Share

EP.7

Author: Xiaohlinz
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-09 15:37:45

คุณเหมหันมาตะคอกใส่จนฉันตกใจสะดุ้งโหยง ได้แต่นั่งก้มหน้าตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว ถึงคำพูดของคุณเหมจะฟังดูรุนแรงไปเสียหน่อย แต่มันก็ถูกอย่างที่เขาว่า

เรื่องนี้ฉันผิดเองจริงๆ แม่ขอโทษนะลูก..

“ฉะ..ฉันขอโทษค่ะ..” ขอโทษลูกเสร็จก็ต้องขอโทษคุณพ่อเขาด้วย ดูท่าจะโกรธคุณแม่อย่างฉันเอามากๆ

“อย่าทำแบบนี้อีกนะชญานินท์!”

“ค่ะ..”

สิ้นสุดคำพูดของฉันคุณเหมก็เคลื่อนรถออกจากบ้านฉันทันที เขาจอดแวะร้านอาหารข้างทางที่ค่อนข้างสะอาดแล้วกินข้าวเช้ากับฉันและลูก

คุณเหมทั้งสั่ง ทั้งยกและทั้งเสิร์ฟน้ำให้ฉันเรียกได้ว่าดูแลแทบจะทุกย่างก้าว นี่หากว่าอุ้มฉันขึ้นรถได้เขาคงทำไปแล้ว

ใช่..ดูเผินๆ ก็เหมือนว่าเขาดูแลและเอาใจใส่ฉันดีมาก..ฉันเองก็คิดแบบนั้น

คิดว่าที่เขาดุเขาด่าก็เพราะว่าห่วงฉันและลูก

คิดว่าที่เขาดูแลฉันราวไข่ในหินเพราะรักและอยากทะนุถนอม

และคิดว่าที่เขาชอบโมโหร้ายและหงุดหงิดง่ายเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวของเขา

ทว่า..ฉันกลับคิดผิด..ตอนนั้นฉันไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองโง่เง่ามากแค่ไหน..ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าวันนึงตัวเองจะต้องมาเจ็บปวดกับผู้ชายอย่างคุณเหมได้มากขนาดนี้..

หลายวันมานี้..คุณเหมดูแลฉันดีมาก ทั้งคอยไปรับไปส่งฉันทุกเช้าทุกเย็นอย่างสม่ำเสมอ พอถึงวันนี้ที่หมอนัดตรวจสุขภาพและครรภ์เขาก็รีบขับรถมารอรับฉันที่หน้าบ้านตั้งแต่เช้า

เขาดูแลและเอาใจใส่ฉันดีมากจนฉันเริ่มหวั่นไหวกับเขาเข้าไปทุกที..

“นังนิน! รถใครมาจอดหน้าบ้านวะนั่น หรูฉิบ ท่าทางคงจะรวยน่าดู” แม่ของฉันหรือนางอรพินตะโกนถามพลางสอดสายตามองไปทางหน้าบ้านอย่างตื่นเต้นด้วยเสียงยานยืดตามประสาของคนเมา

“เอาไว้แม่เลิกเมาเมื่อไหร่ฉันค่อยเล่าให้ฟังว่าเขาเป็นใคร” ขืนบอกไปตอนนี้แม่ก็จำไม่ได้อยู่ดี เมาเละเทะซะขนาดนี้ แต่ก็นี่แหละนะแม่ของฉัน

ตั้งแต่ที่พ่อเสียไปเมื่อหลายปีก่อนแม่ก็กลายเป็นคนติดเหล้าเมาหัวราน้ำแทบทุกวัน เพราะทำใจยอมรับกับหนี้สินที่พ่อทิ้งไว้ไม่ได้ เงินจำนวนสองล้านมันมากโขนักถ้าเทียบกับคนชนชั้นระดับรากหญ้าอย่างฉัน

ฉันเป็นห่วงสุขภาพของแม่และอยากให้ท่านเลิกกินเหล้ามาก เพราะพักหลังมานี้ร่างกายของแม่เริ่มทรุดโทรม เดี๋ยวก็เจ็บออดๆแอดๆ เคยขอให้เลิกหลายครั้งแต่แม่ก็ทำไม่ได้

ถึงอย่างนั้นฉันก็เข้าใจแม่นะ ไม่สิ..ต้องบอกว่าเพิ่งเข้าใจมากกว่า..

