Share

EP.8

Author: Xiaohlinz
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-09 15:40:26

คุณเหมถามเสียงแผ่ว เขาเองก็คงลำบากใจที่ต้องพูดเรื่องนี้กับฉัน

ใบหน้าและหัวใจของฉันมันชาวาบไปหมด แม้จะเข้าใจว่าเขาต้องการมีภาพลักษณ์ที่ดีแต่ก็อดน้อยใจและเสียความรู้สึกไม่ได้ ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ถึงจะอยากให้แม่ไปร่วมงานแต่งด้วย แต่ก็ไม่ได้อยากให้ครอบครัวของคุณเหมเขาขายขี้หน้า

นี่ยังไม่รู้เลยว่าครอบครัวของเขาจะรับสะใภ้อย่างฉันเข้าบ้านหรือเปล่า

หลังจากวันนั้นไม่นานฉันก็ได้รับคำตอบ เมื่อคุณเหมพาฉันมาแนะนำตัวกับครอบครัวของเขา วันนี้ฉันแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีครีมที่ประดับด้วยลายลูกไม้บริเวณช่วงเอวเล็กๆ

ผมยาวสลวยถักเปียก้างปลาสองข้างแล้วม้วนเก็บอย่างเรียบร้อย เปลือกตาคู่สวยถูกทาทับบางๆ ด้วยอายแชโดว์สีพีช ริมฝีปากและพวงแก้มแต่งแต้มด้วยบลัชออนและลิปสติกสีชมพูนู้ด

ภาพลักษณ์รวมๆ ของฉันในวันนี้ก็นับว่าดูดีใช้ได้ ตอนคุณเหมเห็นฉันครั้งแรกเขาก็นิ่งอึ้งไปอยู่พักใหญ่เลยล่ะ

“พร้อมไหม” เขาถามแล้วยื่นมือหนามากุมมือเล็กของฉันขณะที่เรากำลังเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่

ตอนที่รถคุณเหมเลี้ยวเข้ามาจอดที่คฤหาสน์ฉันเบิกตาและอ้าปากค้างด้วยความตกใจปนตะลึง เพราะคฤหาสน์หลังนี้ใหญ่โตและหรูหรามากเหมือนกับที่เคยเห็นในละครทีวีไม่มีผิด

ทางเดินด้านข้างทั้งสองฝั่งถูกทำเป็นสวนดอกไม้ แล้วหากเลยจุดนั้นมาหน่อยก็จะเจอเข้ากับสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ พื้นที่ที่นี่กว้างขวางมาก ชาตินี้ทั้งชาติฉันคงไม่มีปัญญาได้ก้าวเข้ามาเหยียบในที่แบบนี้หรอกหากไม่ได้แต่งงานกับคุณเหม

“คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ นี่ชญานินท์ผู้หญิงที่ผมจะแต่งงานด้วยครับ”

เสียงของคุณเหมดังขึ้นช่วยดึงฉันออกจากภวังค์ เพราะมัวแต่หันมองรอบๆ บ้านมากไปหน่อย จึงไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ฉันและคุณเหมยืนอยู่ตรงหน้าครอบครัวของเขาแล้ว

ไม่รู้ว่าท่าทีตื่นเต้นของฉันจะทำให้พวกเขารังเกียจแล้วหรือเปล่า..

“สะ..สวัสดีค่ะ..นะ..หนูชื่อชญานินท์” ฉันยกมือกระพุ่มไหว้หญิงวัยชราตรงหน้าและไม่ลืมที่จะเผื่อแผ่ไปยังคู่ชายหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง

“สวัสดีจ้ะหนู ฉันชื่อศรีพิจิตรนะจ๊ะเป็นย่าของตาเหม ส่วนนี่ไพรรัตน์และราชาวดีพ่อแม่ตาเหมเขา” คุณย่าผายมือแนะนำ

“สะ..สวัสดีอีกครั้งนะคะ”

“สวัสดี”

คุณพ่อและคุณแม่ของคุณเหมมองฉันตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยแววตาไม่พึงใจอย่างชัดเจน ทำเอาฉันรู้สึกหม่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“ได้ข่าวว่าหนูท้องกับตาเหมเหรอจ๊ะ” คำถามนุ่มนวลนี้เป็นของคุณย่าจิตร สายตาที่ท่านมองฉันช่างเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความเอ็นดูจนฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมา

อย่างน้อยๆ ก็ไม่ได้ถูกครอบครัวเขาเกลียดทุกคน..

“ชะ..ใช่ค่ะ..”

