Chapter 2: Why?!

DALAWANG taon na sila bilang mag-asawa at halos apat na taon bilang magkarelasyon ngunit ni minsan ay hindi sumagi sa isip ni Thea kahit minsan na lolokohin siya ng asawa niya. Halos kainggitan siya ng ibang babae dahil napaka-perpekto na nito halos, ngunit ang lahat ng iyon ay gumuho ng dahil lang sa nakita niya.

Nakadalawang baso na siya ng hard drink nang dumating ang kaibigan niyang si Nathalie. Tinawagan niya ito, kahit na maaga pa ay sinagot nito ang tawag niya. Medyo groggy pa nga ang boses nito kanina pero nang sabihin niyang samahan siya nito sa bar ay hindi ito nagdalawang isip na pumayag.

Hindi siya ganun kasanay na uminom kaya nang dumating ang kaibigan niya ay medyo nahihilo na siya. “You’re here…” sabi niya rito.

Umupo ito sa tabi niya. Ang mukha nito ay puno ng pag-aalala. “Totoo bang niloko ka ni Justin?”

Tumango siya. “Yeah, I caught him.” sagot niya at napuno ng sakit ang dibdib niya. Napakagat labi siya at sa sumunod na sandali ay naramdaman niyang naglandas sa pisngi niya ang kanyang mga luha.

Nathalie was her best friend for years at nakita nito kuung gaano siya kamahal ni Justin kaya ito ang unang ayaw maniwala nang sabihin niyang niloko siya nito.

“But why? Why would he do that? Nag-away ba kayong dalawa? Justin loves you so much.” hindi pa rin makapaniwalang sabi nito sa kaniya. Umasim ang mukha niya nang marinig niya ang pangalan ng lalaki.

“Pwede bang huwag mo munang banggitin ang pangalan niya sa ngayon?” pakiusap niya rito.

Napa buntong hininga na lang ito. “Pero sigurado ka ba talagang siya iyong nakita mo?” ayaw pa rin nitong maniwala at kung siya man din iyon, baka magalit pa siya sa nagsabi pero nakita niya talaga. Ang cellphone pa lang ni Justin na nasa mesa sa sala ay sapat ng ebidensya para maniwala siyang siya nga talaga iyon.

Muli niya sanang dadamputin ang kanyang baso ng agawin ito ng kaibigan niya. “Fine, I get it. Niloko ka ng gag0ng lalaking iyon pero kailangan mo ba talagang magpakalunod sa alak? Ano na ang plano mong gawin ngayon?”

“I’m filing for divorce. Hindi ko na siya kayang makasama pa pagkatapos niya akong lokohin.”

Muli itong napa buntong hininga at napuno ng awa ang mga mata nito habang nakatingin sa kaniya. “Halika na, umuiw ka na muna para kahit papano ay makapagpahinga ka. Ihahatid na kita.” sabi nito sa kaniya at hinawakan ang kamay niya ngunit mabilis niya itong binawi.

