Chapter three

Hinatid ako Oliver sa bahay at nang bumaba ako ay bumaba rin ito.

"Salamat, Mr. Miller," Sabi ko dito kaya tumango lang ito at saka na ako pinapasok sa gate.

Napatingin pa ako dito habang papaalis ang sinasakyan nito.

Ang sinabi nito kanina sa pagbanggit sa pagkawala ng ina at kapatid nito ay hindi maalis sa isip ko.

Alam ko na hangang ngayon ay galit pa rin ito sa mga nangyari, hindi ko ito masisisi.

Ako lang ang nakaligtas sa aksidenteng iyon, at alam ko kung gaano kahirap para dito ang mawalan ng mahal sa buhay.

"Hija, bakit hindi ka pa pumasok?" Napatingin ako kay manang na may bitbit na plastic bag na basura marahil ang laman.

"Papasok na po ako, akin na po yan mukhang mabigat." Sabi ko dito kaya tumawa lang ito.

"Basura lang yan hija, ano ka ba hindi mo na ako dapat tinutulungan." Sabi nito pero kinuha ko pa rin ito at ako na ang naglagay sa garbage bin na nasa gilid lang naman ng gate.

Pagbalik ko ay hinintay pa rin ako ni manang kaya napangiti ako.

"Kumain ka na ba?" Tanong nito habang magkasabay kami na naglalakad papunta sa dirty kitchen kung saan lagi akong dumadaan.

"Opo, pinuntahan po ako kanina ni Mr. Miller sa trabaho ko at sabay kaming nag-dinner." Sabi ko dito kaya napatigil ito at napatitig sa akin.

"Ayos lang ba na makausap mo siya ulit?" Tanong nito kaya tumango lang ako.

Alam ni manang kung ano ang nangyari sa nakaraan kaya naman ngumiti lang ako dito.

"Hindi na ba siya galit sa'yo?" Tanong nito ulit kaya sinabi ko na pang dito na matagal nang nangyari ang bagay na iyon kaya alam ko na wala na ang galit ni Oliver sa akin.

After all, matagal naman nang napatunayan na aksidente ang nangyari.

Wala daw foul play sa aksidenteng iyon at matagal nang nakasara ang kasong iyon.

Nakaupo ako dito sa kama ko habang patuloy na umiiyak, isang linggo na lang ay ikakasal na ako kay Mr. Miller.

Pero hindi ko mawari kung bakit sa pagdaan ng araw at papalapit namin na kasal ay doble ang kaba na nararamdaman ko.

Tila ba lalo akong kinakain ng takot at anxiety ko.

Si Sofia ay gusto akong ilayo at tumakas daw kami, gusto ako nitong isama patungong Australia pero tumangi ako.

She's still been worried about me, but at the same time ito ang gusto kong maging maid of honor.

Ito yong pangarap naming dalawa noon pa man, ang maging maid of honor sa kasal ng bawat isa sa amin.

Hindi na ako pwedeng tumangi pa ngayon pa na nakahanda na ang lahat.

Bukas ay babayahe na kami patungong Batangas, kung saan gaganapin ang kasal namin.

Napili nila ang beach wedding, the place where me and Oliver first meet.

Hindi ako makapaniwala na matapos ang ilang taon ay ang una kong masaksihan ang kasal na ginawa doon ay sa pagbabalik ko ay kasal ko naman ang gaganapin.

"Ma'am Amira, pinapatawag po kayo ni Senior Rogelio." Napatingin ako sa katulong namin na pumasok dito sa kwarto ko kaya tumango lang ako.

Inayos ko muna ang sarili ko para hindi mahalata ng ama ko ang pag-iyak ko.

Pagkababa ko ay nagulat ako dahil sa lalaking nasa tabi ni daddy, may hawak itong bulaklak at nakatitig sa akin.

"Anak, binisita ka ni Mr. Miller." Nakangiti na sabi ng ama ko kaya napatingin ako dito at tumango.

"Good to see you again Amira, flowers for you." Bati ni Mr. Miller na binigay ang bulaklak sa akin.

"Salamat." Maikli ko lang na sabi dito saka ko kinuha ang bulaklak at palihim ko itong inamoy.

"Bweno tamang-tama ay nakaluto na dito ka na mananghalian hijo." Imbita dito ni daddy kaya agad naman itong tumango.

Habang nagkukwentuhan sila ni daddy at agad akong pumunta ng dirty kitchen at naabutan ko sina manang na abala sa paghahanda ng tanghalian.

"Dumating daw pala si Mr. Miller hija." Sabi nito kaya tumango ako at kumuha ng flower vase at nilagay ko dito ang bulalak.

"Ako na bahala diyan ma'am, ilalagay ko mamaya sa kwarto mo." Sabi ni Betsay ang isa sa mga kasambahay dito sa amin kaya napangiti ako at tumango dito.

Bumalik na ako sa hapagkainan kung saan nasa lamesa na sila at nang makita ako ni Tita Elena ay palihim ako nitong inirapan.

Pinaghila pa ako ng upuan ni Oliver kaya nagpasalamat ako dito.

Magana akong kumakain, at tahimik lang na nakikinig sa usapan ni daddy at ni Oliver na syempre negosyo ang topic.

"Amira, you shouldn't eat a lot. Baka hindi magkasya ang gown mo sa'yo." Napatingin ako kay mommy dahil pinansin nito ang pagkain ko ng marami kaya napayuko ako at binaba ang kutsara at tinidor ko.

