LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดแซ่บ

last updateHuling Na-update : 2025-01-19
By:  DARINRATKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
44Mga Kabanata
6.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

พี่ยังไม่เคยหรอกนะ แต่บอกได้เลยว่าเชิงทฤษฎีพี่แน่นมาก แต่เชิงปฏิบัติ คงได้ลองอีกในไม่ช้านี้แน่นอน

view more

Kabanata 1

บทนำ

よろめきながら病院を飛び出すと、駐車場の片隅に見覚えのある黒のマイバッハが停まっていた。

わずかに開いた窓の隙間から、怜奈が宗司の胸にすがって泣いているのが見えた。

宗司は彼女の背中を優しく撫でている。見ているのが辛くなるほど、その手つきは穏やかだった。

「……怖がるな。手術なら1ヶ月延期すればいい。その間に全国を探してでも適合する人間を見つける。何も心配いらない」

宗司の声が、はっきりと聞こえてきた。

「でも、亜麻美さんのお父さんは何度も危篤に……」

怜奈が涙に濡れた顔を上げる。

「大丈夫だ。余計なことは考えるな」

宗司は怜奈の鼻先を指先で軽くつまんだ。その親密な仕草は、かつて亜麻美だけに向けられていたものだった。

怜奈は涙を拭って微笑むと、宗司の胸にすっぽりと顔を埋めた。

「よかった……宗司さんがいてくれて。じゃなきゃ、どうしていいか……提供するとお約束して、支援までいただいていたのに、どうしても怖くなってしまって……」

「安心しろ。嫌がることをさせるつもりはない。俺はいつだって怜奈の味方だ」

宗司の声は、どこまでも優しかった。

エンジン音が響き、呆然と立ち尽くしていた亜麻美はハッと我に返った。

慌てて車へ駆け寄り、必死に窓ガラスを叩く。

だが、視界に入ったのは冷淡な宗司の横顔だけだった。

車は白い煙を残して急発進し、亜麻美はただ一人、駐車場に取り残されて震えていた。

スマホが再び震える。画面に表示されたのは病院の番号だった。

震える手で通話ボタンを押すと、医師の沈痛な声が響いた。

「ドナーの方はまだ到着されませんか……お父様の容態が、もう持ちません。たった今、多臓器不全により息を引き取られました。手を尽くしましたが……ご愁傷様です」

頭の中が真っ白になった。

亜麻美は冷たいアスファルトの上に膝から崩れ落ち、そのまま視界が暗転した。

*

長くて暗い夢を見た。

5年前、18歳だったあの頃の夢を。

当時の宗司は、東都で最も名高い梶浦グループの御曹司。

一方の亜麻美は、家計を助けるためにホテルで給仕のアルバイトをする貧しい学生に過ぎなかった。

あの日、個室にお酒を運ぶ途中、廊下で一人の男性とぶつかってしまった。

顔を上げた瞬間、吸い込まれそうな深い漆黒の瞳と目が合った。

「申し訳ありません!」

慌てて頭を下げたものの、相手の顔を見て息をのんだ。

梶浦宗司。

傲慢で、18歳の若い女としか付き合わないと噂される梶浦家の後継者。

宗司は亜麻美をじっと見つめると、不意に口元を緩めた。

「名前は?」

それからの日々は、まるで夢のようだった。

東都屈指の財力を誇る男が一目惚れし、情熱的に口説き落としてくれた。

