หน้าหลัก / วัยรุ่น / Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม / บทที่ 2 หนุ่มวิศวะใฝ่เรียนรู้...??

แชร์

บทที่ 2 หนุ่มวิศวะใฝ่เรียนรู้...??

last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-08 13:48:32

@คณะวิศวกรรมศาสตร์

ปึก!

เอกสารปึกใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรง ชายหนุ่มที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เงยขึ้นมองเจ้าของเอกสารพลางขมวดคิ้วเป็นปม ริมฝีปากหนาบู้ยไปที่เอกสารแล้วเลิกคิ้วอย่างตั้งคำถาม

“ชีทคาบหน้า หัวหน้าเซคฝากเอามาให้”

แฮค เพื่อนรักว่าเสียงเรียบนิ่งพร้อมนั่งเอนกายข้าง ๆ พลางชะโงกใบหน้าคมคายเข้าไปใกล้ใช้สอดส่องสายตาไปยังหน้าจอโทรศัพท์ที่รามจดจ่อตั้งแต่ต้นคาบยันอาจารย์ปล่อย จนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า สรุปไอ้เพื่อนเวรมันมาเข้าเรียนหรือมานั่งเล่นโทรศัพท์กันแน่ แล้วบอกว่าเทมอนี้จะตั้งใจเรียน...แต่ดูการกระทำตอนนี้เถอะ ตั้งใจส่องสตอรี่สาวชัด ๆ

“มึงเอาไปเล่นเองเลยอะ”

รามชำเลืองสายตามองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ รีบยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนอย่างประชดประชัน จนแฮดต้องไหวไหล่เบา ๆ พร้อมเค้นหัวเราะใจลำคออย่างเย้ยหยัน

“วันหลังไม่ต้องติดฟิล์มกันเสือกนะ ลำบากกูชะโงกหน้าเข้าไปดู” แฮคว่าน้ำเสียงหยอก

“แล้วมึงจะเสือกเรื่องกูทำไมละ?”

“ก็แค่สงสัย...ทำไมไม่จีบเค้าสักที ปอดแหกหรอวะ?”

“รอจังหวะอยู่...ใกล้เลิกกับแฟนละ”

“แฟน?”

“ไอ้แดนไง”

“แดน...ที่ชอบท้ามึงแข่งรถอะนะ?”

แฮคขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าโลกกลมหรือโลกเข้าข้างไอ้เพื่อนตัวดีกันแน่ เพราะหากให้เปรียบเทียบระหว่างแดน กับ ราม คนที่ชนะขาดลอยคงจะเป็นรามแบบไม่ต้องสงสัย

ทั้งหล่อ ทั้งรวย ตัวก็สูง Kวยก็ใหญ่ เอวก็ดี นี่ไม่ได้จะอวยเพื่อนนะครับแต่มองยังไงเพื่อนผมก็เหนือกว่าเห็น ๆ

“เออ...กูไปละ”

ร่างสูงใหญ่หยัดกายขึ้นพร้อมสะพายกระเป๋าหันไปพยักพเยิดหน้าให้เพื่อนที่มองตามเขาตาละห้อย

“จะไปไหนล่ะไอ้เวร”

“ไปห้องสมุด”

“ห้ะ! มึงเนี่ยนะเข้าห้องสมุด?”

แฮคอุทานเสียงดังลั่น ตกใจกับคำตอบของราม ว่าก็ว่าเถอะตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยเห็นรามเข้าห้องสมุดเลยสักครั้ง...อย่าว่าเข้าห้องสมุดเลย หนังสือสักเล่มมันแทบจะไม่อ่านด้วยซ้ำ อย่างเอกสารที่เขาเอามาให้เมื่อกี้ยังวางอยู่ที่เดิมเลย ไม่คิดจะเก็บเข้ากระเป๋าเลยสักนิด

“เออ กูใฝ่เรียนรู้”

“ตอแหล! มึงไปหาสาว”

“เออ! รู้แล้วก็หุบปาก จะถามทำไมละ?”

