LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

last updateLast Updated : 2025-01-19
By:  DARINRATCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
44Chapters
6.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พี่ยังไม่เคยหรอกนะ แต่บอกได้เลยว่าเชิงทฤษฎีพี่แน่นมาก แต่เชิงปฏิบัติ คงได้ลองอีกในไม่ช้านี้แน่นอน

View More

Chapter 1

บทนำ

욕실 안에서 물 흐르는 소리가 났다.

온하준이 샤워를 하고 있었다.

새벽 세 시, 그는 막 돌아온 참이었다.

강지연은 욕실 문 앞에 서 있었다. 그에게 상의하고 싶은 일이 하나 있었다.

그녀는 조금 긴장했다. 이제 막 그에게 말하려는 이 일을, 그가 듣고 과연 동의해 줄지 알 수 없었다.

어떻게 말을 꺼내야 할지 생각하던 찰나, 안에서 이상한 소리가 들려왔다.

강지연은 귀를 기울여 한참을 듣고서야 그 소리가 무엇인지 알아챘다. 그가 스스로 욕구를 해결하고 있는 소리였다...

거칠게 섞인 숨소리와 억눌린 신음이 한 번 한 번, 무수한 망치질처럼 그녀 가슴을 촘촘하고도 강하게 내려쳤다.

아려 오는 통증이 파도처럼 번져 나갔고, 그녀는 그 아픔 속에 잠겨 허우적거리면서 숨조차 쉴 수 없었다.

사실 오늘은 두 사람의 결혼기념일이었다. 강지연과 온하준이 결혼한 지 다섯 해째 되는 날이었다.

하지만 그들 사이에는 단 한 번도 부부 사이의 관계가 없었다. 알고 보니 그는 이렇게 혼자 해결할망정 그녀에게는 손가락 하나 대고 싶지 않았던 걸까?

온하준의 숨소리가 점점 더 가빠질수록, 그는 마치 극도로 억누르다 못해 터져 나오는 듯 낮게 소리를 뱉었다.

“하나야...”

그 한마디가 그녀에게 마지막 일격이 되어 내리꽂혔다.

강지연의 가슴속에서 쿵 하는 소리가 울렸고, 무언가가 산산이 부서져 가루가 되어버린 것 같았다.

그녀는 필사적으로 입을 틀어막아 울음을 터뜨리지 않도록 버텼다. 그리고 바로 몸을 돌려 도망치듯 뛰어가려 했다.

하지만 첫걸음을 내딛자마자 중심을 잃고 비틀거리며 세면대에 부딪혔고, 그대로 바닥에 나동그라졌다.

“강지연?”

욕실 안에서 온하준의 목소리가 들렸다. 아직 숨이 완전히 가라앉지 않은 탓에 애써 목소리를 고르려 하는 것이 느껴졌지만, 거친 숨소리는 여전히 짙게 배어 있었다.

“나... 나 화장실 가려고 했어. 네가 샤워 중인 줄은 몰랐어...”

그녀는 서툰 거짓말을 늘어놓으면서 허둥지둥 세면대를 붙잡고 어떻게든 일어나려고 애썼다. 하지만 마음이 급할수록 꼴은 더 우스꽝스러워졌다.

바닥에도, 세면대 위에도 물이 흥건했다. 그녀는 겨우 몸을 일으켰지만, 그 순간 온하준이 이미 나와 있었다. 서둘러 걸친 흰색 목욕가운은 제대로 여며지지도 않았고, 그럼에도 허리끈만은 단단히 동여맨 상태였다.

“넘어졌어? 내가 안아 줄게.”

온하준은 그녀를 안아 올리려는 듯 손을 뻗었다.

그녀는 통증 때문에 눈에 눈물이 그렁그렁 맺혔지만, 그럼에도 그의 손을 밀어냈다.

초라하면서도 단호한 목소리가 나왔다.

“괜찮아, 나 혼자 일어날 수 있어.”

그 말 이후, 강지연은 또 한 번 미끄러질 뻔하며 비틀거리다가 한쪽 다리를 절뚝이며 겨우 침실 쪽으로 도망치듯 돌아갔다.

그래, ‘도망치다’는 말이 조금도 틀리지 않았다.

온하준과 결혼한 이 5년 내내, 그녀는 늘 도망치고 있었다.