バイト先のホテルの前にマイバッハを停めて迎えに来ては、「隣町の老舗の和菓子が食べたい」と呟けば、真夜中でも車を走らせて買いに行ってくれた。

煙草の匂いが嫌いだと伝えると、あっさり禁煙までしてくれた。

何より信じられなかったのは、家柄の違いによる家族の猛反対を押し切って、自分を妻に選んでくれたことだ。

披露宴の席で、宗司は大勢の参列者を前に片膝をつき、息をのむほど眩い指輪を薬指にはめてくれた。

「亜麻美。生涯、お前だけを愛し抜く」

結婚してからの溺愛ぶりも、誰もが羨むほどだった。

包丁すら握ったことのなかった男が、毎朝手作りのお弁当を用意し、どんな付き合いの席でも「会いたい」とメッセージを送ればすぐに切り上げて帰ってきた。

スマホの待受は亜麻美の写真、パスコードは彼女の誕生日。

すべてのSNSのプロフィール欄には「亜麻美の夫」と記されていた。

だからこそ、亜麻美の父が白血病を患ったときも、宗司があらゆる人脈を駆使してドナー探しに奔走し、貧しい学生の怜奈を見つけ出してくれたことを心から信じていた。

宗司は怜奈の学費や生活費を肩代わりし、自ら検査に付き添い、専属の栄養士をつけて体調を徹底管理させた。

「どうしてあの子にそこまで親切にするの?」

不安になって尋ねた亜麻美に、宗司は額へ優しく口づけを落として笑った。

「なんだ、嫉妬か?万全の状態で骨髄を提供してもらうためだよ」

その言葉を、亜麻美は疑いもしなかった。

けれど、宗司が頻繁に怜奈と買い物を楽しみ、高級ブランドのバッグやジュエリーを買い与えるようになったこと。

怜奈からの電話一本で、重要な役員会議すら放り出すようになったこと。

怜奈の好みは完璧に把握しているくせに、二人きりの結婚記念日をすっかり忘れるようになったこと――

異変に気づいた亜麻美は、目を真っ赤にして問い詰めた。

「あの子、今年で18歳だものね。若くて瑞々しいから惹かれたんでしょ?遊び人が改心したなんて、全部嘘だったのね」

あのとき、宗司は眉をひそめてこう言い放った。

「バカなことを言うな。気を遣っているだけだ。骨髄提供は一大事なんだから、機嫌良く過ごしてもらわないと困るだろ」

だが今や、積み重なったすべての現実が、宗司の嘘を証明していた。

*

目を覚ました後、亜麻美は感情を失った人形のように、機械的に死亡届などの書類へ署名していった。

安置室の父は、まるで眠っているかのように安らかだった。

幼い頃、自分の手を引いて登校し、文字を教えてくれた大きな手を握りしめる。

だがその手は、すでに冷たく硬くなっていた。

「お父さん、ごめんなさい……」

喉が締め付けられるのに、涙は一滴もこぼれなかった。

胸にぽっかりと巨大な風穴が空いたようで、ただ鈍い痺れのような痛みが広がっていた。

あれから3日、宗司は一度も姿を見せず、連絡ひとつ寄越さなかった。

亜麻美がSNSを開くと、タイムラインの一番上に怜奈が投稿した写真が並んでいた。

海辺で撮影された、宗司とのツーショット。

宗司は怜奈の肩を抱き寄せ、見惚れてしまうほど優しい笑顔を浮かべている。

添えられた文章は短かった。

【宗司さんがずっとそばにいてくれたおかげで、気持ちがすごく楽になりました】

亜麻美は無感情に「いいね」を押した。

1分も経たないうちにスマホが震え、宗司からメッセージが届く。

【怜奈の精神状態が不安定で、今は骨髄を提供できる状態じゃない。国内外の最高峰の専門医を手配したから、1ヶ月以内に改めて手術を行う。それまで俺が付き添って気分転換させ、体調を整えさせるつもりだ】

