Chapter 5: Past

SEVEN YEARS AGO…

MALAKAS ang buhos ng ulan ngunit kung gaano kalakas ang buhos nito ay mas malakas ang buhos ng mga luha ni Zachary. Nakaluhod siya sa harap ng nakahandusay niyang ina. Hindi na ito gumagalaw, hindi na rin ito humihinga pa.

Sa sulok ay nakatayo ang kanyang stepfather, gulat at hindi makagalaw. Sa tabi nito ay nakatayo si Justin, ang kanyang stepbrother. 

Ilang minuto lang ang nakalipas nang dumating siya sa mansyon ngunit iyon ang inabutan niya. Nakakapagtakang walang mga kasambahay noong mga oras na iyon. Wala kahit isa. Namumula sa galit ang kanyang mga mata.

“Pnatay niyo siya. Pinatay niyo ang Mommy ko!” sigaw niya sa mga ito. Nanatiling nakatayo ang dalawa.

“Za— Zach… nagkakamali ka…” sinubukang magpaliwanag ng kanyang stepfather niya sa kaniya ngunit wala ng silbi pa ang lahat ng iyon. Kahit na anong gawin pang paliwanag ng mga ito sa kaniya ay hindi siya maniniwala.

Naliligo na sa sariling dugo ang kanyang ina sa sahig at ni hindi man lang gumalaw ang mga ito para dalhin ito sa ospital. Sa halip ay tahimik nila itong pinapanood, ni hindi siya sigurado kung gaano na ito katagal doon, nakahiga sa sahig habang nag-aagaw buhay.

Kung mas maaga lang siguro siyang dumating ay baka naabutan niya pa itong humihinga at naitakbo niya pa sa ospital pero nang dumating siya, huli na ang lahat. Wala na ang ina niya.

“Zach makinig ka… walang may gusto ng nangyari okay? Walang may gusto. Aksidente ang lahat. Nadulas siya ng manggaling siya sa banyo at—”

“Tumigil na kayo sa kasinungalingan niyo! Pinatay niyo siya! Pinatay niyo siya!” tumayo siya mula sa kanyang pagkakaluhod at hilam ng luha na sinugod ang kanyang stepfather ngunit bago niya pa ito masuntok ay siya na ang sinuntok nito kung saan ay lumipad siya patungo sa gilid.

Tumama ang kanyang likod sa pader at halos mapaigik siya sa sakit. 

“Ang lakas ng loob mo para gawin sa akin ang lahat ng ito.” narinig niyang sabi nito bago tuluyang lumapit sa kaniya. Hinawakan ang kwelyo niya at halos sakalin siya. Sinubukan niyang tanggalin ang kamay nito sa damit niya ngunit napakahigpit ng pagkakahawak nito. Ayaw siyang pakawalan.

“Alam mo bang ako ang nagpaaral sayo ng ilang taon huh? Ako ang nagbihis at nagpakain sayo para gawin mo sa akin ito? Wala kang utang na loob!” nagtatagis ang mga bagang na usal nito bago siya muling sinuntok.

“Wala kang karapatan na pagbintangan ako lalo na ang anak ko ng mga bagay na wala kang kaalam-alam.” ang mga mata nito ay namumula na rin sa galit.

“Wala kang utang na loob huh! Kung hindi dahil sa akin ay baka noon ka pa namatay dahil sa gutom!” sigaw nito at muli siyang inundayan ng suntok. 

Ni hindi man lang ito pininigilan ni Justin na nakatayo sa gilid at hinayaan siyang mabugbog ng ama nito.

Simula noong araw na iyon ay ipinangako niya sa sarili niya na hinding-hindi na siya tatapak pang muli sa bahay na iyon at higit sa lahat, sisiguruhin niyang magbabayad sila dahil sa pagkawala ng kanyang ina na alam niya at sigurado siyang hindi lang basta isang aksidente. Hindi siya tanga para hindi malaman na pinatay nila ito.

~~~~

“Sir, ito na po ang pinapakuha niyo sa akin.” ibinaba ng kanyang assistant ang isang folder sa kanyang harapan.

Kaagd niy naman itong kinuha at binuklat. Tumaas ang sulok ng kanyang labi nang makita ang report ng kanyang assistant. 

“Mukhang naka file na ang divorce nilang dalawa sir. Nag-file ang asawa niya, si Miss Thea ng divorce noong nakaraang araw pa at ayon sa nakuha kong impormasyon ay simula noong araw na iyon ay hindi na ito umuuwi pa sa bahay nila.”

Tumango siya at pagkatapos ay napangiti. Hindi niya akalaing nakipaghiwalay na pala ang babaeng iyon kay Justin samantalang noon ay baliw na baliw ito rito. Ilang beses na niya itong nakita ngunit ito ay isang beses lang siyang nakita dahil nga hindi naman sila close ni Justin.

“I want to meet her.” sabi niya rito kung saan ay mabilis naman itong tumango.

“I will arrange a meeting sir.”

Tumunog ang cellphone niya. Dinampot niya ito at sinagot. “Yes, yes…” sagot niya at pagkatapos ay tumayo na.

Napa buntong hininga siya bago tuluyang pinatay ang tawag. “Let’s go. May meeting pa ako.” pagkatapos niya lang na sabihin iyon ay lumabas na siya ng opisina.

Bumalik siya sa bansa para i-establish ang bago niyang project at iyon ay ang magtayo ng isang high end condominium sa bago niyang biling lupa sa isang city.

Ilang hotels na ang pag-aari niya maging ang ilang condominium ngunit hindi niya gustong ipaalam sa mga tao na sa kaniya ang lahat ng iyon.

Nitong nakaraang taon, dahil sa mga pagsisikap niya ay nagbunga ang lahat ng pagod niya kaya ngayon ay naabot niya ang kung nasaan man siya ngayon. Bumalik siya dahil lang sa iisang rason, ang pabagsakin ang mga taong pumatay sa kanyang ina.

Buhay pa hanggang ngayon ang kanyang stepfather at ayon sa nakuha niyang impormasyon. Isang buwan lang pagkatapos mamatay ng kanyang ina ay kaagad ng may inuwing bagong asawa ang matandang iyon na mas lalo lang nagpatindi ng galit niya.

Malakas ang kutob niya na plinano nila ang lahat. Hindi basta isang aksidente lang ang nangyari na naging dahilan ng pagkamatay ng kanyang ina. Nang muli niya iyong maalala ay kaagad na namang nagdilim ang kanyang mukha. 

‘Hintayin niyo ang pagbagsak niyo dahil siisguruhin kong malapit na iyon.’

…