바깥 세계를 피해 도망치고, 사람들의 이상한 시선을 피해 도망치고, 그리고 무엇보다 온하준의 동정과 연민을 피해 도망쳤다.

온하준의 아내가 절름발이라니...

절름발이가 어떻게 구름 위를 걷는 듯 반듯하고 빛나는, 커리어도 성공한 온하준과 어깨를 나란히 할 수 있겠는가?

하지만 그녀에게도 원래는 곧고 아름다운 다리가 있었다.

온하준도 곧바로 그녀를 따라 나왔다. 그의 목소리는 여전히 부드러웠고 진심으로 걱정하는 기색이 묻어 있었다.

“많이 다쳤어? 어디 좀 보자.”

“아니, 괜찮아.”

그녀는 이불을 바짝 끌어당겨 몸을 감쌌다.

그 안에 조금 전 자신의 초라함까지 함께 꾹꾹 숨겨 넣었다.

“정말 괜찮아?”

온하준의 걱정은 진심처럼 들렸다.

“응.”

그녀는 그를 등진 채 고개를 세게 끄덕였다.

“그럼 자는 거야? 아까 화장실 간다고 하지 않았어?”

“이제는 또 안 가고 싶어졌어. 그냥 자자.”

그녀가 조용히 말했다.

“맞다, 오늘 우리 기념일이잖아. 선물 하나 사 왔어. 내일 일어나서 열어 보고 마음에 드는지 봐.”

“응.”

선물은 침대 머리맡에 놓여 있었다.

그녀는 이미 힐끗 본 터였다.

하지만 굳이 포장을 뜯어보지 않아도 알았다. 안에 뭐가 들어 있는지.

해마다 크기가 똑같은 상자, 그 안에 들어 있는 것도 늘 똑같은 시계 한 개였다.

서랍 속에는 생일 선물을 합쳐 이미 똑같은 시계가 아홉 개나 파묻혀 있었다. 이건 열 번째였다.

대화는 거기서 끝났다.

그는 불을 끄고 누웠다.

공기 속에는 샤워 후의 축축한 바디워시 향이 번져 있었지만, 그녀는 침대가 어느 쪽으로 꺼지는지조차 거의 느끼지 못했다.

2m짜리 큰 침대 위에서 그녀는 이쪽 끝에, 그는 저쪽 끝 가장자리에 누워 있었다. 둘 사이에는 사람을 세 명쯤 더 눕혀도 될 만큼의 거리가 있었다.

둘 중 누구도 “하나”라는 이름을 꺼내지 않았다. 욕실에서 그가 방금 무슨 일을 했는지에 대해서도 단 한마디 언급하지 않았다.

마치 아무 일도 일어나지 않았던 것처럼.

강지연은 꼼짝 없이 똑바로 누운 채 눈가가 화끈거릴 만큼 아려 왔다.

하나, 본명은 이하나. 그녀는 온하준의 대학 동기였고, 그의 첫사랑이자 여신이었다.

대학교를 졸업할 때, 이하나는 해외로 떠났고 둘은 결국 헤어졌다. 그때 온하준은 한동안 완전히 무너져 매일 술에만 기대어 살았다.

강지연과 그는 중학교 동창이었다.

그녀는 인정한다. 중학교 때부터 이미 그녀는 몰래 그를 좋아했었다.

그때 온하준은 학교에서 가장 잘생긴 남학생이었고, 차갑고 도도한 수재였다.

반면 그녀는 예체능 쪽이었다. 예쁘기는 했지만, 예쁜 아이는 어디에나 있었다.

성적이 전부인 고등학교 시절에 예체능은 그리 눈에 띄지 않는 부류였고, 심지어 편견 어린 시선까지 따라붙었다.

그래서 그 마음은 언제나 그녀 혼자만의 짝사랑으로 남았다. 언젠가 자신의 발로 그 앞에 당당히 서게 될 줄은 한 번도 상상해 본 적이 없었다.

그러던 어느 해 여름, 무용학원에서 집으로 방학을 보내러 돌아왔던 그녀는 마침 완전히 무너진 상태의 그와 마주치게 되었다.

그날 밤, 온하준 역시 잔뜩 취해 있었다. 비틀거리는 걸음으로 길 위를 S자 모양으로 헤매다가 신호를 보지도 않고 그대로 길을 건너려 했다.