ว่าแค่นั้นรามก็เดินออกจากห้องทันที ทิ้งให้แฮคนั่งถอนหายใจทิ้งเพียงลำพัง เอาเถอะว่ะ ทีใครทีมัน ทิ้งกูดีนักอย่าให้ถึงคราวกูบ้างนะ ไอ้เวร! แฮคคิดในใจ

ก็อย่างที่บอกว่ารามไม่ใช่คนที่ใฝ่เรียนรู้ถึงขั้นจะเดินเข้าห้องสมุดด้วยตัวเองอยู่แล้วแต่ทั้งหมดก็เพราะเมื่อครู่นี้เขาแอบเข้าไปส่องสตอรี่ของหญิงสาวที่ตนแอบชอบมานาน แล้วเห็นว่าเธอเช็คอินอยู่ที่นั่น ก็เลยจะแวะไปดูสักหน่อย แม้จะปากหมา พูดจาขวางโลกแถมยังเย็นชาไปบ้างแต่เวลารักใครชอบใครเขาคือพ่อหนุ่มไมโครเวฟที่จริงใจเลยนะ จะบอกให้...

@ห้องสมุดใหญ่

ภายในห้องสมุดโอ่อ่าอันเงียบสงัด ผู้คนในที่นี้ต่างตั้งใจจดจ่อกับหนังสือตรงหน้า แตกต่างกับร่างสูงที่พึ่งเดินเข้ามาเพราะสิ่งแรกที่เขามองหาคือไอริ

ดวงตาคมกริบสอดส่องไปทั่ว มองหาในทุกซอกทุกมุมจนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับหญิงสาวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง เธอสวมแว่นทรงสี่เหลี่ยม กระโปรงพีทยาวคลุมถึงตาตุ่มและรวบผมสีโรสโกลด์ขึ้นเป็นทรงดังโงะ เผยลำคอระหงให้เห็นอย่างชัดเจนโดยมีหนังสือเกี่ยวกับการแพทย์เปิดค้างอยู่ตรงหน้า รามที่เห็นเป้าหมายอยู่ไม่ไกลก็ไม่รอช้า รีบคว้าหนังสือใกล้มือมาแนบอกก่อนจะสาวเท้าเข้าไปนั่งลงข้างเธออย่างแนบเนียนทันที

แม่ง! สเปคกูฉิบหาย ตัวก็หอม ผมก็สวย ผิวก็เนียน หึ่ย!! ถ้าเป็นแฟนกูนะ!~~

ไอริ ที่เห็นว่ามีคนมานั่งข้าง ๆ ก็รีบขยับตัวออกแบ่งปันพื้นที่แล้วส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มไปที ทว่าในใจกลับนึกสงสัยเล็กน้อยว่า หนุ่มหล่อชุดช็อปอ่านหนังสือชีววิทยาเป็นกับเค้าด้วยหรอ?

“ชอบชีวะหรอคะ?”

ด้วยความเป็นมิตรของไอริเมื่อสงสัยจึงรีบถาม ทำเอาคนมาใหม่ชะงักนิ่งไปที ก่อนจะก้มลงมองหนังสือในมือที่ตนหยิบมาแบบมั่ว ๆ

รามเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนังสือในมือคือหนังสือชีววิทยา อะไรที่อยู่ใกล้มือเขาก็หยิบมาหมดแหละ

“ก็...น่าสนใจดี”

จะบอกว่าหยิบมั่วก็คงจะเสียหน้าจึงตอบเออออตามน้ำไปก่อน รามพยักหน้าเบา ๆ พร้อมไหวไหล่เล็กน้อย ดวงตาคมมองใบหน้าสวยจนไม่สามารถละสายตาไปไหนได้ สวยขนาดนี้ทำไมไม่เกิดมาเป็นเนื้อคู่กูวะ หึ่ยย!

“เล่มนี้ดีนะคะ เราอ่านจบแล้ว เนื้อหาเข้าใจง่ายมาก ๆ”

“หรอ...แสดงว่าเธอเข้าใจแล้ว?”

เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมขมวดคิ้วเป็นปม ใบหน้านิ่งเรียบราวกับไม่มีความรู้สึกทว่าความจริงแล้วหัวใจแกร่งกำลังเต้นระส่ำราวกับจะทะลุออกจากอกให้ได้

“ใช่ค่ะ” ไอริพยักหน้าเบา ๆ พร้อมระบายยิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มลงสนใจหนังสือตรงหน้า

“งั้น...เธอมาสอนเราหน่อยดิ” รามว่าน้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าในแววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“คะ?”

เสียงหวานอุทานเบา ๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความสงสัย

“ก็ถ้าได้เธอมาสอนน่าจะเข้าใจได้เร็วกว่าอ่านเอง”

“อ้อ...ขอโทษนะ แต่เราไม่ค่อยมีเวลาอะ”

เธอตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพพร้อมยิ้มแหยะ ๆ รามพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ กูว่าแล้วว จีบหญิงไม่เป็นก็อย่าหาจีบ แม่ง!!

