Share

EP.2

Author: Xiaohlinz
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-09 15:31:47

ถึงแม้บนโต๊ะนั้นจะมีผู้ชายที่มีใบหน้าคล้ายกับเขาอยู่ถึงสองคน แต่คนตรงกลางต้องเป็นเขาไม่ผิดแน่

คิ้วหนาดกดำ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักน่าจูบ..มีเพียงแค่เขาคนนี้เท่านั้นแหละ

บนโต๊ะของเขามีหญิงวัยชราอยู่หนึ่งคน และมีคู่ชายหญิงวัยกลางคนทั้งหมดสามคู่ รวมถึงชายหนุ่มที่ดูจะเป็นรุ่นลูกรุ่นหลานทั้งหมดสามคน รวมคุณเหมด้วย

หัวใจฉันมันเต้นเร็วแรงจนรู้สึกวาบหวิวในอก มันประหม่าและกดดันไปหมด ไม่รู้ว่าถ้าเราเจอหน้ากันฉันควรจะต้องทำตัวแบบไหน

“นิน! ยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบยกไปเสิร์ฟเร็วลูกค้ารอนานแล้ว” เสียงเรียกของพี่เจนรั้งสติของฉันให้กลับมา

ห้ามอ่อนแอเด็ดขาดนะชญานินท์ เจอหน้าเขาแล้วมันยังไงล่ะ เจอก็เจอสิ..

“ค่ะๆ ขอโทษทีค่ะพี่เจน” เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อทำใจ ก่อนจะเดินเอาปลาเก๋าสามรสไปวางเสิร์ฟบนโต๊ะของคุณเหม

กึก! พรึ่บ!

ทันทีที่ฉันวางจานลงคุณเหมก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี เราจึงได้สบตากันอย่างบังเอิญ ไม่รู้ว่าเป็นจังหวะซวยอะไรของฉัน ทีตอนพี่เจนเสิร์ฟเมื่อกี้เขายังไม่เงยหน้าขึ้นมามองเลย..

สีหน้าของคุณเหมที่ได้เจอฉันดูตกใจเล็กน้อย แต่แค่ครู่เดียวทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ แล้วนั่นก็ทำให้ฉันดึงสติของตัวเองกลับมาได้

เขาดูไม่ได้รู้สึกอะไร ฉันเองก็ควรจะทำแบบนั้นบ้างเหมือนกัน..

ฉันก้มศีรษะให้ทุกคนบนโต๊ะแทนการกล่าวคำขอโทษ แล้วรีบเดินกลับเข้าไปที่หลังร้านทันที พอกลับเข้ามาก็เห็นว่าพี่นุ่นออกมาจากห้องน้ำแล้ว ฉันจึงมอบหน้าที่นี้กลับคืนให้พี่นุ่น จากนั้นก็เดินขึ้นไปบนชั้นสองเพื่อขอพี่คิวเลิกงานก่อนเวลา

ขืนยังอยู่ที่นี่ต่อมีหวังฉันคงเสียอาการมากกว่านี้แน่ๆ

หลังลาพี่คิวเสร็จฉันก็เดินกลับเข้าไปในห้องพักพนักงานเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและเก็บของ แต่แล้วฉันก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงของใครบางคนกำลังยืนเอามือล้วงกระเป๋าอยู่ที่หน้าประตูห้อง

“คะ..คุณเหม..” ใช่..เขาคนนั้นก็คือคุณเหม

“ไง..ไม่เจอกันนานนิ”

ฉันยืนตัวแข็งทื่อเพราะทำอะไรไม่ถูก หัวใจเต้นแรงจนจะหลุดออกมากองอยู่ตรงหน้า นี่ฉันอุตส่าห์ไปลางานเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีเหตุให้เจอหน้าเขาอีก แต่เขาก็ดันมาดักเจอฉันซะนี่

วลีที่ว่ายิ่งหนีก็จะยิ่งเจอ..สงสัยจะเป็นเรื่องจริง

“คะ..คุณเหมมีอะไรคะ” ฉันถามคุณเหมเสียงสั่น ใบหน้าก้มมองพื้น

“ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าเธอ..เป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของคุณเหมสะดุดไปเล็กน้อย

“ฉันสบายดีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ฉันรีบพูดแล้วรีบหมุนตัวหมายจะเปิดประตูหนีเขาเข้าไปในห้อง ทว่า..