마침 쏜살같이 달려오던 차 한 대가 미처 속도를 줄이지 못했고, 강지연은 불안한 마음에 그의 뒤를 따라가다 마지막 순간 그를 밀쳐냈다.

밀려난 쪽은 그였고, 차에 치인 쪽은 그녀였다.

강지연은 무용 전공생이었다. 이미 대학교 진학이 확정된 상태였다.

하지만 그 한 번의 교통사고로 그녀는 다리를 절게 되었다.

그리고 다시는 춤을 출 수 없게 되었다.

그 후로 온하준은 술을 끊고 그녀와 결혼했다.

그는 언제나 그녀에게 미안해했고, 언제나 그녀에게 감사해했고, 언제나 낮은 목소리로 다정하게 대했다.

하지만 동시에 언제나 물처럼 차갑고 담담했다.

온하준은 강지연에게 수없이 많은 선물을 안겼고 넉넉한 돈도 쥐여 주었다. 하지만 오직 하나 사랑만은 주지 않았다.

그녀는 시간이 모든 것을 덮어 주리라 믿었다. 시간이 모든 상처를 둥글게 깎아 줄 거라고도 믿었다.

하지만 상상도 하지 못했다. 5년이 지난 지금까지도, 그는 여전히 ‘이하나’라는 이름을 그렇게 깊이 새기고 있었을 줄은. 심지어 스스로를 위로하는 그 순간에도 부르던 이름이 여전히 그 이름일 줄은...

결국 바보 같고 순진한 쪽은 언제나 그녀였다.

강지연은 밤새 한숨도 자지 못했다.

휴대폰 속 메일 한 통을 이 긴 밤 동안 백 번은 넘게 열어본 것 같았다.

해외의 한 대학교에서 보내온, 그녀의 합격 통지 메일이었다. 그리고 그 메일이야말로, 오늘 밤 원래라면 그와 상의하려 했던 일이었다.

그녀가 해외로 유학을 가도 되는지, 가도 괜찮은지 물어보려 했다.

하지만 지금 생각해 보니 굳이 그와 상의할 필요도 없게 된 것 같았다.

5년의 결혼 생활.

수없이 뒤척이며 보냈던 밤들.

마침내 이 순간부터 하나하나 끝을 세어 갈 수 있게 된 것이다.

온하준이 일어났을 때 강지연은 여전히 자는 척 이불을 뒤집어쓰고 있었다.

바깥에서 그가 가정부에게 말하는 소리가 들렸다.

“오늘 밤 약속이 있어서 늦을 거예요. 지연이한테는 기다리지 말고 일찍 자라고 해 주세요.”

당부를 마친 그는 다시 침실로 돌아와 한 번 더 그녀를 살폈다.

강지연은 여전히 이불을 머리끝까지 끌어올린 채 누워 있었고 눈물은 이미 베개를 흠뻑 적신 뒤였다.

평소 같으면 그가 회사에 나갈 때마다, 그녀는 미리 그가 입을 옷을 챙겨 두고 옆에 잘 정리해 두고는 했다. 그는 늘 그대로 입고 나가기만 하면 됐다.

하지만 오늘, 강지연은 그러지 않았다.

온하준은 혼자서 옷방에 들어가 양복을 골라 입고, 그대로 회사를 향해 떠났다.

그제야 그녀는 눈을 떴다. 눈이 퉁퉁 부은 느낌이었다.

휴대폰 알람이 울렸다. 그녀가 스스로 맞춰 둔 시간이었다. 일어나 영어를 공부해야 할 시간.

결혼 이후, 다리 때문에 그녀는 하루의 90%를 집 안에서만 보냈다.

더 이상 밖에 나가지 않았고, 그저 하루를 잘게 잘라 매 시간마다 할 일을 억지로 만들어 채우는 수밖에 없었다.

그녀는 알람을 끄고, 휴대폰을 들고 이것저것 앱을 무의미하게 넘겨 보기만 했다.

머릿속은 웅웅거리는 실타래처럼 엉켜 있어서 무엇을 봐도 눈에 들어오지 않았다.

그러다 어느 SNS에서 문득 어떤 영상을 스치듯 보게 되었다.

화면 속 인물이 너무 익숙해 보였다.

계정을 다시 확인해 본 순간 적혀 있는 이름이 눈에 들어왔다.

[하나HN]

‘이 빌어먹을 빅데이터...’

게시 시간은 바로 어젯밤이었다.

