LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

last updateHuling Na-update : 2025-01-19
By:  DARINRATKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
44Mga Kabanata
6.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

พี่ยังไม่เคยหรอกนะ แต่บอกได้เลยว่าเชิงทฤษฎีพี่แน่นมาก แต่เชิงปฏิบัติ คงได้ลองอีกในไม่ช้านี้แน่นอน

view more

Kabanata 1

บทนำ

Mason had dispatched a tracker to sweep the lodge suite that morning, and the report came back clean—no recording crystals or hidden sensors. For now, the weight of what had transpired in the dark didn't have to crush her. Even though she was blind to who had laid the scent-trap, she could simply deny the entire night since they lacked any material proof.

I watched Chloe from a distance, realizing she was now using Ethan as a climbing harness to reach the peak of our social hierarchy. Instead of being content as a gifted healer, she craved the view from the summit of Valeria's elite. She was sharp enough to know her own limits; she’d never match the legendary instincts of Professor Hough. If she stayed in the medical wards, she’d eventually hit a ceiling.

Marrying the Alpha of the North changed the game entirely. Once she bore the Carter mark, she would be the most envied wolf in the Kingdom.

Not long after I settled into my private study, my frequency pulsed. It was Tyler Dawson.

"Ethan, how did the inspection at the academy go?"

"The pup was clean. He didn't bring his terminal today. I’m certain Collins stripped it from him," I replied, staring out at the falling snow.

"So it really was the Parker yearling! Isn't he only four winters old? Is the kid some kind of freakish prodigy?" Tyler’s voice was buzzing with excitement.

I didn't offer a response. My mind was still on the boy’s obsidian eyes.

"What’s the move with the kid?" Tyler pressed. He clearly found this hunt entertaining. It would have been a chore if the hacker had been some rogue adult, but the fact that a pup had disabled the entire Silvercrest Holdings grid was a twist no one saw coming. "Why did he challenge you to choke him out?"

"If you're so captivated by his motives, track him down and ask him yourself," I grunted. "The boy treats me like I’m invisible."

"Hah! The pup has the spirit of a Lead Alpha! I need to meet this little warrior."

"Keep dreaming, Tyler."

What Hayden had done was a violation of pack law, but he was an 'atypical' yearling. I wouldn't move against him, and I certainly wouldn't let Tyler harass him at the academy.

"Collins’s birth-cycle celebration is approaching," Tyler said, his tone shifting to something more mischievous. "What if they invite the local Alphas to the feast? That’s my ticket to see the kid. Are you going to send a tribute beforehand, Ethan? You might be severed, but you two shared a bond that scorched the earth. You won't be so cold as to ignore his birthday, right?"

My eyes narrowed, my vision sharpening like a hawk’s. "Do you truly believe he would accept a gift from my hand?"

"He seemed civil enough when he fed us lunch yesterday. Even if it was only because we held the scent of his son's crimes over him."

"There is no need for a tribute—"

"What’s the cost of a single gift? I’ll deliver it myself if you're too prideful to show your face. I just want an excuse to get close to that boy," Tyler said.

I considered it for a long, heavy moment. Finally, I exhaled. "What would be a fitting tribute for someone like him?"

"Jewelry? Most wolves like things that catch the light," Tyler suggested.

"Jewelry is too intimate. We are no longer mates."

"What else then? You can't give the head of Parker Industries something from a common trader. He’s worth millions of gold marks now!"

I massaged the bridge of my nose, feeling the onset of a headache. "Fine. Select a piece of jewelry."

Outside the heavy timber door of the study, Chloe’s heart was being devoured by a green-eyed monster. She had overheard every word. Ethan had instructed his assistant to give her a simple leather handbag worth a few thousand marks for her last birthday. Now, he was preparing to offer Collins Parker a king’s ransom in gems!

Who was actually his partner? How could he humiliate her like this? She was the only one standing between Shea and the abyss!

As her eyes turned a predatory red with spite, she pulled out her device and messaged her father.

