4- Sahig

Mature Content

Rafael

Napalunok ako sa sinabi niya.

Damn. I’m forty. Hindi ko tinatago at totoo na walang gabi na hindi ako nakipags3x. Pero itong babae na ‘to… she caught me off guard. May kakaiba sa kanya. Hindi siya kagaya ng mga babaeng sanay kong kausap, ‘yung mga agad-agad lumalandi, nagpi-flirt, o nagpaparamdam ng gusto nila ng atensyon ko.

Pero siya? Parang ibang klaseng bagyo. Tahimik, pero malakas ang dating.

Kahit ganon ay iniisip ko pa rin na she was trying to get my attention lalo at sinasabi niya na ang kanyang ina ang nang-agaw ng kanyang boyfriend.

I wanted to laugh, to brush it off, pero the seriousness in her face… stopped me. She wasn’t joking. She was really broken.

Naalala ko kung paano ko siya unang napansin sa party kanina.

Tahimik lang siya sa sulok, halos di lumalapit sa kahit sino. Kapag may nagtanong, tango lang o iling ang sagot. I found that oddly intriguing. Sa gitna ng mga babae ron na halatang gustong mapansin, siya lang ang walang pakialam and that made her even more interesting.

Kaya hindi ko na siya tinigilan ng tingin.

Hanggang sa nalingat ako para kumuha ng maiinom at bigla na lang siyang nawala sa pwesto niya.

Si Sadie, ‘yung dating may-ari ng Sweet Donut na ngayon ay pag-aari na ng kumpanya ko, ay hindi rin tumigil sa pagdikit sa akin. Her perfume was too strong, her laugh too fake. Nakakairita. Kaya nagdahilan ako, nagsabi na may kailangan akong sagutin na tawag.

Umakyat ako sa rooftop.

May pinapatayo akong penthouse doon, hindi pa tapos, pero gusto kong magpahangin. Nagdala ako ng baso at bote ng red wine, hoping for a few minutes of peace. Pero hindi ko inaasahan ang makikita ko.

She was there.

Nakaupo siya sa malamig na sahig, baluktot ang tuhod, nakayakap sa sarili. The white skirt she was wearing covered her legs completely, and her hair was falling messily over her face.

She looked fragile. Too fragile.

Pero nang bigla siyang tumayo at lumapit sa edge ng rooftop, kinabahan ako.

“Sh*t,” bulong ko. Forty-eight floors. Is she trying to jump?

Kumirot ang dibdib ko, hindi ko alam kung bakit. Maybe I just didn’t want to deal with another headline saying ‘Woman jumps from Solano Building’. Or maybe… I didn’t want it to be her.

Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko at pinaalam sa kanya ang aking presensya.

“Tulungan mo akong makalimot,” sabi niya, mahina pero buo. “Kahit na sa mga oras lang na ‘to.”

Parang may humigpit sa dibdib ko sa mga salitang ‘yon. Napalunok ako, pilit na hinahanap kung ano ang tamang isasagot.

What the hell am I supposed to say to that?

Tumingin ako sa kanya. Nando’n pa rin ‘yung lungkot sa mga mata niya, ‘yung uri ng sakit na kahit anong tawa o alak ay hindi kayang itago. And yet, sa gitna ng pagwasak ng mundo niya, naroon siya at humihingi ng pahinga. Kahit sandali lang.

Pinilig ko ang ulo ko at pilit na ngumiti, kahit ramdam kong mabigat din ang hinga ko.

“Nasasabi mo lang ‘yan ngayon dahil nasasaktan ka,” sabi ko, mababa ang tono. “Paglipas niyan, pagsisisihan mo rin ‘to.”

Ngumiti siya, mapait pero matapang. “At sinabi ko na rin… kahit sa mga oras lang na ‘to.”

Nagtagpo ang mga mata namin, at sa sandaling ‘yon, parang huminto ang paligid. ‘Yung hangin, ang ingay sa ibaba, pati tibok ng puso ko, lahat natahimik.