강지연은 그 영상을 눌러 재생했다.

경쾌한 음악이 먼저 들려왔고, 곧이어 누군가가 외치는 소리가 들렸다.

“하나, 둘, 셋! 하나야, 돌아온 거 환영해!”

그 목소리는 다름 아닌 온하준의 목소리였다.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

DARINRAT
DARINRAT
อ่านจบแล้ว ฝากกด 5 ดาวให้หน่อยนะ...
2025-11-12 06:09:44
1
0
44 Chapters
บทนำ
"เนียร์"".....""นาเนียร์"หลังจากที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง 'นาเนียร์' นักศึกษาสาววิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปีสี่ ก็สะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับจ้องมองคนที่เรียกชื่อเธอ ก็พบว่าคนคนนั้นคือ 'ควันหลง' เพื่อนชายของหญิงสาวนั่นเอง"เรียกทำไม" นาเนียร์ถามออกไปด้วยความไม่พอใจ หลังจากที่มีคนมารบกวนเวลาเธอนอนพัก เพราะหญิงสาวเพิ่งนอนพักสายตาไปไม่นานนี้เอง"อาจารย์ออกไปแล้ว แถมเพื่อน ๆ ก็ออกกันไปหมดแล้วเนี่ย ฉันกับไอ้ราชาช่วยกันปลุกเธอตั้งนาน ก็ไม่ยอมตื่น ทำไมหลับเป็นตายแบบนี้ เมื่อคืนไปแรดที่ไหนมา""ไปปาร์ตี้วันเกิดยัยโรสน่ะสิ กว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบเช้าเลย" หญิงสาวตอบเสียงอู้อี้เพราะยังรู้สึกง่วงอยู่เลย เนื่องจากเมื่อคืนเธอไปงานวันเกิดของโรสริน เพื่อนสาวที่เคยเรียนมอปลายด้วยกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เพื่อนโทรมาชวนทั้งที เธอก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง ก็เลยยอมตกลงไปครั้งแรกว่าจะไปแป๊บเดียว แต่พอได้เจออดีตเพื่อนร่วมชั้นที่นาน ๆ ได้เจอกัน ทำให้ได้คุยเพลิน แถมพอได้ดื่มแอลกอฮอล์ไปด้วย มันกลับติดลมมากไปหน่อย"วันนี้เธอจะกลับกับใคร""ใครว่างไปส่งก็กลับกับคนนั้นแหละ" ปกติ
Read more
ตอนที่ 1 อุบัติเหตุ
หลังจากที่เธอเลือกดูกระเป๋าอยู่นานเกือบหนึ่งชั่วโมง ก็ได้ติดมือกลับมาสามใบ ซึ่งพอจ่ายเงินอะไรเรียบร้อยแล้ว เธอก็เดินออกมาจากในห้อง พร้อมกับมองหาเพื่อนชายอย่างราชา แต่ก็ไม่เห็นเขาอยู่ในร้านเลยหญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับโทรหาเพื่อน โดยรอสายไม่นานปลายสายก็กดรับสาย เธอจึงรีบพูดแทรกขึ้นไปทันที"นายอยู่ไหน"(รถ)"อ้าว ทำไมรีบไปจัง"(ที่ร้านคนเยอะ ฉันเลยมารอที่รถแทน เสร็จแล้วเหรอ)"ใช่"(ถ้าเสร็จแล้วก็รีบมา)"โอเค" นาเนียร์ตอบปลายสาย พร้อมกับกดตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายใบหรู และในตอนนั้นเองพนักงานก็เดินถือถุงกระดาษบรรจุกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอมายื่นให้ ซึ่งหญิงสาวก็ยื่นมือไปรับแล้วเดินออกมาจากร้านหญิงสาวเดินตามทางมาเรื่อย ๆ เพราะจุดหมายของเธอคือโรงจอดรถหรู ที่ทางห้างมีที่จอดไว้ให้ใช้เวลาประมาณห้านาที ก็เดินมาถึงรถของเพื่อนชาย เธอเปิดประตูเข้ามานั่ง ส่วนถุงกระดาษที่บรรจุกระเป๋าไปวางเบาะด้านหลัง"ไหนว่าจะไปดูเฉย ๆ ไง ทำไมได้มาตั้งหลายใบ""ครั้งแรกก็ไม่ได้จะซื้อเยอะขนาดนี้หรอก แต่พอได้จับได้ถือมันสวยถูกใจไง แถม SA ก็เชียร์หนักด้วย เลยซื้อทำยอดให้เขา""จะกลับคอนโดเลยไหม หรือ
