี และเธอว่ายน้ำไม่เป็น! คือเธอก็พอว่ายไ
“ลูกแก้ว ออกมาได้ยังไง?”“ฉันมีวิธีก็แล้วกันค่ะ”“หึ เก่งเหลือเกินนะ”โรมิโอยืนมองอย่างไม่พอใจ เขายืนห่างไปไกลจากเธอประมาณสิบถึงสิบห้าเมตร เพราะเขาอยู่ขอบสระด้านบน ส่วนลูกแก้วเธอวิ่งมาจากด้านข้างทางฝั่งซ้ายของสระว่ายน้ำ และตอนนี้เธอกำลังตัดสินใจจะทำในสิ่งที่เขาจะโกรธมากหลังจากนี้ !!!“ตัวเล็ก!” เสียงเข้มตะโกนดังกึกก้อง“จะทำอะไร ตัวเล็ก!” โรมิโอดูการกระทำเธอแล้ว ท่าจะไม่ค่อยดี เขารีบก้าวเท้าจะเดินเข้าไปหาร่างบางที่ยืนอยู่ห่างออกไป“พี่โรมห้ามเข้ามาใกล้” เธอตะโกนสุดเสียง “รวมถึงทุกคนด้วย ห้ามเข้ามาค่ะ! ไม่งั้นลูกแก้วจะแทงตัวเองจริงๆด้วย” แถมยังขู่จะใช้เศษแจกันที่ถือมาแทงตัวเองอีกต่างหาก“หยุด! ถอยออกมา!”มาเฟียหนุ่มต้องออกคำสั่งห้ามลูกน้องอีกครั้งไม่ให้เข้าไปใกล้เธอและเธอก็ไม่มีทีท่าจะปล่อยเศษแก้วในมือด้วย“ตัวเล็กหยุด!”“ไม่ค่ะ!”“ยกเลิกการทรมานก่อนสิคะ”“พี่เคยเตือนแล้วนะ ตอนพี่โมโหมันน่ากลัวแค่ไหนเรื่องนี้ลูกแก้วน่าจะรู้ดี”“ถ้าอยากแทงตัวเองมากนัก”“ก็ลองแทงเลยสิ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกที่พูดนิ่งเฉย จนคนที่ยืนอยู่ต้องเสียวสันหลังวาบ สายตาโรมิโอก็นิ่งขึ้นมาก เขาดูต่าง
“พี่อาจจะไม่เชื่อแต่มันคือเรื่องจริงค่ะ ไม่รู้ว่าเพราะว่าฉันเรื่องมากหรือนิสัยไม่ดีก็ไม่รู้ถึงได้ไม่มีใครชอบ..”“ไม่จริง ก็คงตรงหน้าเรานี่ไงที่ชอบ”ขวับ สายตากลมโตจ้องมองไปที่ชายหนุ่ม“คะ…” การโดนบอกชอบ ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้เองสินะ หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าที่เห่อร้อน ตากลมกะพริบ
หาดถ้ำพระนาง“สวย สวยมากเลยค่ะพี่โรม” ร่างบางกระโดดโลดเต้นดีใจที่ได้เห็นสถานที่สวยงามอย่างนี้ มือก็ยังจับกับเขาไม่ปล่อย“ดีใจนะที่เราชอบ”“ค่ะ แต่ว่าแถวตรงที่เราอยู่ไม่มีคนเลยนะคะ” เธอถามอย่างสงสัยสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นชื่อ และตรงจุดนี้ที่ต้องเป็นซิกเนเจอร์แต่กลับไม่มีคนมันน่าแปลกนะ ก็ตอนนี้มันมี
เขายังคงมุ่งหน้าไปยังสถานที่ยอดนิยมของกระบี่ นั่นก็คือ หาดถ้ำพระนาง ถ้าเขาได้ถ่ายรูปให้เธอจากในถ้ำกับตอนที่พระอาทิตย์ตกมันคงเป็นอะไรที่สวยงามอย่างที่หาไม่ได้“พี่โรม เป็นมาเฟียจริงๆ เหรอคะ ก็ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อหรอกนะคะเพียงแต่ว่า..”“ทำไมครับพี่ดูไม่เหมือนมาเฟีย? หรือว่าอะไรตรงไหนที่ทำให้เราคิดว่าพ
“ขออภัยนะครับ” และลูกน้องอีกสองคนที่เพิ่งลงมาจากรถอัลฟาร์ดก็กล่าวขอโทษเช่นกัน“อย่าให้เกิดปัญหาแบบวันนี้อีกนะ ตามหาไอ้ตัวคนทำให้เจอ”“ครับ!!!” ทั้งสามคนรับคำ เบรย์ตัน ไบรเดน ดันเต้ ทั้งสามคนคือบอดี้การ์ดคนสนิทของโรมิโอที่เขาสามารถเชื่อใจและไว้ใจได้ แต่ก็ยังมีบอดี้การ์ดคนอื่นอีกแต่เพียงสามคนนี้ค







