CHAPTER FIVE: WORK CONFLICT

 MAAGA akong nagising nang sumunod na araw. Naalala ko ang sinabi ni Sir Kyle na kailangang maaga ako sa office.

“Nandito ka na pala, good morning,” sabi ni Sir Roman na pinasadahan kaagad ng tingin ang aking kabuuan sabay iling.

Nangunot na lang ang aking noo, “Good morning po. May mali po ba sa suot?” tanong ko nang napansin kong dismayado siya sa kaniyang nakikita.

“Hind magugustuhan ni Sir Kyle ang suot mo kapag nakita ka niy,” sagot ni Sir Roman. “Mapili siya sa suot ng kaniyang mga secretary.”

Napatingin na lang ako sa aking suot. Disente ang dress na napili kong isuot bilang kaniyang secretary. Wala akong nakikitang problema sa aking hitsura.

“Hindi matutuwa si Sir Kyle kapag nakita niya ang iyong suot,” sabi ni Sir Roman sa akin. “Manatili ka lang diyan at may kukunin akong ipinabili niya sa akin.”

Namatay sa aking lalamunan ang protestang nais kong sabihin nang biglang tumalikod si Sir Roman sa akin. Walang mali sa aking suot, akma iyon sa aking trabaho kay Sir Kyle.

“Kunin mo na ito at magbihis ka,” sabi ni Sir Roman sabay abot sa akin ng isang shopping bag na naglalaman ng damit na ipinabili raw ni Sir Kyle sa kaniya.

“Sir, baka hindi kasya sa akin iyan,” saad ko. “Ayos ang aking suot. Hindi ko na kailangang magpalit pa.”

“Kung gusto mong manatili sa trabaho, susundin mo ang kaniyang gusto,” sagot ni Sir Roman sa isang seryosong tinig. “Maraming babae ang nakaabang sa iyong posisyon kaya kailangan mong patunayan kay Sir Kyle na ikaw ang karapat-dapat sa trabaho na iyan.”

Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan. Hindi na ako binigyan ni Sir Roman ng pagkakataon na makapagprotesta pa sa kaniyang sinabi. Kinuha ko ang bag na ibinigay niya sa akin.

“May CR sa loob ng office mo, magbihis ka na roon,” sabi ni Sir Ramon sa akin. “Bilisan mo hangga’t hindi pa dumadating si Sir Kyle.”

Pinagmasdan ko ang aking sarili sa salamin nang naisuot ko ang red dress na pinabili ni Sir Kyle para sa akin. Hapit na hapit iyon sa aking katawan kaya kitang-kita ang bawat kurba na gusto ko sanang itago. Naiilang ako sa aking suot dahil ang pakiramdam ko ay huhubaran ako ng aking boss kung sakaling makikita niya ako.

“Hindi ako nagkamali sa pinili kong damit para sa iyo, good morning,” nakangiting sambit ni Sir Kyle sa akin nang pumasok na siya sa office.

“Good morning din po, Sir,” tanging naisagot ko sa kaniya.

“Siguro ay nasabi na sa iyo ni Roman ang mga gawain mo bilang aking secretary,” sabi ni Sir Kyle na tinanguan ko. “Nasa fashion industry tayo kaya kailangan mong ipakita sa akin ang kakayahan mo bilang isang designer. Hindi kita kinuha para maging palamuti lang sa aking opisina.”

“Naiintindihan ko po ang iyong gusto, Sir Kyle,” sagot ko.

“Impress me with your own design,” utos ni Sir Kyle. “Make me a design that is fashionable and wearable at all times.”

Nakuha ko kaagad ang nais ipagawa sa akin ni Sir Kyle kaya nang nakabalik ako sa aking desk ay inumpisahan ko kaagad ang kaniyang utos. Naghanap ako ng puwede kong kuhanan ng inspirasyon. Ipakikita ko sa aking boss na karapat-dapat ako sa posisyong aking nakuha.

Nang natapos ako ay ipinakita ko na iyon kay Sir Kyle. Ang akala ko ay magugustuhan niya ang aking ginawa. Hindi ko inaasahan ang ginawa niya sa aking design. Itinapon niya iyon sa basurahan.

“Iyon na ba ang fashion na puwede mong ipagmalaki sa akin?” tanong sa akin ni Sir Kyle.

“Sir …”

“Nagawa mo nga ang aking sinabi, pero hindi iyon pasok sa aking inaasahan mula sa iyo,” sambit ni Sir Kyle sa akin. “Masyadong matamlay ang design na ibinigay mo sa akin. Ni hindi ka man lang naglagay ng details na puwedeng magpatingkad sa gawa mo.”

“Sir, siniguro ko po na ang design ay puwede for everyday wear,” sabi ko sa kaniya. 

“Masyadong generic ang ibinigay mo, ulitin mo ang iyong gawa,” utos agad ni Sir sa akin. Ni hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon upang magpaliwanag.

Isang marahas na hangin ang aking ibinuga nang tinalikuran ko si Sir Kyle. Uubusin niya ang aking pasensiya nang wala sa oras.

Umaga pa lang, pero ang pakiramdam ko ay pagod na pagod na ako. Ilang rejections ang aking naranasan kaagad sa kaniya sa loob ng dalawang oras.

“Ulitin mo ulit, masyadong masakit sa mata ang iyong ginawang design,” sabi ni Sir Kyle nang nakita niya ang aking ginawa. “Hindi pasok sa everyday theme na ibinigay ko sa iyo.”

“Sir, hindi ko makuha kung ano ang iyong gusto,” protesta ko sa kaniya. “Ginawa ko na ang lahat, pero puro rejections ang nakukuha ko sa iyo.”

“Kung ngayon pa lang ay nagrereklamo ka na, maaari ka nang umalis sa iyong trabaho,” sagot ni Sir Kyle. “I hired you because you have an impressive resume. Ipakita mo iyon sa akin sa pamamagitan ng iyong design.”

Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan, “Challenge accepted, Sir.”

“Good. Utilize the time I am giving you because if you fail again, hindi ako magdadalawang-isip na tanggalin ka sa iyong trabaho,” pagbabanta ni Sir Kyle sa akin.

Kinagat ko ang ibabang bahagi ng aking labi upang mapigilan ang inis na namumuo sa aking dibdib. Hindi ko puwedeng patulan ang kakaiba niyang ugali. 

“Pagpasensiyahan mo na ang iyong boss,” sabi ko na lang sa aking sarili. “Sadyang siraulo siya na hindi natin maintindihan. Gawin mo na lang ang lahat

para masiguro na hindi ka pa matatanggal sa trabaho ngayong araw.”