04 Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร

04

( มารยาหญิง )

~✧✧✧~

หลายวันต่อมา...

เช้านี้อัยวาลงมาจากห้องเวลาเดิม ยิ่งใกล้เรียนจบปีสี่ ทำให้เธอต้องวุ่นวายอยู่กับงานโปรเจค นอนดึกแทบทุกคืน ส่งผลให้ช่วงนี้กลับบ้านเย็นทุกวัน

"คุณอัยวา วันนี้ลงมาเร็วเหมือนเดิมเลยนะคะ" ป้านุ่มแม่ครัวคนใหม่ของบ้าน กล่าวทักทายหญิงสาวด้วยรอยยิ้มสุภาพ

"ค่ะ ช่วงใกล้จบ งานเยอะมากค่ะ" อัยวาตอบกลับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน เช้านี้ดีหน่อย ไม่เห็นหน้าคนเถื่อนนิสัยไม่ดี เมื่อคืนเห็นรถเขาขับเข้ามาถึงบ้านประมาณช่วงตีหนึ่ง

"เช้านี้ ป้าทำข้าวต้มกุ้งค่ะ"

"ข้าวต้มกุ้งเหรอคะ?" อัยวามีสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย ทว่าก็ส่งยิ้มบาง ๆ ให้ป้าแม่ครัว เธอแพ้กุ้งขั้นรุนแรง ถ้าเผลอทานเข้าไปอาจถึงชีวิตได้

"ทำไมล่ะคะ หรือคุณอัยวาไม่ชอบ เมนูนี้มีอยู่ในตารางที่คุณทอปัดนำมาให้ป้าค่ะ"

"อ่อ ที่แท้ก็.." อัยวาเหยียดรอยยิ้ม ทอปัดรู้ดีอยู่แกใจว่าเธอแพ้ ก็ยังจัดเมนูนี้มาในตาราง เธอผู้นี้ยิ่งกว่าร้ายกาจ ครั้งนั้นก็แกงที่มีส่วนผสมของกุ้งป่น หวังเอาชีวิตเธอทางอ้อมอีกแล้วสินะ

"ถ้าไม่ชอบทานข้าวต้มกุ้ง ป้าทำอย่างอื่นให้ไหมคะ?" ป้านุ่มถามหญิงสาวในสีหน้าเสีย กลัวว่าเธอจะไม่พอใจ

"ทำไข่เจียวฟู ๆ มาให้อัยวาก็พอค่ะ อัยวาไปรอที่โต๊ะริมสระนะคะ" เธอคลี่รอยยิ้มบางให้แม่ครัววัยอาวุโส ไม่ได้ทำสีหน้าโกรธอะไร เพราะรู้ว่าแม่ครัวใหม่ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี ส่วนคนที่เจตนาร้ายกับเธอ จะเอาคืนให้แสบเลย

"ได้ค่ะ ป้าจะทำสุดฝีมือเลยนะคะ"

"ค่ะ" อัยวาระบายยิ้มบาง ๆ แล้วมุ่งตรงไปยังโต๊ะนั่งริมสระน้ำ ไม่ค่อยชอบอยากทานบนโต๊ะอาหารในบ้าน ยิ่งวันนี้เจ้าสมุทรยังไม่ลงมา เธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ทานในห้องโถง

หลังอัยวาเดินออกไปได้สักพักนึง เจ้าของร่างตัวโตในชุดสูทก็เดินลงมาจากชั้นบน ตามด้วยทอปัดที่เข้ามาประจันหน้ากับผู้เป็นเจ้านายพอดดี

ดวงตาคมของเจ้าสมุทรจ้องมองโต๊ะอาหารนิ่ง ปกติเวลานี้ อัยวาควรลงมาตั้งนานแล้ว

"นายคะ วันนี้จะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ?" ทอปัดเข้ามายืนตรงหน้ามาเฟียหนุ่ม ยกยิ้มกว้างให้

"...." เจ้าสมุทรนิ่งไม่ได้ตอบคำถามทอปัด เดินมาทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ น้ำเสียงนิ่งเอ่ยถาม "อัยวาไปไหน?"