ครืดด ครืดด~

ยังไม่ทันที่รามจะอ้าปากต่อบทสนทนา เสียงโทรศัพท์ของไอริก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องสมุด หญิงสาวรีบหยิบขึ้นมากดปิดเสียง ก่อนจะกดรับสายและพูดคุยด้วยน้ำเสียงเบาแทบกระซิบเพื่อไม่ให้รบกวนผู้คนรอบข้าง

“ว่าไงแดน”

ดวงตาของรามพลันลุกวาวทันทีที่ได้ยินชื่อที่เธอเอ่ยออกมา ร่างหนาขยับเข้าไปใกล้อย่างแนบเนียน หวังจะจับใจความบทสนทนาปลายสายให้ได้แต่ความพยายามนั้นกลับสูญเปล่าเพราะเขาไม่ได้ยินอะไรเลย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 16 เด็กเสี่ยราม

    “ไม่เขินแล้วหน้าแดงทำไม?”“ฉันโมโหโว้ยย ไม่ได้เขิน!!”“วันนี้ฉันไปรู้ความจริงมาด้วยแหละ” ไอริเริ่มเปิดประเด็นเล่าให้รามฟังเพื่อกระจ่างความสงสัย “แดนกับเพื่อนที่ฉันไว้ใจแอบแทงข้างหลังฉันด้วยนะ”เธอว่าพร้อมระบายยิ้มบาง ๆ อย่างฝืนใจ จะว่าไม่เจ็บปวดก็คงไม่ใช่ แผลในใจยังสดไม่ทันได้แห้งดีก็ถูกเพื่อนตัวเองเหยียบซ้ำอีก“นายคิดดูสิ...สองคนนั้นคบกันมาสามเดือนแล้วแต่ฉันเพิ่งเลิกกับมันมาแค่ 12 วัน นะ” ไอริว่าอย่างใส่อารมณ์พร้อมชูสองนิ้วให้รามดู“13 วัน 8 ชั่วโมง” รามรีบโต้แย้งเมื่อข้อมูลที่ไอริพูดมานั้นผิด“ห้ะ?”“เธอเลิกกับไอ้แดน 13 วันกับอีก 8 ชั่วโมง”“จำได้ไง นับชั่วโมงด้วยหรอ?”ไอริขยับกายออกห่างเล็กน้อย ทว่าดวงตาสวยยังไม่ละไปจากใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่ม“ก็ฉันอยู่ในเหตุการณ์ จะให้บอกเป็นนาทีหรือวินาทีฉันก็จำได้นะ”เพราะเรื่องการเลิกราของไอริและแดน รามนั่นเฝ้ารอมานานแสนนาน จำไม่ได้ก็แปลกแล้ว“อย่ามาเวอร์” มือเล็กฟาดเข้าที่ท่อนแขนแกร่งเบา ๆ ก่อนจะย่นจมูกใส่อย่างหมั่นไส้“แล้วยังไงต่อ เล่าให้มันจบ ๆ ดิ” คิ้วหนาขมวดเป็นปมเมื่อไอริไม่พูดต่อสักที“ก็ที่นายเห็นว่าฉันไปสวนพฤกษ์เพราะจะไปให้เห็นกับตา

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 15 เสียอาการ

    แสงแดดยามสายราวสิบโมงส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง เงาแดดอ่อนจางทอดตัวทาบปลายเตียงอย่างอบอุ่น โดยบนเตียงกว้างมีร่างอรชรนอนตะแคงหันหลังให้ชายหนุ่ม แผ่นหลังเล็กแนบชิดกับอกกว้างของเขาอย่างพอดิบพอดี“อืออ”ไอริครางเสียงเบา ๆ อย่างงัวเงียเมื่อรู้สึกถึงแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามารบกวนการหลับนอน เธอพยายามขยับตัวเล็กน้อยแต่กลับรู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาดเปลือกตาบางค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะพบว่าตัวเองยังอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน…เธอรีบหันกลับไปมองก็พบใบหน้าหล่อยังคงหลับตาพริ้ม ลมหายใจอุ่น ๆ รดรินที่เสี้ยวไหล่ของเธออย่างสม่ำเสมอ ไอริถอนหายใจออกช้า ๆ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนบ่งบอกถึงความแข็งแรงของชายหนุ่ม ที่ตอนนี้วางอยู่บนหน้าท้องของเธออย่างนิ่งสงบมือเล็กค่อย ๆ เลื่อนไปทาบลงบนหลังมือใหญ่อย่างแผ่วเบา เธอมองมันอย่างใช้ความคิดเพราะไม่เคยเจอคนที่มือใหญ่และเห็นเส้นเลือดชัดขนาดนี้มาก่อน“มือใหญ่จัง” ไอริพึมพำเบา ๆ ทว่ากลับรู้สึกถึงแรงกระชับกอดให้แน่ขึ้น“Kวยก็ใหญ่ อยากจับดูไหม?”เสียงแหบพร่าดังอยู่ข้างหลังอย่างเย้ายวน ทำเอาคนฟังขนลุกขนชันรีบหันหน้าไปมองคนเจ้า