画面を見つめながら、亜麻美はふっと乾いた笑いを漏らした。

宗司はまだ、父が亡くなったことすら知らないのだ。

ましてや、あの駐車場でのやり取りをすべて聞かれ、彼の心がとっくに別の女へ傾いていたのを亜麻美に見抜かれていたことなど、夢にも思っていなかった。

トーク画面を閉じ、別の番号へと発信する。

「お義母様。ずっと私を疎ましく思われていたのは存じています。離婚に応じますので、手切れ金をいただければ、宗司の前から綺麗に身を引きます」

電話の向こうで、宗司の母・梶浦夕理子(かじうら ゆりこ)が息をのんだ。

「……あれほど『真実の愛だから絶対に別れない』と言い張っていたのに?」

亜麻美は沈黙した。

かつての自分は愚かにも、宗司が永遠に愛し続けてくれると信じていた。

けれど、愛など幻に過ぎない。

人の心は移ろい、誓いはあっけなく色褪せ、遊び人の本性が変わることなどあり得ない。

彼はただ「18歳の若い女」に執着しているだけで、自分はもう二度と18歳には戻れない。

亜麻美は淡々と告げた。

「署名・捺印した離婚届をお送りします。宗司の分は、お義母様の方でサインさせてください」

夕理子は事情を察したのか、声音を明るく弾ませた。

「いいでしょう。署名したものを送ってくれれば、宗司にはこちらからサインさせるわ。手続きが済み次第、この街を出ていきなさい。手切れ金は予定通り口座に振り込むから。

ただし、約束は守りなさい。一度身を引いたら、二度と宗司の前に現れないこと」

「承知いたしました」

通話を切り、あらかじめ用意してあった離婚届を取り出す。

必要事項に迷いなくペンを走らせていく。

カリカリと紙を滑るペン先のかすかな音だけが、静まり返った部屋に響いた。

ペンを握る指先に迷いはなく、微かな震えすら起きなかった。

――私の人生から、完全に消えてちょうだい。

心の中で、静かに呟いた。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

DARINRAT
DARINRAT
อ่านจบแล้ว ฝากกด 5 ดาวให้หน่อยนะ...
2025-11-12 06:09:44
1
0
44 Kabanata
บทนำ
"เนียร์"".....""นาเนียร์"หลังจากที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง 'นาเนียร์' นักศึกษาสาววิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปีสี่ ก็สะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับจ้องมองคนที่เรียกชื่อเธอ ก็พบว่าคนคนนั้นคือ 'ควันหลง' เพื่อนชายของหญิงสาวนั่นเอง"เรียกทำไม" นาเนียร์ถามออกไปด้วยความไม่พอใจ หลังจากที่มีคนมารบกวนเวลาเธอนอนพัก เพราะหญิงสาวเพิ่งนอนพักสายตาไปไม่นานนี้เอง"อาจารย์ออกไปแล้ว แถมเพื่อน ๆ ก็ออกกันไปหมดแล้วเนี่ย ฉันกับไอ้ราชาช่วยกันปลุกเธอตั้งนาน ก็ไม่ยอมตื่น ทำไมหลับเป็นตายแบบนี้ เมื่อคืนไปแรดที่ไหนมา""ไปปาร์ตี้วันเกิดยัยโรสน่ะสิ กว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบเช้าเลย" หญิงสาวตอบเสียงอู้อี้เพราะยังรู้สึกง่วงอยู่เลย เนื่องจากเมื่อคืนเธอไปงานวันเกิดของโรสริน เพื่อนสาวที่เคยเรียนมอปลายด้วยกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เพื่อนโทรมาชวนทั้งที เธอก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง ก็เลยยอมตกลงไปครั้งแรกว่าจะไปแป๊บเดียว แต่พอได้เจออดีตเพื่อนร่วมชั้นที่นาน ๆ ได้เจอกัน ทำให้ได้คุยเพลิน แถมพอได้ดื่มแอลกอฮอล์ไปด้วย มันกลับติดลมมากไปหน่อย"วันนี้เธอจะกลับกับใคร""ใครว่างไปส่งก็กลับกับคนนั้นแหละ" ปกติ
Magbasa pa
ตอนที่ 1 อุบัติเหตุ
หลังจากที่เธอเลือกดูกระเป๋าอยู่นานเกือบหนึ่งชั่วโมง ก็ได้ติดมือกลับมาสามใบ ซึ่งพอจ่ายเงินอะไรเรียบร้อยแล้ว เธอก็เดินออกมาจากในห้อง พร้อมกับมองหาเพื่อนชายอย่างราชา แต่ก็ไม่เห็นเขาอยู่ในร้านเลยหญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับโทรหาเพื่อน โดยรอสายไม่นานปลายสายก็กดรับสาย เธอจึงรีบพูดแทรกขึ้นไปทันที"นายอยู่ไหน"(รถ)"อ้าว ทำไมรีบไปจัง"(ที่ร้านคนเยอะ ฉันเลยมารอที่รถแทน