Share

EP.1

Author: Xiaohlinz
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-09 15:29:32

ชญานินท์ ปิ่นมณี หรือ นิน คือชื่อของฉัน ฉันเพิ่งอายุครบยี่สิบปีไปเมื่อสองเดือนก่อน ปีนี้เป็นปีแรกที่ฉันตัดสินใจจัดงานฉลองวันเกิดเพื่อให้รางวัลกับตัวเองที่ทำงานหาเงินได้ตั้งแต่อายุยังน้อยๆ

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจากที่จะให้รางวัลกับตัวเอง..กลับกลายเป็นว่าฉันลงโทษกับตัวเองไปซะงั้น..

“นิน วันนี้กลับเร็วได้นะพรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่เหรอ” พี่คิวเจ้าของร้านอาหารบอกกับฉันอย่างเป็นมิตร

ตอนนี้ฉันทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดอยู่ในร้านอาหารขนาดกลางของพี่คิว ถึงร้านนี้จะไม่ได้กว้างขวางนักแต่ก็สามารถดึงดูดลูกค้ากระเป๋าหนักได้จากการตกแต่งที่หรูหราอย่างคนมีระดับ

งานที่นี่หนักใช้ได้เลยล่ะเพราะทุกอย่างต้องสะอาดเนี้ยบอยู่ตลอดเวลา แต่แน่นอนว่าเรื่องรายรับก็ได้มากไม่แพ้กัน

“ไม่เป็นไรค่ะ นินทำไหว” ฉันใช้หลังมือปาดหยาดเหงื่อเบาๆ แล้วคลี่ยิ้มให้พี่เขา งานหนักแค่ไหนปากก็ต้องบอกว่าไหวเอาไว้ก่อน ไม่อย่างงั้นอาจะโดนไล่ออกเอาได้

ถึงฉันจะค่อนข้างมั่นใจว่าพี่คิวคงไม่กล้าไล่ฉันออกก็เถอะ..

ทำไมฉันถึงมั่นใจเหรอ? ก็..

“ถ้าวันไหนเหนื่อยก็ลาหยุดได้นะ พี่ไม่หักเงิน”

“อย่าเลยดีกว่าค่ะ นินไม่อยากเอาเปรียบคนอื่น” ฉันบอกอย่างเกรงใจ

“ช่างคนอื่นสิ สำหรับพี่คนอื่นก็คือคนอื่น แต่กับนิน..นินคือคนสำคัญ” พี่คิวทำเสียงอ่อน สีหน้าเขาวูบไหวเล็กน้อย ดวงตาคมเจือความรู้สึกรักบริสุทธิ์

พี่คิวแอบชอบฉัน..เรื่องนี้ฉันรู้ดี..

“นินรู้ค่ะ..แต่ว่านิน..”

“นินไม่ได้คิดอะไรกับพี่..พี่ก็รู้” พี่คิวก้มหน้าลงแล้วแค่นหัวเราะเบาๆ คล้ายกับกำลังสมเพชตัวเอง

ไม่ใช่ว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่คิวนะ ฉันก็รู้สึกดีที่พี่เขาดีกับฉัน จนบางครั้งก็เคยแอบคิดว่าจะเปิดใจให้พี่เขาเข้ามาจีบอย่างเต็มที่เลยดีไหม เพราะการจะหาใครสักคนที่รักเรามั่นคงมาตลอดหลายปีนั้นหายากยิ่งกว่างมเข็ม

แต่มันก็แค่เคย..เพราะตอนนี้ฉันคงไม่ดีพอสำหรับคนอย่างพี่คิวอีกต่อไป..ผู้หญิงที่มีตำหนิแถมยังมีลูกติดอย่างฉันใครจะอยากไปเป็นคู่ชีวิตล่ะจริงไหม..

“ขอโทษทีนะที่พี่ดึงดราม่า นินทำงานต่อเถอะพี่ไม่กวนแล้วดีกว่า” เมื่อเห็นฉันเงียบพี่คิวก็พูดขึ้นอีกครั้ง พี่เขาส่งยิ้มผิดหวังมาให้ก่อนจะปลีกตัวเดินจากไป

เฮ้อ..รู้สึกแย่เลยแฮะเรา..

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ บอกตัวเองให้ตั้งสติแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป เพราะเดี๋ยวช่วงดึกจะมีแขกจากตระกูลใหญ่มาใช้บริการ

เมื่อทำงานในส่วนของตัวเองเสร็จ ฉันก็มานั่งพักกินข้าวเพราะตอนนี้ไม่ใช่แค่ฉันที่เริ่มจะหิว แต่เจ้าตัวเล็กในท้องก็เริ่มประท้วงแล้วเช่นกัน

“เมนูวันนี้ข้าวผัดปลากระป๋อง..อร่อยไหมลูก” ฉันเคี้ยวข้าวไปก็ลูบท้องคุยกับลูกไป

หากย้อนกลับไปในวันแรกที่รู้ตัวว่าท้อง ตอนนั้นฉันเสียใจมาก ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่หัวใจจนมืดแปดด้าน ทว่าพอมาวันนี้ฉันกลับดีใจและมีความสุขที่ได้ใช้ทุกๆ วินาทีของชีวิตไปพร้อมกับลูก

รู้ตัวอีกทีก็รักและอยากจะดูแลเขาให้ดีที่สุดไปแล้ว..

“อิ่มไหมลูก ฝีมือแม่อร่อยใช่ไหม” ฉันยิ้มร่าก่อนจะวางช้อนแล้วลูบท้องตัวเองเบาๆ ทุกครั้งหลังกินอิ่มฉันมักจะทำแบบนี้เสมอ เป็นการกล่อมลูกนอนน่ะ รู้นะว่าลูกยังไม่เป็นตัวเป็นตนเท่าไหร่ แต่ทำแบบนี้แล้วมันสุขใจดีนี่นา..

เมื่อคิดว่าลูกหลับแล้วฉันก็รีบเก็บจานไปล้าง แล้วเตรียมตัวรอต้อนรับลูกค้าที่มาจากตระกูลใหญ่ ใหญ่มากไหมไม่รู้แต่เขาลงทุนเหมาทั้งร้านเพราะอยากได้ความเป็นส่วนตัว

คงจะรวยล้นฟ้ากันน่าดู..

ครึ่งชั่วโมงต่อมาลูกค้ากลุ่มที่ฉันว่าก็มาถึงพอดี พวกเขามาด้วยกันทั้งหมดประมานสิบคนได้ ฉันไม่ได้ออกไปเห็นหรอก แต่ได้ยินพี่ๆ พนักงานเสิร์ฟเขาพูดกันน่ะ

“อร้าย..แกเห็นผู้ชายใส่สูทสามคนนั้นไหมนุ่น..หลัวมาก!” พี่เจนสะกิดเมาท์กับพี่นุ่นขณะเดินเข้ามาหลังร้านด้วยกันอย่างกระดี้กระด้า

“เห็นสิยะ! หล่อเหลาสมชื่อกันจริงๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้หญิงทั้งโลกถึงได้อยากเป็นสะใภ้ของบ้านนี้” พี่นุ่นกุมมือตัวเองทำหน้าเพ้อฝัน

“แต่ฉันว่าคนที่นั่งตรงกลางดูดึงดูดมากที่สุด บอกตรงๆ ว่าถ้าได้แบบนี้สักทีสัญญาว่าจะตั้งใจทำงานเลย”

“พวกพี่เมาท์ไรกันคะเนี่ย” ฉันแซวปนขำ

“ก็ลูกค้าที่มาเหมาร้านวันนี้น่ะสิโคตรหล่อเลยนิน บอกตรงๆ พวกพี่นี่คันคะเยอนักเชียว” พี่เจนว่าพร้อมสั่นร่างตัวเองเบาๆ ทำเอาฉันอดหัวเราะไม่ได้

“ฮ่าๆ เชื่อแล้วค่ะ”

“โอ๊ย..เป็นไรวะอยู่ๆ ก็ปวดขี้” พี่นุ่นโอดครวญแล้วยกมือขึ้นกุมท้อง “นินพี่ฝากยกออเดอร์ต่อไปทีนะ ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บ” พูดจบพี่นุ่นก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที

“ดูมันๆ ฉันก็บอกแล้วนะว่าอย่ากินเยอะส้มตำปลาร้าน่ะ ท้องเสียจนได้” พี่เจนว่าให้ทีหลังอย่างไม่จริงจังนัก