Kita ko sa mga mata niya na gusto niya talaga. Hindi dahil gusto niya ako, pero dahil gusto niyang takasan ‘yung sakit. Gusto niyang maramdaman ulit na buhay siya.

At ako?

Hindi dahil ayaw ko. Hell, I’m a man. Alam kong may parte sa’kin na gustong sumuko sa sandaling ‘to, ‘yung parte kong matagal nang sanay sa mga gabing walang emosyon, walang tanong, walang attachment.

Pero iba siya.

Hindi ko kayang makita siya bilang isa lang sa marami.

Bumuntong-hininga ako at lumapit nang bahagya. Hindi ako sigurado kung anong mas malakas, ang hangin sa rooftop o ang kabog ng dibdib ko.

“Hindi ko gusto,” bulong ko, halos paos. “Na masabihan akong nag-take advantage sa isang kagaya mong nasasaktan.”

Tumigil siya, bahagyang napaawang ang labi. May init sa pagitan namin, pero parehong may pader.

“Baka naman hindi mo ako naiintindihan,” sagot niya, halos pabulong din. “Hindi ko kailangang tulungan mo akong maghilom. Ang gusto ko lang… makalimot. Kahit sandali.”

Natigilan ako. Ang tanging tunog ay ang pag-ihip ng hangin at ang marahang paghinga naming dalawa.

At doon ko na-realize na minsan, mas delikado ang mga sandaling tahimik kaysa sa mga sandaling puno ng salita.

"Sa tingin ko ay hindi talaga ako kaakit-akit. Now I know why my boyfriend went to my mother instead." Ngumiti siya pagkasabi non, mukhang mapakla nga lang.

Tapos ay tumalikod na siya habang naiwan akong natulos sa kinatatayuan ko. "Where are you going?" tanong ko ng ilang hakbang na ang layo niya mula sa akin.

Huminto siya at ilang saglit na wala akong narinig na tugon mula sa kanya. "Somewhere I would be appreciated," finally ay sagot niya bago nagpatuloy sa kanyang paglakad.

Hindi ko alam kung ano ang sumapi sa akin. Wala dapat na akong pakialam kung anuman ang gawin niya. But damn, feeling ko ay hindi ko kayang ma-imagine na ,ay ibang lalaking malapit sa kanya.

Mabilis ang naging paglakad ko at pinigilan siya. "What?" tanong niya, salubong ang mga kilay.

"Whatever you are thinking, don't do it." Para sa akin ay binibigyan ko pa siya ng pagkakataon na magbago ng isip.

"You said," sabi niya. "Walang gabi na wala kang naka-s3x. Since tumatanggi ka sa akin ngayon, ibig sabihin ay tapos ka na."

Tanginang 'yan, gusto kong isigaw na wala pa dahil nga kinailangan kong um-attend sa party na hinanda ng kumpanya nila.

"If you're so much into it, then let me help you forget. But don't blame me after." Pagkasabi ko non ay kinabig ko na siya at hinalikan.

Dama ko ang gulat niya. Ang biglang paninigas tapos ay panginginig ng kanyang katawan.

Ngunit pagkalipas lamang ng ilang saglit ay naramdaman ko na ang kanyang mga kamay sa aking batok bago marahang humagod sa aking buhok.

Napansin ko na hindi siya ganon karunong humalik kaya naisip ko na birhen pa siya. Dahil sa isipin na yon, ayaw ko man ngunit hnid ko napigilan ang aking sarili na ganahan at ma-excite.

Binuhat ko siya at agad naman niyang pinulupot ang kanyang mga binti sa akin. Medyo humigpit din ang kapit niya sa aking balikat pero hindi pa rin naghihiwalay ang aming mga labi.

Nagsimula akong maglakad papunta sa gilid ng hagdan pababa kung nasaan naman ang ilang baitang na hagdan papunta sa hindi pa tapos na penthouse.

Nag-aalala ako dahil baka may CCTV, and I didn't want the security to feast their eyes on us.

Ngunit hanggang sa bukana lang ng pinto ko siya pwedeng dalhin. Sinandal ko siya sa pader bago kami tumigil sa paghahalikan.