Read more
ตอนที่ 2 นี่มันสเปคเราเลยนี่หว่า
นาเนียร์เดินหน้าบึ้งออกมาจากคอนโดของตัวเอง หลังจากที่ก่อนหน้านี้กลุ่มเพื่อนในคณะได้โทรไปชวนมากินหมูกระทะข้างคอนโดของเธอ โดยครั้งแรกหญิงสาวพยายามที่จะปฏิเสธ เนื่องจากตัวเองอยากนอนพักผ่อน แต่พอโดนเพื่อนหลายคนต่างโทรรบเร้าให้ลงมากิน เพราะร้านหมูกระทะมันอยู่ติดกับคอนโดของเธอพอดี ซึ่งตัวเธอนั้นรู้สึกรำคาญเพราะถ้าไม่ลงมาก็คงโดนโทรก่อกวนอยู่แบบนั้นโดยหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้ร้านหมูกระทะก็เห็นกลุ่มเพื่อนของตัวเองที่กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งพอหนึ่งในกลุ่มเพื่อนเห็นเธอก็รีบโบกมือเรียก นาเนียร์จึงรีบเดินเข้าไปแต่พอกำลังจะเอ่ยทักทายเพื่อน ก็โดนพนักงานเสิร์ฟของร้านเดินชนอย่างจัง จนเธอล้มคะมำหงายหลัง ก้นกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บจี๊ด "เจ็บจัง""ขอโทษครับ""ขอโทษแล้วมันหายเจ็บหรืองะ..." นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก เพราะตัวเองก็ไม่ได้อยากมาที่นี่อยู่แล้ว แถมยังมาเจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วอารมณ์ฉุนเฉียวมันก็พุ่งปรี๊ด กำลังจะเอ่ยต่อว่าคู่กรณีออกไป พอเงยหน้าสบต่ออีกฝั่งแล้ว แต่ก็ต้องเงียบปากลง เพราะชายหนุ่มตรงหน้านั้น หน้าตาหล่อเหลามาก ซึ่งตัวหญิงสาวได้แต่บ่นพึมพำในใจ 'นี่มันสเปกเรา
Read more
ตอนที่ 3 ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแลดีขนาดไหน
หลังจากที่นั่งพูดคุยอยู่กับเพื่อนหลังร้าน เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาค่อนข้างดึกทำให้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะ พวกเขาก็เลยไปกองกันอยู่หลังร้าน และในตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงลูกค้าเรียกจากด้านหน้า เพื่อนหลายคนต่างจะลุกกัน แต่เขาก็พูดเบรกเพื่อนเอาไว้ พร้อมกับบอกว่าตัวเองจะไปเอง ให้พวกเพื่อนนั่งพักต่อเถอะ ซึ่งพวกเพื่อนที่ลุกขึ้นก่อนหน้านี้ ก็พากันนั่งลง ส่วนเขาก็รีบเดินมาที่หน้าร้าน แล้วพบว่าโต๊ะที่เรียกเขานั้น คือโต๊ะของพี่นาเนียร์"น้องภีมขา""ครับพี่เนียร์" ภีมรีบเดินไปที่โต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"พี่อยากได้ลูกชิ้นกุ้งเพิ่มค่ะ""ลูกชิ้นกุ้งนะครับ ไม่ทราบว่าพี่เนียร์ต้องการกี่ถาด""มันมีถาดละกี่ลูกเหรอคะ""ลูกชิ้นกุ้งมีถาดละหกลูกครับ""งั้นพี่ขอสองถาดค่ะ"ซึ่งชายหนุ่มได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น ก็จดลงใส่บิลโต๊ะ พร้อมกับรีบเดินมาเอาลูกชิ้นกุ้งที่ถูกแล็ปเอาไว้ในตู้เย็นออกมาตามจำนวนที่ลูกค้าสั่ง แล้วรีบเดินกลับเอาไปเสิร์ฟยังโต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"นี่ครับ" ภีมวางถาดลูกชิ้นกุ้งไว้ตรงหน้าของพี่นาเนียร์"ขอบคุณนะคะสุดหล่อ""ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว""ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแ
