Share

Beni Otopsi Masasında Tanıdı
Author: Acı Kavun Omleti

1. Bölüm

Author: Acı Kavun Omleti
Alp Erdem öldürülmüştü.

Cesedine otopsi yapan kişi, adli tıp uzmanı olan karısıydı.

Morgda Derya Sezer, beyaz önlüğünün içinde eşsiz bir zarafetle duruyordu. Gözlüğünün ardındaki ince kaşları hafifçe çatılmıştı.

"Ölenin yüzü ağır hasar görmüş. Elleri ve ayakları kesilmiş. Üstelik olay yerinde kimliğini doğrulayacak hiçbir eşya da yok, öyle mi?"

"Evet. Bu kadar çetrefilli olmasaydı, hukuk fakültesinin büyük profesörünü bizzat yormazdık." Notları tutan genç meslektaşı alçak sesle söyledi.

Derya bir şey demedi. Yalnızca elini cesedin üzerinde gezdirdi.

Yanında duran Alp’in ruhu bir an dalıp gitti.

Derya’nın ona en son bu kadar şefkatle ne zaman dokunduğunu neredeyse hiç hatırlayamıyordu.

Evleneli yıllar olmuştu ama aralarındaki yakınlık bir elin parmaklarını geçmezdi. O birkaç seferde de Derya sarhoştu ve kendi isteğiyle hiçbir şey yapmamıştı.

"Ölen erkek, yaklaşık otuz yaşında, boyu 1,80, zayıf yapılı. Belirgin bir dövme ya da doğum lekesi yok. Yalnızca..."

Belirgin eklemli parmakları gırtlağın üzerinde hafifçe durdu. Sesi incelikli bir tona büründü:

"Yalnızca boynunda beş santimlik bir yara izi var. Keskin bir aletin bıraktığı doku, bir ameliyat bıçağına çok benziyor."

Genç meslektaşı bir an şaşırdı. Kendini tutamayıp başını kaldırdı. "Derya Hanım, hatırladığım kadarıyla Alp Bey’in de boğazında bir yara..."

Cümlesini bitirmeye cesaret edemedi. Derya ise gözlerini kaldırmıştı. Yüzü öyle sakindi ki duygusunu okumak imkânsızdı.

"Bu cesedin Alp olduğunu mu söylemek istiyorsun?"

Genç adam telaşlandı. "Öyle demek istemedim, sadece..."

"Merak etme." Derya sözünü kesti. Sesi soğuktu. "Yara izinin altında ince bir çizgi daha var. Daha önce ikinci bir ameliyat geçirdiğini gösteriyor. Alp geçirmedi."

Altı yıl önce Derya adli tıp uzmanlığına yeni başlamıştı. İlk vakasında mantık tanımayan, boş inançlara sahip bir yakınla karşılaştı.

Adam, Derya’nın cesede "zarar verdiğine" karar verip polis merkezinde olay çıkardı. Öfkeyle bir ameliyat bıçağı kapıp Derya’nın göğsüne saplamaya kalktı.

Tam o sırada, komşu çocuğu olan ve yemek getirmeye gelen Alp önüne atıldı.

Bıçak boğazına girdi, kemiğe kadar işledi.

Bir gece boyunca ameliyatta kaldı.

Doktor, bıçağın soluk borusuna ve ses tellerine zarar verdiğini söyledi. Kurtulsa bile kalıcı sorunlar kalacaktı. Konuşamayacak, nefesi kısıtlı olacaktı.

Alp’in annesi Sevil Erdem orada kontrolünü kaybetti. Derya’nın koluna yapışıp oğlunun gizli duygularını ağlayarak döktü:

"Alp’in seni hep sevdiğini bilmiyor musun! Bu yüzden senin için bıçağın önüne atıldı! Bu hayatı şimdi nasıl geçirecek!"

Derya uzun süre sustu. Sonunda konuştu: "Sevil Hanım, Alp’e ömür boyu ben bakacağım."

Sözünü tuttu.

Hastanede ona bizzat baktı. Taburcu olur olmaz da resmî nikâh kıydılar.

Sonra Mavi Vadi Üniversitesi’nin en genç hukuk profesörü oldu. Soğuk ve zarif yüzü yüzünden bir hukuk programına çıktı. İnternet kullanıcıları ona "adli tıp tanrıçası" adını taktı.

Sayısız zengin aile çocuğu ve şirket sahibi peşini bırakmadı. O ise hiçbirine ikinci kez bakmadı.