เสร็จแล้วเหรอ)"ใช่"(ถ้าเสร็จแล้วก็รีบมา)"โอเค" นาเนียร์ตอบปลายสาย พร้อมกับกดตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายใบหรู และในตอนนั้นเองพนักงานก็เดินถือถุงกระดาษบรรจุกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอมายื่นให้ ซึ่งหญิงสาวก็ยื่นมือไปรับแล้วเดินออกมาจากร้านหญิงสาวเดินตามทางมาเรื่อย ๆ เพราะจุดหมายของเธอคือโรงจอดรถหรู ที่ทางห้างมีที่จอดไว้ให้ใช้เวลาประมาณห้านาที ก็เดินมาถึงรถของเพื่อนชาย เธอเปิดประตูเข้ามานั่ง ส่วนถุงกระดาษที่บรรจุกระเป๋าไปวางเบาะด้านหลัง"ไหนว่าจะไปดูเฉย ๆ ไง ทำไมได้มาตั้งหลายใบ""ครั้งแรกก็ไม่ได้จะซื้อเยอะขนาดนี้หรอก แต่พอได้จับได้ถือมันสวยถูกใจไง แถม SA ก็เชียร์หนักด้วย เลยซื้อทำยอดให้เขา""จะกลับคอนโดเลยไหม หรือ
Magbasa pa
ตอนที่ 2 นี่มันสเปคเราเลยนี่หว่า
นาเนียร์เดินหน้าบึ้งออกมาจากคอนโดของตัวเอง หลังจากที่ก่อนหน้านี้กลุ่มเพื่อนในคณะได้โทรไปชวนมากินหมูกระทะข้างคอนโดของเธอ โดยครั้งแรกหญิงสาวพยายามที่จะปฏิเสธ เนื่องจากตัวเองอยากนอนพักผ่อน แต่พอโดนเพื่อนหลายคนต่างโทรรบเร้าให้ลงมากิน เพราะร้านหมูกระทะมันอยู่ติดกับคอนโดของเธอพอดี ซึ่งตัวเธอนั้นรู้สึกรำคาญเพราะถ้าไม่ลงมาก็คงโดนโทรก่อกวนอยู่แบบนั้นโดยหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้ร้านหมูกระทะก็เห็นกลุ่มเพื่อนของตัวเองที่กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งพอหนึ่งในกลุ่มเพื่อนเห็นเธอก็รีบโบกมือเรียก นาเนียร์จึงรีบเดินเข้าไปแต่พอกำลังจะเอ่ยทักทายเพื่อน ก็โดนพนักงานเสิร์ฟของร้านเดินชนอย่างจัง จนเธอล้มคะมำหงายหลัง ก้นกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บจี๊ด "เจ็บจัง""ขอโทษครับ""ขอโทษแล้วมันหายเจ็บหรืองะ..." นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก เพราะตัวเองก็ไม่ได้อยากมาที่นี่อยู่แล้ว แถมยังมาเจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วอารมณ์ฉุนเฉียวมันก็พุ่งปรี๊ด กำลังจะเอ่ยต่อว่าคู่กรณีออกไป พอเงยหน้าสบต่ออีกฝั่งแล้ว แต่ก็ต้องเงียบปากลง เพราะชายหนุ่มตรงหน้านั้น หน้าตาหล่อเหลามาก ซึ่งตัวหญิงสาวได้แต่บ่นพึมพำในใจ 'นี่มันสเปกเรา
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแลดีขนาดไหน
หลังจากที่นั่งพูดคุยอยู่กับเพื่อนหลังร้าน เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาค่อนข้างดึกทำให้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะ พวกเขาก็เลยไปกองกันอยู่หลังร้าน และในตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงลูกค้าเรียกจากด้านหน้า เพื่อนหลายคนต่างจะลุกกัน แต่เขาก็พูดเบรกเพื่อนเอาไว้ พร้อมกับบอกว่าตัวเองจะไปเอง ให้พวกเพื่อนนั่งพักต่อเถอะ ซึ่งพวกเพื่อนที่ลุกขึ้นก่อนหน้านี้ ก็พากันนั่งลง ส่วนเขาก็รีบเดินมาที่หน้าร้าน แล้วพบว่าโต๊ะที่เรียกเขานั้น คือโต๊ะของพี่นาเนียร์"น้องภีมขา""ครับพี่เนียร์" ภีมรีบเดินไปที่โต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"พี่อยากได้ลูกชิ้นกุ้งเพิ่มค่ะ""ลูกชิ้นกุ้งนะครับ ไม่ทราบว่าพี่เนียร์ต้องการกี่ถาด""มันมีถาดละกี่ลูกเหรอคะ""ลูกชิ้นกุ้งมีถาดละหกลูกครับ""งั้นพี่ขอสองถาดค่ะ"ซึ่งชายหนุ่มได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น ก็จดลงใส่บิลโต๊ะ พร้อมกับรีบเดินมาเอาลูกชิ้นกุ้งที่ถูกแล็ปเอาไว้ในตู้เย็นออกมาตามจำนวนที่ลูกค้าสั่ง แล้วรีบเดินกลับเอาไปเสิร์ฟยังโต๊ะของหญิงสาวรุ่นพี่"นี่ครับ" ภีมวางถาดลูกชิ้นกุ้งไว้ตรงหน้าของพี่นาเนียร์"ขอบคุณนะคะสุดหล่อ""ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว""ขนาดลูกค้ายังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนจะดูแ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ยังไม่ใช่ แต่อนาคตไม่แน่
พอควันหลงขับรถเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถของคณะแล้ว นาเนียร์ก็เปิดประตูลงจากรถ พร้อมกับเดินเข้ามาที่คณะของตัวเองโดยที่ไม่ได้รอเพื่อนชายซึ่งในตอนที่กำลังเดินเข้ามาในคณะอยู่นั้น ก็เห็นราชาเดินสวนมาพอดี หญิงสาวจึงรีบเดินเข้าไปกางแขนเพื่อขวางเอาไว้"จะไปไหนสุดหล่อของเนียร์""ว่าจะไปโรงอาหาร เธอกินข้าวเช้ามาหรือยัง""ยังเลย นี่กำลังจะไปโรงอาหารพอดี งั้นเราไปด้วยกันเลยดีกว่า" หญิงสาวเดินปรี่เข้าไปคล้องแขนเพื่อนสนิทอย่างราชาด้วยความเคยชิน อย่างที่มักจะทำเป็นประจำ เพื่อนชายของเธอเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะพวกเราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เริ่มสนิทกันแล้ว"นายจะกินอะไร" พอเดินมาถึงโรงอาหารนาเนียร์ก็พูดขึ้น"ยังไม่รู้เลย แต่น่าจะเป็นข้าวมันไก่นั่นแหละ""ข้าวมันไก่อีกแล้ว กินทุกวันไม่เบื่อหรือไง""ก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรนี่นา แล้วเธอจะกินอะไร""อยากซดซุปร้อน ๆ ""จะกินก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่เช้าเลยเหรอ ทำไมถึงไม่กินข้าว""ก็บอกอยู่ว่าอยากกินซุปร้อน ๆ""งั้นก็เอาข้าวต้มสิ ร้านป้านวลทำข้าวต้มโบราณอร่อยนะ เธอเคยกินไหม""เคยกินเมื่อนานมาแล้ว แต่จำรสชาติไม่ได้""รสชาติดีเลย""โอเค งั้นฉันไปร้านข้าวต้มก่อน เดี๋ยวถ้านายไ
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ความสวยของพี่...มันไม่สะดุดตาน้องภีมเลยเหรอ
หลายชั่วโมงต่อมา...หลังจากที่ชายหนุ่มเลิกเรียนเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งรอรุ่นพี่สาวอยู่บริเวณโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะ และในขณะที่นั่งอยู่นั้นก็ไม่อยากให้เวลาสูญเปล่าจึงหยิบสมุดที่จดเลกเชอร์ตอนเวลาอาจารย์สอนในคาบเรียนขึ้นมานั่งอ่านทบทวน"น้องภีม"โดยขณะนั่งอ่านทบทวนงานอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง จึงรีบเงยหน้าขึ้นมองพบว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มของรุ่นพี่สาวที่เขานั่งรออยู่ ซึ่งเขาจำได้ดีว่าพี่คนนี้คือหนึ่งคนในกลุ่มที่ไปกินหมูกระทะ ที่ร้านที่เขาทำพาร์ตไทม์อยู่"น้องภีมจริง ๆ ด้วย มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ เลิกเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงยังไม่กลับบ้านอีก""พอดีผมมีนัดกับรุ่นพี่จะไปทำธุระครับ""รุ่นพี่เหรอ ใครเหรอคะนะ... /แกมายุ่งอะไรกับคนของฉัน อีหยก"โดยที่ชายหนุ่มกำลังคุยกับรุ่นพี่อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแทรกขึ้นมาเขาจึงรีบหันไปมอง พบว่าเป็นหญิงสาวรุ่นพี่ ที่กำลังเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก พร้อมกับจ้องไปยังเพื่อนร่วมกลุ่มของตัวเอง"ฉันก็เห็นน้องมันนั่งอยู่ ก็เลยเข้ามาทักเอง"".....""อย่าบอกนะว่ารุ่นพี่ที่น้องภีมรอไปทำธุระด้วย คือมึง""ก็ใช่น่ะสิ ถ้ารู้แล้วก็ไปซะ""จะไปทำธุระกันที่ไห
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน
"เอามาสองเลยค่ะ""พี่เนียร์ เอาอันเดียวก็พอครับ""ทำไมล่ะคะ เอาสองอันนั่นแหละดีแล้ว เผื่อเกิดอุบัติเหตุเหมือนเมื่อวานขึ้นอีก เราจะได้เอาอีกอันมาใช้แทนไง""แต่มันแพงนะครับ แค่อันเดียวผมก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว นี่พี่เนียร์จะซื้อให้ผมตั้งสองอัน""ไม่ต้องเกรงใจค่ะ พี่เต็มใจซื้อให้เรา""ไม่ได้ครับ""เอาเถอะนะ อย่าปฏิเสธพี่เลย""งั้นเอาแบบนี้ พี่เนียร์ซื้อให้ผมทั้งสองอัน แต่อีกอันผมขอผ่อนเงินคืนนะครับ เดี๋ยวผมจะทยอยผ่อนจนครบราคาของมัน ถ้าพี่ไม่เห็นด้วยกับที่ผมพูด งั้นผมก็จะปฏิเสธไม่รับเหมือนกัน" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความจริงจัง จนนาเนียร์ที่ยืนฟังอยู่ก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู"ก็ได้ เอาแบบที่น้องภีมพูดก็ได้ค่ะ""งั้นรับเป็นสองอันนะคะ" พนักงานที่ยืนคอยบริการอยู่ก็พูดออกมา"ค่ะ" นาเนียร์พูดตอบพนักงาน พร้อมกับยื่นบัตรเครดิตให้ซึ่งเขากับหญิงสาวรุ่นพี่ก็ยืนรอไม่นานพนักงานก็เดินกลับมาพร้อมกับถุงที่บรรจุกล่องแว่นตา และบัตรเครดิต"ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านเรานะคะ"พนักงานก็ยกมือไหว้ส่วนภีมก็ยกมือไหว้ตอบ พร้อมกับเดินตามแรงจูงของหญิงสาวรุ่นพี่ออกมาจากร้าน"หิวข้าวจัง""พี่เนียร์หิวเหรอครับ""ใช่ค่ะ พี่ห
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งของพี่
หลายวันต่อมา..."พรุ่งนี้งานวันเกิดนายใช่ไหม ควันหลง""อืม""แล้วตกลงนี่แม่นายจะจัดให้ไหม""แม่มันอยากจัด แต่ไอ้เจ้าของวันเกิดไม่อยากให้จัด""อ้าว ทำไมล่ะ""มันไม่ชอบให้คนมาที่บ้านเยอะ ๆ เธอก็รู้""แต่ทุกปีที่ผ่านมาก็จัดนะ""ก็เพราะว่าทุกปีที่ผ่านมาห้ามไม่ได้ไง แต่ปีนี้มันขอร้องแม่มันแบบจริงจัง""วันเกิดทั้งทีนะ ไม่จัดจริงเหรอ อย่างน้อยก็ไปจัดที่ผับก็ได้""ไม่""ชิ"นาเนียร์รู้สึกอารมณ์เสีย หลังจากที่ได้พูดกับเพื่อนสนิทอย่างควันหลง เพราะเขานั้นพูดน้อยมาก แต่ชอบทำให้เธออารมณ์เสียอยู่ตลอดหญิงสาวไม่สนใจเขาแต่หันกลับมาสนใจนั่งทานข้าวของตัวเองต่อแต่ในตอนที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ หางตาของเธอก็ชำเลืองไปเห็นคนที่ตัวเองไม่ได้เห็นหน้าหลายวัน เนื่องจากช่วงนี้งานของเธอมีค่อนข้างเยอะ ทำให้ไม่มีเวลาไปนั่งอ่อยชายหนุ่มรุ่นน้องที่ร้านหมูกระทะที่เขาทำงานพาร์ตไทม์เลยซึ่งเขากำลังเดินถือจานข้าวผ่านมาทางที่เธอนั่งอยู่พอดี หญิงสาวจึงรีบยกมือขึ้นโบกเพื่อทักทายพอชายหนุ่มรุ่นน้องเห็นก็รีบก้มหัวทักทายเขาพร้อมกับเดินผ่านไป ทำให้เธอที่ยกมือโบกค้างอยู่ รีบชักมือกลับด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดี"อะไรกัน คิดว่าจะเดินมาหา