(Collins Parker has two pups. Scour the records in the Southern Territories. Find out where he claimed them and what his true purpose was.)

It was feeding time at the Starry River Manor.

"Collins, Daniel Harris stopped by the den this afternoon," Natalie Brooks said, her eyes gleaming with hidden meaning. "He told me he’s planning to mark his territory here in Valeria for good..."

I could see exactly where my pack-brother was leading from the wide grin on his face.

"Natalie, I know you’re howling for me to find a new mate and settle down, but please, keep that expression off your face in the village. People will think I’m a desperate omega looking for a leash!" I pleaded. "I’m in my twenties. I’m in my prime! This is the cycle where I should be expanding my influence. Once my power is absolute, the Alphas will be brawling for a chance to stand beside me."

The smile on Natalie’s face dimmed. "I’m not trying to cage you... I just think Daniel is a rare find. He looked after you the entire time we were in exile! Don't you see how fiercely he protects you?"

"Am I obligated to mate with every wolf who shows me kindness? In that case, I should have pledged myself to Professor Hough!"

"Fine! Continue to walk the frozen path alone! Daniel is a wolf of high honor. You’ll regret letting his scent fade if you miss this chance."

"Have a little more faith in my allure," I said, trying to soothe him. "Besides, did you ask the pups? They aren't looking for a new father-figure."

I shot a meaningful look at my children across the table.

Layla, ever the clever one, chimed in. "I don't want a stepfather, but I’ll learn to tolerate anyone Dad chooses to bring into the den."

I sighed. My daughter clearly hadn't caught the signal I was trying to send. I turned my hopes toward my son.

"Let's focus on the meal, Natalie," Hayden said, his voice flat.

"Fine, I’ll hold my tongue," Natalie said. "I’m just worried you’ll look back on this winter and regret the solitude. I won't waste my breath if your mind is made up."

I let out a soft chuckle. "Natalie, if you're so eager to play matchmaker, find a mate for Mike. He’s been prowling the subterranean bars every night. I bet his wolf is starving for a partner."

Natalie was left speechless.

It was a quiet evening at the manor.

"Collins, Daniel Harris stopped by to see you," Natalie repeated, her eyes still bright. "He’s settling in Valeria..."

I knew what she was hunting for from that look.

"Natalie, I’m focused on my rise. Once I’m successful, there will be no shortage of suitors," I said, repeating my mantra as the fire crackled in the hearth.

The light in Natalie’s eyes began to fade as the reality of my stubbornness set in.

What do you think Collins should do to finally get Natalie to stop playing matchmaker for him?