ความรู้สึกที่รู้ว่าต้องเลี้ยงลูกตามลำพังพร้อมกับภาระอันหนักอึ้งน่ะ..ฉันเข้าใจดีเลยล่ะ..

แต่มันก็แค่อดีตน่ะนะ ก็ตอนนี้คุณเหมเขายอมรับฉันแล้วนี่นา..ต่อจากนี้ชีวิตฉันและแม่คงจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น..

“เอ้าอีนี่! ข้าถามดีๆ เอ็งก็ตอบมาสิวะ!”

“แม่สร่างเมาแล้วเดี๋ยวนินค่อยเล่าค่ะ นินไปก่อนนะแม่พอดีมีธุระ” ฉันหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาคล้องไหล่ แล้วเดินออกจากบ้านไปโดยไม่ลืมที่จะล็อกประตู

วันนี้ฉันคงต้องขังแม่เอาไว้ท่านจะได้ไม่ออกไปเมาที่ไหนอีก แล้วเราจะได้คุยกันเรื่องที่ฉันท้องและเรื่องคุณเหมสักที

ใช่..แม่ยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับฉันเลยสักนิด

“นังนิน! ล็อกประตูทำไมวะ! เปิดให้ข้าเดี๋ยวนี้!” เสียงโวยวายของแม่ดังตามหลังฉันออกมาจนกลัวว่าคุณเหมเขาจะได้ยิน

ฉันรีบล็อกประตูแล้วเดินออกไปที่หน้าบ้านก็พบว่าคุณเหมยืนกอดอกพิงรถยนต์คันหรูของตัวเองอยู่ พูดตรงๆ ว่าพอมองจากมุมนี้แล้วเขาดูหล่อและเท่มาก

ตึกตัก~ ตึกตัก~

หัวใจฉันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะแถมใบหน้ายังเริ่มเห่อร้อนอีกต่างหาก นี่ไม่รู้ว่าแก้มแดงด้วยหรือเปล่า

“คะ..คุณเหม..รอนานไหมคะ” ฉันเอ่ยถามเสียงสั่นๆ พยายามควบคุมตัวเองให้เป็นปกติ ไม่รู้ว่าทำไมต้องเขินอายทุกทีเวลาเจอหน้าเขา

“ไม่นาน..แล้วนี่กิ..”

“ฉันกินข้าวเช้าแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วง” ฉันชิงตอบเขาก่อนพร้อมกับคลี่ยิ้มให้

“ดีมาก”

จากนั้นคุณเหมก็เปิดประตูรถให้ฉันขึ้นไปนั่ง ส่วนตัวเขาก็รีบเดินอ้อมไปขึ้นอีกฝั่งแล้วสตาร์ทรถมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาลทันที

“นิน” คุณเหมเรียกฉันหลังจากที่ภายในรถเงียบงันอยู่นาน

“คะ?”

“เมื่อกี้ตอนเธอออกมาฉันได้ยินเสียงโวยวาย เสียงใครเหรอ?”

ฉันหน้าซีดทันทีที่ได้ยินคุณเหมถามแบบนั้น เขาได้ยินจริงๆ ด้วย ให้ตายสิ..

“เสียงที่คุณได้ยิน..เป็นเสียงแม่ฉันเองค่ะ”

ฉันอึกอักและลังเลที่จะตอบ แต่สุดท้ายก็กัดฟันกลั้นใจพูดความจริงออกไป เพราะยังไงวันนึงคุณเหมก็ต้องรู้เรื่องนี้อยู่ดี

“แม่เธอ..ติดเหล้า?”

“ค่ะ..”

“ติดขนาดไหน ต้องกินทุกวันหรือนานๆ ครั้ง”

“ก็กินแทบจะทุกวันเลยค่ะ”

“อืม..”