"อ่อ คุณอัยวา เธอทานอาหารเช้าอยู่ตรงโต๊ะริมสระค่ะ" รอยยิ้มของทอปัดเลือนหายไปเล็กน้อย มือกำเนื้อผ้าของกระโปรงไว้แน่น

"ไปตามมาทานที่นี่" เจ้าสมุทรสั่งทอปัด ใบหน้าของเขาเหมือนจะเริ่มไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่

"ค่ะ" ทอปัดโค้งศีรษะเล็กน้อย หันฝีเท้าก้าวออกมา ดวงตาฉายความไม่พอใจชัดเจน จดจ้องอัยวาตั้งแต่ระยะไกล ๆ เห็นผู้หญิงของเจ้านายกำลังนั่งทานอาหารอยู่เงียบ ๆ เพียงลำพัง

"คุณอัยวาคะ นายให้มาตามไปทานข้าวด้วยค่ะ"

อัยวาก้มหน้าทานอาหารต่อ เหมือนว่าตรงหน้าไม่มีทอปัดยืนอยู่ จงใจกวนประสาท ในเมื่ออยากทำไม่ดีกับเธอก่อน ร้ายมาก็ร้ายกลับ

"คุณอัยวาคะ นายให้มาตามค่ะ" น้ำเสียงเริ่มขุ่นลงเรื่อย ๆ ทอปัดเริ่มหงุดหงิดอัยวา เธอจงใจแกล้งหรือจะทำอะไรกันแน่ ปกติเจ้าสมุทรเรียกหาต้องรีบลุกไปทันทีแล้ว

"คุณอัยวาคะ" รอบนี้ทอปัดเน้นเสียงเรียกชื่อ มือที่กำแน่นอยู่แล้วเริ่มสั่น

"...." อัยวาทำเป็นไม่เห็น ไม่ได้ยินเช่นเคย เธอหยิบหูฟังบลูทูธมาใส่หู เปิดเพลงเสียงดัง ๆ

"อีเด็กบ้า" ทอปัดสบถคำหยาบในลำคอ เดินสบัดหน้าออกไปจากตรงนี้ กลับเข้ามาในห้องโถงทานอาหารอีกครั้ง พบว่าเจ้าสมุทรยังไม่ทานอาหาร นั่งอยู่ในความเงียบ

"ทำไมนานนัก" เสียงดุของเจ้าสมุทรดังขึ้น ปกติอัยวาจะเชื่อฟังเขาเสมอ

"นายคะ คุณอัยวาเธอ.." ทอปัดกำลังรายงานพฤติกรรมของหญิงสาว ทว่าต้องหยุดกลางคัน เมื่ออีกฝ่ายลุกพรวดจากเก้าอี้มุ่งตรงไปหาอัยวาด้วยตัวเอง

"อีเด็กนี่ มันจะมาไม้ไหน" เสียงพูดลอดไรฟัน ทอปัดก้าวตามเจ้าสมุทรมาติด ๆ เช้านี้อัยวาทำทุกอย่างวุ่นวายไปหมด แถมยังทำให้เจ้านายของเธออารมณ์ไม่ดี

อัยวากำลังตักข้าวไข่เจียวเข้าปาก เห็นร่างมาเฟียหนุ่มกำลังเดินเข้ามาหา ริมฝีปากเรียวแอบกระตุกยิ้ม รีบวางช้อนส้อมลงในจาน

เจ้าสมุทรมีสีหน้าดุ มองอาหารในจานของอัยวานิ่ง จากนั้นจึงส่งเสียงหงุดหงิดขึ้นมา "ฉันให้ทอปัดมาตามไปทานอาหาร ทำไมถึงไม่มา"

"มาตามตอนไหนคะ อัยวาไม่เห็นเลยค่ะ" เธอทำหน้าซื่อ เหมือนไม่รู้เรื่อง ถอดหูฟังบลูทูธออกจากหู

"ไม่จริงนะคะ ทอปัดเรียกคุณอัยวาตั้งนาน" ทอปัดทำใบหน้าเสีย อัยวาจงใจทำให้เธอโดนเจ้าสมุทรตำหนิเห็น ๆ

เจ้าสมุทรตวัดใบหน้ามามองทอปัด สลับกับหันมามองหน้าอัยวา

"คุณอัยวาพูดโก.."