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 14 เข้าใจผิด

    หลังจากกลับมาไอริก็รีบเก็บข้าวของที่แดนทิ้งเอาไว้ที่คอนโดไปทิ้งทันที ตอนแรกคิดว่าจะหาเวลาว่างเก็บแต่พอมารู้เรื่องแบบนี้ ถึงตอนนี้แม้จะไม่ว่างเธอก็จะเก็บไปทิ้งให้หมดร่างบางในชุดนอนน่ารักนอนแผ่กายบนเตียงด้วยความเหน็ดเหนื่อย ดวงตาสวยมองเพดานอย่างล่องลอย อยู่ ๆ ก็หวนกลับไปคิดว่า...ชีวิตนี้เธอจะได้เจอความรักดี ๆ กับคนอื่นบ้างไหมทว่ายังไม่ทันได้ปล่อยตัวปล่อยใจเข้าไปอยู่ในภวังค์เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างกายก็ดังขึ้น เธอถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ราวกับต้องการสลัดความคิดออกไปให้หมด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครมันโทรมาตอนเที่ยงคืน--ราม—“ฮัลโหล?”ไอริกลอกเสียงหวานอย่างออดอ้อนราวกับรู้ความผิด ก็วันนี้เป็นวันศุกร์ซึ่งความจริงแล้วเธอต้องอยู่กับราม(มารับหน่อยย) ปลายสายว่าเสียงคานยานบ่งบอกว่าเขากำลังเมา“ห้ะ??”(มารับหน่อยย หน้า XBar)“ให้ฉันออกไปตอนเที่ยงคืนเนี่ยนะ”ไอริดันกายขึ้นนั่งก่อนจะเอ็ดไปอย่างไม่สบอารมณ์พลางก้มมองตัวเองที่ใส่ชุดนอนพร้อมห่มผ้านอน

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 13 โดนสวมเขา

    --ผ่านไปหลายวัน—ว่ากันว่า...วันเวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่างได้แม้กระทั่งหัวใจที่เจ็บช้ำจากการถูกหักหลัง อาจจะสามวัน สามเดือน หรือสามปี ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่ที่ว่า คน ๆ นั้นสามารถมูฟออนได้เร็วแค่ไหนอย่างเช่นไอริตอนนี้...เธอกลับมาใช้ชีวิตแบบปกติแล้ว ไม่สิ ต้องบอกว่าเธอได้ใช้ชีวิตใหม่ ได้ทำอะไรที่แปลกใหม่ ทั้งบ้า ทั้งวุ่นวาย เพราะวัน ๆ เธอเอาแต่วิ่งวุ่นอยู่กับราม จะว่าเป็นเรื่องที่ดีก็ไม่ใช่เพราะเธอเหนื่อยมาก แต่จะว่าเป็นเรื่องที่แย่ก็ไม่เชิง เพราะอย่างน้อยความวุ่นวายนี้ก็ทำให้เธอไม่มีเวลามานั่งเศร้าเสียใจกับเรื่องราวในอดีตอีกหรือจะเรียกง่าย ๆ แบบเข้าใจตรงกันเลยคือ รามเองก็มีส่วนที่ทำให้ไอริปลงได้เร็วแบบนี้พรึ่บ!“เห็นยัง?”กระเป๋าสะพายข้างอันสวยหรูราคาแพงอยู่วางลงเก้าอี้เลคเชอร์ของหญิงสาวที่กำลังนั่งจดจ่อกับไอแพดคู่ใจอยู่ ดวงตาสวยหวานเงยขึ้นมองคนมาใหม่ที่ทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์ ไอริเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเพื่อนรักแสดงสีหน้าออกมาชัดเจน“เป็นอะไร?”“เห็นอีฝันรึยัง?”มิวมิว หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า อีมิว เป็นเพื่อนสนิทไอริ เธอมีนิสัยเงียบขรึมทว่าครั้งนี้กลับปรี้ดแตกเพราะดันไปเห็นบางอย่า

