Share

ตอนที่ 3 ใครใช้ให้มาชอบ

last update publish date: 2026-07-24 13:37:55

 "ห้ามจับนะ!" ผักกาดร้องเสียงหลง ก่อนจะคว้ากระเป๋าขึ้นมากอดไว้แน่น มือบางยกขึ้นจับตุ๊กตาตัวนั้นอย่างหวงแหน สีหน้าเริ่มขึ้นสีเล็กน้อยแต่ไม่รอดสายตาของเพื่อนทั้งสองคนไปได้

คิงกับธาวินหันมาสบตากันอีกครั้ง ก่อนที่คิงจะยื่นหน้าเข้าไปถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

"หวงขนาดนี้... หรือว่าตุ๊กตาตัวนี้เป็นของใครบางคนให้มา"

"เออว่ะ ต้องมีหนุ่มให้มาแน่ ๆ!" ธาวินเสริมขึ้นมาทันที ยิ่งเห็นผักกาดหน้าแดงก็ยิ่งสนุก ยิ่งอยากแกล้ง

เขายักคิ้วพลางกระตุกยิ้มขี้เล่น "มีอะไรปิดบังพวกกูอยู่รึเปล่า ยัยแว่น?"

ผักกาดสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบปฏิเสธเสียงแข็ง

"บะ...บ้า! ไม่มีใครให้มาทั้งนั้น! มะ...ไม่มีความลับอะไรทั้งนั้นแหละ!" เธอเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก ริมฝีปากเม้มแน่นก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างอาย ๆ พลางก้มลงจดเลคเชอร์แทบจะทันที แม้ว่าอาจารย์จะเพิ่งเข้ามาแล้วยังไม่ได้พูดอะไรก็ตาม ท่าทางพยายามกลบเกลื่อนเต็มที่

แต่สองหนุ่มไม่ได้หลงกลง่าย ๆ

คิงและธาวินหันมามองหน้ากันยิ่งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กก็พาให้คิดไปในทางเดียวกันว่าตุ๊กตาตัวนี้ยัยแว่นต้องได้มาจากหนุ่มคนไหนแน่ ๆ

"ไม่มีใครให้ แล้วจะหน้าแดงทำไม?" คิงแซวต่อพร้อมยิ้มมุมปาก

"ใช่ ๆ ไม่มีความลับแล้วทำไมต้องทำท่าเลิ่กลั่กใส่พวกกูด้วยวะ" ธาวินตามน้ำอย่างสนุก

ผักกาดเงยหน้าขึ้นมาถลึงตาใส่เพื่อนทั้งสอง ก่อนจะเถียงกลับเสียงแข็ง

"จะ บะ..บ้าเหรอ เลิ่กลั่กตรงไหน เราปกติ!"

"เหรออออ?"

ทั้งคิงและธาวินลากเสียงยาวพร้อมกันอย่างรู้ทัน ทำให้สาวแว่นส่งค้อนวงใหญ่

"พวกบ้า!"

สองหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ทิ้งให้ผักกาดนั่งหน้าแดงจัดอยู่คนเดียว มือยังกอดกระเป๋าแน่น ราวกับว่าถ้าปล่อยให้พวกเขาเห็นตุ๊กตาตัวนี้มากกว่านี้ล่ะก็ มีหวังเธอโดนแซวจนไม่มีที่ยืนแน่!

หลังเลิกเรียน ผักกาดกำลังจะเดินกลับหอพักแต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้เธอชะงัก เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะเห็นชื่อควีนปรากฏบนหน้าจอ หลังจากเจอกันวันนั้นโดยบังเอิญพวกเธอก็ไม่ลืมที่จะแลกคอนแทรคกัน

"ฮัลโหล ว่าไงควีน" ผักกาดรีบกดรับสายทันที

"เรียนเสร็จยัง?" ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงสดใส

"เพิ่งเรียนเสร็จ กำลังจะกลับหอพอดี" ผักกาดตอบ

"ดีจัง งั้นก็ว่างแล้วดิ ไปเดินช็อปปิ้งกัน!"  