คุณเหมครางรับเบาๆ แล้วก็เงียบไป ไม่รู้ว่าคุณเหมจะรู้สึกยังไงนะที่ได้รู้เรื่องนี้ แต่ฉันรู้สึกละอายใจมากที่ต้องเล่า เพราะมันยิ่งตอกย้ำความแตกต่างทางสังคมของฉันกับคุณเหมได้เป็นอย่างดี

“ถ้างั้นเธอจะว่าอะไรไหม..ถ้าวันแต่งงานของเรา..ฉันจะขอให้แม่เธออยู่ที่บ้าน..”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 100

    เธอโผเข้ากอดเขาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก หาได้ร้องเพราะความเสียใจ หากแต่เป็นความดีใจและความสุขที่ท่วมท้นอยู่เต็มอก เธอมีความสุขกับการร้องไห้ในครั้งนี้มากจริงๆ“ฉันสัญญาว่าฉันจะดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด จะไม่ให้ใครมาทำลายครอบครัวของเราได้อีก” ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญากับเธออย่างหนักแน่น เขากอดเธอตอบด้วยความรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ “นินก็สัญญาค่ะ…ฮึก…สัญญาว่านินจะดูแลคุณและลูก นินจะไม่ทำให้คุณต้องเสียใจหรือผิดหวังในตัวนินอีก” เธอบอกปนสะอื้นจนเขาเกือบจับใจความไม่ได้ ถึงกระนั้นก็พอเข้าใจในความหมาย “ขอบคุณนะ ฉันรักเธอที่สุดเลยรู้ไหมนิน รักมาก รักเหลือเกิน” เหมราชกระชับกอดให้แน่นขึ้นพร้อมหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความรักและความอบอุ่นจากกายของเธอค่อยๆ กำซาบเข้าสู่ส่วนลึกของหัวใจ“นินก็รักคุณค่ะ รักมากจริงๆ ขอบคุณนะคะที่รักนินขนาดนี้” ชญานินท์ผละกอดออก เลื่อนสองมือขึ้นไปประคองใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นไปประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างอ่อนโยน เหมราชเองก็เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปประคองใบหน้าเธอกลับ แล้วบรรจงจูบตอบเธอท่ามกลางชายหาด โดยมีผืนทะเลและเหล่าสรรพสัตว์มองลงมาเป็นพยานรักในครั้งนี้ หนึ่งปีต่อมา

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 99

    หลายวันต่อมาการผ่าตัดของราชาวดีผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่อาจจะต้องใช้เวลาในการพักฟื้นและทำกายภาพบำบัดสักเล็กน้อยถึงจะเริ่มกลับมาเดินได้ตามปกติเหมราชโล่งใจขึ้นมากที่แม่ของเขาจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง เขาฝากการดูแลทั้งหมดให้ผู้เป็นพ่อ คุณย่าและแม่ของชญานินท์ให้ช่วยสลับกันคอยดูแล ส่วนตัวเขาขอมาพักผ่อนหย่อนใจกับชีวิตครอบครัวที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลสักสามสี่วัน ชายหนุ่มไม่ได้จะทอดทิ้งหรือละเลยมารดาแต่อย่างใด เพียงแค่ขอใช้เวลาอยู่กับว่าที่ภรรยาและลูกชายสุดที่รักก่อนจะกลับไปรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่กำลังรอเขาอยู่ ทั้งในเรื่องงานและการดูแลผู้เป็นแม่ “คุงพ่อ คุงแม่ ไปเล่งนั้มกันคั้บ!” เด็กน้อยเดินมาจูงมือเขาและชญานินท์ที่กำลังนั่งจิบน้ำชายามบ่ายด้วยกันอยู่ที่มุมโต๊ะหน้าบ้านพักซึ่งอยู่ติดกับริมทะเล ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวที่เขาและครอบครัวกวาดซื้อเอาไว้ตั้งแต่คุณย่ายังสาวๆ พื้นที่เกาะในบริเวณนี้มีอยู่ทั้งหมดสามแห่งด้วยกัน แห่งแรกเป็นแห่งใหญ่ที่สุด ซึ่งคุณย่ามอบมันให้เป็นเกาะส่วนตัวของทศราช ส่วนเกาะแห่งที่สองก็คือเกาะของเขาซึ่งมีขนาดรองลงมา และแห่งสุดท้ายเป็นเกาะของอินทราชซึ่งจะเล็กกว่าของใครๆ ถึ