“No, ayokong umuwi. Hindi na ako babalik pa sa bahay na iyon.” matatag na sagot niya.

~~~~~

Pero sa huli ay napilit pa rin ni Nathalie na iuwi si Thea sa bahay nila at halos maliwanag na noong dumating siya sa bahay nila. Sa sala ay naabutan niya si Justin na may malamig na mukha at nang makita siya ay kaagad itong tumayo at sinalubong siya.

Hinawakan nito ang kamay niya at ang mga mata nito ay malamig na nakatitig sa kaniya. Their relationship was almost perfect, ni hindi man lang sila nag-aaaway o nagkakaroon man lang ng argumento. “Where the hell have you been?” malamig ang tono ng boses nito.

“I’ve been calling you since last night pero hindi ka sumasagot.”

Tumaas ang sulok ng labi niya nang marinig niya ito. He’s been calling her till last night huh?

Gusto niyang matawa. Hindi niya alam kung hindi nito nakita ang missed call niya kanina pero marahil ay binura ito ng babae nito. Dahil sino pa sana ang nagtext sa kaniya kundi ang babae nito hindi ba?

Ito lang naman ang tanging makakagawa nun kaya hindi na siya nagtaka pa. Naging malamig ang kanyang mukha. “Ikaw pwedeng pumunta kahit saan mo gusto tapos ako hindi?” puno ng panunuya niyang tanong sa asawa.

Sa ilang taon at wala siyang ibang ginawa kundi ang maging isang perpektong asawa kay Justin. Ni hindi niya ito inaaway at higit sa lahat ay hindi siya nagreklamo kahit na minsan lang.

Kitang-kita niya kung paano ito natigilan ngunit sandali lang iyon hanggang sa…

“Alam mo na hindi ba?” ilang salita lang iyon ngunit nang marinig niya iyon ay parang sumabog ang lahat ng emosyon ni Thea. bukod pa doon ay ni wala siyang pagsisising makita sa pagmumukha nito na para bang isang simpleng bagay lang ang ginawa nitong panloloko sa kaniya.

Ang minsan niyang ipinagmalaking pagsasama nila ni Justin ay tuluyan ng nasira dahil lang sa pambabae nito. Tiyak na wala ng pag-asa pa para maibalik ang kung ano sila dati.

Bigla siyang humakbang at pagkatapos ay pinagpapalo ang dibdib nito sa sobrang galit. Gusto niyang ibuhos ang lahat ng sama ng loob niya rito. Gusto niyang ilabas ang lahat ng galit na nararamdaman niya hanggang sa tuluyan na siyang maginhawaan ngunit habang nagtatagal ay mas nagiging masakit lang ang lahat para sa kaniya.

Ang kanyang mga tuhod ay parang nawalan ng lakas at ang kanyang mga mata ay namula hanggang sa tuluyan nang tumulo ang luha. “Why?” halos bulong niya na tanong dito. Parang nauupos ang lakas niya.

Hilam ng luha ang mga matang tumingala rito. “Bakit mo nagawa sa akin ang lahat ng ito?” nanginginig ang boses na tanong sa kaniya.

“Kung hindi mo na ako mahal, bakit hindi mo na lang ako hiniwalayan kaysa ang lokohin mo ako at saktan?”

Kung may isang tao man na inaasahan si Thea na mananakit sa kaniya ay hindi ito ang asawa niya. He loved her. He doted on her. Pero ang lahat ng iyon ay peke lang pala. Ang lahat ng iyon ay pakitang tao lang pala.

Nang makita ni Justin ang umiiyak na mukha ni Thea ay parang may kung anong sumdot sa dibdib niya. Lumapit siya rito at pagkatapos ay hinawakan ang kamay nito. Sinubukan niya itong yakapin. “Thea, I am really sorry…”

Ang mga kamay ni Thea ay mahigpit na napakuyom nang marinig niya ang sinabi nito. Mabilis niya itong itinulak. “Huwag mo akong hawakan! Nakakadiri ka!” sigaw niya rito. Umatras siya.

Parang may bara sa lalamunan niya. Nagtataas baba pa rin ang dibdib niya sa sobrang kirot. Ang mga mata niya ay ayaw tumigil sa pagpatak ang mga luha. “Ganun na ba kahirap sayo ang hindi magloko?” nahihirapang tanong niya.

Parang may mga kutsilyong tumatarak sa dibdib niya. “Ang dami ko rin namang nakilalang lalaki. Ang ilan ay nagpakita pa sa aking interes pero iniwasan ko silang lahat dahil hindi ko kayang saktan ka! Hindi ko kayang lokohin ka! Pero bakit? Bakit…”

Puno ng galit at pagkadismaya ang mga mata niya habang nakatingin sa kanyang asawa. Hindi niya na ito kayang tingnan pa katulad ng dati. Hindi na niya kaya pang ibalik ang tingin niya dito pagkatapos ng ginawa nito sa kaniya. Minahal niya ito ng totoo pero anong kapalit ng lahat ng iyon? Panloloko. She was betrayed by the man she almost praised to be perfect, the man whom she trusted the most.

…