Chapter 3: Wrong room

SINUBUKAN ni Justin na lumapit ngunit muli siyang umatras. Bakas sa mukha nito ang sakit dahil sa paglayo niya. “Thea please believe me… it was just an accident…” sinubukan nitong magpaliwanag sa kaniya pero gusto niyang matawa sa paliwanag nito. Anong klaseng palusot iyon?

“So kapag nahuli mo rin akong nakipagtalik sa ibang lalaki at sinabi kong aksidente rin ang lahat, anong mararamdaman mo? At sasabihin kong natukso lang ako pero ikaw pa rin ang mahal ko sa tingin mo ba ay katanggap tanggap iyon huh?”

Kitang-kita niya ang galit na bumalot sa mukha nito. “Don’t you dare or else…” banta nito sa kaniya. Gusto niyang matawa noong mga oras na iyon nang makita niya ang reaksyon nito. Kung alam naman pala nitong mali ang panlolokong ginawa nito sa kaniya then why? Why did he do it? Why did he betray her?

“I told you this before and I’m telling you this again now—”

“No.” he cut her off.  “Do you think I will let you leave me?”

Pinunasan ni Thea ang kanyang mukha at pagkatapos ay diretso itong tiningnan na may malamig na ekspresyon. “You will not be the one to decide. Whether you like it or not, I will leave you and bear in mind, I will never ever forgive you.” sabi niya bago tuluyang tumalikod at iniwan ito doon na nakamasid lang sa kaniya at may malamig na ekspresyon.

Pag-akyat ni Thea sa kanilang silid ay mabilis siyang pumasok sa banyo para maligo. Amoy alak pa siya at amoy usok. Paglabas niya ay nakita niya si Justin na nakaupo sa kama habang nakayuko at wala siyang balak na pansinin ito dahil hindi magtatagal ay maghihiwalay na rin naman sila.

Nagbihis lang siya at pagkatapos ay umalis, wala na siyang balak na magtagal pa sa bahay na iyon kasama si Justin dahil habang nakikita niya ito ay naalala niya lang kung paano siya nito niloko.

~~~~~~

ISANG araw ang mabilis na lumipas. Hindi na nagdalawang isip pa si Thea na mag-file ng divorce. Hindi na nila kailangan pang maglokohan ni Justin. Alam niyang hindi na siya nito mahal dahil kung mahal nga siya nito, hindi siya nito magagawang lokohin.

Tanga na lang siya kung maniniwala pa siya rito pagkatapos ng ginawa nito sa kaniya. Alam niyang hindi madali ang pakikipaghiwalay sa lalaki. Alam niyang wala siyang makukuha rito kung sakali man na maghiwalay sila ngunit hindi naman ang pera nit ang dahilan niya noon kung bakit niya ito pinakasalan, kundi dahil totoo ang kanyang nararamdaman para rito.

Nakapagtapos naman siya kaya lang ay hindi na siya nito pinagtrabaho pa noong mag-asawa sila. Niyaya niya ang kaibigan niyang mag-bar. Hindi naman pwedeng magmukmok na lang siya dahil sa panloloko ng kanyang asawa sa kaniya hindi ba?

“So, anong plano mo?” tanong sa kaniya ni Nathalie. 

Ngumiti lang siya rito. “Ano pa sana? E di ang makipaghiwalay sa kaniya.” sagot niya bago niya tuluyang sinaid ang laman ng kanyang baso. Napapikit pa siya nang humagod sa kanyang lalamunan ang mainit na likido. 

“Thea, tama na yan okay? Nakakailang bote ka na. Baka mamaya ay hindi ka na makauwi.” pigil sa kaniya ni Nathalie pero wala siyang balak na umuwi pa. Wala siyang balak na muling makaharap ang lalaking iyon na nanloko sa kaniya.

“It’s okay Nat. Don't worry about me. Kaya nga ako nagpunta rito para magpakalasing diba?”

Napuno ng pag-aalala ang mukha nito. “Thea, pero…”

“Nat, it’s okay… “ muli niyang sabi rito at dinampot ang pangatlo na niyang baso ng alak.

Napailing na lang ito at marahil alam nitong hindi siya magpapapigil sa pag-iinom ay hindi na ito nagsalita pa.

“Pero I wonder kung sino ang babae niya.” sabi niya pagkalipas ng ilang sandali. Hindi niya kasi talaga nakita kung sino ang babae ni Justin kaya wala siyag ideya.

Napakunot naman ang noo ni Nat. “akala ko ba ay nahuli mo siya? Bakit hindi mo alam kung sino ang babae niya?” nagtataka nitong tanong sa kaniya.

Umilig siya. “Well, nahuli ko na siya. Gusto ko pa bang saktan ang sarili ko ng sobra? Hayaan mo silang magkasaya ngayon.” sagot niya rito at muling nilagok ang laman ng baso niya.

~~~~~

NAPA buntong hininga na lang si Nathalie at iniabot sa kaniya ang susi ng silid niya. “Umakyat ka na lang doon, kaya mo naman sigurong pumunta sa 6th floor diba?”

Tumango si Thea pero ang totoo ay parang umiikot na ang paligid niya sa totoo lang. Hindi niya alam kung kaya niya bang pumunta sa silid niya ngunit sa huli ay pinilit niya na lang na maglakad patnugo sa elevator. Ayaw niyang istorbohin pa si Nathalie.

Naglakad siya at pumasok sa elevator. Pinindot niya ang floor kung saan ang silid niya. 6th floor. Pero dhail nga umiikot na ang paligid ni Thea ay maling floor ang napindot niya at sa halip na 6 ay 9.

Pagbukas ng elevator ay lumiko siya sa kanan. Humawak siya sa pader para kumuha ng balanse niya lalo na aat parang matutumba na siya. Sabi sa kaniya ni Nathalie ay sa dulo ang silid niya kaya kailangan niya lang maglakad hanggang sa dulo. Napatakip siya sa kanyang bibig, parang babalik lahat ng kinain niya. Para ring mawawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod.

Pinilit niya pa ring maglakad hanggang sa tuluyan na siyang makarating sa pinakadulong silid. Sinubukan niyang buksan ang p***o ng silid gamit ang susing nasa kamay niya ngunit ayaw nitong pumasok. Nanlalabo na ang mga mata ni Thea. bukod pa doon ay medyo malamlam lang ang ilaw sa bahaging iyon kaya hindi siya sigurado.

“Shit!” bulong niya ngunit bago pa siya mainis ay biglang bumukas ang p***o.

“Ah!” sigaw niya nang bigla na lang may isang kamay na humila sa kaniya papunta sa loob ng silid.

Kaagad siya nitong isinandal sa p***o kung saan ay mabilis nitong naisara iyon. “Who the hell are you?” bakas sa tinig nito ang galit.

Natarandta siya ngunit hindi siya makagalaw. “I— I…” hindi parang hindi niya alam kung anong sasabihin niya rito. 

Naramdaman niyang mas lalo lang dumiin ang kamaya nito sa leeg niya at parang mauubusan na siya ng hininga. “Ahh!” sinubukan niyang tanggalin ang kamay nito ngunit hindi niya magawa.

“I— I can’t breath…” mahina niyang sabi at mabuti na lang ay binitawan din naman siya nito ngunit…

Binuhat siya nito at ibinalibag sa kama. “Do you ever think na makakalabas ka sa silid na ito ng walang galos? You entered the wrong room, woman!”

…