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 98

    ณเรราชกระตุกแขนผู้เป็นแม่เร่าๆ ด้วยความตื่นเต้น ชีวิตนี้ของเขามีแค่คุณยายและคุณทวด ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีคุณย่าเพิ่มมาอีกคน “ไม่ใช่ฉันนะที่กำลังเป็นกำลังใจให้เธอ แต่ลูกเราก็เป็นกำลังใจให้เธออยู่เหมือนกัน” เขาบอกเสียงนุ่มพลางเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าเธอเบาๆ ชญานินท์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรก็ตั้งใจเอาไว้แล้ว ถึงจะสั่นเกร็งมากไปหน่อยแต่อย่างไรก็ต้องสู้“ไปค่ะ เราเข้าไปข้างในกัน” เธอบอกเขาด้วยสายตาจริงจังอย่างมุ่งมั่น เหมราชคลี่ยิ้มเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพาสองแม่ลูกเดินเข้าไปข้างใน “แม่ดูสิครับว่าผมพาใครมาเยี่ยม” เหมราชเอ่ยทักผู้เป็นแม่เสียงสดใส พร้อมดันตัวชญานินท์และณเรราชที่อยู่ข้างหลังให้ขึ้นมายืนอยู่ข้างกายเขา “ชะ…ชญานินท์…” ราชาวดีเอ่ยเรียกอดีตลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหวาดระแวง สำหรับเธอในตอนนี้รู้สึกกลัวชญานินท์มากกว่าที่จะเกลียด เพราะรู้ตัวดีว่าเคยทำไม่ดีใส่หญิงสาวเอาไว้มาก จึงกลัวว่าชญานินท์จะมาเอาคืนเธอจนถึงแก่ชีวิต “คุณคะ…” เธอหันไปเอ่ยเรียกสามีข้างๆ ราวกับอยากให้ปกป้อง “คุณแม่เป็นอะไรครับ กลัวนินเหรอ” เหมราชไม่สบายใจที่เห็นแม่เขามีอาการหวาดระแวง มันผิดไปจากที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 97

    ชญานินท์ฉีกยิ้มกว้างออกมาจนแก้มปริด้วยความดีใจ เธอพยักหน้าเร่าๆ ถี่ระรัว ขณะที่หยาดน้ำสีใสค่อยๆ รื้นขึ้นมาคลอขอบตาทั้งสองข้าง “ตกลงค่ะ…ฮึก…เรากลับมารักกันนะคะ…” เธอพูดเสียงสะอื้น“ครับ” เหมราชคลี่ยิ้มพร้อมเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบใบหน้าเธอเบาๆ หลังจากนี้ไปเขาและเธอก็จะได้มีความสุขกันอย่างจริงๆ จังๆ เสียที “ฮือ...นินรักคุณนะ” ชญานินท์โผเข้ากอดร่างกำยำ ก่อนจะปล่อยโฮด้วยความดีใจ กว่าที่เธอและเขาจะมีวันที่รักและเข้าใจกัน มันไม่ง่ายเลยจริงๆ “ฉันก็รักเธอนะ...รักมากด้วย” แม้แต่เหมราชเองก็ยังอดน้ำตาซึมไม่ได้ การกลับมารักกันในครั้งนี้จะทำให้เขาและเธอเห็นคุณค่าของกันและกันมากขึ้น คนทั้งสองจะรู้ดีที่สุดว่าการมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆ มันดีและมีความหมายมากเพียงใด หลังจากนี้ชีวิตรักของเธอและเขาจะไม่มีวันสั่นคลอนอีกอย่างเด็ดขาด เพราะทั้งคู่ได้ผ่านบททดสอบและความอดทนที่หฤโหดด้วยกันมาแล้ว ทว่า…นั่นอาจเป็นความรู้สึกของเหมราชแค่เพียงคนเดียว เพราะชญานินท์ยังมีบางอย่างที่ค้างคาเกี่ยวกับตัวเขาอยู่ เธอผละกอดออก สีหน้าที่ดีใจและมีความสุขเมื่อสักครู่ค่อยๆ เบาบางลงเรื่อยๆ “นินเป็นอะไรหรือเปล่า?” อยู่ๆ เธอก็มีท่าที