Read more
ตอนที่ 4 ยังไม่ใช่ แต่อนาคตไม่แน่
พอควันหลงขับรถเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถของคณะแล้ว นาเนียร์ก็เปิดประตูลงจากรถ พร้อมกับเดินเข้ามาที่คณะของตัวเองโดยที่ไม่ได้รอเพื่อนชายซึ่งในตอนที่กำลังเดินเข้ามาในคณะอยู่นั้น ก็เห็นราชาเดินสวนมาพอดี หญิงสาวจึงรีบเดินเข้าไปกางแขนเพื่อขวางเอาไว้"จะไปไหนสุดหล่อของเนียร์""ว่าจะไปโรงอาหาร เธอกินข้าวเช้ามาหรือยัง""ยังเลย นี่กำลังจะไปโรงอาหารพอดี งั้นเราไปด้วยกันเลยดีกว่า" หญิงสาวเดินปรี่เข้าไปคล้องแขนเพื่อนสนิทอย่างราชาด้วยความเคยชิน อย่างที่มักจะทำเป็นประจำ เพื่อนชายของเธอเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะพวกเราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เริ่มสนิทกันแล้ว"นายจะกินอะไร" พอเดินมาถึงโรงอาหารนาเนียร์ก็พูดขึ้น"ยังไม่รู้เลย แต่น่าจะเป็นข้าวมันไก่นั่นแหละ""ข้าวมันไก่อีกแล้ว กินทุกวันไม่เบื่อหรือไง""ก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรนี่นา แล้วเธอจะกินอะไร""อยากซดซุปร้อน ๆ ""จะกินก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่เช้าเลยเหรอ ทำไมถึงไม่กินข้าว""ก็บอกอยู่ว่าอยากกินซุปร้อน ๆ""งั้นก็เอาข้าวต้มสิ ร้านป้านวลทำข้าวต้มโบราณอร่อยนะ เธอเคยกินไหม""เคยกินเมื่อนานมาแล้ว แต่จำรสชาติไม่ได้""รสชาติดีเลย""โอเค งั้นฉันไปร้านข้าวต้มก่อน เดี๋ยวถ้านายไ
Read more
ตอนที่ 5 ความสวยของพี่...มันไม่สะดุดตาน้องภีมเลยเหรอ
หลายชั่วโมงต่อมา...หลังจากที่ชายหนุ่มเลิกเรียนเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งรอรุ่นพี่สาวอยู่บริเวณโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะ และในขณะที่นั่งอยู่นั้นก็ไม่อยากให้เวลาสูญเปล่าจึงหยิบสมุดที่จดเลกเชอร์ตอนเวลาอาจารย์สอนในคาบเรียนขึ้นมานั่งอ่านทบทวน"น้องภีม"โดยขณะนั่งอ่านทบทวนงานอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง จึงรีบเงยหน้าขึ้นมองพบว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มของรุ่นพี่สาวที่เขานั่งรออยู่ ซึ่งเขาจำได้ดีว่าพี่คนนี้คือหนึ่งคนในกลุ่มที่ไปกินหมูกระทะ ที่ร้านที่เขาทำพาร์ตไทม์อยู่"น้องภีมจริง ๆ ด้วย มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ เลิกเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงยังไม่กลับบ้านอีก""พอดีผมมีนัดกับรุ่นพี่จะไปทำธุระครับ""รุ่นพี่เหรอ ใครเหรอคะนะ... /แกมายุ่งอะไรกับคนของฉัน อีหยก"โดยที่ชายหนุ่มกำลังคุยกับรุ่นพี่อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแทรกขึ้นมาเขาจึงรีบหันไปมอง พบว่าเป็นหญิงสาวรุ่นพี่ ที่กำลังเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก พร้อมกับจ้องไปยังเพื่อนร่วมกลุ่มของตัวเอง"ฉันก็เห็นน้องมันนั่งอยู่ ก็เลยเข้ามาทักเอง"".....""อย่าบอกนะว่ารุ่นพี่ที่น้องภีมรอไปทำธุระด้วย คือมึง""ก็ใช่น่ะสิ ถ้ารู้แล้วก็ไปซะ""จะไปทำธุระกันที่ไห