“เดี๋ยว” คุณเหมกลับรั้งเรียวแขนฉันเอาไว้ทั้งยังออกแรงดึงให้ฉันหันหน้ากลับมาเผชิญกับเขา มิหนำซ้ำยังดันหลังของฉันให้ติดกับประตูแล้วล็อกร่างของฉันเอาไว้ด้วยท่อนแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง

ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้ฉันจนระยะห่างระหว่างเราไกลกันแค่หนึ่งคืบ

“แล้วลูกล่ะ ลูกของเรา..ยังอยู่หรือเปล่า” นัยน์ตาเขามีประกายความวูบไหวจนทำให้ฉันรู้สึกสับสน สายตาของเขาในวันแรกที่รู้ว่าฉันท้องกับในวันนี้มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“ละ..ลูกยังอยู่ค่ะ..ฉันบอกคุณแล้วนี่คะไม่ว่าจะยังไงฉันก็จะไม่ทำแท้งเด็ดขาด”

“งั้นเหรอ..”

คุณเหมพยักหน้าเบาๆ แล้วคลายท่อนแขนปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ แอบเห็นว่าเขาลอบถอนหายใจเบาๆ คล้ายโล่งอกอะไรบางอย่าง

“ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมคะ” ฉันถามตัดบทสนทนา ไม่ใช่ว่ารังเกียจอะไรเขานะ แต่ฉันแค่ไม่อยากเจอหน้าเขามากกว่า

ยอมรับแบบไม่เสแสร้งว่ารู้สึกเคืองเขาลึกๆ ในใจ ถึงเรื่องคืนนั้นจะเกิดจากความผิดพลาดแต่มันก็ทำใจยากอยู่ดีที่ต้องแบกรับผลกระทบจากคืนนั้นเอาไว้อยู่คนเดียว

แต่ก็เข้าใจว่าฉันมันต่ำต้อยเกินกว่าที่จะคู่ควรกับคนอย่างเขา

“มี” คุณเหมแล้วจ้องมองฉันด้วยสายตาคาดโทษ “ทำไมไม่ติดต่อผู้จัดการฉันมา ไม่เอาเงินหรือไง?”

“ฉันหาเงินเองได้ค่ะ” นามบัตรที่เขาให้ไว้ฉันโยนทิ้งไปตั้งแต่วันแรกแล้วล่ะ ไม่ได้หยิ่งในศักดิ์ศรีหรืออะไรนะ แต่ฉันคิดว่าถ้าเขาไม่ได้จะรับผิดชอบ..เราก็ไม่ควรจะต้องเกี่ยวข้องอะไรกันอีก

“หึ..แน่ดีนี่”

“หมดธุระหรือยังคะฉันต้องรีบกลับบ้าน”

“เอาเบอร์เธอมา” คุณเหมพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์มือถือราคาแพงมาให้ฉัน จากที่ก้มหน้าก็เป็นต้องเงยมองเขาด้วยแววตาสับสน

“คุณจะเอาเบอร์ฉันไปทำอะไรคะ” ฉันถามอย่างไม่ไว้ใจ เรื่องระหว่างเรามันควรจะจบลงได้แล้ว

“เอาเถอะ จะถามมากทำไม” คิ้วเขาเริ่มผูกเข้าหากัน น้ำเสียงก็ฟังดูหงุดหงิด

“ฉันไม่ให้ค่ะ” ฉันยื่นโทรศัพท์ในมือคืนให้เขา

“ถ้าไม่ให้ก็ไม่ต้องกลับ ฉันจะยืนรั้งเธออยู่แบบนี้แหละ” คุณเหมยืนกอดอกพูดอย่างท้าทาย เป็นเหตุทำให้ฉันเริ่มขุ่นมัวขึ้นมาบ้างแล้ว

“คุณเหมคะ! นี่คุณกำลังบังคับฉันอยู่นะ”

“เธอก็ให้เบอร์เธอมาสิ ไม่ต้องห่วงฉันไม่โทรไปจีบเธอหรอก”

“แต่ว่าฉัน..”