"You can still back out, just tell me to stop." Huling babala ko na sa kanya ito. Although mafu-frustrate talaga ako kung hindi kami matutuloy.

"Don't stop."

Yun lang ang hinihintay ko at sinimulan ko na siyang halikan ulit. Kasunod ay isa-isa ko ng hinubad ang kanyang mga damit hanggang sa wala ng matira.

Tinikman ko ang bawat bahagi ng kanyang katawan hanggang sa halos mabaliw na siya sa pag-ungol habang namimilipit sa sarap. Ni hindi niya alam kung saan ipapaling ang kanyang ulo.

"This really feel so good," sabi pa niya ng tuluyan siyang labasan ng dahil pa lang sa isang daliri ko. Hindi ko dinalawa dahil nakita ko na ang discomfort sa mukha niya. Isa pa, I want my d!ck to break her barrier.

Naghubad na ako at habang ginagawa ko yon ay nakasunod siya ng tingin sa bawat kilos ko. Namumula ang kanyang mga mata pero naging matapang siyang salubungin ang tingin ko. Bagay na nagustuhan ko.

Ayaw ko sa mga babaeng nagpapanggap na demure pero wild naman.

Hindi sa ayaw ko ng wild s3x. Damn, I love it. Kaya lang kung maarte ang babae, no way. I'll pass.

Pagkatanggal ko ng huling saplot sa katawan ko ay hinaplos ko ang kanyang pisngi bago muling hinalikan.

Tinugon niya ako and this time, mukhang mas marunong na siya.

Walang kama, walang sofa, walang kahit na anong pwede kong paglapagan sa kanya maliban sa sahig. Shit, ayaw ko ng ganito dahil rooftop pa rin ito. But I had no choice, hindi na ako pwedeng tumigil at  base na rin sa itsura niya ay wala din siyang balak.

Hiniga ko siya sa sahig. Wala siyang reklamo, wala akong narinig na kahit na anong pagtutol. Nagkus, nakita ko ang mas umigting pa na pagnanasa sa kanyang mga mata kaya alam ko na handa na siya.

"Ready, Sweetheart..." bulong ko ng nasa ibabaw na niya ako. Salubong ang aming mga tingin kaya nakita ko ang marahan niyang pagtango. At yun na ang sign na hinihintay ko.

Marahan kong pinasok ang aking pagkalalaki sa kanya. "Ouch," daing niya sabay pikit at mahigpit na paghawak sa aking magkabilang braso.

Tumigil ako at hinintay ko na makaadjust siya.

Nang dumilat siya ay tumango na siya ulit at dahan-dahan ko ulit pinasok pa ang aking ari sa loob niya. This time, kahit nakita ko ang bahagya niyang pagngiwi ay hindi ako huminto. Bagkus ay sinagad ko na.

"Ugh! Shit!" bulalas niya.

Sinimulan kong halikan siya sa leeg papunta sa tenga na sa palagay ko ay malakas ang kanyang kiliti.

Iyon lang ang paraang alam ko para kahit papaano ay hindi niya masyadong mapansin ang sakit.

At ng makita kong namumungay na ang kanyang mga mata ay nagsimula na akong kumilos. Dahan-dahan akong naglabas masok sa kanya.

"Damn, ang sikip mo. Ang sarap..." hindi ko napigilan na sabihin. Wala pang babae na nnagawa akong pagsalitain ng ganon. Palagi lang akong tahimik.

Pero sa babaeng ito, iba ang sarap na nararamdaman ko.

"Pakibilis please..." sabi niya habang titig na titig sa akin. Ngumiti ako at sinunod siya.

Binilisan ko hanggang sa labasan siya. Kailangan ko siyang paunahin. Patuloy ako sa pagbayo sa kanya at ng maramdaman ko na ang aking release ay mabilis kong hinugot ang aking pagkalalaki.

"This is the best!" sabi ko na medyo hinihingal pa.  Magkahinanng ang aming mga mata and I don't know kung nakikita niya sa akin na gusto ko pa.