ผักกาดเงียบไปครู่หนึ่ง พลางคิดว่าวันนี้มีอะไรต้องทำไหม พอคิดไปว่าวันนี้เธอไม่มีรายงานที่ต้องทำส่งเธอก็ตอบตกลง 

"ได้สิ วันนี้ไม่มีงานที่อาจารย์พอดี"

"โอเคเริ๊ด! งั้นเดี๋ยวไปรับ แป๊บเดียวถึงรอเลย" ควีนพูดจบก็วางสายไป

ไม่นานนัก รถยนตร์คันหรูของควีนก็มาจอดเทียบหน้าคณะ ดวงอาทิตย์ยามบ่ายสะท้อนลงบนตัวรถเงาวับ ทำให้มันดูโดดเด่นราวกับซีนเปิดตัวนางเอกในภาพยนตร์ 

เมื่อประตูรถถูกผลักออก หญิงสาวรูปร่างสูงเพรียวหุ่นนางแบบก็ปรากฏตัวขึ้น ในตอนที่เธอก้าวลงจากรถด้วยท่าทีมั่นใจ ก็ยิ่งเรียกสายตาได้เป็นอย่างดี

วันนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตครอปสีขาวและกางเกงเอวสูงสีดำที่ดูเข้ากันอย่างลงตัว ไม่ต้องพูดถึงรองเท้าส้นสูงปรี๊ดที่เธอสวม ยิ่งช่วยเสริมบุคลิกให้เธอดูสง่างามยิ่งขึ้น

ใบหน้าสวยภายใต้กรอบแว่นตาดำแบรนด์หรูสะกดสายตาจนผู้คนตะลึงเลยทีเดียว

เธอทั้งสวยและมีเสน่ห์ ไม่ต้องทำอะไรมากมาย แค่เธอลงจากรถสวย ๆ แล้วยืนอยู่ตรงนั้นก็สามารถเรียกความสนใจจากคนรอบข้างได้ราวกับแม่เหล็กดึงดูด จนทำให้ผักกาดที่ยืนรออยู่ถึงกับต้องถอนหายใจเบา ๆ ไม่อยากส่องกระจกดูตัวเองเลย 

กลัวตกใจ!

"เฮ้! ทางนี้" ควีนที่มองหาผักกาดพอเห็น ก็ยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ผักกาดเดินมา

ผักกาดเดินเข้าไปหาควีนแล้วพูดขึ้น

"ควีน เปิดตัวแรงมาก เล่นเอาผู้ชายแถวนี้หันกันคอแทบเคล็ดเลยนะ" อดไม่ได้ที่จะแซว

ควีนยิ้มบางหันไปมองผู้คนรอบกายที่มองเธออยู่ ริมฝีบางคลี่ยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ อีกนิดนึงคงยกมือโบกราวกับนางงามแล้ว

"ก็ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นนี่นา" เป็นคำพูดที่ตรงข้ามกับการกระทำมาก ผักกาดแย้งในหัว จากนั้นทั้งสองก็ขึ้นรถ

ควีนปรายตามองเพื่อนที่นั่งยิ้มมาตลอดทาง เหมือนกับคนมีเรื่องดี ๆ ก่อนจะเอ่ยแซว "แล้วแกอ่ะ ทำไมดูแกอารมณ์ดีจัง?"

ผักกาดหัวเราะออกมา ไม่คิดเลยว่าการที่เธอยิ้มมาก ในวันนี้จะทำเอาเพื่อน ๆ พากันแปลกใจทั้งคิงทั้งธาวินแล้วยังจะควีนอีก แต่เธอก็ไม่คิดอะไร แถมยังพูดออกมาอย่างอารมณ์ดีอย่างที่เพื่อนแซวนั่นแหละ

"พอดีมีเพื่อนสนิทซื้อของที่อยากได้มาให้ นี่ไง น่ารักป่ะ!" ไม่พูดเปล่ามือบางจับไปที่ตุ๊กตาตัวจิ๋วน่ารักชูให้เพื่อนดูแล้วยิ้มกว้าง

ควีนมองตุ๊กตาที่ห้อยกระเป๋าของเพื่อนสาว ก่อนจะยิ้มออกมา "หืม...เพื่อนจริงเหรอ ไม่ใช่ว่าเป็น‘คนพิเศษ’ ล่ะ"

ผักกาดรีบโบกมือปฏิเสธทันที "ไม่ใช่ ๆ คนพิเศษอะไรกัน เพื่อนกัน"

ควีนหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้ทันเพราะเธอผ่านเรื่องพวกนี้มาเยอะแล้ว  "แกชอบเขาใช่ไหมล่ะ เพื่อนคนที่ซื้อตุ๊กตาตัวนี้มาให้น่ะ"

ผักกาดสะดุ้งรีบปฏิเสธลิ้นพันกัน มือไม้ยกขึ้นโบกกลางอากาศไปมา "บะ...บ้า พูดอะไรของแก ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย"

ควีนแกล้งทำสีหน้าครุ่นคิด "แสดงว่าคน ๆ นั้นต้องเก่งมากพอตัวเลยนะ ที่ทำให้คนที่ไม่ค่อยสนใจผู้ชายแบบแกหวั่นไหวได้" 

"ฉันไม่ได้ชอบซะหน่อย เขาเป็นแค่เพื่อนเฉย ๆ ถึงยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้หรอก" ผักกาดรีบพูดออกมาแต่สีแดงระเรื่อที่ไล่ขึ้นจากแก้มจนถึงใบหูนั้นกลับไม่สามารถโกหกได้

ควีนยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน "เอาน่า อย่าเพิ่งหมดหวังสิ ลองพยายามให้เต็มที่ก่อน บางที มันอาจจะเป็นไปได้ก็ได้นะ ไม่ลองไม่รู้ไง" ควีนพูดยุ

ผักกาดถอนหายใจ แต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้ารับคำแนะนำของเพื่อน

หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็เดินช็อปปิ้งด้วยกันตามประสาสาว ๆ คุยเล่นกันอย่างออกรส จนกระทั่งควีนขับรถมาส่งผักกาดที่หน้าหอพัก ก่อนที่เธอจะปล่อยให้เพื่อนสาวลงจากรถ ควีนก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

"ฉันชอบอยู่กับแกนะ รู้สึกสบายใจดี ไว้ว่าง ๆ ค่อยไปเที่ยวกันอีกนะ"

ผักกาดยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายที่ควีนยังเห็นเธอเป็นเพื่อนสนิท ทั้งที่ห่างหายกันไปนาน เธอพูดตกปากรับคำ 

"ได้ดิ ไว้เจอกันนะ ขับรถดี ๆ ล่ะ!"

ทางฝั่งของปลื้ม

ยามค่ำคืนที่ผับของญาติธาวิน บรรยากาศเต็มไปด้วยแสงสีและเสียงดนตรี ผู้คนในร้านต่างพูดคุยหัวเราะเสียงดังแข่งกับเสียงดนตรี  ไม่ต่างจากโต๊ะของสามหนุ่มสุดฮอตตัวอันตรายอย่างธาวิน คิงและปลื้ม 

คิงกระดกแก้วเบียร์ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างไม่อ้อมค้อม  

"กูว่า...ผักกาดเหมือนจะมีใจให้มึงเลยว่ะ"

ปลื้มยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ สีหน้าเรียบนิ่งไม่ได้แสดงอาการตกใจเลยสักนิด แถมยังตอบกลับสั้น ๆ

"อืมม..." 

ธาวินเลิกคิ้วมองเพื่อนอย่างจับผิด "แล้วมึงไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ?"

ปลื้มไหวไหล่ ท่าทางเหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก "ให้กูทำห่าอะไรวะ เธอมาชอบกูเอง แต่กูไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับเธอหรอกนะ"

คิงขมวดคิ้ว มองปลื้มอย่างไม่ชอบใจ "อะไรของมึงวะ อย่าบอกนะว่ามึงจะกั๊กเธอไว้ใกล้ตัวเฉย ๆ"

ปลื้มกระตุกยิ้มมุมปาก "ก็ไม่ได้บังคับให้เธอชอบกูนิ ผักกาดมาชอบกูเอง จะให้กูทำยังไง ถ้ากูต้องตอบตกลงกับคนที่ชอบทั้งหมด กูคงจำชื่อทั้งหมดไม่ได้" ปลื้มพูดขำ ๆ ราวกับเป็นเรื่องตลกเสียเต็มประดา

ธาวินที่ได้ฟังก็ไม่พอใจ เขาวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงหนักกว่าเดิม "มึงมันเห็นแก่ตัวว่ะ"

ปลื้มเอนตัวพิงพนักโซฟา สายตาฉายแววเจ้าเล่ห์ขณะจ้องกลับไปที่เพื่อนอย่างไม่สะทกสะท้าน

 "แล้ว?"

"แล้วอะไรของมึง มึงไม่คิดหน่อยเหรอว่าผักกาดจะรู้สึกยังไง ถ้ารู้ว่าสุดท้ายแล้วมึงไม่ได้คิดอะไรเลย?" ธาวินพูดเสียงเครียด 

คิงพยักหน้าเสริม "ใช่ แล้วถ้ามึงแค่ปล่อยให้เธอชอบไปแบบนั้น สุดท้ายเธอเป็นฝ่ายเจ็บเอง มึงไม่รู้สึกผิดหน่อยเหรอ"

ปลื้มหมุนแก้วเหล้าในมือ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบา ๆ 

"ถ้าเธอเป็นฝ่ายชอบเอง ก็ต้องรับมือเองได้สิ กูเกี่ยวอะไรด้วยวะ ใครใช้ให้มาชอบ!" 

