All Chapters of Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท : Chapter 1 - Chapter 10

ห้องพักชั้นบนของคลับแห่งหนึ่ง “อื้อ..” ฉันส่งเสียงร้องเบาๆ เมื่อรู้สึกหายใจไม่ออก ความนุ่มหนาบางอย่างกดทับริมฝีปากอยู่ ฉันค่อยๆ ปรือตาที่พร่ามัวก็พบกับใบหน้าหล่อเหลาราวพระเจ้าตั้งใจปั้นของใครบางคนกำลังดูดกลืนวิญญาณฉันด้วยรสจูบอันเผ็ดร้อน ฉันตกใจแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร รู้สึกว่าร่างกายมันร้อนรุ่มและไร้เรี่ยวแรงอย่างบอกไม่ถูก ศีรษะก็หนักอึ้ง ดวงตาก็พร่ามัว.. ผู้ชายคนนี้เริ่มขบเม้มกลีบปากฉัน ทั้งยังใช้ฟันคมขบกัดอย่างรุนแรง ก่อนจะสอดเรียวลิ้นร้อนๆ เข้ามาควานเลียไปทั่วโพรงปาก น่าแปลก..ทั้งๆ ที่ฉันไม่เคยจูบกับใครแต่กลับแลกลิ้นกับเขาได้ราวคนมีประสบการณ์ ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นรอบเต้าอวบ ริมฝีปากผละออกแล้วก้มลงฉกชิมยอดถันสีระเรื่ออย่างมูมมามจนปลายจุกของฉันแข็งชันชูช่อ “อ๊า..อ๊ะ” ฉันเผลอครางเมื่อเขาใช้ฟันหน้าขบเม้มยอดจุกถี่ๆ ทั้งยังสลับใช้กลีบปากบีบเม้มรัวๆ ฉันทั้งเสียวสยิวและรู้สึกวาบหวิวไปทั่วบริเวณท้องน้อย เขาคนนี้ยังไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น ร่างสูงเคลื่อนตัวต่ำลงระหว่างทางก็พรมจูบผิวเนียนของฉันไปด้วย ไม่นานฉันก็สัมผัสได้ถึงความซาบซ่านที่พุ่งขึ้นสูงอย่างไม่ทันตั้งตัว ความร้

ถึงแม้บนโต๊ะนั้นจะมีผู้ชายที่มีใบหน้าคล้ายกับเขาอยู่ถึงสองคน แต่คนตรงกลางต้องเป็นเขาไม่ผิดแน่ คิ้วหนาดกดำ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักน่าจูบ..มีเพียงแค่เขาคนนี้เท่านั้นแหละ บนโต๊ะของเขามีหญิงวัยชราอยู่หนึ่งคน และมีคู่ชายหญิงวัยกลางคนทั้งหมดสามคู่ รวมถึงชายหนุ่มที่ดูจะเป็นรุ่นลูกรุ่นหลานทั้งหมดสามคน รวมคุณเหมด้วย หัวใจฉันมันเต้นเร็วแรงจนรู้สึกวาบหวิวในอก มันประหม่าและกดดันไปหมด ไม่รู้ว่าถ้าเราเจอหน้ากันฉันควรจะต้องทำตัวแบบไหน “นิน! ยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบยกไปเสิร์ฟเร็วลูกค้ารอนานแล้ว” เสียงเรียกของพี่เจนรั้งสติของฉันให้กลับมา ห้ามอ่อนแอเด็ดขาดนะชญานินท์ เจอหน้าเขาแล้วมันยังไงล่ะ เจอก็เจอสิ.. “ค่ะๆ ขอโทษทีค่ะพี่เจน” เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อทำใจ ก่อนจะเดินเอาปลาเก๋าสามรสไปวางเสิร์ฟบนโต๊ะของคุณเหม กึก! พรึ่บ! ทันทีที่ฉันวางจานลงคุณเหมก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี เราจึงได้สบตากันอย่างบังเอิญ ไม่รู้ว่าเป็นจังหวะซวยอะไรของฉัน ทีตอนพี่เจนเสิร์ฟเมื่อกี้เขายังไม่เงยหน้าขึ้นมามองเลย.. สีหน้าของคุณเหมที่ได้เจอฉันดูตกใจเล็กน้อย แต่แค่ครู่เ