“เจน นุ่นออเดอร์เสร็จแล้ว” ระหว่างนั้นเสียงของพี่ต็อบพ่อครัวของที่นี่ก็ดังขึ้น ฉันและพี่เจนพยักหน้าให้กันเบาๆ แล้วรีบเดินไปรับออเดอร์ออกไปเสิร์ฟให้ลูกค้า

พอเดินออกมาได้เพียงแค่สองก้าวขาฉันมันก็ชะงักกึกอยู่กับที่เมื่อมองตรงไปแล้วพบเข้ากับผู้ชายในคืนนั้น.. ผู้ชายที่ฉันไม่ได้เจอหน้ามาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม..

คุณเหม..

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 100

    เธอโผเข้ากอดเขาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก หาได้ร้องเพราะความเสียใจ หากแต่เป็นความดีใจและความสุขที่ท่วมท้นอยู่เต็มอก เธอมีความสุขกับการร้องไห้ในครั้งนี้มากจริงๆ“ฉันสัญญาว่าฉันจะดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด จะไม่ให้ใครมาทำลายครอบครัวของเราได้อีก” ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญากับเธออย่างหนักแน่น เขากอดเธอตอบด้วยความรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ “นินก็สัญญาค่ะ…ฮึก…สัญญาว่านินจะดูแลคุณและลูก นินจะไม่ทำให้คุณต้องเสียใจหรือผิดหวังในตัวนินอีก” เธอบอกปนสะอื้นจนเขาเกือบจับใจความไม่ได้ ถึงกระนั้นก็พอเข้าใจในความหมาย “ขอบคุณนะ ฉันรักเธอที่สุดเลยรู้ไหมนิน รักมาก รักเหลือเกิน” เหมราชกระชับกอดให้แน่นขึ้นพร้อมหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความรักและความอบอุ่นจากกายของเธอค่อยๆ กำซาบเข้าสู่ส่วนลึกของหัวใจ“นินก็รักคุณค่ะ รักมากจริงๆ ขอบคุณนะคะที่รักนินขนาดนี้” ชญานินท์ผละกอดออก เลื่อนสองมือขึ้นไปประคองใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นไปประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างอ่อนโยน เหมราชเองก็เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปประคองใบหน้าเธอกลับ แล้วบรรจงจูบตอบเธอท่ามกลางชายหาด โดยมีผืนทะเลและเหล่าสรรพสัตว์มองลงมาเป็นพยานรักในครั้งนี้ หนึ่งปีต่อมา

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 99

    หลายวันต่อมาการผ่าตัดของราชาวดีผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่อาจจะต้องใช้เวลาในการพักฟื้นและทำกายภาพบำบัดสักเล็กน้อยถึงจะเริ่มกลับมาเดินได้ตามปกติเหมราชโล่งใจขึ้นมากที่แม่ของเขาจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง เขาฝากการดูแลทั้งหมดให้ผู้เป็นพ่อ คุณย่าและแม่ของชญานินท์ให้ช่วยสลับกันคอยดูแล ส่วนตัวเขาขอมาพักผ่อนหย่อนใจกับชีวิตครอบครัวที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลสักสามสี่วัน ชายหนุ่มไม่ได้จะทอดทิ้งหรือละเลยมารดาแต่อย่างใด เพียงแค่ขอใช้เวลาอยู่กับว่าที่ภรรยาและลูกชายสุดที่รักก่อนจะกลับไปรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่กำลังรอเขาอยู่ ทั้งในเรื่องงานและการดูแลผู้เป็นแม่ “คุงพ่อ คุงแม่ ไปเล่งนั้มกันคั้บ!” เด็กน้อยเดินมาจูงมือเขาและชญานินท์ที่กำลังนั่งจิบน้ำชายามบ่ายด้วยกันอยู่ที่มุมโต๊ะหน้าบ้านพักซึ่งอยู่ติดกับริมทะเล ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวที่เขาและครอบครัวกวาดซื้อเอาไว้ตั้งแต่คุณย่ายังสาวๆ พื้นที่เกาะในบริเวณนี้มีอยู่ทั้งหมดสามแห่งด้วยกัน แห่งแรกเป็นแห่งใหญ่ที่สุด ซึ่งคุณย่ามอบมันให้เป็นเกาะส่วนตัวของทศราช ส่วนเกาะแห่งที่สองก็คือเกาะของเขาซึ่งมีขนาดรองลงมา และแห่งสุดท้ายเป็นเกาะของอินทราชซึ่งจะเล็กกว่าของใครๆ ถึ