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

DARINRAT
DARINRAT
อ่านจบแล้ว ฝากกด 5 ดาวให้หน่อยนะ...
2025-11-12 06:09:44
1
0
44 Kabanata
บทนำ
"เนียร์"".....""นาเนียร์"หลังจากที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง 'นาเนียร์' นักศึกษาสาววิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปีสี่ ก็สะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับจ้องมองคนที่เรียกชื่อเธอ ก็พบว่าคนคนนั้นคือ 'ควันหลง' เพื่อนชายของหญิงสาวนั่นเอง"เรียกทำไม" นาเนียร์ถามออกไปด้วยความไม่พอใจ หลังจากที่มีคนมารบกวนเวลาเธอนอนพัก เพราะหญิงสาวเพิ่งนอนพักสายตาไปไม่นานนี้เอง"อาจารย์ออกไปแล้ว แถมเพื่อน ๆ ก็ออกกันไปหมดแล้วเนี่ย ฉันกับไอ้ราชาช่วยกันปลุกเธอตั้งนาน ก็ไม่ยอมตื่น ทำไมหลับเป็นตายแบบนี้ เมื่อคืนไปแรดที่ไหนมา""ไปปาร์ตี้วันเกิดยัยโรสน่ะสิ กว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบเช้าเลย" หญิงสาวตอบเสียงอู้อี้เพราะยังรู้สึกง่วงอยู่เลย เนื่องจากเมื่อคืนเธอไปงานวันเกิดของโรสริน เพื่อนสาวที่เคยเรียนมอปลายด้วยกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เพื่อนโทรมาชวนทั้งที เธอก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง ก็เลยยอมตกลงไปครั้งแรกว่าจะไปแป๊บเดียว แต่พอได้เจออดีตเพื่อนร่วมชั้นที่นาน ๆ ได้เจอกัน ทำให้ได้คุยเพลิน แถมพอได้ดื่มแอลกอฮอล์ไปด้วย มันกลับติดลมมากไปหน่อย"วันนี้เธอจะกลับกับใคร""ใครว่างไปส่งก็กลับกับคนนั้นแหละ" ปกติ
Magbasa pa
ตอนที่ 1 อุบัติเหตุ
หลังจากที่เธอเลือกดูกระเป๋าอยู่นานเกือบหนึ่งชั่วโมง ก็ได้ติดมือกลับมาสามใบ ซึ่งพอจ่ายเงินอะไรเรียบร้อยแล้ว เธอก็เดินออกมาจากในห้อง พร้อมกับมองหาเพื่อนชายอย่างราชา แต่ก็ไม่เห็นเขาอยู่ในร้านเลยหญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับโทรหาเพื่อน โดยรอสายไม่นานปลายสายก็กดรับสาย เธอจึงรีบพูดแทรกขึ้นไปทันที"นายอยู่ไหน"(รถ)"อ้าว ทำไมรีบไปจัง"(ที่ร้านคนเยอะ ฉันเลยมารอที่รถแทน เสร็จแล้วเหรอ)"ใช่"(ถ้าเสร็จแล้วก็รีบมา)"โอเค" นาเนียร์ตอบปลายสาย พร้อมกับกดตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายใบหรู และในตอนนั้นเองพนักงานก็เดินถือถุงกระดาษบรรจุกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอมายื่นให้ ซึ่งหญิงสาวก็ยื่นมือไปรับแล้วเดินออกมาจากร้านหญิงสาวเดินตามทางมาเรื่อย ๆ เพราะจุดหมายของเธอคือโรงจอดรถหรู ที่ทางห้างมีที่จอดไว้ให้ใช้เวลาประมาณห้านาที ก็เดินมาถึงรถของเพื่อนชาย เธอเปิดประตูเข้ามานั่ง ส่วนถุงกระดาษที่บรรจุกระเป๋าไปวางเบาะด้านหลัง"ไหนว่าจะไปดูเฉย ๆ ไง ทำไมได้มาตั้งหลายใบ""ครั้งแรกก็ไม่ได้จะซื้อเยอะขนาดนี้หรอก แต่พอได้จับได้ถือมันสวยถูกใจไง แถม SA ก็เชียร์หนักด้วย เลยซื้อทำยอดให้เขา""จะกลับคอนโดเลยไหม หรือ