สว่างเสียทีไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนพิเศษ ว่าที่ลูกเขยจากเมืองกรุง

    รถสปอร์ตคันหรูแล่นไปตามถนนสายเล็กที่ทอดตัวผ่านทุ่งนาและสวนผลไม้สองข้างทาง เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำดังแทรกผ่านความเงียบสงบของหมู่บ้าน จนชาวบ้านหลายคนที่กำลังนั่งจับกลุ่มอยู่ใต้ถุนบ้านต้องชะเง้อคอมองตามด้วยความสนใจ บางคนถึงกับวางมือจากงานที่กำลังทำ ก่อนจะหันไปสะกิดคนข้างตัวให้มองรถสีดำเงาวับคันนั้น“รถใครล่ะนั่น ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”“มาจากกรุงเทพฯ หรือเปล่า ดูแพงเชียว”“จะมาหาบ้านใครกันนะ”เสียงพูดคุยดังไล่หลังมาตลอดทาง ขณะที่ผักกาดนั่งตัวเกร็งอยู่บนเบาะข้างคนขับ เธอเหลือบมองกระจกด้านข้าง เห็นสายตาของชาวบ้านแทบทุกหลังคาเรือนกำลังมองตามรถของปลื้มมาอย่างไม่ปิดบัง หญิงสาวยกมือขึ้นปิดหน้าอย่างอับอายเล็กน้อย“เค้าบอกแล้วว่าให้เช่ารถธรรมดามาก็ได้ ตัวเองดันเอาคันนี้มา ดูสิ คนมองกันทั้งหมู่บ้านแล้ว”ปลื้มเหลือบมองแฟนสาวที่แทบจะย่อตัวลงไปหลบใต้คอนโซล ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ“ก็มันเป็นรถเค้า จะให้เค้าไปเช่ารถคันอื่นทำไมล่ะ”“แต่รถตัวเองมันเด่นเกินไป”“เด่นตรงไหน ธรรมดาจะตาย”ผักกาดหันขวับไปมองคนที่พูดคำว่า ‘ธรรมดา’ ได้อย่างหน้าตาเฉย รถคันนี้ราคาสูงกว่าบ้านทั้งหลังของเธอเสียอีก หากนี่เรียกว่าธรรมดา

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนที่ 43 เป็นแฟนกัน

    ในห้องทำงานผักกาดนั่งตัวแข็งเมื่อเจอเข้ากับสายตาของพ่อปลื้มที่จ้องกันอยู่ ยิ่งไม่มีใครอยู่ด้วยแล้ว ห้องนี้กลายเป็นห้องเย็นไปเลย เธอไม่กล้าแม้แต่จะละสายตาไปจากท่านเลย และดูเหมือนว่าท่านก็รู้ว่าเกร็งมากพ่อปลื้มส่ายหัวเบา ๆ พร้อมหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นท่าทางของเธอ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงแววเอ็นดู"หึ! ทำตัวตามสบายเถอะ นั่งแข็งเป็นท่อนไม้แบบนั้น เดี๋ยวก็เป็นตะคริวกันพอดี"ได้ยินแบบนั้น ผักกาดที่กำลังนั่งตัวเกร็งอยู่เผลอถอนหายใจออกมายาวพรืดอย่างโล่งอกพ่อของปลื้มเหลือบตามอง ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง"คิดว่าฉันจะกินเธอหรือไง ถึงได้นั่งหน้าซีดหน้าเซียวขนาดนั้น?"ผักกาดยิ้มแห้ง ไม่รู้เลยว่าสีหน้าออกขนาดนั้น ก่อนรีบปรับท่านั่งให้ดูผ่อนคลายขึ้นแม้ในใจจะยังเต้นรัว ทำใจสบาย ๆ ตามที่ท่านบอก"เอาล่ะ..." พ่อปลื้มเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ จ้องเธอด้วยสายตาพิจารณา "ฉันมีเรื่องอยากถามเธอสักหน่อย""ค่ะ..." ผักกาดขานรับเสียงแผ่ว"ทำไมถึงรักลูกชายฉัน?"คำถามสั้น ๆ แต่กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงกว่าเดิมเธอสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามเรียบเรียงคำพูด ก่อนจะตอบไปตามความจริง"ตอนแรกหนูก็คิดว่า...ตัวเองแค่ชอ

