Chapter six

Ang madarasta ni Oliver at Olivia ay masama ang ugali.

Ito ang tamang taguri dito, tila ito ang may-ari ng bahay na ito. Lahat ng bawat galaw ng mga taong nakatira sa mansyon ay dapat alam nito.

Samantalang hindi pala sila kasal ni Papa Richard. Nalaman niya ito dahil sa sinabi ng mayordoma dito.

Si Manang Fe lang ang medyo maganda ang turing sa akin dito. Ito rin madalas na magtangol sa akin laban sa mga katulong dito na si Tita Ingrid pala ang kumuha.

Galing pa raw ang mga ito sa probinsya na pinanggalingan nito.

Tila sila ang nagmamay-ari sa bahay at halos wala silang ginagawa kundi ang mag-cellphone na lang buong araw.

Pero kapag alam nila na darating na si Papa Richard o kaya si Olivia o ang asawa ko ay tila ito mga maamong tupa.

Samantala ang asawa ko ay laging wala sa bansa, dahil mas madalas itong manatili sa Singapore.

Umuuwi ito kung mayroon importanteng bagay na gagawin nito dito sa Pilipinas.

Ang prisensya nito ay tila ba nagiging pabor sa akin dahil hindi ako napagbubuhatan ng kamay ni Tita Ingrid.

Oo, napagbubuhatan ako ng kamay ng babaeng iyon. Ang simpleng panduduro nito nong una ay naging pisikal na sa lumipas na araw.

Alam ko na mali ang ginagawa nito pero anong mapapala ko kung magsusumbong ako? Ayokong maging problema sa pamilyang ito kaya titiisin ko na lang muna ito.

Nilagyan ko ng ointment ang braso ko na namumula dahil sa paggamit ko ng clorox kanina sa paglilinis ng sahig sa labas.

Hindi ko alam kung tama pa ba itong ginagawa ko sa buhay ko, all i know is i live in a strange place that nobody knows.

Limang buwan na ang nakalipas mula nang ikasal kami ni Oliver, pero sa loob ng limang buwan na iyon ay tila ako isang anino sa buhay nito.

Wala akong laya at hindi ako makalabas ng mansyon dahil pinagbawalan akong lumabas ni Tita Ingrid.

Ang ama naman ni Oliver ay tila walang pakialam sa prisensya ko. Napakalaki na ng pinagbago nito.

Halos wala rin ito lagi dito sa bahay dahil madalas itong nasa Cavite kung saan nandoon ang isa nilang bahay.

While Olivia has her own house na hindi naman daw kalayuan dito, pero bihira itong umuwi dahil nga abala ito sa trabaho nito bilang actress.

Ang kumokontrol na sa bahay na ito ay si Tita Ingrid.

Napatingin ako sa mga kamay ko na namumula at mahapdi. Halos hindi ko nga ito maigalaw dahil tila nasunog ito sa matapang na amoy ng clorox.

"Hija halika na kumain na tayo." Nagulat ako nang tawagin ni manang kaya napatingin ako dito.

"Sa kwarto ko na lang po ako kakain, medyo masama po kasi ang pakiramdam ko." Bulong ko dito kaya napatingin ito sa akin at saka kinuha ang mga kamay ko.

Nakita ko kung paano magbago ang buska ng mukha nito dahil sa nakikitang pamumula ng mga kamay ko.

"Dapat malaman ito ng asawa mo, hindi pwede na ganito ang nangyayari sa'yo." Nag-aalala nitong sabi kaya hinawakan ko na lang ito sa kamay.

"Okay lang po manang. Kaya ko pong tiisin." Sabi ko na lang dito sabay ngiti kaya napatango na lang ito saka na ako umakyat papunta sa kwarto ko.

Pagkapasok ko ay napatingin ako sa paligid, ito ang kwarto ni Oliver. Wala naman akong binago dahil may walk in closet dito na kasya naman ang mga damit ko.

I have place in this room but in his life I don't have, he treated me like a stranger ever since we got married.

Napaupo ako sa sofa at napatingala sa kisame.

Ganito pala ang magiging buhay ko matapos akong pilitin na ipakasal ng mga magulang ko.

Hindi ko na namalayan na tumulo na pala ang luha sa mga mata ko, agad ko itong pinunasan at saka tumayo.

Kaya ko pa naman itong tiisin kaya huminga ako ng malalim at saka napahawak ako sa dibdib ko.

After a week umuwi ang asawa ko na ikinabigla ko, at kahit si Tita Ingrid ay ganon rin ang naging reaksyon.

"Bakit tila nagulat ka? Bahay ko ito kaya uuwi ako kahit anong oras gusto ko." Malamig na turan ni Oliver dito kaya napayuko ito.

Tumikhim si papa at tinignan ang asawa ko ng masama.