"It's okay, Mrs. Dela Serna. Her gown will fit her." Biglang nagsalita si Oliver at saka ako tinignan kaya napatingin rin ako dito.

"Eat, the designer said that you need a little bit of gain weight." Sabi nito kaya tumango ako at muling kumain.

Magsasalita pa sanang muli si mommy pero pinatigil na ito ni daddy.

Wala talaga itong pinipiling araw o oras. Kahit saan o kahit sino ang kaharap namin ay wala itong pakialam mapahiya lang ako sa harap ng bisita namin.

Dahil sa pananahimik na ni tita ay hindi ko na rin pinansin pa kung mapadami ang pagkain ko o ano, ang mahalaga ay kailangan kong makaalis agad dito.

Pero akala ko ay makakaalis na ako matapos ang pagkain namin, pero nandito ako ngayon.

Kaharap pa rin si Oliver Miller at si daddy na masayang nagkukwentuhan.

Si daddy na lang ang kasama namin dito sa veranda at nagta-tsaa na kami.

Hindi na kasi sumabay si mommy dahil aalis pa raw ito.

Hindi ako sanay sa ganito dahil madalas naman kasama ko sina manang.

"Isasabay ko na ho pala bukas si Amira na maunang pumunta ng Batangas." Napatingin ako kay Oliver dahil sa sinabi nito kaya kinabahan ako.

"Eh kung nakahanda naman na ang lahat ay walang problema hijo." Biglang sabi nito kaya tila gusto kong magsalita pero mas pinili ko na lang na manahimik.

"Kung okay lang sa'yo Amira, dadaaanan na kita bukas." Sabi ni Oliver sa akin kaya napatingin ako dito at saka dahan-dahan na tumango.

"Wala naman problema, nakahanda naman na lahat ng dadalhin ko." Bulong ko kaya tumango ito at saka na tumayo.

"Kailangan ko nang umalis sir, see you tomorrow Amira." Sabi nito kaya tumayo na rin si daddy at saka nito sinabi na ihatid ko na palabas si Oliver.

Habang palabas na kami ng bahay, ay nakayuko lang ako.

"Don't you want to said anything Amira?" Nagulat ako dahil biglang nagtanong si Mr. Miller.

Napatingala ako dito at saka ko nakita ang pag-iiba ng buska ng mukha nito kaya kinabahan ako.

"You look like a robot woman, ganyan ba talaga ang pagpapalaki sa'yo ng mga tao dito!?" Muli nitong turan kaya napaatras ako at hindi ko alam ang sasabihin ko.

"Hindi naman sa ganon." Bulong ko kaya nagulat ako dahil hinawakan nito ang baba ko kaya nagkatitigan kami.

"Don't bow your head when i talk to you Amira, ayoko sa babaeng tila robot kung kausapin ako!" Seryoso nitong bulong saka na ito umalis sa harap ko.

Napahawak na lang ako sa dibdib ko saka ako huminga ng malalim.

Sigurado na talaga siya sa nararamdaman niya, si Oliver Miller ay may lihim pa rin na galit sa kanya.

Ramdam niya iyon, at hindi niya alam kung bakit ganon na lang galit sa kanya ng lalaking iyon.

-

Napamura si Oliver habang nagda-drive na paalis sa bahay ng mga Dela Serna.

Hindi naman siya dapat pupunta sa lugar na iyon, kaya lang ay dito siya dinala ng mga paa niya.

And he saw what that family been doing to Amira.

He saw what she's been behaving too much infront to her family, specially to her step mother.

They had been bullying her since when? Mula noon hangang ngayon ba?

Then he remember that day, kaya halos maubusan ito ng hininga ng araw na iyon.

Hindi ito sanay sa mga ganitong okasyon o salo-salo.

Kaya pala ganon na lang ang nakikita niyang takot sa mukha ng babae sa tuwing tititigan niya ito.

Kung totoo nga ang mga nalaman niya sa pagpapa-imbestiga niya dito ay kailangan talaga niyang maalis ang babaeng iyon sa pamilya nito sa lalong madaling panahon.

Pero paano? Eh kahit siya ay kinatatakutan nito.

Dumeretso siya sa opisina at pagkarating niya ay nakaabang na si Paulo, ang personal assistant niya.

"Sir, Miss Halley is in your office. I told her that you have personal matters today-" Pinatigil ko na ito sa pamamagitan ng pagtaas ko ng kamay.

"Ako na bahala, salamat." Sabi ko na lang dito kaya agad itong tumango at sumunod sa akin.

Pagkarating ko sa opisina ko ay nakaabang na sa akin si Halley, this woman is really persistent this past few days.

"Oliver totoo ba na ikakasal ka na!?" Bigla nitong tanong sabay lapit sa akin.

"Yes, so don't go here now and stop festering me." Balewala ko na sabi dito sabay upo at saka ko binuksan ang laptop ko.

"Paulo, lead her way to go out of my office now." Sabi ko sa assistant ko.

"Hindi mo pwedeng gawin sa akin ito Oliver! Mahal kita at hindi ako papayag na basta mo na lang akong iwanan ng ganito!" Biglang sabi nito kaya napakunot noo ako.

"Do we have relationship? As far as i can remember I don't even know you. Si Olivia lang ang kilala mo diba?" Malamig ko na sabi dito kaya napatigil ito at tila napahiya sa binitiwan kong salita.

Ito na ang kusang umalis kaya napahilot na lang ako ng noo.

Kasalanan talaga ito ni Olivia, kung hindi dahil dito ay hindi magugulo ng babaeng iyon ang araw ko.