“อย่าเพิ่งเข้าเรื่องคุยกันสิคะ เหมยังไม่ได้แนะนำให้คุณนินรู้จักกับหยาดเลยนะคะ”

“หยาดพิรุณ..!”

“หนูหยาด มาแล้วเหรอลูก” คุณแม่ของคุณเหมเอ่ยทักคุณหยาดพิรุณเสียงอ่อนเสียงหวาน เธอยิ้มแย้มและดูดีใจมากที่ได้เจอหน้าคุณหยาด

ช่างผิดกันกับตอนที่เจอฉันอย่างสิ้นเชิง...

“สวัสดีค่ะคุณแม่ คุณพ่อ คุณย่า” คุณหยาดยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสาม ซึ่งพวกท่านก็รับไหว้เธออย่างเป็นมิตรกันทุกคน

“ทำไมไม่เห็นบอกผมเลยว่าคุณจะมาที่นี่” คุณเหมหันไปถามคุณหยาดด้วยสีหน้าเสียอาการ แววตาเขาเลิ่กลั่กราวกับคนกลัวความผิด

“หยาดแค่อยากมาเซอร์ไพรส์คุณน่ะค่ะ” คุณหยาดเธอเดินเข้ามาควงแขนคุณเหม แล้วรั้งตัวคุณเหมเข้าไปใกล้ตัวเธอจนมือเราที่ประสานกันไว้ในตอนแรกหลุดออกจากกัน

วินาทีนั้นฉันรู้สึกหวิวใจและวูบโหวงแปลกๆ มันสับสนและงุนงงไปหมด

คุณหยาดเธอคือใคร..ทำไมถึงดูสนิทกับคุณเหมจัง แถมคุณพ่อคุณแม่ของคุณเหมก็ดูจะชอบเธอเอามากๆ ..หรือว่าเธอจะเป็น..

“สวัสดีค่ะคุณชญานินท์ หยาดพิรุณนะคะเป็นเพื่อนสนิทของเหมเขา จริงๆ เรียกหยาดเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”

ก่อนที่ฉันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น คุณหยาดก็ชิงแนะนำตัวขึ้นซะก่อน เธอพูดกับฉันพร้อมส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้

“สวัสดีค่ะคุณหยาด เรียกนินเฉยๆ ก็ได้ค่ะ” ฉันทักทายกลับแล้วคลี่ยิ้มให้เธอเช่นกัน

สงสัยฉันคงจะคิดมากไปเอง ที่แท้คุณหยาดกับคุณเหมก็เป็นเพื่อนสนิทกัน พวกเขาดูสนิทกันมาก มากซะจนหากมีใครมาบอกฉันว่าทั้งสองเป็นคนรักกันฉันก็คงจะเชื่ออย่างไม่ลังเลเลยล่ะ เพราะสายตาที่คุณเหมมองคุณหยาดมันช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกดีๆ

ซึ่งฉันไม่เคยได้รับสายตาแบบนี้จากเขาเลย

“ค่ะ ยินที่ได้รู้จักนะคะ” คุณหยาดพูด

“เอาล่ะๆ แนะนำตัวกันครบทุกคนแล้วนะ เอาเป็นว่าเชิญทุกคนนั่งลงก่อนเถอะ” คุณย่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าบทสนทนาสิ้นสุดลงแล้ว

ฉันและคุณเหมรวมถึงคุณหยาดต่างก็เดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาว โดยที่ฉันนั่งทางฝั่งขวาซึ่งใกล้กับคุณย่า ถัดมาตรงกลางคือคุณเหมและตามด้วยคุณหยาดนั่งชิดริมซ้าย

“เราสองคนคิดดีแล้วใช่ไหมที่จะแต่งงานกัน” คุณย่ามองหน้าฉันกับคุณเหมสลับกัน ท่านไม่ได้มีท่าทีที่จะขัดขวาง แต่คงอยากจะถามเพื่อยืนยันให้มั่นใจก็เท่านั้น

“ครับคุณย่า นินท้องลูกของผม..ผมต้องรับผิดชอบ” น้ำเสียงคุณเหมแผ่วเบามาก เขาดูไม่ค่อยกล้าพูดเหมือนกับเกรงกลัวอะไรบางอย่าง

“แล้วหนูนินล่ะ” คุณย่าหันมาทางฉันบ้าง

“ค่ะ..ถ้าคุณเหมยินดีที่จะรับผิดชอบ..หนูก็ไม่ขัดข้อง” ฉันก้มหน้าตอบเพราะไม่กล้าสบตากับคุณย่า รวมถึงไม่อยากสัมผัสกับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากคุณพ่อและคุณแม่ของคุณเหมด้วย