Read more
ตอนที่ 6 ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน
"เอามาสองเลยค่ะ""พี่เนียร์ เอาอันเดียวก็พอครับ""ทำไมล่ะคะ เอาสองอันนั่นแหละดีแล้ว เผื่อเกิดอุบัติเหตุเหมือนเมื่อวานขึ้นอีก เราจะได้เอาอีกอันมาใช้แทนไง""แต่มันแพงนะครับ แค่อันเดียวผมก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว นี่พี่เนียร์จะซื้อให้ผมตั้งสองอัน""ไม่ต้องเกรงใจค่ะ พี่เต็มใจซื้อให้เรา""ไม่ได้ครับ""เอาเถอะนะ อย่าปฏิเสธพี่เลย""งั้นเอาแบบนี้ พี่เนียร์ซื้อให้ผมทั้งสองอัน แต่อีกอันผมขอผ่อนเงินคืนนะครับ เดี๋ยวผมจะทยอยผ่อนจนครบราคาของมัน ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความจริงจัง จนนาเนียร์ที่ยืนฟังอยู่ก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู"ก็ได้ เอาแบบที่น้องภีมพูดก็ได้ค่ะ""งั้นรับเป็นสองอันนะคะ" พนักงานที่ยืนคอยบริการอยู่ก็พูดออกมา"ค่ะ" นาเนียร์พูดตอบพนักงาน พร้อมกับยื่นบัตรเครดิตให้ซึ่งเขากับหญิงสาวรุ่นพี่ก็ยืนรอไม่นานพนักงานก็เดินกลับมาพร้อมกับถุงที่บรรจุกล่องแว่นตา และบัตรเครดิต"ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านเรานะคะ"พนักงานก็ยกมือไหว้ส่วนภีมก็ยกมือไหว้ตอบ พร้อมกับเดินตามแรงจูงของหญิงสาวรุ่นพี่ออกมาจากร้าน"หิวข้าวจัง""พี่เนียร์หิวเหรอครับ""ใช่ค่ะ พี่ห
Read more
ตอนที่ 7 ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งของพี่
หลายวันต่อมา..."พรุ่งนี้งานวันเกิดนายใช่ไหม ควันหลง""อืม""แล้วตกลงนี่แม่นายจะจัดให้ไหม""แม่มันอยากจัด แต่ไอ้เจ้าของวันเกิดไม่อยากให้จัด""อ้าว ทำไมล่ะ""มันไม่ชอบให้คนมาที่บ้านเยอะ ๆ เธอก็รู้""แต่ทุกปีที่ผ่านมาก็จัดนะ""ก็เพราะว่าทุกปีที่ผ่านมาห้ามไม่ได้ไง แต่ปีนี้มันขอร้องแม่มันแบบจริงจัง""วันเกิดทั้งทีนะ ไม่จัดจริงเหรอ อย่างน้อยก็ไปจัดที่ผับก็ได้""ไม่""ชิ"นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสีย หลังจากที่ได้พูดกับเพื่อนสนิทอย่างควันหลง เพราะเขานั้นพูดน้อยมาก แต่ชอบทำให้เธออารมณ์เสียอยู่ตลอดหญิงสาวไม่สนใจเขาแต่หันกลับมาสนใจนั่งทานข้าวของตัวเองต่อแต่ในตอนที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ หางตาของเธอก็ชำเลืองไปเห็นคนที่ตัวเองไม่ได้เห็นหน้าหลายวัน เนื่องจากช่วงนี้งานของเธอมีค่อนข้างเยอะ ทำให้ไม่มีเวลาไปนั่งอ่อยชายหนุ่มรุ่นน้องที่ร้านหมูกระทะที่เขาทำงานพาร์ตไทม์เลยซึ่งเขากำลังเดินถือจานข้าวผ่านมาทางที่เธอนั่งอยู่พอดี หญิงสาวจึงรีบยกมือขึ้นโบกเพื่อทักทายพอชายหนุ่มรุ่นน้องเห็นก็รีบก้มหัวทักทายเขาพร้อมกับเดินผ่านไป ทำให้เธอที่ยกมือโบกค้างอยู่ รีบชักมือกลับด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดี"อะไรกัน คิดว่าจะเดินมาหา