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนที่ 42 ครอบครัวของปลื้ม

    เรื่องของควีนจบลง แต่ยังมีอีกคนที่ผักกาดต้องเคลียร์ พี่ชายของปลื้ม...เธอตัดสินใจไปพบเปรมที่ผับเพื่อเคลียร์ใจกับเขาเป็นครั้งสุดท้าย เรื่องที่เขาร่วมมือกับควีน เธอรู้ความจริงหมดแล้วแต่เธอไม่ได้โกรธเขาเลยสักนิด เธอรู้ดีว่าลึก ๆ แล้ว เปรมเป็นคนดีผักกาดพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเรียบแต่จริงใจ "ฉันมาวันนี้เพื่อขอลาออกค่ะ และก็เพื่อจะบอกว่าฉันเองก็ให้อภัยพี่เปรมแล้วเหมือนกัน และก็ขอบคุณที่พี่ช่วยดูแลฉัน"เปรมชะงักไปชั่วขณะก่อนจะหัวเราะเบา ๆ มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่อนโยน"รู้เรื่องหมดแล้วสินะ?""อืม...ฉันรู้แล้วว่าพี่ร่วมมือกับควีนเพื่อแยกฉันกับปลื้มออกจากกัน"เปรมไม่ได้แสดงท่าทีตกใจอะไร เขาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ถอนหายใจยาวอย่างยอมรับ"ก็คงสมควรแล้วที่เธอจะเกลียดฉัน""ฉันไม่เกลียดพี่หรอกนะ" ผักกาดพูดด้วยรอยยิ้ม"ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเราจะอยู่กันคนละฝั่ง แต่พี่เปรมก็ไม่เคยทำร้ายฉันจริง ๆ ซะหน่อย"เปรมเงียบไป ก่อนจะตัดสินใจพูดความรู้สึกในใจออกมา"รู้ไหม...พี่เองก็ชอบเธอจริง ๆ นะ"คำพูดนั้นทำให้ผักกาดชะงักไปทันที"พี่เองก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองเริ่มรู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่เมื

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนที่ 41 แฟนใครนะ น่ารักจัง

    ใช่แล้ว…เขาเคยเป็นเด็กหนุ่มที่ถูกกีดกัน ถูกบังคับ ถูกตีกรอบจากครอบครัว แต่สุดท้ายเขาก็จับมือภรรยาคนนี้ ฝ่าฟันมาด้วยกันจนถึงวันนี้"ฉันรู้ว่าคุณห่วงตาปลื้ม แต่เขาควรได้มีโอกาสเรียนรู้เองบ้าง ไม่ว่าจะผิดหรือถูก ขอแค่เราคอยดูอยู่ห่าง ๆ ก็พอ" แม่ของปลื้มมองสามีด้วยสายตาอ่อนโยน จับมือสามีของเธอเอาไว้ นี่คงเป็นสิ่งที่คนเป็นแม่ต้องการขอร้องเพื่อลูกสักครั้ง เพราะก่อนหน้านั้น เธอไม่เคยขัดแย้งสามีเรื่องการเลี้ยงดูของเขาเลย"ให้โอกาสเด็ก ๆ ได้เรียนรู้กันและกันไปเถอะค่ะ"พ่อของปลื้มเงียบไปชั่วขณะ แต่ในหัวของเขาเริ่มคิดทบทวนตั้งแต่ลูกชายคนนี้เกิดมา เขาไม่เคยถามเลยว่า ปลื้มต้องการอะไรเขาตัดสินใจทุกอย่างแทนลูก วางเส้นทางให้ลูกกำหนดทิศทางของชีวิตตามที่เขาคิดว่าดี แต่เขาไม่เคยไตร่ตรองเลยว่า…ไอ้ความดื้อรั้น หัวแข็ง เอาแต่ใจของปลื้ม มันเป็นเพราะต้องการต่อต้านเขาหรือเปล่า?เขาลืมคิดไปเสียสนิทว่า ครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยเป็นเหมือนลูกชายคนนี้เคยเป็นวัยรุ่นที่หัวแข็ง เคยเป็นเด็กหนุ่มที่ต่อต้านกฎเกณฑ์ เคยเป็นคนที่คิดว่าตัวเองถูกที่สุด และยิ่งไปกว่านั้น…เขาก็เคยดื้อแพ่งกับครอบครัวตัวเองและตอนนี้เองที่เขาได