"หุบปาก!" เจ้าสมุทรหันไปตวาดด้วยความรำคาญ แล้วหันกลับมาจ้องหน้าใสซื่อของอัยวา ก้มมองอาหารที่เธอทานอีกครั้ง

"ทำไมถึงไม่ทานอาหารในห้องโถง"

"ในห้องโถงมีเมนูข้าวต้มกุ้งหนิคะ อัยวาแพ้กุ้ง เลยต้องให้ป้านุ่มเจียวไข้ให้ทานค่ะ" เธอตอบแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ จับช้อนส้มเพื่อตักข้าวไข่เจียวทานต่อ

"ฉันให้เธอดูแลความเรียบร้อย เรื่องตารางอาหารไม่ใช่หรือไง แล้วเช้านี้ทำไมมีเมนูข้าวต้มแค่เมนูเดียว" เจ้าสมุทรถามทอปัดเสียงเข้ม

"ปัดน่าจะลืมค่ะ ต้องขอโทษคุณอัยวาด้วยนะคะ" ทอปัดกล่าวขอโทษสีหน้าเจื่อน นึกเจ็บใจมาก เพราะพักหลัง ๆ เจ้าสมุทรไม่ค่อยลงมารับอาหารเช้า มีเพียงแค่อัยวา เธอถึงได้จัดเมนูอาหารมีกุ้งไป

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณทอปัด อัยวาระวังตัวเองอยู่แล้ว เพราะครั้งก่อนกินแกงผสมกุ้งป่นไปเกือบตายค่ะ อัยวาเข็ดมาก" ในเมื่ออยากเล่นสงครามประสาท เธอจะจัดให้ เอาให้ทอปัดคลั่งตาย

ดวงตาดุดันหันมามองลูกน้อง เขาไม่ชอบคนผิดพลาด แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อยก็ห้ามผิด วันนี้รู้สึกหงุดหงิดกับทอปัดมาก หงุดหงิดจนต้องหยิบจานไข่เจียวของอัยวามาเขวี้ยงลงพื้น

"...." อัยวาเหลือบมองจานไข่เจียวกระจัดกระจายลงพื้น แววตาสะใจ ทำเจ้าสมุทรโมโหได้ตั้งแต่เช้า ไหนจะได้แกล้งทอปัด เธอสาแก่ใจมาก

ข้อมือเล็กถูกกระชากให้ลุกออกจากเก้าอี้ อัยวาถูกมาเฟียหนุ่มลากให้เดินตาม ในขณะผ่านหน้าทอปัดไปก็ยักคิ้วให้อย่างผู้ชนะ

"จะพาอัยวาไปไหนคะ เดินช้า ๆ สิคะ" เสียงหวานบอกเจ้าของร่างตัวโต เธอเดินตามเขาจนขาแทบจะพันกัน อยู่ ๆ ในหัวก็อยากเล่นบทสำออยขึ้นมา

ปึก!! อัยวาแกล้งสะดุดขาตัวเองล้มลงพื้น

"อ่ะ เจ็บ"

"...." เจ้าสมุทรหันกลับมามองคนตัวเล็กสีหน้ายุ่ง เมื่อกี้เขาไม่ได้เดินเร็วขนาดนั้น

"อัยวาเจ็บตรงเท้าค่ะ" อัยวาแกล้งทำท่าจะลุกขึ้น แล้วทำเป็นล้มลงพื้นไปใหม่

"โอ้ย ทำไมเจ็บแบบนี้"

ทอปัดมองหญิงสาวตั้งแต่แรก รู้ว่าเธอแกล้งทำใส่เจ้าสมุทร ก็ยิ่งโมโหจนตัวสั่นเข้าไปใหญ่

"จะไปมหาลัยไหวไหม เจ็บเท้ามาก" อัยวารับบทสำออยใส่มาเฟียหนุ่มต่อ ทั้งที่ความจริงแล้ว ไม่ได้มีความเจ็บอะไรเลย

"น่ารำคาญฉิบหายเลย" เจ้าสมุทรย่อตัวลงมา ช้อนอุ้มอัยวาขึ้นมาในอ้อมแขน

อัยวาคล้องลำคอหนาไว้ เห็นคิ้วของมาเฟียหนุ่มขมวดเป็นปม เธอเหลือบเห็นว่าทอปัดกำลังมองมาอยู่

"ขอบคุณนะคะ" เสียงหวานกล่าว ขยับใบหน้าจุมพิตริมฝีปากหยักของเจ้าสมุทรเบา ๆ

"อย่าแสดงเยอะให้มันมากนะ อัยวา" เจ้าสมุทรกดเสียงต่ำด้วยความรำคาญใจ อุ้มคนตัวเล็กมาโยนทิ้งบนโซฟา ประหนึ่งเธอเป็นตุ๊กตาตัวเบา

"อัยวาเจ็บอยู่นะคะ"

"...." เจ้าสมุทรเท้าเอวมองสาวเจ้า เมื่อกี้เขารู้ว่าเธอแสดงใส่ เพื่อแกล้งทอปัด ผู้หญิงเป็นเพศที่มารยาเก่งได้ใจเหลือเกิน

~✧✧✧~