ตอนที่ 36 คนที่ร้าย

วันนั้นควีนขับรถมาหาผักกาดที่มหาวิทยาลัย แต่บังเอิญเห็นปลื้มขับรถออกไปพอดี เธอจึงถือโอกาสขับตามเขาไปเงียบ ๆ และเมื่อเห็นว่าเขาเลี้ยวเข้าอู่ เธอก็แกล้งทำเป็นเอารถมาเปลี่ยนน้ำมันเครื่อง

ทั้งหมดนี้มีเป้าหมายเดียวเธออยากแสดงตัวให้ปลื้มเห็น

ควีนตั้งใจเข้าหาเขา หาทางทำให้เขาสนใจ เธออ่อยเขาอย่างแนบเนียน ส่งสายตาน้อย ๆ ที่มักจะได้ผล แต่ผลลัพธ์ที่ได้…

ปลื้มแทบไม่ได้สนใจเธอเลย เขาเพียงแค่พูดคุยกับเจ้าของอู่ตามปกติ แทบไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ

ควีนกัดฟันแน่น ความไม่พอใจตีรวนในอก แต่ไม่เป็นไร เธอยังมีโอกาส

หลังจากนั้นไม่นาน เธอคิดแผนใหม่ วันที่เธอโทรชวนผักกาดไปกินข้าว ตอนที่รู้ว่าบอกว่าเธอมีนัดกับเพื่อนแล้ว จะไปที่ผับ ควีนรู้อยู่แล้วว่าปลื้มก็ต้องไปด้วยแน่ ๆ เธอจึงแสร้งทำเป็นสนใจ แน่นอนว่าเธอขอไปด้วย

ทั้งหมดก็เพื่อต้องการเข้าใกล้ปลื้มให้มากขึ้น 

เธอเริ่มจากการทำตัวสนิทกับปลื้ม ค่อย ๆ ซึมลึกเข้าไปในความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนของทั้งสองคน พยายามทำให้ผักกาดเข้าใจผิด แทรกตัวเข้าไปในกลุ่มของพวกเขาอย่างแนบเนียน

เธอพยายามทำให้ปลื้มเห็นว่าเธอดีกว่าผักกาด พยายามทำให้ผักกาดเจ็บปวดและรู้สึกเหมือน

"ตัวเองเป็นส่วนเกิน"

 คืนนั้นวันที่ไปเที่ยว ควีนตั้งใจแต่งตัวสวยกว่าปกติ ทุกอย่างถูกคิดมาอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นชุดรัดรูปที่เผยสัดส่วนชวนมอง เมคอัพที่แต่งเติมจนดูเย้ายวน ทำทุกอย่างให้เขามอง

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา คือ...

เขายังคงนิ่ง สายตาที่มองก็ไม่ได้รู้สึกว่าเธอพิเศษกว่าคนอื่น

ควีนแทบกัดฟันกรอด เธอไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย ความรู้สึกของการพยายามแทบตายแต่กลับไม่เกิดผล

แต่ไม่เป็นไร… เธอยังพยายาม

เมื่อปลื้มลุกจากโต๊ะและเดินไปเข้าห้องน้ำ ควีนก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินตามไปทันที ทั้งที่จริงแล้ว เธอไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำเลยสักนิด

แต่เธอต้องการหาโอกาสอยู่กับปลื้มตามลำพังให้ได้ ในตอนที่เธอเดินเข้ามาผับนี่บังเอิญเหลือบไปเห็นเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง แม้ไม่สนิทมาก แต่ตอนนี้เธอก็สามารถใช้ประโยชน์จากเขาพอ เธอโอนเงินให้เพื่อนคนนั้นและบอกแผนการอย่างรวดเร็ว 

และแล้วการฉุดกระชากก็เริ่มขึ้น เธอรู้ว่ายังไงปลื้มก็ต้องช่วย เธอมั่นใจ ในจังหวะที่ปลื้มเข้ามาเห็น

ควีนทำเป็นตกใจ ทำเป็นหวาดกลัวตัวสั่น ทำท่าจะร้องไห้

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ปลื้มเดินออกมาและเห็นเหตุการณ์พอดี แน่นอนว่าเขาไม่รอช้า เข้าไปจัดการผู้ชายคนนั้นทันที

แต่ปลื้มก็แค่เข้ามาช่วยเท่านั้น ไม่มีอ้อมกอดปลอบใจ ไม่มีคำพูดปลอบประโลม ไม่มีแม้แต่ความห่วงใยเกินกว่าการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์

มันทำเอาเธอแทบคลั่ง

เธอคิดว่าตัวเองคงได้เข้าใกล้ปลื้มมากขึ้นอีกนิด แต่กลับไม่เป็นแบบนั้นเลย เขาแค่ช่วย แล้วก็จบแค่นั้น ในตอนที่กลับมาที่โต๊ะเป็นเธอที่พยายามส่งสายตายั่วยวน และใช่…เขามองเธอ