Her ay aksatmadan Alp’in kontrol muayenesine eşlik etti. İlacını bizzat içirdi, merhemini kendi elleriyle sürdü.

Hukuk fakültesinde hep biri şaka yapardı: Alp sesini kaybetmişti ama karşılığında dünyanın en mükemmel karısını kazanmıştı.

Ama bunu yalnızca Alp biliyordu...

Derya her kontrol muayenesini hatırlardı ama doğum gününü hiç hatırlamazdı.

Her ilacın yan etkisini bilirdi ama Alp’in neyi sevdiğini hiç hatırlamazdı.

Ona bizzat ilaç içirirdi. Onun dışındaki günlerde ise eve dönmektense otopsi odasında kalmayı tercih ederdi.

Alp, Derya’nın doğuştan soğuk biri olduğunu sanmıştı.

Ta ki altı ay önceki evlilik yıl dönümüne kadar. Derya yurt dışında bir akademik konferanstaydı. Alp ona sürpriz yapmak için gizlice uçmuştu.

Ama konferans salonunda olması gereken Derya’yı ünlü bir konser salonunda gördü.

Derya seyirci koltuklarının en önünde oturuyordu. Bakışları yanıyordu. Sahnede "Ay Işığı Sonatı"nı çalan genç piyanistten gözünü ayırmıyordu.

O piyanist Alp’in öz kardeşi Ege’ydi.

Konser bitince Derya ona bizzat bir demet mavi gül, bir hediye ve bir kraft kese verdi. Yüzü kızararak konuştu:

"Ege, doğum günün kutlu olsun. Bunlar senin için kendi ellerimle yaptığım çikolatalar. Sevdiğin fıstıklı olanlar."

Alp o an anladı.

Meğer Derya başkalarının doğum gününü unutan biri değildi. Utanıp yüzü kızaramayan biri de değildi. Sevmeyi bilmeyen biri hiç değildi.

Yalnızca onu sevmiyordu.

Sessizce ülkesine döndü.

O günden sonra ondan kontrole kendisine eşlik etmesini istemeyi bıraktı.

İki ay önce boğazındaki eski yara ağırlaşıp ikinci bir ameliyat gerektirdiğinde de ona söylemedi. Onam formunu tek başına imzaladı, tek başına ameliyathaneye girdi.

O sırada hemşire şaka yapmıştı: "Soğuk ve güzel eşiniz son zamanlarda neden gelmiyor?"

Alp gülümsedi, kâğıda şunu yazdı: "Artık gelmeyecek, çünkü yakında boşanacağız."

Ameliyat biter bitmez Derya’dan boşanmaya çoktan karar vermişti.

Altı yıl olmuştu.

Minnet borcu da olsa, suç ortaklığı da olsa, yeterdi.

Ama ameliyattan önce bir arkadaşı ona beklenmedik bir haber verdi: Yıllardır aratıp durduğu "Günbatımı" yüzüğü yurt dışında bir müzayede evinde satılacaktı.

Bunca yıldır Derya bu yüzüğü arıyordu.

Alp ona bu yüzüğe neden bu kadar takıldığını sormuştu. Derya hep sustu. Bir gün sorulmaktan bıkınca sabırsızca cevap verdi: Babası bu yüzüğü annesine evlenme teklifinde vermişti.

Derya’nın anne babası o küçükken ölmüştü. Bu yüzük elinde kalan tek hatıraydı.

Bu yüzden Alp bütün tanıdıklarına rica ederek yüzüğü aratmıştı.

Tam bu sırada haber gelmişti.

Ameliyattan çıkar çıkmaz aceleyle yurt dışına uçtu. Neredeyse bütün servetini harcayıp o pahalı yüzüğü satın aldı.

Bir dahaki sefere Derya’yla karşılaştığında yüzüğü ona verip düzgünce konuşmak, boşanma teklifinde bulunmak niyetindeydi.

Ama o gün gelmeden, acımasızca öldürüldü.

Yeniden karşılaştıklarında bu morgdaydılar. Biri yaşayanlar, biri ölüler dünyasında, yüzü tanınmaz hâlde.

Paslanmaz çelik tepsiye bir iğne düştü. Çıngırdayan sesi Alp’in ruhunu gerçeğe çekti.

Başını kaldırdı. Derya eldivenlerini çıkarmış, sakin bir sesle konuşuyordu:

"Kan örneğini incelemeye gönderin. Sonuç beş gün sonra çıkar, kimliği doğrularız."