"Maayos na ang kumpanya sa Singapore, and beside i don't want peaple to talk about my married life na tila hindi ko daw gusto." Sabi ulit ng asawa ko kaya napatingin ako dito.

"Buti naman naalala mo na may asawa ka." Ito lang ang sabi ni papa kaya nanahimik na ang lahat.

Matapos ang tila napakahabang tanghalian namin ay umakyat na ako ng kwarto.

Pero hindi ko namalayan na nakasunod pala si Oliver kaya medyo nagulat ako nang umupo ito dito sa sofa kung saan ako nakaupo.

"How's your day without me?" Tanong nito kaya napatingin ako dito at nilapag sa mesita ang libro na binabasa ko.

"O-okay naman." Nautal ko na sagot dito kaya napahinga ito at saka ako hinawakan sa braso.

Kinabahan ako dahil napakunot ang noo nito sa pagkabigla ko.

"What happened to your skin?" Tanong nito kaya kinabahan ako.

"Ah, dahil yan sa clorox na ginamit ko nong nakaraan." Paliwanag ko pero napamura ito.

"Saan mo ginamit yon? And your hand is rough hindi naman ito ganito nong unang pagkikita natin diba!?" Gigil nito na sabi kaya lalo akong kinabahan.

Nataranta ako sa pagpapaliwanag dito dahil ayokong magkaroon ng problema.

Sa huli ay naintindihan naman ako nito at hindi na nagsalita pa.

Alam ko na naramdaman ko ang pag-aalala sa mga mata nito pero agad rin iyong napalitan ng ibang ekspresyon sa mukha nito.

Sa nakalipas na araw ay tila nagbago na rin ang sitwasyon ko sa mansyon. Dahil madalas nang nandito si Oliver ay tila lagi na rin wala dito si Tita Ingrid.

Nakakalabas na rin ako ng bahay at nasasamahan ko si manang sa pamimili. Nakakabisita na rin ako sa bahay namin at medyo naging magaan ang buhay ko kahit papano.

Oliver presence are like my savior. Ang mga katulong dito sa mansyon ay tila lagi nang abala sa gawain.

Nagbago ang buhay ko dahil sa madalas na pamamalagi ni Oliver dito at gumaan kahit papano ang pakiramdam ko.

Napatitig ako sa kwintas ko habang nakaharap sa salamin. Ngayong araw ang anibersaryo ng pagkamatay ng ina at kapatid ni Oliver.

Napaiyak ako nang maalala ko na naman ang nakaraan, tila hindi na ito nawala sa isip ko mula noon hangang ngayon.

Maagang umalis si Oliver kanina at alam ko na hindi maganda ang umaga nito. Galit ito kanina habang nakatingin sa akin at tila mayroong gustong sabihin.

Alam ko na na naalala lang nito ang nangyari sa ina at kapatid nito, dahil ako ang dahilan kung bakit wala na ang mga ito.

Nagbihis ako at saka bumaba pero habang pababa ako ay narinig ko ang boses ni Tita Ingrid sa sala.

Nandito ito at alam ko na kasam nito si Papa Richard.

Nakita ako nito at masama akong tinignan.

"Bumaba na ang mamamatay tao!" Parinig nito kaya kinabahan ako.

"Pwede ba Ingrid huwag ngayon!" Babala ni papa dito kaya nagtuloy na ako sa kusina at nakita ko si manang na inaayos ang mga bulaklak na nasa countertop.

"Huwag mong pakingan ang sinabi ng babaeng iyon hija, pakialamera masyado." Sabi nito sa akin kaya napatango ako dito at saka sinabi dito na lalabas ako saglit.

"Bibisita ka ba sa musoleo?" Tanong nito kaya tumango ako at sinabi na lang nito na mag-ingat ako sa byahe.

Bumili muna ako ng bulaklak at kandila bago pumunta ng cemetery. Walang gaanong traffic kaya naging magaan ang pagda-drive ko.

Oliver brought me a car the other week, alam kasi nito na marunong akong mag-drive at hindi na nito pinakuha sa akin ang sasakyan ko sa bahay namin.

Binilhan na lang ako nito ng bago at ito ang ginagamit ko kapag umaalis ako ng bahay.

Pagka-park ko ng sasakyan ay saka na ako naglakad papunta sa musuleo kung saan nakalibing si mama at ang sister in law ko na buhay sana ngayon.

I sit her for about a thirty minutes now, umiiyak akong nagsumbong at sinabi ko kung gaano nagbago ang buhay ko mula ng ikasal ako kay Oliver.

Sa paglipas ng oras ay hindi ko namalayan na may tao na pala sa likod ko at pagharap ko ay si Oliver pala ito.

"How dare you to come here!" Galit nitong sabi kaya kinabahan ako ng husto.

Ang galit nito sa mukha ay hindi ko pa kailanman nakita dito, at tila nanunuot ito sa bahay himaymay ng katawan ko.