แต่ไม่ใช่เพราะเธอดึงดูดเขาแต่เป็นเพราะ ‘เท้า’ ของเธอที่จงใจสะกิดเขาใต้โต๊ะต่างหาก

ปลื้มคงอยากจะเตือนเธอให้หยุด แต่ติดที่ผักกาดนั่งอยู่ตรงนั้น ควีนแอบยิ้มสะใจเล็กน้อย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าผักกาดจับตามองพวกเขาตลอด เธอก็ยิ่งยิ้มหวานให้ปลื้มมากขึ้น ทำหน้าตาใสซื่อไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว

ในตอนที่ยัยนั่นเมาและปลื้มไปส่ง เธอแอบตามไปก็เพราะอยากรู้ว่าเขามาส่งแค่นั้นจริงหรือเปล่า แน่นอนว่าตอนที่เห็นเขาลงมาหลังจากใช้เวลาไม่นานเธอก็แอบดีใจ เธอแกล้งเมา จนเขาขับรถไปส่งเธอ แน่นอนว่าเธอแกล้งหลับ เพื่อที่เขาจะได้อุ้มไปส่ง ที่ไหนได้ 

เขาดันไปเรียนแม่บ้านให้ช่วยพาขึ้นไปส่ง หลังจากที่เขาขับรถออกไป เธอรีบผละออกจากแม่บ้านสองคนนั้นทันที เดินกระแทกเท้ากลับเข้าห้อง แล้วกรี๊ดออกมาด้วยความขัดใจ  ไม่สนใจว่ายัยป้าสองคนนั่นจะคิดยังไงด้วยซ้ำตอนที่เธอไม่ได้เมาจริง ๆ 

ดีที่เธอจงใจทิ้งกระเป๋าที่รถเพราะยังอยากให้เขามาหาเธอ เช้าวันต่อมา เธอรีบโทรหาเขาทันที แสร้งเมาค้าง ปวดหัวไม่สบายบอกว่ากระเป๋าหาย น่าจะตกที่รถเขา แน่นอนว่าเป็นเธอตั้งใจให้เขามาหา ส่วนเรื่องเบอร์โทรเธอก็เป็นคนแอบเอามาจากผักกาด

แต่ไม่คิดว่าเขาจะเอามาฝากไว้ที่นิติ ไม่แม้จะโทรกลับหาเธอด้วยซ้ำ มันทำเอาเธอยิ่งไม่พอใจเมื่อคิดว่าไม่มีเลยสักครั้งที่เขาจะให้โอกาสเธอ

ในตอนที่นิติโทรหา เธอก็โทรหาผักกาดเพราะอยากรู้ว่าปลื้มได้อยู่กับยัยนั่นหรือเปล่า ในตอนที่กำลังพูดคุย เธอได้ยินเสียงปลื้ม มันทำเอาเธอโกรธจัดจนต้องรีบตัดสายไปเพราะกลัวว่าถ้าพูดต่อยัยนั่นจะจับสังเกตเสียงของเธอได้ว่ากำลังหงุดหงิดขนาดไหน

คืนที่เธอเจอปลื้มอีกครั้งที่ผับ เธอตั้งใจไปหาเขาเพราะรู้ว่าเขาชอบไปดื่มที่นั่น เธอไม่รอช้าชวนเพื่อน ๆ ไปด้วย พอไปถึงเธอก็เข้าไปทักทายก่อนจะแทรกตัวเข้าไปนั่งกับเขาอย่างเนียน ๆ ในที่สุดก็เหมือนกับว่าเราตั้งใจมาเที่ยวด้วยกัน 

ภาพความสนิทสนมที่เธอสร้างขึ้นอย่างจงใจ แม้ปลื้มจะไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ภาพมันออกมาดูดีมากสำหรับสายตาคนภายนอก

ภาพที่หลุดออกไปก็เป็นฝีมือของเพื่อนที่เธอสั่งให้ถ่ายเก็บไว้ และส่งให้กับนักขาวพร้อมกับสร้างเรื่องความสัมพันธ์ใกล้ชิด กุข่าวว่าเธอกับปลื้มกำลังกุ๊กกิ๊กกัน แน่นอนว่าข่าวที่ออกมามันทำเอาเธอพอใจมาก

ถึงแม้ว่าวันต่อมามันจะถูกลบหายไปหมดก็ตาม

แต่แล้วสิ่งที่ทำให้เธอไม่ทนอีกต่อไป คือวันที่ไปทะเล ตอนที่เห็นทั้งสองคนใกล้ชิดกัน ตอนที่เดินคุยกันราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องราวบาดหมางกันมาก่อน ใจก็เธอก็ร้อนรุ่ม ด้วยความริษยาในใจ

แต่สิ่งที่ทำให้เธอแทบคลั่ง คือ...ปลื้มจูบผักกาด

ควีนที่แอบยืนมองอยู่ไม่ไกล ถึงกับตัวสั่น มือที่กำแน่นจนเล็บจิกลึกลงไปในฝ่ามือ เธอแทบอยากจะกรีดร้องออกมา