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนที่ 40 อย่าเป็นอะไรนะ

    เธอคิดว่าตัวเองคงตาฝาด คิดถึงปลื้มแม้กระทั่งในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต มือบางพยายามยื่นไปตรงหน้า แต่มันยากลำบากเหลือเกิน สติของเธอค่อย ๆ ดับวูบลง ทุกสิ่งรอบตัวจมหายไปในความมืดสนิทและสายน้ำที่เย็นเฉียบในตอนที่คิดว่าเธอไม่รอดแน่ แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนมีคนเรียกชื่อเธอดังแว่วอยู่ข้างหู"ผัก...ผักกาด!"อึก! แค่ก! แค่ก! ทันทีที่รู้สึกตัวเธอก็สำลักน้ำออกมาอย่างแรง ลมหายใจขาดห้วง ร่างกายเหมือนถูกฉุดกลับมาจากความตายเปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ลืมขึ้นทีละน้อย ภาพพร่ามัวตรงหน้าค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น และสิ่งแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าของปลื้มดวงตาของเขาแดงก่ำสั่นระริกดูหวาดกลัว เสียงที่เอ่ยเรียกชื่อเธอยังคงสั่นเครือ"ผัก! เธอฟื้นแล้ว เป็นยังไงบ้าง ฉันตกใจแทบแย่!"ก่อนที่เธอจะตั้งสติได้ดี ปลื้มก็ดึงร่างเธอเข้ามากอดแน่น ร่างแกร่งสั่นสะท้านราวกับคนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิตมาเธอเบิกตากว้าง รู้สึกถึงสัมผัสอบอุ่นของเขาที่โอบรัดเธอไว้แนบแน่น"ขอบคุณ...ขอบคุณที่กลับมา...ฉันนึกว่าเธอจะไม่ฟื้นขึ้นมาซะแล้ว ฉันเป็นห่วงแทบบ้า!" เขาพึมพำเสียงเครือข้างหูเธอยังคงงุนงง รู้สึกเหมือนยังไม่ตื่นจากฝันร้าย ดวงตา

  • BadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก   ตอนที่ 39 ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็คงไม่เจ็บ

    ควีนถึงกับหัวเราะออกมา สายตาที่มองผักกาดคล้ายสมเพช แต่ลึกลงไปกลับแฝงไปด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่จะพูดสิ่งที่เก็บเอาไว้ในใจ"เธอรู้อะไรมั้ย! ที่ผ่านมาน่ะ แม้ว่าฉันจะอิจฉาเธอมาตลอด แต่ฉันไม่เคยเกลียดเธอเลยนะ !" ควีนเอ่ยเสียงเรียบ ริมฝีปากเหยียดเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ "มีหลายครั้งที่ฉันแอบคิดว่า ถ้าฉันได้เป็นเพื่อนกับเธอจริง ๆ คงเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะเธอเป็นคนเก่ง เธอทำอะไรก็ได้ดีไปหมด มีแต่คนชื่นชมเธอ"ดวงตาของควีนสะท้อนความรู้สึกมากมายที่อัดแน่นอยู่ภายใน อดีตที่ฝังลึก ความรู้สึกที่ค้างคา และไฟริษยาที่คุกรุ่นมาตลอด"แล้วทำไมต้องทำแบบนี้..." ผักกาดถามกลับ น้ำเสียงสั่นเครือ "ฉันเคยทำอะไรให้เธอเหรอ? ฉันไม่เคยคิดร้ายกับเธอเลยนะควีน ฉันจริงใจกับเธอมาตลอด!"ควีนแค่นหัวเราะ มองผักกาดด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป สายตาดุดันและเต็มไปด้วยความเคียดแค้น"จริงใจ? หึ… เธอเรียกสิ่งที่เธอทำว่าความจริงใจงั้นเหรอ?""หมายความว่ายังไง ฉันทำอะไร?" ผักกาดยังคงไม่เข้าใจ ว่าไปทำอะไรให้ควีน ถึงได้เจ็บแค้นเธอขนาดนี้ ขนาดอยากจะฆ่าให้ตาย"ก็เพราะเธอ…" ควีนขบกรามแน่นก่อนจะกระแทกเสียงตวาดออกมา"เพราะเธอมาชอบผู้ชายคนเดียวกับฉันยั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status