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 12 ไม่ได้ด่าแค่สอน

    “นั่งลง”เสียงทุ้มเอ่ยบอกอย่างออกคำสั่งเมื่อร่างบางยืนกอดอกค้ำหัวเขาอยู่นาน โซฟาก็มีตั้งหลายตัวหานั่งเองไม่เป็นรึไง ดื้อฉิบหายพอโดนดุไอริจึงรีบนั่งลงทันที เธอถอนหายใจออกอย่างแรงด้วยความไม่พอใจ พอคิดว่าอยู่ ๆ ตัวเองก็กลายไปเป็นของเล่นของใครก็ไม่รู้ ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ก่อนอื่นเลย...ตอนนี้เธอเลิกกันไอ้แดนแล้ว” รามว่าน้ำเสียงเรียบนิ่งราวกับต้องการย้ำกับเธออีกครั้ง“รู้แล้ว ไม่ต้องซ้ำเติม”“ฉะนั้นไอ้แดนต้องไม่มายุ่งกับเธออีกหรือถ้ามันยังมาวุ่นวาย เธอฟ้องฉันได้เลย”“ฟ้องนายแล้วจะได้อะไร เป็นตำรวจรึไง?”“ก็ลองมาฟ้องดูก่อนแล้วจะรู้ว่าได้อะไร”รามตอบอย่างไม่ใส่ใจ เพราะเขามั่นใจว่าตัวเองทำงานไวกว่าตำรวจแน่นอน“นี่เป็นกฎระหว่างเธอและฉัน...อ่านสะแล้วก็ทำตามให้ได้ด้วย”ไอริรับกระดาษจากรามมาแล้วไล่สายตาอ่านทีละบรรทัด ขณะที่อ่านคิ้วเรียวก็เริ่มขมวดแน่นขึ้นเรื่อย รามที่สังเกตอยู่ตลอดรับรู้ได้ถึงความไม่พอใจของเธอได้ทันทีกฎเดิมพัน (ไอริ)1.เธอตกเป็นของฉันในทุกกรณี2.ฉันต้องติดต่อเธอได้ตลอดเวลา ห้ามหนี ห้ามปิดเครื่อง ส่งข้อความไปเธอต้องตอบทุกครั้ง หากไม่ว่างแค่กฎสติ๊กเกอร์มาก็ไ

  • Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม   บทที่ 11 สัญญาที่เธอเป็นของฉัน

    --เช้าต่อมา--@เพนท์เฮาส์รามภายในห้องนอนขนาดใหญ่ ตกแต่งในสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี่ โทนสีเข้มให้ความรู้สึกนิ่งสงบแต่แฝงด้วยความหรูหรา ผ้าม่านทึบแสงถูกเปิดแง้มเพียงเล็กน้อย เปิดทางให้แสงแดดยามเช้าส่องลอดเข้ามาพาดผ่านเตียงคิงส์ไซซ์ที่ตอนนี้มีร่างของชายหญิงสองคนนอนกอดก่ายกันแนบชิดราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ทั้งที่ความจริงแล้วพวกเขาเพิ่งได้พูดคุยกันจริงจังเป็นครั้งแรกเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา“อื้ออ~~”เสียงหวานครางเบา ๆ พลางบิดขี้เกียจในอ้อมกอดอุ่น เปลือกตาเนียนบางกะพริบไหวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกอึดอัดอย่างประหลาดแม้ว่าไอริจะมี (เคย) แฟน แต่เธอก็นอนคนเดียวมาตลอดเกือบปีความรู้สึกแน่นอึดอัดเหมือนถูกงูรัดแบบนี้…บอกตรง ๆ ว่าไม่ชินเอาเสียเลย“เฮ้ย!!”หญิงสาวอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจเมื่อภาพตรงหน้าคือชายหนุ่มรูปหล่อนอนหลับตาพริ้มอย่างสบายใจ เธอผงะกายออกเล็กน้อยทว่ายิ่งขยับห่างวงแขนแกร่งกลับกระชับเธอแน่นมากยิ่งขึ้น“ทำไมนายมานอนตรงนี้…เอ๊ยย ไม่สิ ทำไมฉันมานอนอยู่ตรงนี้?”เพราะเท่าที่จำได้เมื่อคืนไอรินั่งรอรามอาบน้ำ เพราะเขาบอกว่าจะไปส่งเธอที่คอนโดซึ่งอยู่อีกตึกหนึ่ง ครั้นจะเดินก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status