 แต่ทำได้เพียงยืนนิ่งข่มโทสะ กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ตัวสั่นระริกด้วยความโกรธ ความอิจฉาพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก อยากจะเดินก็ไปกระชากหัวผักกาดมาตบระบายโทสะ แต่ติดที่ว่าทำไม่ได้

เธอรู้มาตลอดว่าปลื้มมีใจให้ผักกาด มันเริ่มชัดเจนตั้งแต่ที่พวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง แล้วยัยนั่นยังสวยมากกว่าเดิมมาก ทุกคนก็ให้ความสนใจแต่มัน เพื่อนของปลื้มก็พากันชมชอบมัน 

ความโกรธ เกลียดในตัวผักกาดจึงทวีคูณมากขึ้นไปไม่รู้กี่เท่า เธอเจ็บแค้นจนแน่นอกไปหมด

ทั้ง ๆ ที่เธอลงทุนลงแรงมาตั้งมากมาย พยายามแทบตาย อยู่ข้างเขามาตลอด สร้างภาพให้ตัวเองดูดีเพียบพร้อมเพียงเพื่อให้เขามองมา

แต่สุดท้ายได้อะไร?

ปลื้มไม่เคยมองเธอเลย ไม่ เคย เลย สัก ครั้ง!

กลับกันแผนการของเธอที่วางเอาไว้ พังไม่เป็นท่า ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน สุดท้ายปลื้มก็ยังเลือกผักกาด

ยัยนั่งกำลังพรากทุกอย่างไปจากเธอ เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด!

ถ้าผักกาดยังอยู่...

เธอก็ไม่มีวันได้ปลื้มมาครอบครอง! และนั่นทำให้เธอ ยอมไม่ได้

เธอจะไม่มีวันยอมให้มันจบลงแบบนี้เด็ดขาด!

 เช้าวันรุ่งขึ้น

ผักกาดตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการงัวเงีย ดวงตาปรือปรอย พยายามเรียกสติกลับมา แต่แล้วก็รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนอยู่ตรงหน้าอก เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาก่อนจะเห็นกลุ่มผมนุ่มของใครบางคน และที่สำคัญเขานอนซุกอกเธอ

"เฮ้ย...!!!" ดวงตาของเธอเบิกกว้าง พยายามดีดตัวออก แต่วงแขนแกร่งกลับรัดแน่น 

ปลื้มที่รู้สึกตัวตื่นนอนนานแล้ว แต่เพราะเจ้าของร่างนุ่มนิ่มที่ยังเปลือยเปล่าทำเอาเขาไม่อยากตื่น และยังนอนกอดเธอเอาไว้ ทั้งที่ตอนนี้มันจะสายมากแล้วก็ตาม

ใครใช้ให้เธอน่ากอด ตัวก็นุ่ม

อกก็นิ่ม ไม่ซุกไม่ได้เลย

 อยากกินนมว่ะ!!

"อรุณสวัสดิ์~" เสียงทุ้มเอ่ยทักทาย ในตอนที่เงยหน้าสบตาเธอ เขามองใบหน้าแดงก่ำของเธอ พลางกระตุกยิ้มมุมปาก

น่ารักว่ะ...!!

ในขณะที่เขาชมเธอว่าน่ารักแต่ดูสิ่งที่เธอทำ...

"กรี๊ดดด!!!"

ผักกาดตกใจสุดขีด เธอหวีดร้องลั่นห้อง ก่อนจะยกเท้าขึ้น ถีบเต็มแรง

พลั๊ก!

ร่างสูงกลิ้งตกเตียงไปอย่างไม่เป็นท่า เสียงดัง โครม! ตามมาด้วยเสียงร้องโอดโอย

"โอ๊ย! ผัก..!" ปลื้มลูบหลังของตัวเองป้อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยสีหน้าคล้ายเสียใจ

"ใจร้ายว่ะ ถีบเค้าได้ลงคอเหรอ?" เอวเคล็ดหมดแล้วมั้งกู!

เขางอนจริงนะ!

ส่วนผักกาดนั้นไม่แม้แต่จะหันไปสนใจ เธอรีบคว้าผ้าห่มพันตัวแน่น แล้วโกยแนบพุ่งเข้าห้องน้ำทันที

ปัง!

เสียงประตูปิดดังลั่น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงล็อกแน่นหนา

เมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ได้ตามมา เธอก็ยืนหอบหายใจอยู่หน้ากระจก

เธอมองตัวเองในเงาสะท้อน ผมเผ้ายุ่งเหยิง ริมฝีปากยังคงบวมแดงจากร่องรอยเมื่อคืน เธอเผลอยกมือขึ้นแตะมันเบา ๆ แล้วก็ต้องสะดุ้ง

"นี่มันบ้ามาก!!"

เธอ...

เผลอนอนกับปลื้มสองครั้งแล้วนะ!!!

สองครั้ง!!!