“ไม่ให้ก็ไม่ต้องกลับ”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 100

    เธอโผเข้ากอดเขาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก หาได้ร้องเพราะความเสียใจ หากแต่เป็นความดีใจและความสุขที่ท่วมท้นอยู่เต็มอก เธอมีความสุขกับการร้องไห้ในครั้งนี้มากจริงๆ“ฉันสัญญาว่าฉันจะดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด จะไม่ให้ใครมาทำลายครอบครัวของเราได้อีก” ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญากับเธออย่างหนักแน่น เขากอดเธอตอบด้วยความรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ “นินก็สัญญาค่ะ…ฮึก…สัญญาว่านินจะดูแลคุณและลูก นินจะไม่ทำให้คุณต้องเสียใจหรือผิดหวังในตัวนินอีก” เธอบอกปนสะอื้นจนเขาเกือบจับใจความไม่ได้ ถึงกระนั้นก็พอเข้าใจในความหมาย “ขอบคุณนะ ฉันรักเธอที่สุดเลยรู้ไหมนิน รักมาก รักเหลือเกิน” เหมราชกระชับกอดให้แน่นขึ้นพร้อมหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความรักและความอบอุ่นจากกายของเธอค่อยๆ กำซาบเข้าสู่ส่วนลึกของหัวใจ“นินก็รักคุณค่ะ รักมากจริงๆ ขอบคุณนะคะที่รักนินขนาดนี้” ชญานินท์ผละกอดออก เลื่อนสองมือขึ้นไปประคองใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นไปประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างอ่อนโยน เหมราชเองก็เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปประคองใบหน้าเธอกลับ แล้วบรรจงจูบตอบเธอท่ามกลางชายหาด โดยมีผืนทะเลและเหล่าสรรพสัตว์มองลงมาเป็นพยานรักในครั้งนี้ หนึ่งปีต่อมา

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 99

    หลายวันต่อมาการผ่าตัดของราชาวดีผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่อาจจะต้องใช้เวลาในการพักฟื้นและทำกายภาพบำบัดสักเล็กน้อยถึงจะเริ่มกลับมาเดินได้ตามปกติเหมราชโล่งใจขึ้นมากที่แม่ของเขาจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง เขาฝากการดูแลทั้งหมดให้ผู้เป็นพ่อ คุณย่าและแม่ของชญานินท์ให้ช่วยสลับกันคอยดูแล ส่วนตัวเขาขอมาพักผ่อนหย่อนใจกับชีวิตครอบครัวที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลสักสามสี่วัน ชายหนุ่มไม่ได้จะทอดทิ้งหรือละเลยมารดาแต่อย่างใด เพียงแค่ขอใช้เวลาอยู่กับว่าที่ภรรยาและลูกชายสุดที่รักก่อนจะกลับไปรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่กำลังรอเขาอยู่ ทั้งในเรื่องงานและการดูแลผู้เป็นแม่ “คุงพ่อ คุงแม่ ไปเล่งนั้มกันคั้บ!” เด็กน้อยเดินมาจูงมือเขาและชญานินท์ที่กำลังนั่งจิบน้ำชายามบ่ายด้วยกันอยู่ที่มุมโต๊ะหน้าบ้านพักซึ่งอยู่ติดกับริมทะเล ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวที่เขาและครอบครัวกวาดซื้อเอาไว้ตั้งแต่คุณย่ายังสาวๆ พื้นที่เกาะในบริเวณนี้มีอยู่ทั้งหมดสามแห่งด้วยกัน แห่งแรกเป็นแห่งใหญ่ที่สุด ซึ่งคุณย่ามอบมันให้เป็นเกาะส่วนตัวของทศราช ส่วนเกาะแห่งที่สองก็คือเกาะของเขาซึ่งมีขนาดรองลงมา และแห่งสุดท้ายเป็นเกาะของอินทราชซึ่งจะเล็กกว่าของใครๆ ถึ

