Chapter 4

Nang lumapag ang tingin ko roon, nagpeplay na ang isang CCTV footage. Naningkit ang mga mata ko’t nalaglag ang panga ko nang makita ko ang sarili kong sinusundan si Flyn patungo sa kitchen. The woman in the video took the kitchen knife and suddenly stabbed my husband.

Natutop ko ang bibig ko. Kamukhang kamukha ko ang babae sa footage maging ang damit na suot ko nang gabing iyon. Pero hindi ako yon! Paanong magiging ako ‘yon kung nakuha na ako ni Caleb nang gabing iyon sa tulay?

Padarag kong isinara ang laptop at marahas na umiling.

“Hindi. Hindi ako ‘yan. Hindi maaaring ako ‘yan,” naalarma at kinakabahan kong giit at tiningnan siya. “Sigurado akong hindi ako ‘yan. Umalis ako sa bahay nang gabing ‘yan nang hindi pa nagsisimula ang nangyaring party kasama ang mga kaibigan ni Flyn sa bahay.”

Tumigas ang ekspresyon ni Lucien at mas lalong lumalim ang tingin niya sa akin. Umayos din siya ng upo. Bakas sa ekspresyon at kilos niya na naging interesante sa kanyang pandinig ang sinabi ko.

“Then why did you go outside that night? Saan ka nagpunta? May makakapagpatunay ba na wala ka talaga sa bahay niyo nang gabing yan?” His questions sound curious to me. Hindi iyong typical na tanong ng mga abogado.

Tila ba nais niyang malaman sa pansarili niyang dahilan.

O iyon lang ang nais kong paniwalaan?

Nag iwas ako ng tingin sa kanya at sinulyapan si Caleb na naghihintay rin ng sagot ko. Napatingin ako sa mga braso ko at sa hita ko. Kitangkita pa ang mga pasa ko roon at nakapagtatakang hindi sila nagtanong tungkol dito. Marahil ay alam na nila ang nangyayari sa akin sa bahay na iyon.

“Aeris, you need to tell him the truth para matulungan ka niya,” Caleb convinced me when he felt I was hesitating for a moment.

Tumango ako. Nagsimulang mag shake ang mga tuhod ko ngunit agad na ipinatong ni Caleb ang kamay niya sa hita ko kaya tiningnan ko siya.

“Calm down. You’re safe here,” malumanay niyang sabi kaya tuluyan nang nag init ang puso ko.

Kinagat ko ang ibabang labi ko at tiningnan si Lucien.

“Binugbog ako ni Flyn nang gabing ‘yon dahil tumanggi akong maging bayad-utang niya sa mga kasosyo niya sa negosyo. Nasa kwarto ako noong narinig ko siyang may kausap sa cellphone. Sabi niya ay isusuko niya ako sa taong nagngangalang Elias at gusto niyang makasiguro na mapapalabas sa lahat na patay na ako. I was so scared that’s why I ranaway,” paliwanag ko sa kanila. Ramdam ko ang unti-unting pagbigat ng dibdib ko at ang paghihirap ko sa paghinga.

Natahimik ang buong silid. Tanging naririnig ko lamang ay ang tunog ng wall clock at ang mabigat na paghinga ni Caleb sa tabi ko. Ramdam ko rin ang marahan niyang paghaplos sa likod ko na para bang inaalo niya ako kaya tiningnan ko sya. Nagulat ako nang makita ko ang labis na galit sa mga mata niya.

“Eh dapat lang pala talaga sa kanya na mamatay. Mabuti na lang ay wala na sya dahil kung nagkataong buhay pa sya ay gagawin ko ang lahat para lang mahirapan sya bago sya tuluyang mamatay,” matigas na pahayag ni Caleb.

Lumipas ang buong araw na iyon nang nasa mansion si Lucien at ipinapaliwanag ang lahat kina Caleb at sa mga biological parents ko. Tahimik lang ako at pinagmamasdan siya magdamag. He sounds like a professional naman. Hindi mahahalata na hindi talaga siya isang abogado—kung hindi nga talaga—dahil base sa mga sinabi niya ay marami siyang alam sa batas at sa proseso nito.

Kinagabihan, nagkulong ako sa silid ko at inaksaya ang buong oras ko sa pagsearch ng mga nangyari nang gabing iyon. Totoong kamukha ko ang babae sa CCTV footage at damit ko rin ang suot niya nang gabing iyon, pero hindi ko maintindihan. Sino iyon at bakit niya pinatay si Flyn?

Isa ba siya sa mga pinagkakautangan ng asawa ko at buhay na lang ni Flyn ang kinuha niyang kabayaran?

Doon na nagsimula ang madalas na pagbisita ni Lucien sa mansyon ng mga magulang ko kasabay ng pagkatuklas ko paunti-unti sa mundong kinabibilangan ko.

“Hindi mo sinabing pupunta ka ngayon,” ani ko at inilahad ang kamay ko sa harapan niya, “Attorney Luke.”

Masungit na tiningnan ni Lucien ang kamay kong nasa harapan niya na para bang hindi siya makapaniwala sa paraan ng pagbati ko sa kanya. Ano ba dapat?

“We have something to discuss about the upcoming hearing this weekend. I asked Caleb to bring you to my office but he wasn’t answering my calls, so I decided to drop by,” aniya at bigla na lang hinalikan ang pisngi ko.

My mouth agape ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Matagal bago ako nakareact. Narinig ko pa ang pagngisi niya.

“What? Hindi mo alam ang ganong pagbati? I’m not just your lawyer, Aeris,” aniya pagkaupo.

Tumaas ang kilay ko. Sumenyas ako sa maid na naroon na magdala ang anumang inumin o pagkain para kay Lucien at agad siyang umalis. Wala ang mag asawang Steele na hindi ko pa rin alam kung paano ko sila ituturing na mga magulang. Tanging si Caleb lang ang kinakausap ko mula nang bumalik ako rito.

“Ano pa pala kita kung ganon, Attorney Stone?” 

Lucien’s gaze bore into mine. Para na naman akong matutunaw sa paraan ng pagtitig niya.

Sinubukan kong putulin iyon at mapaklang tumawa.

“Oo nga pala. You’re my uncle-in-law,” kibit-balikat kong sabi sa kanya at tiningnan siya.

Agad na rumehistro ang iritasyon sa ekspresyon niya bago umirap kaya napaawang ang bibig ko. Umigting ang panga niya at inilabas na ang mga papeles sa mesa.

“Let’s start. The hearing will start this weekend. Do you want me to help you review these files or you can do it on your own?” Seryoso niyang sabi at inabot sa akin ang isang folder.

Hindi na nagbago pa ang kanyang ekspresyon at nanatili na lamang iyon matigas. May mali ba akong nasabi?