“ถ้าอย่างนั้นก็โอเคลูก แล้วนี่จะแต่งกันเมื่อไหร่ล่ะ”

“อาทิตย์หน้าเลยครับคุณย่า” ฉันแอบตกใจกับคำตอบของคุณเหมเพราะไม่คิดว่าเขาจะใจร้อนรีบจัดงานถึงขนาดนี้

“ไม่ไวไปหน่อยเหรอตาเหม จะเตรียมงานทันเหรอ” สีหน้าคุณย่าดูเป็นกังวล

“ไม่หรอกครับ ผมไม่ได้จะจัดงานใหญ่โตอะไรมาก กะจะเชิญแค่ญาติๆ และเพื่อนสนิทมาก็พอ รวมๆ แล้วแขกไม่น่าจะเกินยี่สิบคนครับ”

“แหม..จัดเล็กแบบนี้เดี๋ยวคุณนินก็น้อยใจแย่หรอกค่ะเหม” คุณหยาดเอ่ยแซวเสียงบีบเสียงเล็กทำให้คุณเหมหันมามองหน้าฉันด้วยสายตาเชิงถามว่า ‘โอเคไหม?’

“ฉะ..ฉันไม่น้อยใจหรอกค่ะ..แค่คุณเหมรับผิดชอบมันก็มากเกินพอแล้ว” ถึงลึกๆ จะรู้สึกห่อเหี่ยวไปบ้าง แต่ฉันก็ไม่ได้ต้องการงานแต่งที่ใหญ่โตอะไร เพราะสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ มีเพียงแค่คุณเหมคนเดียวเท่านั้น

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 100

    เธอโผเข้ากอดเขาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก หาได้ร้องเพราะความเสียใจ หากแต่เป็นความดีใจและความสุขที่ท่วมท้นอยู่เต็มอก เธอมีความสุขกับการร้องไห้ในครั้งนี้มากจริงๆ“ฉันสัญญาว่าฉันจะดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด จะไม่ให้ใครมาทำลายครอบครัวของเราได้อีก” ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญากับเธออย่างหนักแน่น เขากอดเธอตอบด้วยความรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ “นินก็สัญญาค่ะ…ฮึก…สัญญาว่านินจะดูแลคุณและลูก นินจะไม่ทำให้คุณต้องเสียใจหรือผิดหวังในตัวนินอีก” เธอบอกปนสะอื้นจนเขาเกือบจับใจความไม่ได้ ถึงกระนั้นก็พอเข้าใจในความหมาย “ขอบคุณนะ ฉันรักเธอที่สุดเลยรู้ไหมนิน รักมาก รักเหลือเกิน” เหมราชกระชับกอดให้แน่นขึ้นพร้อมหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความรักและความอบอุ่นจากกายของเธอค่อยๆ กำซาบเข้าสู่ส่วนลึกของหัวใจ“นินก็รักคุณค่ะ รักมากจริงๆ ขอบคุณนะคะที่รักนินขนาดนี้” ชญานินท์ผละกอดออก เลื่อนสองมือขึ้นไปประคองใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นไปประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างอ่อนโยน เหมราชเองก็เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปประคองใบหน้าเธอกลับ แล้วบรรจงจูบตอบเธอท่ามกลางชายหาด โดยมีผืนทะเลและเหล่าสรรพสัตว์มองลงมาเป็นพยานรักในครั้งนี้ หนึ่งปีต่อมา

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 99

    หลายวันต่อมาการผ่าตัดของราชาวดีผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่อาจจะต้องใช้เวลาในการพักฟื้นและทำกายภาพบำบัดสักเล็กน้อยถึงจะเริ่มกลับมาเดินได้ตามปกติเหมราชโล่งใจขึ้นมากที่แม่ของเขาจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง เขาฝากการดูแลทั้งหมดให้ผู้เป็นพ่อ คุณย่าและแม่ของชญานินท์ให้ช่วยสลับกันคอยดูแล ส่วนตัวเขาขอมาพักผ่อนหย่อนใจกับชีวิตครอบครัวที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลสักสามสี่วัน ชายหนุ่มไม่ได้จะทอดทิ้งหรือละเลยมารดาแต่อย่างใด เพียงแค่ขอใช้เวลาอยู่กับว่าที่ภรรยาและลูกชายสุดที่รักก่อนจะกลับไปรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่กำลังรอเขาอยู่ ทั้งในเรื่องงานและการดูแลผู้เป็นแม่ “คุงพ่อ คุงแม่ ไปเล่งนั้มกันคั้บ!” เด็กน้อยเดินมาจูงมือเขาและชญานินท์ที่กำลังนั่งจิบน้ำชายามบ่ายด้วยกันอยู่ที่มุมโต๊ะหน้าบ้านพักซึ่งอยู่ติดกับริมทะเล ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวที่เขาและครอบครัวกวาดซื้อเอาไว้ตั้งแต่คุณย่ายังสาวๆ พื้นที่เกาะในบริเวณนี้มีอยู่ทั้งหมดสามแห่งด้วยกัน แห่งแรกเป็นแห่งใหญ่ที่สุด ซึ่งคุณย่ามอบมันให้เป็นเกาะส่วนตัวของทศราช ส่วนเกาะแห่งที่สองก็คือเกาะของเขาซึ่งมีขนาดรองลงมา และแห่งสุดท้ายเป็นเกาะของอินทราชซึ่งจะเล็กกว่าของใครๆ ถึ