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 98

    ณเรราชกระตุกแขนผู้เป็นแม่เร่าๆ ด้วยความตื่นเต้น ชีวิตนี้ของเขามีแค่คุณยายและคุณทวด ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีคุณย่าเพิ่มมาอีกคน “ไม่ใช่ฉันนะที่กำลังเป็นกำลังใจให้เธอ แต่ลูกเราก็เป็นกำลังใจให้เธออยู่เหมือนกัน” เขาบอกเสียงนุ่มพลางเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าเธอเบาๆ ชญานินท์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรก็ตั้งใจเอาไว้แล้ว ถึงจะสั่นเกร็งมากไปหน่อยแต่อย่างไรก็ต้องสู้“ไปค่ะ เราเข้าไปข้างในกัน” เธอบอกเขาด้วยสายตาจริงจังอย่างมุ่งมั่น เหมราชคลี่ยิ้มเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพาสองแม่ลูกเดินเข้าไปข้างใน “แม่ดูสิครับว่าผมพาใครมาเยี่ยม” เหมราชเอ่ยทักผู้เป็นแม่เสียงสดใส พร้อมดันตัวชญานินท์และณเรราชที่อยู่ข้างหลังให้ขึ้นมายืนอยู่ข้างกายเขา “ชะ…ชญานินท์…” ราชาวดีเอ่ยเรียกอดีตลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหวาดระแวง สำหรับเธอในตอนนี้รู้สึกกลัวชญานินท์มากกว่าที่จะเกลียด เพราะรู้ตัวดีว่าเคยทำไม่ดีใส่หญิงสาวเอาไว้มาก จึงกลัวว่าชญานินท์จะมาเอาคืนเธอจนถึงแก่ชีวิต “คุณคะ…” เธอหันไปเอ่ยเรียกสามีข้างๆ ราวกับอยากให้ปกป้อง “คุณแม่เป็นอะไรครับ กลัวนินเหรอ” เหมราชไม่สบายใจที่เห็นแม่เขามีอาการหวาดระแวง มันผิดไปจากที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 97

    ชญานินท์ฉีกยิ้มกว้างออกมาจนแก้มปริด้วยความดีใจ เธอพยักหน้าเร่าๆ ถี่ระรัว ขณะที่หยาดน้ำสีใสค่อยๆ รื้นขึ้นมาคลอขอบตาทั้งสองข้าง “ตกลงค่ะ…ฮึก…เรากลับมารักกันนะคะ…” เธอพูดเสียงสะอื้น“ครับ” เหมราชคลี่ยิ้มพร้อมเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบใบหน้าเธอเบาๆ หลังจากนี้ไปเขาและเธอก็จะได้มีความสุขกันอย่างจริงๆ จังๆ เสียที “ฮือ...นินรักคุณนะ” ชญานินท์โผเข้ากอดร่างกำยำ ก่อนจะปล่อยโฮด้วยความดีใจ กว่าที่เธอและเขาจะมีวันที่รักและเข้าใจกัน มันไม่ง่ายเลยจริงๆ “ฉันก็รักเธอนะ...รักมากด้วย” แม้แต่เหมราชเองก็ยังอดน้ำตาซึมไม่ได้ การกลับมารักกันในครั้งนี้จะทำให้เขาและเธอเห็นคุณค่าของกันและกันมากขึ้น คนทั้งสองจะรู้ดีที่สุดว่าการมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆ มันดีและมีความหมายมากเพียงใด หลังจากนี้ชีวิตรักของเธอและเขาจะไม่มีวันสั่นคลอนอีกอย่างเด็ดขาด เพราะทั้งคู่ได้ผ่านบททดสอบและความอดทนที่หฤโหดด้วยกันมาแล้ว ทว่า…นั่นอาจเป็นความรู้สึกของเหมราชแค่เพียงคนเดียว เพราะชญานินท์ยังมีบางอย่างที่ค้างคาเกี่ยวกับตัวเขาอยู่ เธอผละกอดออก สีหน้าที่ดีใจและมีความสุขเมื่อสักครู่ค่อยๆ เบาบางลงเรื่อยๆ “นินเป็นอะไรหรือเปล่า?” อยู่ๆ เธอก็มีท่าที