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 98

    ณเรราชกระตุกแขนผู้เป็นแม่เร่าๆ ด้วยความตื่นเต้น ชีวิตนี้ของเขามีแค่คุณยายและคุณทวด ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีคุณย่าเพิ่มมาอีกคน “ไม่ใช่ฉันนะที่กำลังเป็นกำลังใจให้เธอ แต่ลูกเราก็เป็นกำลังใจให้เธออยู่เหมือนกัน” เขาบอกเสียงนุ่มพลางเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าเธอเบาๆ ชญานินท์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรก็ตั้งใจเอาไว้แล้ว ถึงจะสั่นเกร็งมากไปหน่อยแต่อย่างไรก็ต้องสู้“ไปค่ะ เราเข้าไปข้างในกัน” เธอบอกเขาด้วยสายตาจริงจังอย่างมุ่งมั่น เหมราชคลี่ยิ้มเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพาสองแม่ลูกเดินเข้าไปข้างใน “แม่ดูสิครับว่าผมพาใครมาเยี่ยม” เหมราชเอ่ยทักผู้เป็นแม่เสียงสดใส พร้อมดันตัวชญานินท์และณเรราชที่อยู่ข้างหลังให้ขึ้นมายืนอยู่ข้างกายเขา “ชะ…ชญานินท์…” ราชาวดีเอ่ยเรียกอดีตลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหวาดระแวง สำหรับเธอในตอนนี้รู้สึกกลัวชญานินท์มากกว่าที่จะเกลียด เพราะรู้ตัวดีว่าเคยทำไม่ดีใส่หญิงสาวเอาไว้มาก จึงกลัวว่าชญานินท์จะมาเอาคืนเธอจนถึงแก่ชีวิต “คุณคะ…” เธอหันไปเอ่ยเรียกสามีข้างๆ ราวกับอยากให้ปกป้อง “คุณแม่เป็นอะไรครับ กลัวนินเหรอ” เหมราชไม่สบายใจที่เห็นแม่เขามีอาการหวาดระแวง มันผิดไปจากที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 97

    ชญานินท์ฉีกยิ้มกว้างออกมาจนแก้มปริด้วยความดีใจ เธอพยักหน้าเร่าๆ ถี่ระรัว ขณะที่หยาดน้ำสีใสค่อยๆ รื้นขึ้นมาคลอขอบตาทั้งสองข้าง “ตกลงค่ะ…ฮึก…เรากลับมารักกันนะคะ…” เธอพูดเสียงสะอื้น“ครับ” เหมราชคลี่ยิ้มพร้อมเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบใบหน้าเธอเบาๆ หลังจากนี้ไปเขาและเธอก็จะได้มีความสุขกันอย่างจริงๆ จังๆ เสียที “ฮือ...นินรักคุณนะ” ชญานินท์โผเข้ากอดร่างกำยำ ก่อนจะปล่อยโฮด้วยความดีใจ กว่าที่เธอและเขาจะมีวันที่รักและเข้าใจกัน มันไม่ง่ายเลยจริงๆ “ฉันก็รักเธอนะ...รักมากด้วย” แม้แต่เหมราชเองก็ยังอดน้ำตาซึมไม่ได้ การกลับมารักกันในครั้งนี้จะทำให้เขาและเธอเห็นคุณค่าของกันและกันมากขึ้น คนทั้งสองจะรู้ดีที่สุดว่าการมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆ มันดีและมีความหมายมากเพียงใด หลังจากนี้ชีวิตรักของเธอและเขาจะไม่มีวันสั่นคลอนอีกอย่างเด็ดขาด เพราะทั้งคู่ได้ผ่านบททดสอบและความอดทนที่หฤโหดด้วยกันมาแล้ว ทว่า…นั่นอาจเป็นความรู้สึกของเหมราชแค่เพียงคนเดียว เพราะชญานินท์ยังมีบางอย่างที่ค้างคาเกี่ยวกับตัวเขาอยู่ เธอผละกอดออก สีหน้าที่ดีใจและมีความสุขเมื่อสักครู่ค่อยๆ เบาบางลงเรื่อยๆ “นินเป็นอะไรหรือเปล่า?” อยู่ๆ เธอก็มีท่าที