Magbasa pa
ตอนที่ 2 นี่มันสเปคเราเลยนี่หว่า
นาเนียร์เดินหน้าบึ้งออกมาจากคอนโดของตัวเอง หลังจากที่ก่อนหน้านี้กลุ่มเพื่อนในคณะได้โทรไปชวนมากินหมูกระทะข้างคอนโดของเธอ โดยครั้งแรกหญิงสาวพยายามที่จะปฏิเสธ เนื่องจากตัวเองอยากนอนพักผ่อน แต่พอโดนเพื่อนหลายคนต่างโทรรบเร้าให้ลงมากิน เพราะร้านหมูกระทะมันอยู่ติดกับคอนโดของเธอพอดี ซึ่งตัวเธอนั้นรู้สึกรำคาญเพราะถ้าไม่ลงมาก็คงโดนโทรก่อกวนอยู่แบบนั้นโดยหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้ร้านหมูกระทะก็เห็นกลุ่มเพื่อนของตัวเองที่กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งพอหนึ่งในกลุ่มเพื่อนเห็นเธอก็รีบโบกมือเรียก นาเนียร์จึงรีบเดินเข้าไปแต่พอกำลังจะเอ่ยทักทายเพื่อน ก็โดนพนักงานเสิร์ฟของร้านเดินชนอย่างจัง จนเธอล้มคะมำหงายหลัง ก้นกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บจี๊ด "เจ็บจัง""ขอโทษครับ""ขอโทษแล้วมันหายเจ็บหรืองะ..." นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก เพราะตัวเองก็ไม่ได้อยากมาที่นี่อยู่แล้ว แถมยังมาเจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วอารมณ์ฉุนเฉียวมันก็พุ่งปรี๊ด กำลังจะเอ่ยต่อว่าคู่กรณีออกไป พอเงยหน้าสบต่ออีกฝั่งแล้ว แต่ก็ต้องเงียบปากลง เพราะชายหนุ่มตรงหน้านั้น หน้าตาหล่อเหลามาก ซึ่งตัวหญิงสาวได้แต่บ่นพึมพำในใจ 'นี่มันสเปกเรา
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแลดีขนาดไหน
หลังจากที่นั่งพูดคุยอยู่กับเพื่อนหลังร้าน เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาค่อนข้างดึกทำให้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะ พวกเขาก็เลยไปกองกันอยู่หลังร้าน และในตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงลูกค้าเรียกจากด้านหน้า เพื่อนหลายคนต่างจะลุกกัน แต่เขาก็พูดเบรกเพื่อนเอาไว้ พร้อมกับบอกว่าตัวเองจะไปเอง ให้พวกเพื่อนนั่งพักต่อเถอะ ซึ่งพวกเพื่อนที่ลุกขึ้นก่อนหน้านี้ ก็พากันนั่งลง ส่วนเขาก็รีบเดินมาที่หน้าร้าน แล้วพบว่าโต๊ะที่เรียกเขานั้น คือโต๊ะของพี่นาเนียร์"น้องภีมขา""ครับพี่เนียร์" ภีมรีบเดินไปที่โต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"พี่อยากได้ลูกชิ้นกุ้งเพิ่มค่ะ""ลูกชิ้นกุ้งนะครับ ไม่ทราบว่าพี่เนียร์ต้องการกี่ถาด""มันมีถาดละกี่ลูกเหรอคะ""ลูกชิ้นกุ้งมีถาดละหกลูกครับ""งั้นพี่ขอสองถาดค่ะ"ซึ่งชายหนุ่มได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น ก็จดลงใส่บิลโต๊ะ พร้อมกับรีบเดินมาเอาลูกชิ้นกุ้งที่ถูกแล็ปเอาไว้ในตู้เย็นออกมาตามจำนวนที่ลูกค้าสั่ง แล้วรีบเดินกลับเอาไปเสิร์ฟยังโต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"นี่ครับ" ภีมวางถาดลูกชิ้นกุ้งไว้ตรงหน้าของพี่นาเนียร์"ขอบคุณนะคะสุดหล่อ""ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว""ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ยังไม่ใช่ แต่อนาคตไม่แน่
พอควันหลงขับรถเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถของคณะแล้ว นาเนียร์ก็เปิดประตูลงจากรถ พร้อมกับเดินเข้ามาที่คณะของตัวเองโดยที่ไม่ได้รอเพื่อนชายซึ่งในตอนที่กำลังเดินเข้ามาในคณะอยู่นั้น ก็เห็นราชาเดินสวนมาพอดี หญิงสาวจึงรีบเดินเข้าไปกางแขนเพื่อขวางเอาไว้"จะไปไหนสุดหล่อของเนียร์""ว่าจะไปโรงอาหาร เธอกินข้าวเช้ามาหรือยัง""ยังเลย นี่กำลังจะไปโรงอาหารพอดี งั้นเราไปด้วยกันเลยดีกว่า" หญิงสาวเดินปรี่เข้าไปคล้องแขนเพื่อนสนิทอย่างราชาด้วยความเคยชิน อย่างที่มักจะทำเป็นประจำ เพื่อนชายของเธอเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะพวกเราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เริ่มสนิทกันแล้ว"นายจะกินอะไร" พอเดินมาถึงโรงอาหารนาเนียร์ก็พูดขึ้น"ยังไม่รู้เลย แต่น่าจะเป็นข้าวมันไก่นั่นแหละ""ข้าวมันไก่อีกแล้ว กินทุกวันไม่เบื่อหรือไง""ก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรนี่นา แล้วเธอจะกินอะไร""อยากซดซุปร้อน ๆ ""จะกินก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่เช้าเลยเหรอ ทำไมถึงไม่กินข้าว""ก็บอกอยู่ว่าอยากกินซุปร้อน ๆ""งั้นก็เอาข้าวต้มสิ ร้านป้านวลทำข้าวต้มโบราณอร่อยนะ เธอเคยกินไหม""เคยกินเมื่อนานมาแล้ว แต่จำรสชาติไม่ได้""รสชาติดีเลย""โอเค งั้นฉันไปร้านข้าวต้มก่อน เดี๋ยวถ้านายไ
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ความสวยของพี่...มันไม่สะดุดตาน้องภีมเลยเหรอ
หลายชั่วโมงต่อมา...หลังจากที่ชายหนุ่มเลิกเรียนเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งรอรุ่นพี่สาวอยู่บริเวณโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะ และในขณะที่นั่งอยู่นั้นก็ไม่อยากให้เวลาสูญเปล่าจึงหยิบสมุดที่จดเลกเชอร์ตอนเวลาอาจารย์สอนในคาบเรียนขึ้นมานั่งอ่านทบทวน"น้องภีม"โดยขณะนั่งอ่านทบทวนงานอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง จึงรีบเงยหน้าขึ้นมองพบว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มของรุ่นพี่สาวที่เขานั่งรออยู่ ซึ่งเขาจำได้ดีว่าพี่คนนี้คือหนึ่งคนในกลุ่มที่ไปกินหมูกระทะ ที่ร้านที่เขาทำพาร์ตไทม์อยู่"น้องภีมจริง ๆ ด้วย มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ เลิกเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงยังไม่กลับบ้านอีก""พอดีผมมีนัดกับรุ่นพี่จะไปทำธุระครับ""รุ่นพี่เหรอ ใครเหรอคะนะ... /แกมายุ่งอะไรกับคนของฉัน อีหยก"โดยที่ชายหนุ่มกำลังคุยกับรุ่นพี่อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแทรกขึ้นมาเขาจึงรีบหันไปมอง พบว่าเป็นหญิงสาวรุ่นพี่ ที่กำลังเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก พร้อมกับจ้องไปยังเพื่อนร่วมกลุ่มของตัวเอง"ฉันก็เห็นน้องมันนั่งอยู่ ก็เลยเข้ามาทักเอง"".....""อย่าบอกนะว่ารุ่นพี่ที่น้องภีมรอไปทำธุระด้วย คือมึง""ก็ใช่น่ะสิ ถ้ารู้แล้วก็ไปซะ""จะไปทำธุระกันที่ไห