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 96

    ชญานินท์เดินเข้าไปในห้องอาหารก็พบว่าเหมราชกำลังยืนต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยใบหน้าง้ำงอ คล้ายจะเห็นริมฝีปากเขาขยับมุบมิบราวกำลังบ่นบางอย่าง ทว่าด้วยความที่เธอยืนห่างไกลออกไปจึงทำให้ไม่ได้ยิน “เพิ่งห้าโมงเย็นเอง หิวแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมเลื่อนแขนขึ้นมากอดอก มองเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู “หิวสิ คนทำงานทั้งวันนิ” เขาตอบแล้วหยิบถ้วยบะหมี่มาวางลงบนโต๊ะ ก่อนจะคีบเส้นเหนียวนุ่มนั้นเข้าปาก “นึกว่ากลับมาจะมีคนทำกับข้าวเอาไว้รอ ที่ไหนได้กำลังพูดจ้ออยู่กับหนุ่มอื่น” เขาทำเป็นบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ตั้งใจเพิ่มระดับเสียงให้เธอฟังได้ยิน ชญานินท์พยายามกลั้นหัวเราะกับท่าทางที่งอแงเหมือนเด็กของชายหนุ่ม “หมายถึงฉันกับคุณอินเหรอคะ” “เปล๊า…” เขาตอบเสียงสูง ก้มหน้ากินบะหมี่ต่อด้วยอาการหัวเสีย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังโกรธ แต่เธอก็ยังไม่เข้ามาง้อเขาอีก ใจร้ายที่สุด! “กินบะหมี่กล่องเดียวมันจะไปอิ่มอะไรล่ะคะ” ชญานินท์เดินเข้าไปเปิดตู้นั่นตู้นี่เพื่อหาของกินให้เขา เหมราชลอบอมยิ้ม ก่อนจะปรับสีหน้าให้เย่อหยิ่งขึ้นเพราะยังรู้สึกนอยด์เธออยู่ “เธอจะทำอาหารให้ฉันกินเหรอ?” เขาแสร้งถามเสียงเข้ม “เปล

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 95

    เธอหยัดกายลุกขึ้นพรวดหวังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ทว่าอาจเป็นเพราะลุกยืนแรงไปหน่อยบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป จึงอาการเกิดหน้ามืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน โชคดีที่ได้ท่อนแขนของคนข้างๆ มารองรับร่างเธอเอาไว้เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังเอนกายอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ระวังหน่อยสิคุณเดี๋ยวก็หัวฟาดพื้นตายห่าหรอก” คิวบอกคนตัวเล็กเสียงเข้ม แววตาดุดันและหัวคิ้วที่ขมวดช่วยขับให้เขาดูหล่อเท่จนจุรีพรเผลอหวั่นไหวไปชั่วขณะ “นี่คุณ…คุณ…คุณ!!” เมื่อเห็นเธอเอาแต่มองตาค้างเขาก็เลยลองเอ่ยเรียกเธอดู ปรากฏว่าเรียกเบาๆ ก็ยังดึงสติของเธอกลับมาไม่ได้ คิวจึงจำเป็นต้องขึ้นเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ “คะ! มะ…มีอะไรหรือเปล่า” พอได้สติกลับมาเธอก็ถามเขาอย่างตระหนก “ไม่มีครับ ผมแค่บอกให้คุณระวังเดี๋ยวจะล้มหัวฟาดพื้นเอา” “อ๋อค่ะ…ขอบคุณนะคะ” จุรีพรหลุบตาด้วยอาการหัวใจเต้นแรง ปกติแล้วเธอมักไม่ชอบให้ใครมาวางมาดหรือปั้นหน้ายักษ์ใส่ แต่กับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม บอกไม่ถูกว่าชอบหรืออะไร รู้แค่ว่าอยากถูกเขาดุแบบนี้อีกเรื่อยๆ คิวเองตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าพอได้มองใบหน้าคมสวยของเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status