Beş gün...

Bu tam da Derya’nın doğum günü değil miydi?

Alp başını eğip hafifçe güldü.

İyi bile oldu.

Derya, otuzuncu doğum günün.

Sana vereceğim son hediye,

yeniden sevmeye, kendini özgürce sevdiğine adamaya hakkın olması.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   26. Bölüm

    "Derya!"Yanındaki polis memuru haykırdı, ona inanamayarak baktı. O an sonunda anladı.Derya dışarıdan onlarla iş birliği yapıyor, katili yakalamak istediğini söylüyordu.Ama aslında çoktan kendi elleriyle yapmaya karar vermişti.Ama katil de kolay lokma değildi. Derya saldırdığı anda elindeki bıçağı da bir kez çekti.Derya’nın soluk borusu kesildi.İkisi birlikte yere yığıldı."Çabuk müdahale edin!""Ambulans!"Çevredekiler durmadan koşturuyor, bağırıyordu.Ama Derya artık hiçbir şey duymuyordu.Yere düştü. Boğulurken kanın durmadan aktığını hissetti.Bir an dalıp gitti.Yıllardır adli tıp uzmanıydı. Sayısız ceset incelemiş, sayısız ölüm görmüştü.Şimdi sonunda kendi ölümü gelmişti.Ama korku da, panik de yoktu.Aksine içinde bir rahatlama vardı.Usulca gözlerini kapadı.Alp.Senin intikamını aldım. Seni öldüren herkese bedelini ödettim.Ege. Bu katil.Bir de kendim...Evet.Derya aslında çoktan biliyordu. Alp’i gerçekten öldüren Ege de değildi, o fanatik hayran da.Kendisiydi.Kendi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   25. Bölüm

    Alp’e âşık olduğu için onun ölüm haberini kabul edememiş, defalarca kendini kandırmıştı.Alp’e âşık olduğu için Ege’nin gerçek yüzü karşısında hiçbir şey hissetmemiş, bunun yerine Alp’in gidişine acı çekmişti.Belki de daha önceden.Çoktan âşık olduğu için onunla duygusal anlar yaşamıştı.Çoktan âşık olduğu için aklı onu üniversitede uzun süre yaşamaya, çılgınca çalışmaya, kendini uyuşturmaya itmişti.Ama gerçekten yorgun düştüğü her seferinde kendini tutamayıp bu eve dönüyordu, ona biraz daha bakmak için.Derya sonunda anladı.Aslında çoktan kalbi kaymıştı. Sadece kabul etmemişti.Gönlünün değiştiğini, zamanla gerçekten sevdiğini kabul etmek istemediği için kendini Ege’ye daha iyi davranmaya, eve gitmemeye zorlamıştı.Ama bu kendini beğenmişliği Alp’in ölümüne yol açmıştı.Derya acıyla başını tuttu.Çok geçti.Neden...Gerçek duygularını neden bu kadar geç fark etmişti?Ege yakalandıktan sonra sıra asıl katili yakalamaya gelmişti.O hayrana.Ama adam çok iyi saklanmıştı. Sonunda yine

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   24. Bölüm

    Dava sonunda sonuçlandı.O gece Gizem, Derya’yı alıp içki içmeye götürdü."Derya, çok üzülme." Gizem bir kadeh uzatıp iç çekti. "Gençken kim birkaç alçağa âşık olmamıştır? Fazla takma."Derya’ya baktı. Gözlerinde şefkat doluydu.Gerçekten endişeliydi.Hatta Alp’in ölüm haberini aldığı zamandan bile daha fazla.Derya’nın Alp’e karşı başlangıçta yalnızca minnet ve sorumluluk duyduğunu çok iyi biliyordu.Ama Ege için durum farklıydı. Bu, genç kızlığından yetişkinliğe kadar tüm yıllarında sürmüş en kızgın tutkuydu.Şimdi yıllarca gönül verdiği adamın bu kadar acımasız, yalancı, hatta insanları cinayete kışkırtabilen korkunç biri olduğunu öğrenmek herkes için dayanılmaz bir darbe olurdu.Ama Gizem’in beklemediği şey şuydu: Derya’nın üzerinde pek bir duygu dalgalanması görünmüyordu.Soğuk bir sesle konuştu: "Önemli değil. Hukukun cezasını nasılsa çekecek."Gizem şaşırdı.Dayanamayıp sordu: "Sen... üzülmüyor musun?"Derya aksine ona soğuk bir bakış attı. Sesi kayıtsızdı. "Üzülecek ne var?"Gi