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน
"เอามาสองเลยค่ะ""พี่เนียร์ เอาอันเดียวก็พอครับ""ทำไมล่ะคะ เอาสองอันนั่นแหละดีแล้ว เผื่อเกิดอุบัติเหตุเหมือนเมื่อวานขึ้นอีก เราจะได้เอาอีกอันมาใช้แทนไง""แต่มันแพงนะครับ แค่อันเดียวผมก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว นี่พี่เนียร์จะซื้อให้ผมตั้งสองอัน""ไม่ต้องเกรงใจค่ะ พี่เต็มใจซื้อให้เรา""ไม่ได้ครับ""เอาเถอะนะ อย่าปฏิเสธพี่เลย""งั้นเอาแบบนี้ พี่เนียร์ซื้อให้ผมทั้งสองอัน แต่อีกอันผมขอผ่อนเงินคืนนะครับ เดี๋ยวผมจะทยอยผ่อนจนครบราคาของมัน ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความจริงจัง จนนาเนียร์ที่ยืนฟังอยู่ก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู"ก็ได้ เอาแบบที่น้องภีมพูดก็ได้ค่ะ""งั้นรับเป็นสองอันนะคะ" พนักงานที่ยืนคอยบริการอยู่ก็พูดออกมา"ค่ะ" นาเนียร์พูดตอบพนักงาน พร้อมกับยื่นบัตรเครดิตให้ซึ่งเขากับหญิงสาวรุ่นพี่ก็ยืนรอไม่นานพนักงานก็เดินกลับมาพร้อมกับถุงที่บรรจุกล่องแว่นตา และบัตรเครดิต"ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านเรานะคะ"พนักงานก็ยกมือไหว้ส่วนภีมก็ยกมือไหว้ตอบ พร้อมกับเดินตามแรงจูงของหญิงสาวรุ่นพี่ออกมาจากร้าน"หิวข้าวจัง""พี่เนียร์หิวเหรอครับ""ใช่ค่ะ พี่ห
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งของพี่
หลายวันต่อมา..."พรุ่งนี้งานวันเกิดนายใช่ไหม ควันหลง""อืม""แล้วตกลงนี่แม่นายจะจัดให้ไหม""แม่มันอยากจัด แต่ไอ้เจ้าของวันเกิดไม่อยากให้จัด""อ้าว ทำไมล่ะ""มันไม่ชอบให้คนมาที่บ้านเยอะ ๆ เธอก็รู้""แต่ทุกปีที่ผ่านมาก็จัดนะ""ก็เพราะว่าทุกปีที่ผ่านมาห้ามไม่ได้ไง แต่ปีนี้มันขอร้องแม่มันแบบจริงจัง""วันเกิดทั้งทีนะ ไม่จัดจริงเหรอ อย่างน้อยก็ไปจัดที่ผับก็ได้""ไม่""ชิ"นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสีย หลังจากที่ได้พูดกับเพื่อนสนิทอย่างควันหลง เพราะเขานั้นพูดน้อยมาก แต่ชอบทำให้เธออารมณ์เสียอยู่ตลอดหญิงสาวไม่สนใจเขาแต่หันกลับมาสนใจนั่งทานข้าวของตัวเองต่อแต่ในตอนที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ หางตาของเธอก็ชำเลืองไปเห็นคนที่ตัวเองไม่ได้เห็นหน้าหลายวัน เนื่องจากช่วงนี้งานของเธอมีค่อนข้างเยอะ ทำให้ไม่มีเวลาไปนั่งอ่อยชายหนุ่มรุ่นน้องที่ร้านหมูกระทะที่เขาทำงานพาร์ตไทม์เลยซึ่งเขากำลังเดินถือจานข้าวผ่านมาทางที่เธอนั่งอยู่พอดี หญิงสาวจึงรีบยกมือขึ้นโบกเพื่อทักทายพอชายหนุ่มรุ่นน้องเห็นก็รีบก้มหัวทักทายเขาพร้อมกับเดินผ่านไป ทำให้เธอที่ยกมือโบกค้างอยู่ รีบชักมือกลับด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดี"อะไรกัน คิดว่าจะเดินมาหา