Read more
ตอนที่ 8 ความเคยชิน
หลังจากที่หมดคาบเรียนในวิชาแรกของบ่ายเรียบร้อยแล้ว ภีมก็รีบเก็บของใส่กระเป๋า พร้อมกับเดินตามเพื่อนสนิทอย่างโต้งลงมายังชั้นล่างของอาคารโดยปกติแล้วชายหนุ่มจะมีเรียนวิชาต่อไป แต่เนื่องด้วยอาจารย์ยกคลาสกะทันหัน ทำให้เขาเลิกเรียนก่อนเวลาจากที่หญิงสาวรุ่นพี่ต้องเป็นคนรอเขา แต่ตอนนี้ดันเป็นเขาที่ต้องรอเธอแทน ชายหนุ่มจึงคิดว่าจะไปนั่งรอที่หน้าคณะ เผื่อว่าตอนรุ่นพี่สาวเลิกเรียนแล้ว เดินผ่านอาจจะเห็นเขาได้ชัด"วันนี้กลับกับกูไหม กูขับมอเตอร์ไซค์มา" โต้งหันมาพูดกับเขา แต่ภีมดันส่ายหน้าปฏิเสธ"ทำไม""พอดีกูมีนัด""นัดกับสาวที่ไหนเอ่ย""สาวที่ไหนล่ะ รุ่นพี่เรานี่แหละ""รุ่นพี่ไหนวะ กูรู้จักไหม""พี่เนียร์ไง""พี่เนียร์ คือใช่คนที่กูรู้จักไหม""คณะวิศวะ ก็มีคนชื่อเนียร์คนเดียวไม่ใช่เหรอ" เขาตอบเพื่อนไปพร้อมกับส่ายหน้าไปมา แล้วเดินมานั่งลงโต๊ะไม้หินอ่อนตรงบริเวณที่ตัวเองชอบนั่งประจำ ซึ่งโต้งก็รีบวิ่งมานั่งลงด้านข้าง"ตกลงมึงกับพี่เขาคือยังไงกันแน่ ทำไมถึงมีนัดกัน""พี่เขาก็แค่บอกว่าอยากกินข้าวด้วยแค่นั้น""แสดงว่าพี่เขาสนใจมึง""พี่เขาจะมาสนใจกูทำไมล่ะ มึงไม่เห็นสภาพกูหรือไง แตกต่างกับพี่เขาขนาดนี
Read more
ตอนที่ 9 ดูแลเด็กไม่สบาย
"ถึงแล้ว"นาเนียร์ขับรถเข้ามาจอดบริเวณด้านหน้าหอพักของชายหนุ่มรุ่นน้อง พอรถจอดสนิทแล้วเธอก็หันไปบอกคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง"ครับพี่เนียร์ สำหรับวันนี้อาหารอร่อยมาก ผมขอบคุณมากนะครับที่เลี้ยงผม""เราขอบคุณพี่หลายครั้งแล้วนะ" หญิงสาวตอบไปแบบนั้น เพราะตั้งแต่ทานข้าวกันเสร็จ ชายหนุ่มรุ่นน้องพูดขอบคุณเธอหลายครั้งแล้ว"เดี๋ยวไว้เงินเดือนผมออก ผมขอเลี้ยงพี่บ้างได้ไหมครับ""ได้สิคะ""งั้นผมขอไปก่อนนะ""ฝนตกหนักขนาดนี้ ยังต้องไปทำงานอีกเหรอ""ใช่ครับ""แล้วเราจะไปยังไง ให้พี่รอไหม ยังไงร้านที่เราทำงาน ก็อยู่ติดคอนโดพี่""ไม่เป็นไรหรอกครับ กว่าจะถึงเวลาทำงานฝนก็คงหยุดตกพอดี""ดื้อจริง ๆ เลย""งั้นผมไปก่อนครับ" ภีมยกมือไหว้เธอ พร้อมกับเปิดประตูลงไป แล้วรีบวิ่งเข้าไปภายในหอพักของตัวเองส่วนเธอพอมองเห็นชายหนุ่มรุ่นน้องเข้าไปในหอพักของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก็ขับรถออกมาเพื่อจะกลับคอนโดของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากวันต่อมา...หลังจากที่ขับรถมาถึงมหาลัยแล้ว หญิงสาวก็เดินลงจากรถ ก็มองเห็นกลุ่มเพื่อนที่นั่งคุยเม้ามอยกันอยู่ เธอจึงรีบเดินเข้าไปร่วมกลุ่ม"ไมวันนี้มึงมาสายจัง""สายอะไร เหลืออีกตั้งสิบกว่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status