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   23. Bölüm

    Ege’nin yüzü tamamen değişti.Derya’nın bakışı buz gibiydi. Sanki onun son maskesini de delip geçecekti."Ege, Alp’in telefonunu şimdiye kadar yanında tutmuşsun. Ne yapmaya çalışıyorsun?"Ege sonunda paniğe kapıldı.Artık kendini savunamayacağını biliyordu.Delil ortadaydı: Alp’in telefonu çantasındaydı.Çöktü, hıçkırıkla ağladı, sesi kısıldı. Her yolla kendini açıklamaya çalıştı."Derya, gerçekten bilerek yapmadım!"Yüzünden yaşlar akıyordu, sesi titriyordu."O deli hayran... Alp’i o öldürdü! Sonra beni tehdit etti. Alp’in telefonunu bende bıraktı. Çok korktum, söylemeye cesaret edemedim. Ağzımı açarsam beni de öldüreceğinden korktum...Ben telefonu abimin son hatırası olarak yanımda tuttum. Sonra sen arayınca endişelenmeni istemedim, o yüzden açtım.Alp’e zarar vermek istemedim. O benim öz abim! O öldüğünde herkesten çok ben üzüldüm!"Haykırıyordu.Ama sözlerinde bir sürü boşluk vardı.Eski Derya olsaydı, gençlik yıllarındaki hayranlığı yüzünden bunları belki göz ardı ederdi.Tıpkı h

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   22. Bölüm

    "Ne oldu Prof. Sezer?" Polis memuru onun değiştiğini fark etti.Ama Derya söylemedi. Yüzü kül gibiydi."Bir şeyi doğrulamam gerek."O gece Derya, Ege’yle bir Fransız restoranında buluştu.Mum ışığı titreşiyordu, ortam romantikti.Mum ışığında Ege hâlâ yakışıklıydı. Ama yüzündeki gülümseme biraz gergindi."Derya, bana açıklar mısın?"Sesi soğuktu."Neden o eski olayı internette bir kez daha açıkladın? Bu açıklamayla diplomamın geçersiz kılındığını, topluluğun sözleşmemi feshettiğini biliyor musun!"Birkaç gün önce Derya’nın Alp’in hesabını kullanıp yaptığı "açıklama" sayesinde kamuoyu tersine dönmüş, Ege topluluktaki yerini ve diplomasını kurtarmıştı.Şimdi Derya bir kez daha her şeyi tersine çevirip kanıtları herkesin önüne sermişti. Ege’nin dayandığı her şeyi tamamen yıkmıştı.Kovulmuş, diploması iptal edilmiş, topluluk sözleşmesi feshedilmişti. Ünü yerle bir olmuştu.İnternette herkesin hedefi hâline gelmişti.Özellikle polisin Alp’in "Ege’nin fanatik hayranı" tarafından öldürüldüğün

  • Beni Otopsi Masasında Tanıdı   21. Bölüm

    Derya bizzat açıklama yaptı. O zamanki "sahte açıklama"yı Alp yayınlamamıştı. Alp’in hesabını izinsiz kullanıp Ege için sahte açıklamayı yazan kendisiydi.Alp’in menajerlik ekibiyle yaptığı bütün yazışmaları paylaştı. Profesyonel bir inceleme ekibi de tutup Alp’in piyano videosunun gerçek olduğunu, hiçbir sahtecilik bulunmadığını kanıtlattı.Haber çıkar çıkmaz bütün internet çalkalandı:"Ne oluyor? Meğer videodaki kişi gerçekten Alp’miş, Ege değil mi?""Demek beklemek gerekirmiş. Olay yine tersine döndü!""Dur bir dakika, yanlış hatırlamıyorsam bu Derya Sezer, programdan tanıdığımız ‘adli tıp tanrıçası’ değil mi? Ben bu kadınla Alp’i çift olarak desteklemiştim! Neden Ege için Alp’in hayatını mahvetsin?""Hâlâ anlamadın mı? Bildiğimiz bayağı bir iki kardeş arasında kadın kavgası.""İçeriden duydum. O zaman Alp’in boğazının yaralanmasının sebebi Derya’yı kurtarmakmış. Derya da minnetinden onunla evlenmiş. Asıl sevdiği kişi Ege!""Gerçekten mi?""Kanıtım var! Ege’nin birkaç konserine gitt

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status