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 98

    ณเรราชกระตุกแขนผู้เป็นแม่เร่าๆ ด้วยความตื่นเต้น ชีวิตนี้ของเขามีแค่คุณยายและคุณทวด ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีคุณย่าเพิ่มมาอีกคน “ไม่ใช่ฉันนะที่กำลังเป็นกำลังใจให้เธอ แต่ลูกเราก็เป็นกำลังใจให้เธออยู่เหมือนกัน” เขาบอกเสียงนุ่มพลางเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าเธอเบาๆ ชญานินท์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรก็ตั้งใจเอาไว้แล้ว ถึงจะสั่นเกร็งมากไปหน่อยแต่อย่างไรก็ต้องสู้“ไปค่ะ เราเข้าไปข้างในกัน” เธอบอกเขาด้วยสายตาจริงจังอย่างมุ่งมั่น เหมราชคลี่ยิ้มเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพาสองแม่ลูกเดินเข้าไปข้างใน “แม่ดูสิครับว่าผมพาใครมาเยี่ยม” เหมราชเอ่ยทักผู้เป็นแม่เสียงสดใส พร้อมดันตัวชญานินท์และณเรราชที่อยู่ข้างหลังให้ขึ้นมายืนอยู่ข้างกายเขา “ชะ…ชญานินท์…” ราชาวดีเอ่ยเรียกอดีตลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหวาดระแวง สำหรับเธอในตอนนี้รู้สึกกลัวชญานินท์มากกว่าที่จะเกลียด เพราะรู้ตัวดีว่าเคยทำไม่ดีใส่หญิงสาวเอาไว้มาก จึงกลัวว่าชญานินท์จะมาเอาคืนเธอจนถึงแก่ชีวิต “คุณคะ…” เธอหันไปเอ่ยเรียกสามีข้างๆ ราวกับอยากให้ปกป้อง “คุณแม่เป็นอะไรครับ กลัวนินเหรอ” เหมราชไม่สบายใจที่เห็นแม่เขามีอาการหวาดระแวง มันผิดไปจากที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 97

    ชญานินท์ฉีกยิ้มกว้างออกมาจนแก้มปริด้วยความดีใจ เธอพยักหน้าเร่าๆ ถี่ระรัว ขณะที่หยาดน้ำสีใสค่อยๆ รื้นขึ้นมาคลอขอบตาทั้งสองข้าง “ตกลงค่ะ…ฮึก…เรากลับมารักกันนะคะ…” เธอพูดเสียงสะอื้น“ครับ” เหมราชคลี่ยิ้มพร้อมเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบใบหน้าเธอเบาๆ หลังจากนี้ไปเขาและเธอก็จะได้มีความสุขกันอย่างจริงๆ จังๆ เสียที “ฮือ...นินรักคุณนะ” ชญานินท์โผเข้ากอดร่างกำยำ ก่อนจะปล่อยโฮด้วยความดีใจ กว่าที่เธอและเขาจะมีวันที่รักและเข้าใจกัน มันไม่ง่ายเลยจริงๆ “ฉันก็รักเธอนะ...รักมากด้วย” แม้แต่เหมราชเองก็ยังอดน้ำตาซึมไม่ได้ การกลับมารักกันในครั้งนี้จะทำให้เขาและเธอเห็นคุณค่าของกันและกันมากขึ้น คนทั้งสองจะรู้ดีที่สุดว่าการมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆ มันดีและมีความหมายมากเพียงใด หลังจากนี้ชีวิตรักของเธอและเขาจะไม่มีวันสั่นคลอนอีกอย่างเด็ดขาด เพราะทั้งคู่ได้ผ่านบททดสอบและความอดทนที่หฤโหดด้วยกันมาแล้ว ทว่า…นั่นอาจเป็นความรู้สึกของเหมราชแค่เพียงคนเดียว เพราะชญานินท์ยังมีบางอย่างที่ค้างคาเกี่ยวกับตัวเขาอยู่ เธอผละกอดออก สีหน้าที่ดีใจและมีความสุขเมื่อสักครู่ค่อยๆ เบาบางลงเรื่อยๆ “นินเป็นอะไรหรือเปล่า?” อยู่ๆ เธอก็มีท่าที