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 96

    ชญานินท์เดินเข้าไปในห้องอาหารก็พบว่าเหมราชกำลังยืนต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยใบหน้าง้ำงอ คล้ายจะเห็นริมฝีปากเขาขยับมุบมิบราวกำลังบ่นบางอย่าง ทว่าด้วยความที่เธอยืนห่างไกลออกไปจึงทำให้ไม่ได้ยิน “เพิ่งห้าโมงเย็นเอง หิวแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมเลื่อนแขนขึ้นมากอดอก มองเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู “หิวสิ คนทำงานทั้งวันนิ” เขาตอบแล้วหยิบถ้วยบะหมี่มาวางลงบนโต๊ะ ก่อนจะคีบเส้นเหนียวนุ่มนั้นเข้าปาก “นึกว่ากลับมาจะมีคนทำกับข้าวเอาไว้รอ ที่ไหนได้กำลังพูดจ้ออยู่กับหนุ่มอื่น” เขาทำเป็นบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ตั้งใจเพิ่มระดับเสียงให้เธอฟังได้ยิน ชญานินท์พยายามกลั้นหัวเราะกับท่าทางที่งอแงเหมือนเด็กของชายหนุ่ม “หมายถึงฉันกับคุณอินเหรอคะ” “เปล๊า…” เขาตอบเสียงสูง ก้มหน้ากินบะหมี่ต่อด้วยอาการหัวเสีย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังโกรธ แต่เธอก็ยังไม่เข้ามาง้อเขาอีก ใจร้ายที่สุด! “กินบะหมี่กล่องเดียวมันจะไปอิ่มอะไรล่ะคะ” ชญานินท์เดินเข้าไปเปิดตู้นั่นตู้นี่เพื่อหาของกินให้เขา เหมราชลอบอมยิ้ม ก่อนจะปรับสีหน้าให้เย่อหยิ่งขึ้นเพราะยังรู้สึกนอยด์เธออยู่ “เธอจะทำอาหารให้ฉันกินเหรอ?” เขาแสร้งถามเสียงเข้ม “เปล

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 95

    เธอหยัดกายลุกขึ้นพรวดหวังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ทว่าอาจเป็นเพราะลุกยืนแรงไปหน่อยบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป จึงอาการเกิดหน้ามืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน โชคดีที่ได้ท่อนแขนของคนข้างๆ มารองรับร่างเธอเอาไว้เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังเอนกายอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ระวังหน่อยสิคุณเดี๋ยวก็หัวฟาดพื้นตายห่าหรอก” คิวบอกคนตัวเล็กเสียงเข้ม แววตาดุดันและหัวคิ้วที่ขมวดช่วยขับให้เขาดูหล่อเท่จนจุรีพรเผลอหวั่นไหวไปชั่วขณะ “นี่คุณ…คุณ…คุณ!!” เมื่อเห็นเธอเอาแต่มองตาค้างเขาก็เลยลองเอ่ยเรียกเธอดู ปรากฏว่าเรียกเบาๆ ก็ยังดึงสติของเธอกลับมาไม่ได้ คิวจึงจำเป็นต้องขึ้นเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ “คะ! มะ…มีอะไรหรือเปล่า” พอได้สติกลับมาเธอก็ถามเขาอย่างตระหนก “ไม่มีครับ ผมแค่บอกให้คุณระวังเดี๋ยวจะล้มหัวฟาดพื้นเอา” “อ๋อค่ะ…ขอบคุณนะคะ” จุรีพรหลุบตาด้วยอาการหัวใจเต้นแรง ปกติแล้วเธอมักไม่ชอบให้ใครมาวางมาดหรือปั้นหน้ายักษ์ใส่ แต่กับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม บอกไม่ถูกว่าชอบหรืออะไร รู้แค่ว่าอยากถูกเขาดุแบบนี้อีกเรื่อยๆ คิวเองตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าพอได้มองใบหน้าคมสวยของเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status