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ความเคยชิน
หลังจากที่หมดคาบเรียนในวิชาแรกของบ่ายเรียบร้อยแล้ว ภีมก็รีบเก็บของใส่กระเป๋า พร้อมกับเดินตามเพื่อนสนิทอย่างโต้งลงมายังชั้นล่างของอาคารโดยปกติแล้วชายหนุ่มจะมีเรียนวิชาต่อไป แต่เนื่องด้วยอาจารย์ยกคลาสกะทันหัน ทำให้เขาเลิกเรียนก่อนเวลาจากที่หญิงสาวรุ่นพี่ต้องเป็นคนรอเขา แต่ตอนนี้ดันเป็นเขาที่ต้องรอเธอแทน ชายหนุ่มจึงคิดว่าจะไปนั่งรอที่หน้าคณะ เผื่อว่าตอนรุ่นพี่สาวเลิกเรียนแล้ว เดินผ่านอาจจะเห็นเขาได้ชัด"วันนี้กลับกับกูไหม กูขับมอเตอร์ไซค์มา" โต้งหันมาพูดกับเขา แต่ภีมดันส่ายหน้าปฏิเสธ"ทำไม""พอดีกูมีนัด""นัดกับสาวที่ไหนเอ่ย""สาวที่ไหนล่ะ รุ่นพี่เรานี่แหละ""รุ่นพี่ไหนวะ กูรู้จักไหม""พี่เนียร์ไง""พี่เนียร์ คือใช่คนที่กูรู้จักไหม""คณะวิศวะ ก็มีคนชื่อเนียร์คนเดียวไม่ใช่เหรอ" เขาตอบเพื่อนไปพร้อมกับส่ายหน้าไปมา แล้วเดินมานั่งลงโต๊ะไม้หินอ่อนตรงบริเวณที่ตัวเองชอบนั่งประจำ ซึ่งโต้งก็รีบวิ่งมานั่งลงด้านข้าง"ตกลงมึงกับพี่เขาคือยังไงกันแน่ ทำไมถึงมีนัดกัน""พี่เขาก็แค่บอกว่าอยากกินข้าวด้วยแค่นั้น""แสดงว่าพี่เขาสนใจมึง""พี่เขาจะมาสนใจกูทำไมล่ะ มึงไม่เห็นสภาพกูหรือไง แตกต่างกับพี่เขาขนาดนี
Magbasa pa
ตอนที่ 9 ดูแลเด็กไม่สบาย
"ถึงแล้ว"นาเนียร์ขับรถเข้ามาจอดบริเวณด้านหน้าหอพักของชายหนุ่มรุ่นน้อง พอรถจอดสนิทแล้วเธอก็หันไปบอกคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง"ครับพี่เนียร์ สำหรับวันนี้อาหารอร่อยมาก ผมขอบคุณมากนะครับที่เลี้ยงผม""เราขอบคุณพี่หลายครั้งแล้วนะ" หญิงสาวตอบไปแบบนั้น เพราะตั้งแต่ทานข้าวกันเสร็จ ชายหนุ่มรุ่นน้องพูดขอบคุณเธอหลายครั้งแล้ว"เดี๋ยวไว้เงินเดือนผมออก ผมขอเลี้ยงพี่บ้างได้ไหมครับ""ได้สิคะ""งั้นผมขอไปก่อนนะ""ฝนตกหนักขนาดนี้ ยังต้องไปทำงานอีกเหรอ""ใช่ครับ""แล้วเราจะไปยังไง ให้พี่รอไหม ยังไงร้านที่เราทำงาน ก็อยู่ติดคอนโดพี่""ไม่เป็นไรหรอกครับ กว่าจะถึงเวลาทำงานฝนก็คงหยุดตกพอดี""ดื้อจริง ๆ เลย""งั้นผมไปก่อนครับ" ภีมยกมือไหว้เธอ พร้อมกับเปิดประตูลงไป แล้วรีบวิ่งเข้าไปภายในหอพักของตัวเองส่วนเธอพอมองเห็นชายหนุ่มรุ่นน้องเข้าไปในหอพักของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก็ขับรถออกมาเพื่อจะกลับคอนโดของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากวันต่อมา...หลังจากที่ขับรถมาถึงมหาลัยแล้ว หญิงสาวก็เดินลงจากรถ ก็มองเห็นกลุ่มเพื่อนที่นั่งคุยเม้ามอยกันอยู่ เธอจึงรีบเดินเข้าไปร่วมกลุ่ม"ไมวันนี้มึงมาสายจัง""สายอะไร เหลืออีกตั้งสิบกว่
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status