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 96

    ชญานินท์เดินเข้าไปในห้องอาหารก็พบว่าเหมราชกำลังยืนต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยใบหน้าง้ำงอ คล้ายจะเห็นริมฝีปากเขาขยับมุบมิบราวกำลังบ่นบางอย่าง ทว่าด้วยความที่เธอยืนห่างไกลออกไปจึงทำให้ไม่ได้ยิน “เพิ่งห้าโมงเย็นเอง หิวแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมเลื่อนแขนขึ้นมากอดอก มองเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู “หิวสิ คนทำงานทั้งวันนิ” เขาตอบแล้วหยิบถ้วยบะหมี่มาวางลงบนโต๊ะ ก่อนจะคีบเส้นเหนียวนุ่มนั้นเข้าปาก “นึกว่ากลับมาจะมีคนทำกับข้าวเอาไว้รอ ที่ไหนได้กำลังพูดจ้ออยู่กับหนุ่มอื่น” เขาทำเป็นบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ตั้งใจเพิ่มระดับเสียงให้เธอฟังได้ยิน ชญานินท์พยายามกลั้นหัวเราะกับท่าทางที่งอแงเหมือนเด็กของชายหนุ่ม “หมายถึงฉันกับคุณอินเหรอคะ” “เปล๊า…” เขาตอบเสียงสูง ก้มหน้ากินบะหมี่ต่อด้วยอาการหัวเสีย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังโกรธ แต่เธอก็ยังไม่เข้ามาง้อเขาอีก ใจร้ายที่สุด! “กินบะหมี่กล่องเดียวมันจะไปอิ่มอะไรล่ะคะ” ชญานินท์เดินเข้าไปเปิดตู้นั่นตู้นี่เพื่อหาของกินให้เขา เหมราชลอบอมยิ้ม ก่อนจะปรับสีหน้าให้เย่อหยิ่งขึ้นเพราะยังรู้สึกนอยด์เธออยู่ “เธอจะทำอาหารให้ฉันกินเหรอ?” เขาแสร้งถามเสียงเข้ม “เปล

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 95

    เธอหยัดกายลุกขึ้นพรวดหวังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ทว่าอาจเป็นเพราะลุกยืนแรงไปหน่อยบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป จึงอาการเกิดหน้ามืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน โชคดีที่ได้ท่อนแขนของคนข้างๆ มารองรับร่างเธอเอาไว้เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังเอนกายอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ระวังหน่อยสิคุณเดี๋ยวก็หัวฟาดพื้นตายห่าหรอก” คิวบอกคนตัวเล็กเสียงเข้ม แววตาดุดันและหัวคิ้วที่ขมวดช่วยขับให้เขาดูหล่อเท่จนจุรีพรเผลอหวั่นไหวไปชั่วขณะ “นี่คุณ…คุณ…คุณ!!” เมื่อเห็นเธอเอาแต่มองตาค้างเขาก็เลยลองเอ่ยเรียกเธอดู ปรากฏว่าเรียกเบาๆ ก็ยังดึงสติของเธอกลับมาไม่ได้ คิวจึงจำเป็นต้องขึ้นเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ “คะ! มะ…มีอะไรหรือเปล่า” พอได้สติกลับมาเธอก็ถามเขาอย่างตระหนก “ไม่มีครับ ผมแค่บอกให้คุณระวังเดี๋ยวจะล้มหัวฟาดพื้นเอา” “อ๋อค่ะ…ขอบคุณนะคะ” จุรีพรหลุบตาด้วยอาการหัวใจเต้นแรง ปกติแล้วเธอมักไม่ชอบให้ใครมาวางมาดหรือปั้นหน้ายักษ์ใส่ แต่กับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม บอกไม่ถูกว่าชอบหรืออะไร รู้แค่ว่าอยากถูกเขาดุแบบนี้อีกเรื่อยๆ คิวเองตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าพอได้มองใบหน้าคมสวยของเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status