หลายวันต่อมา มหาวิทยาลัยX.L. “นินวันนี้แกต้องไปทำงานหรือเปล่า” บังอรเพื่อนสาวคนสนิทของชญานินท์ถามขึ้นขณะที่พวกหล่อนกำลังเดินลงจากอาคารเรียน “ไปสิ ช่วงนี้ลูกค้าแน่นร้านทุกวันเลย” “นี่ ฉันได้ข่าวมานะว่าที่พักหลังร้านพี่คิวเขาขายดิบขายดีเนี่ยเป็นเพราะคุณอิน อินทราชหนึ่งในตระกูลราชภิรมย์ภักดีเขาแชะภาพครอบครัวลงอินสตาแกรมแล้วเช็กอินที่ร้านนี้ จริงหรือเปล่าแก” ชลลี่หรือสายชลเพื่อนสาวประเภทสองอีกคนในกลุ่มเอ่ยถามอย่างมีจริต ดูทรงจะแอบปลื้มชายหนุ่มที่ชื่ออินอยู่ไม่น้อย “เออนั่นดิ จริงปะวะแก” บังอรกดดันเพิ่ม คำถามของเพื่อนทั้งสองทำเอาชญานินท์รู้สึกจุกที่กลางลำคอคล้ายมีของแข็งติดคาอยู่ เพราะมันทำให้เธอหวนนึกถึงใครอีกคนที่เป็นหนึ่งในทายาทของตระกูล เหมราช.. “เอ้าอีนี่! ยืนเงียบเป็นใบ้ไปได้ มีอะไรหรือเปล่าเนี่ย” เมื่อเห็นว่าเพื่อนมีท่าทีที่ผิดแผกแปลกไป ชลลี่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ถึงนางจะปากคอเราะรายไปเสียหน่อยแต่เรื่องรักเพื่อนนางยืนหนึ่งกว่าใครๆ “ปะ..เปล่า..” ชญานินท์ไม่กล้าที่จะเอ่ยอะไรมาก เพราะกลัวจะหลุดพูดเรื่องที่เธอตั้งท้องกับเหมราช แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้ยังไม่หลุดถึงหูขอ

สองวันต่อมาฉันได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่ก็ยังถูกสั่งให้ห้ามทำงานหนัก ห้ามเดินเยอะและห้ามเครียด แต่เชื่อเถอะว่าตอนนี้ฉันกำลังเครียด เพราะสิ่งที่โดนห้ามค่อนข้างสวนทางกับงานของฉันมาก พนักงานทำความสะอาดเป็นงานที่หนักพอสมควร ฉันยังกังวลในเรื่องอยู่ว่าควรจะทำยังไงดี แน่นอนว่าฉันย่อมห่วงลูกยิ่งกว่างาน แต่ในขณะเดียวกันถ้าฉันไม่ทำงานแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาใช้ประทังชีวิตตอนนี้ฉันกำลังรอคุณเหมเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายกับทางโรงพยาบาลอยู่ ถ้าเขากลับมาก็ว่าจะลองปรึกษาเขาดูเสียหน่อย แกร๊ก~รอไม่นานบานประตูก็ถูกเปิดเข้ามา ฉันยิ้มร่าด้วยความเขินเล็กๆ ริมฝีปากเผยอขึ้นเตรียมจะเอ่ยถามคุณเหมเต็มที่ ทว่า..คนที่เปิดประตูเข้ามากลับไม่ใช่เขา “สวัสดีครับคุณชญานินท์ ผมชื่อเกมเป็นเลขาของคุณเหมครับ” คุณผู้จัดการกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร “สะ..สวัสดีค่ะ” ฉันทักทายกลับพร้อมสอดสายตามองหาตัวคุณเหม ทว่าก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา “ไม่ต้องมองหาหรอกครับ พอดีคุณเหมต้องรีบไปธุระสำคัญก็เลยโทรตามให้ผมมาคอยดูแลคุณชญานินท์แทนต่อจากนี้” “อ๋อค่ะ..” อยู่ๆ ก็รู้สึกวูบโหวงในอกแปลกๆ แฮะ อาการนอยด์อาการน้อยใจม

คุณเหมถามเสียงแผ่ว เขาเองก็คงลำบากใจที่ต้องพูดเรื่องนี้กับฉัน ใบหน้าและหัวใจของฉันมันชาวาบไปหมด แม้จะเข้าใจว่าเขาต้องการมีภาพลักษณ์ที่ดีแต่ก็อดน้อยใจและเสียความรู้สึกไม่ได้ ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ถึงจะอยากให้แม่ไปร่วมงานแต่งด้วย แต่ก็ไม่ได้อยากให้ครอบครัวของคุณเหมเขาขายขี้หน้า นี่ยังไม่รู้เลยว่าครอบครัวของเขาจะรับสะใภ้อย่างฉันเข้าบ้านหรือเปล่าหลังจากวันนั้นไม่นานฉันก็ได้รับคำตอบ เมื่อคุณเหมพาฉันมาแนะนำตัวกับครอบครัวของเขา วันนี้ฉันแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีครีมที่ประดับด้วยลายลูกไม้บริเวณช่วงเอวเล็กๆ ผมยาวสลวยถักเปียก้างปลาสองข้างแล้วม้วนเก็บอย่างเรียบร้อย เปลือกตาคู่สวยถูกทาทับบางๆ ด้วยอายแชโดว์สีพีช ริมฝีปากและพวงแก้มแต่งแต้มด้วยบลัชออนและลิปสติกสีชมพูนู้ด ภาพลักษณ์รวมๆ ของฉันในวันนี้ก็นับว่าดูดีใช้ได้ ตอนคุณเหมเห็นฉันครั้งแรกเขาก็นิ่งอึ้งไปอยู่พักใหญ่เลยล่ะ “พร้อมไหม” เขาถามแล้วยื่นมือหนามากุมมือเล็กของฉันขณะที่เรากำลังเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ ตอนที่รถคุณเหมเลี้ยวเข้ามาจอดที่คฤหาสน์ฉันเบิกตาและอ้าปากค้างด้วยความตกใจปนตะลึง เพราะคฤหาสน์หลังนี้ใหญ่โตและหรูหรามากเหมื