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 96

    ชญานินท์เดินเข้าไปในห้องอาหารก็พบว่าเหมราชกำลังยืนต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยใบหน้าง้ำงอ คล้ายจะเห็นริมฝีปากเขาขยับมุบมิบราวกำลังบ่นบางอย่าง ทว่าด้วยความที่เธอยืนห่างไกลออกไปจึงทำให้ไม่ได้ยิน “เพิ่งห้าโมงเย็นเอง หิวแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมเลื่อนแขนขึ้นมากอดอก มองเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู “หิวสิ คนทำงานทั้งวันนิ” เขาตอบแล้วหยิบถ้วยบะหมี่มาวางลงบนโต๊ะ ก่อนจะคีบเส้นเหนียวนุ่มนั้นเข้าปาก “นึกว่ากลับมาจะมีคนทำกับข้าวเอาไว้รอ ที่ไหนได้กำลังพูดจ้ออยู่กับหนุ่มอื่น” เขาทำเป็นบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ตั้งใจเพิ่มระดับเสียงให้เธอฟังได้ยิน ชญานินท์พยายามกลั้นหัวเราะกับท่าทางที่งอแงเหมือนเด็กของชายหนุ่ม “หมายถึงฉันกับคุณอินเหรอคะ” “เปล๊า…” เขาตอบเสียงสูง ก้มหน้ากินบะหมี่ต่อด้วยอาการหัวเสีย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังโกรธ แต่เธอก็ยังไม่เข้ามาง้อเขาอีก ใจร้ายที่สุด! “กินบะหมี่กล่องเดียวมันจะไปอิ่มอะไรล่ะคะ” ชญานินท์เดินเข้าไปเปิดตู้นั่นตู้นี่เพื่อหาของกินให้เขา เหมราชลอบอมยิ้ม ก่อนจะปรับสีหน้าให้เย่อหยิ่งขึ้นเพราะยังรู้สึกนอยด์เธออยู่ “เธอจะทำอาหารให้ฉันกินเหรอ?” เขาแสร้งถามเสียงเข้ม “เปล

  • Bad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท    บทที่ 95

    เธอหยัดกายลุกขึ้นพรวดหวังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ทว่าอาจเป็นเพราะลุกยืนแรงไปหน่อยบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป จึงอาการเกิดหน้ามืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน โชคดีที่ได้ท่อนแขนของคนข้างๆ มารองรับร่างเธอเอาไว้เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังเอนกายอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ระวังหน่อยสิคุณเดี๋ยวก็หัวฟาดพื้นตายห่าหรอก” คิวบอกคนตัวเล็กเสียงเข้ม แววตาดุดันและหัวคิ้วที่ขมวดช่วยขับให้เขาดูหล่อเท่จนจุรีพรเผลอหวั่นไหวไปชั่วขณะ “นี่คุณ…คุณ…คุณ!!” เมื่อเห็นเธอเอาแต่มองตาค้างเขาก็เลยลองเอ่ยเรียกเธอดู ปรากฏว่าเรียกเบาๆ ก็ยังดึงสติของเธอกลับมาไม่ได้ คิวจึงจำเป็นต้องขึ้นเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ “คะ! มะ…มีอะไรหรือเปล่า” พอได้สติกลับมาเธอก็ถามเขาอย่างตระหนก “ไม่มีครับ ผมแค่บอกให้คุณระวังเดี๋ยวจะล้มหัวฟาดพื้นเอา” “อ๋อค่ะ…ขอบคุณนะคะ” จุรีพรหลุบตาด้วยอาการหัวใจเต้นแรง ปกติแล้วเธอมักไม่ชอบให้ใครมาวางมาดหรือปั้นหน้ายักษ์ใส่ แต่กับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม บอกไม่ถูกว่าชอบหรืออะไร รู้แค่ว่าอยากถูกเขาดุแบบนี้อีกเรื่อยๆ คิวเองตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าพอได้มองใบหน้าคมสวยของเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status