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ความเคยชิน
หลังจากที่หมดคาบเรียนในวิชาแรกของบ่ายเรียบร้อยแล้ว ภีมก็รีบเก็บของใส่กระเป๋า พร้อมกับเดินตามเพื่อนสนิทอย่างโต้งลงมายังชั้นล่างของอาคารโดยปกติแล้วชายหนุ่มจะมีเรียนวิชาต่อไป แต่เนื่องด้วยอาจารย์ยกคลาสกะทันหัน ทำให้เขาเลิกเรียนก่อนเวลาจากที่หญิงสาวรุ่นพี่ต้องเป็นคนรอเขา แต่ตอนนี้ดันเป็นเขาที่ต้องรอเธอแทน ชายหนุ่มจึงคิดว่าจะไปนั่งรอที่หน้าคณะ เผื่อว่าตอนรุ่นพี่สาวเลิกเรียนแล้ว เดินผ่านอาจจะเห็นเขาได้ชัด"วันนี้กลับกับกูไหม กูขับมอเตอร์ไซค์มา" โต้งหันมาพูดกับเขา แต่ภีมดันส่ายหน้าปฏิเสธ"ทำไม""พอดีกูมีนัด""นัดกับสาวที่ไหนเอ่ย""สาวที่ไหนล่ะ รุ่นพี่เรานี่แหละ""รุ่นพี่ไหนวะ กูรู้จักไหม""พี่เนียร์ไง""พี่เนียร์ คือใช่คนที่กูรู้จักไหม""คณะวิศวะ ก็มีคนชื่อเนียร์คนเดียวไม่ใช่เหรอ" เขาตอบเพื่อนไปพร้อมกับส่ายหน้าไปมา แล้วเดินมานั่งลงโต๊ะไม้หินอ่อนตรงบริเวณที่ตัวเองชอบนั่งประจำ ซึ่งโต้งก็รีบวิ่งมานั่งลงด้านข้าง"ตกลงมึงกับพี่เขาคือยังไงกันแน่ ทำไมถึงมีนัดกัน""พี่เขาก็แค่บอกว่าอยากกินข้าวด้วยแค่นั้น""แสดงว่าพี่เขาสนใจมึง""พี่เขาจะมาสนใจกูทำไมล่ะ มึงไม่เห็นสภาพกูหรือไง แตกต่างกับพี่เขาขนาดนี
Magbasa pa
ตอนที่ 9 ดูแลเด็กไม่สบาย
"ถึงแล้ว"นาเนียร์ขับรถเข้ามาจอดบริเวณด้านหน้าหอพักของชายหนุ่มรุ่นน้อง พอรถจอดสนิทแล้วเธอก็หันไปบอกคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง"ครับพี่เนียร์ สำหรับวันนี้อาหารอร่อยมาก ผมขอบคุณมากนะครับที่เลี้ยงผม""เราขอบคุณพี่หลายครั้งแล้วนะ" หญิงสาวตอบไปแบบนั้น เพราะตั้งแต่ทานข้าวกันเสร็จ ชายหนุ่มรุ่นน้องพูดขอบคุณเธอหลายครั้งแล้ว"เดี๋ยวไว้เงินเดือนผมออก ผมขอเลี้ยงพี่บ้างได้ไหมครับ""ได้สิคะ""งั้นผมขอไปก่อนนะ""ฝนตกหนักขนาดนี้ ยังต้องไปทำงานอีกเหรอ""ใช่ครับ""แล้วเราจะไปยังไง ให้พี่รอไหม ยังไงร้านที่เราทำงาน ก็อยู่ติดคอนโดพี่""ไม่เป็นไรหรอกครับ กว่าจะถึงเวลาทำงานฝนก็คงหยุดตกพอดี""ดื้อจริง ๆ เลย""งั้นผมไปก่อนครับ" ภีมยกมือไหว้เธอ พร้อมกับเปิดประตูลงไป แล้วรีบวิ่งเข้าไปภายในหอพักของตัวเองส่วนเธอพอมองเห็นชายหนุ่มรุ่นน้องเข้าไปในหอพักของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก็ขับรถออกมาเพื่อจะกลับคอนโดของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากวันต่อมา...หลังจากที่ขับรถมาถึงมหาลัยแล้ว หญิงสาวก็เดินลงจากรถ ก็มองเห็นกลุ่มเพื่อนที่นั่งคุยเม้ามอยกันอยู่ เธอจึงรีบเดินเข้าไปร่วมกลุ่ม"ไมวันนี้มึงมาสายจัง""สายอะไร เหลืออีกตั้งสิบกว่
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status